ไลฟ์สด ฝ่าป่ามรณะ EP 2
ตอนที่ 2
สีหน้าของไป่ฟางเคร่งขรึมขึ้นมาทันที เรื่องนี้ไม่ง่ายดายเหมือนที่เขาคิดไว้เลยแค่ฉินหลิง ในความหมายที่แคบที่สุด ก็ทอดตัวยาวจากตะวันออกไปตะวันตกกว่า 400 กิโลเมตร กว้างจากเหนือจรดใต้เกิน 150 กิโลเมตร ต่อให้ขับรถก็ยังต้องครึ่งวันกว่าจะพ้น แล้วถ้าจะเดินเอา… อย่าหวังเลย!
ข่าวนักท่องเที่ยวหายตัวไปที่นี่มีออกแทบทุกปี อันตรายมหาศาลจริง ๆ
“แต่ช่างเถอะ อย่างน้อยระบบก็ให้สกิลน้ำเงิน การเอาชีวิตรอดในป่า lv5 ในเรื่องนี้ ฉันถือว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญละนะ” หลังจากสงบสติอารมณ์ ไป่ฟางก็เรียบเรียงทักษะที่ผุดขึ้นมาในสมองอีกครั้ง ก่อนค่อย ๆ ตั้งหลัก
ใช่ถ้าเป็นคนธรรมดาเข้ามา ก็คงไม่มีทางรอดชีวิตได้แน่ แต่ตอนนี้เขา…ต่างออกไปแล้ว ที่สำคัญ เขาจะไม่ฝากความหวังไว้ที่ระบบเพียงอย่างเดียวแน่ ถ้าเควสแรกยังยากขนาดนี้ อนาคตต้องหนักหนากว่านี้แน่นอน
เหลือเวลาอีกไม่กี่วันก่อนภารกิจจะเริ่ม ไป่ฟางจึงวางแผนเตรียมตัวทั้งหาข้อมูล ฝึกฝนร่างกายอย่างจริงจัง
ร่างนี้มันอ่อนแอเกินไป! ถ้าอยาก “ปฏิวัติ” ต้องสร้างพื้นฐานใหม่ทั้งหมด
เขารักชีวิต รักการผจญภัย แต่ก็หวังจะผจญภัยได้ไปตลอด ไม่ใช่จบเร็วตั้งแต่บทแรก
ใครว่าทำไมพอโตขึ้น เวลาเหมือนผ่านไปเร็ว?
เพราะตอนเด็ก เรา ค้นพบสิ่งใหม่ ทุกวัน แต่พอโตขึ้น เราแค่ ทำซ้ำ ทุกวัน
เด็ก ๆ ใช้ชีวิตหนึ่งปี = 365 วัน
ผู้ใหญ่ใช้ชีวิตหนึ่งปี = 365 “ซ้ำ”
แต่ไป่ฟาง เขาไม่ยอมอยู่ในวงจรซ้ำซากนั้นหรอก! งานออฟฟิศ? ระบบการทำงานโหดแบบ 996?
ช่างแม่ง! สิ่งที่เขาต้องการคือเป็น “ราชันแห่งผืนป่า”!
เมื่อวางแผนเสร็จ เขาก็ลงมือทันที กำลังจะกดซื้อตั๋วออนไลน์ แต่ก่อนหน้านั้น ยังมี สกิลแคปซูล ที่ยังไม่ได้เปิดอยู่อีกหนึ่งลูก…
…
สายลมภูเขาพัดเย็นยะเยือกพาเส้นผมเขาพริ้วไหว ไป่ฟาง ได้ทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง
โครม!
เสียงรถสามล้อสั่นคลอนจนแทบพังดังลั่น ทำเอาไป่ฟางที่เมื่อกี้ยังดูสุขุมเกือบเสียฟอร์ม ต้องรีบขยับกายรักษาสมดุล แต่ก้นยังชาอยู่ดี รู้สึกเหมือนภารกิจยังไม่เริ่มอาจจบลงด้วย “ก้นกบหัก” แล้วให้ผู้ชมในไลฟ์เรียกรถพยาบาลแทน
“ลุง! ขับช้าหน่อยสิครับ!”
“เอ้อ ได้ ๆ!”
คนขับชราตอบรับพลางเข้าเกียร์ให้รถน้อยเด้งน้อยลง ไป่ฟางจับคันเหล็กด้วยมือซ้าย อีกมือกุมหน้าผาก
กว่าจะมาถึงนี่ได้ ต้องนั่งรถไฟความเร็วสูง ต่อรถทัวร์ ต่อรถตู้ แล้วจบด้วยรถสามล้อคันนี้ กว่าจะเข้าถึงฉินหลิงก็แทบหมดแรง ค่าเดินทางยังต้องขายเสื้อผ้าแบรนด์ Ancestor Birds ที่ระบบแจกให้ไปทั้งเซ็ต ถึงพอมีเงินพอใช้
เขาเคยคิดเล่น ๆ ว่าถ้าใส่ครบชุด จะเหมือน “ดิจิม่อนมาสเตอร์” เดินเข้าป่าไปตั้งแก๊งDark Masters กับ Machinedramon, Puppetmon และ Metal Seadramon เสียด้วยซ้ำ! โชคดีที่ระบบไม่ดุที่เขาใส่เสื้อผ้าตัวเอง ไม่งั้นคงต้องโชว์ “เซอร์ไววัลเปลือย” แบบปู่เดร์แล้วมั้ง
แต่ตอนเขาจะยัดเสื้อแจ็กเก็ตตัวที่สามลงกระเป๋า ระบบก็ดุทันที ทำเอาเขาต้องเลิกคิดแผนโกงไปเลย
ไป่ฟางถอนหายใจ พลางจัดอุปกรณ์ เวลาเควสมี 15 วัน แบ่งเป็น 7 วันเอาชีวิตรอด + 2 วันเผื่อเดินทางและพักผ่อน เหลือเวลาเตรียมตัวไม่ถึงอาทิตย์ เขาจึงทุ่มเทฝึกจริงจัง ผลก็ไม่เลว ร่างกายแข็งแรงขึ้นเล็กน้อย แถมพอตัดผมสั้นก็ดูสดใสจนเหมือนเป็นคนละคน บนแผงสกิลตอนนี้:
[สกิลเขียว: การวิ่งเช็กพิกัด lv3, ปีนหน้าผา lv5, ว่ายน้ำ lv2, ปฐมพยาบาล lv3, จำแนกพืชและสัตว์ lv2]
[สกิลน้ำเงิน: การเอาชีวิตรอดในป่า lv5]
[สกิลม่วง: โยคะขั้นสูง lv1]
แคปซูลสุดท้ายที่เปิด ได้สกิลปีนหน้าผาระดับสูง ถือว่าโอเคไม่เลว
แน่นอนว่าตัวหลักคือ การเอาชีวิตรอด lv5 แต่ที่แปลกคือ “โยคะขั้นสูง” ตอนแรกคิดว่าไร้ประโยชน์ ทว่าพอฝึกจริงกลับช่วยเพิ่มความยืดหยุ่น สมดุล และควบคุมลมหายใจได้ดีมาก พาใจสงบได้ทุกสถานการณ์
เขาได้เรียนรู้บทสำคัญ สกิลให้เพียงความรู้ ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับการใช้จริง
ตอนนี้แค่เขานั่งบนรถสามล้อ ก็มั่นคงราวกับ “เสาหิน” ไป่ฟางหยิบอุปกรณ์ไลฟ์สตรีมที่พรางเป็นโดรนขึ้นมา ใช้ความคิดสั่ง มันก็เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตเอง
“ไม่รู้ว่าไปเอาเน็ตจากไหนในป่าลึกแบบนี้ แต่ต้องยอมรับ ของที่ระบบให้มานี่มันโหดจริง! ภาพคมชัด ไร้เสียงรบกวน แถมกันกระสุนอีก!”
ยิ่งกล้องมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่ฝังในดวงตา นี่มันเทคโนโลยีไซไฟชัด ๆ แค่หาเหตุผลอธิบายให้เนียน ๆ ว่าเป็นกล้องเลนส์จิ๋วคุณภาพสูงก็พอ ต่อให้คนสงสัยก็ตรวจสอบอะไรไม่ได้ ในบรรดาสตรีมเมอร์ทั้งหมด ตอนนี้เขาคือ เทพฮาร์ดแวร์
เขาเปิดแพลตฟอร์ม Shark Live ตั้งชื่อห้อง: [ปรมาจารย์ฟางไลฟ์สด: ผจญภัยเอาชีวิตรอดจริงกลางป่าฉินหลิง!]
ชื่ออาจเว่อร์และดิบไปบ้าง บางคนเห็นแล้วอาจเลี่ยง แต่ก็จะดึงดูดอีกหลายคนได้แน่เหมือนสุราดี ถ้าแอบอยู่ในซอยลึกก็ไม่มีใครได้ลิ้มลอง ช่วงบ่ายไม่ใช่เวลาพีค คนดูจึงน้อย แต่ในฐานะ “สตรีมเมอร์โนเนมสามไม่มี” (ไม่มีแฟน, ไม่มีแนะนำ, ไม่มีชื่อเสียง) เขาจำเป็นต้องพาดหัวแรง ๆ
“เริ่มแล้วสินะ…”
ไป่ฟางสูดหายใจลึก กดปุ่มไลฟ์ทันที แสงสีฟ้าแวววาวผุดขึ้นที่โดรน ก่อนมันจะบินเงียบ ๆ ไปโฉบเหนือรถสามล้อ ภาพตัดเข้าสู่ห้องไลฟ์ทันที ทิวทัศน์เบื้องหน้าปรากฏชัดราวกับภาพยนตร์ ใบไม้เขียวชอุ่มพลิ้วไหวเหมือนคลื่นหมึก งดงามและยิ่งใหญ่จนน่าหลงใหล! แต่ในจังหวะที่เขากำลังเคลิบเคลิ้ม เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น มีคนเข้ามาแล้ว!
[เว้ย นี่ภาพค่ายไหนวะ? ชาร์คทำคุณภาพถึงขั้นนี้แล้ว?]
[นี่มันความละเอียดบลูเรย์ชัด ๆ!]
[ให้ภาพ + หน้าหล่อ ๆ นี่ 94 คะแนน … ที่เหลืออีก 6 หายไป เพราะโดนตำรวจทางหลวงหักแต้มตอนดูไลฟ์นี่แหละ]
[ภาพชัดจริง แต่หน้าสตรีมเมอร์… อย่าบอกนะว่าเป็นพวกขับรถหรูจีบสาวนอกสถานที่อีกล่ะ? ขอบาย]
ไป่ฟางรีบเอ่ยทัก:
“สวัสดีครับทุกคน ผม..”
แต่ไม่ทันจบ คนที่เข้ามาก็หายไปเกือบหนึ่งในสามแล้ว!ไม่ได้การ! คนดูแต่ละคนคือขุมทรัพย์ จะปล่อยให้หายไปง่าย ๆ ไม่ได้! เขาพอเข้าใจ เพราะสมัยนี้ไลฟ์เอาต์ดอร์เต็มไปหมด ส่วนใหญ่ก็หน้าหล่อรถหรูหยอดมุกจีบสาว คนเลยเบื่อหน่ายกันไปแล้ว นี่เขาต้องโทษตัวเองจริง ๆ ที่หน้าตาออกมาผสม ซ้ายหลิวเต๋อหัว ขวากู่เทียนเล่อ หน้าคือจุนหลง หลังคือเฉินเจียเล่อ บนคือเหลียงเฉาเหว่ย ล่างคือเฉินกว้านซี พูดง่าย ๆ ถ้าไม่เปิดหน้า ยังพอเป็นนักสู้ได้อยู่หรอก ยุคนี้แม่งแข่งกันทุกอย่าง ขนาด “คนข้ามโลก” ยังไม่เว้น!
หน้าตาไม่ดี? ข้ามโลกไม่ได้ด้วยซ้ำ เพราะผู้อ่านอินไม่ขึ้น!
ไป่ฟางถอนหายใจ นี่มันกรรมของเขาเองแท้ ๆ แต่ถ้าอย่างนั้น ก็ต้องเป็น ผู้บุกเบิก ทำลายภาพจำพวกนั้นให้ได้!
เขาตะโกนออกมาทันที “อย่าเพิ่งออกไปสิทุกคน!”
เอี๊ยดดด!! รถสามล้อเบรกกระทันหันจนดังสนั่น แรงเฉื่อยมหาศาลทำให้ไป่ฟางแทบถูกเหวี่ยงออก แต่โชคดีที่ “โยคะขั้นสูง” มีประโยชน์จริง เขาใช้เอวหมุนสะโพกพลิกตัวลงพื้นได้อย่างสง่างาม
“โว้ย! ลุง! ผมไม่ได้บอกให้หยุดนะครับ!”ไป่ฟางบ่นทั้งหัวเราะทั้งกลั้นน้ำตา