มันเป็นพลังของพระเจ้า

มู่เหลียงเอื้อมมือไปแตะต้นชา

“ติ๊ง! ตรวจพบพืชที่เลี้ยงได้ คุณต้องการเลี้ยงไหม”

“เลี้ยง” มู่เหลียงสั่ง

"ติ๊ง! ระดับ 0 ชีวิต·ตรวจพบต้นชาเขียว กำลังเลี้ยง..."

"ติ๊ง! การฝึกฝนจะสำเร็จเมื่อคุณใช้คะแนนการฝึกฝน 10 คะแนน"

"ติ๊ง! สืบทอดพรสวรรค์ของ 'ต้นชาซิงฮุย' หรือไม่:

"สืบทอด" มู่เหลียงได้รับความสามารถใหม่

"ติ๊ง! 'เติบโตรุ่งโรจน์' กำลังได้รับการปรับปรุง...ดัดแปลง...การสืบทอดเสร็จสมบูรณ์"

มู่เหลียงยังคงคิดเกี่ยวกับความสามารถใหม่ และความรู้สึกของการเสริมสร้างความแข็งแกร่งในร่างกายของเขาก็หายวับไป

เขามองไปที่ต้นชาที่เลี้ยงไว้ซึ่งเปลี่ยนไปอย่างมาก โดยเติบโตจากความสูงประมาณ 20 เซนติเมตรเป็นความสูงครึ่งเมตร

บนใบชาเขียวมีจุดสีเขียวเล็กๆ ที่ดูเหมือนดาว

ต้นชาเขียวกลายเป็นต้นชา ซิงฮุย หลังจากที่ได้รับการเลี้ยงดู แต่ความสามารถไม่ชัดเจนเล็กน้อย

"เติบโตรุ่งโรจน์" มู่เหลียงเปิดใช้งานความสามารถของเขาที่มะเขือเทศ

ฝ่ามือของเขาเปล่งแสงสีเขียวเล็กน้อย และเถาวัลย์มะเขือเทศที่เหี่ยวแห้งก็ฟื้นคืนสภาพ

สักพักแสงก็ดับลง

“การเติบโตอันรุ่งโรจน์สามารถส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืชได้จริง ๆ ” ดวงตาสีดำของมู่เหลียงเป็นประกาย

ความสามารถในการกระตุ้นการเจริญเติบโตของพืชเป็นความสามารถอันสูงส่งในโลกที่เหมือนวันโลกาวินาศของดินแดนรกร้าง

“แต่ผลของการกระตุ้นการเติบโตนั้นอ่อนเกินไป” แน่นอน มู่เหลียงไม่พอใจกับพืชที่กระตุ้นเพียงเล็กน้อย

เขาตัดสินใจที่จะพัฒนา "ต้นชาซิงฮุย" เพื่อดูว่าความสามารถของเขาจะเป็นอย่างไรหลังจากการวิวัฒนาการ

มู่เหลียงทำตามที่เขาคิด และสั่งว่า: "ระบบ พัฒนา 'ต้นชาซิงฮุย' เป็นระดับ 3"

"ติ๊ง! ต้นชาซิงฮุย ระดับ 1 วิวัฒนาการเป็นระดับ 3 หักคะแนนวิวัฒนาการ 110 แต้ม"

"ติ๊ง! ต้นชาแสงดาวระดับ 3 พัฒนาสำเร็จแล้ว"

"ดิง! ระดับ 3 ต้นชาซิงฮุย วิวัฒนาการความสามารถ: เติบโตรุ่งโรจน์"

"ติ๊ง! ปรับใช้ความสามารถของ 'เติบโตรุ่งโรจน์' ของผู้ฝึกเพื่อ เติบโตรุ่งโรจน์ ระดับ 3"

“เติบโตรุ่งโรจน์” มู่เหลียงกระพริบตา รู้สึกสูญเสียความสามารถใหม่อีกครั้ง

ไม่สำคัญว่าคุณจะไม่เข้าใจ เพียงแค่เปิดใช้งานความสามารถแล้วคุณจะรู้

“เปิดใช้งานเติบโตรุ่งโรจน์” ความคิดของมู่เหลียงขยับ และความสามารถของเขาขยับไปพร้อมกับความคิดของเขา

ฮึ่ม~~

ร่างกายของมู่เหลียงเปล่งแสงสีเขียวและเสื้อผ้าบนร่างกายของเขาสงบและเป็นอัตโนมัติ บุคคลทั้งหมดดูศักดิ์สิทธิ์มาก ราวกับลูกชายผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่มาจากฟากฟ้ามายังโลก

ประมาณสิบเมตรโดยมีผู้คนเป็นศูนย์กลาง ต้นไม้ที่เหี่ยวแห้งทั้งหมดจะได้รับการฟื้นฟู

ใบไม้ที่เหี่ยวเฉาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียว และกิ่งบางกิ่งก็แตกหน่ออีกครั้ง

“ปรากฎว่านี่คือเติบโตรุ่งโรจน์ซึ่งได้ฟื้นฟูพืชทั้งหมดในระยะสิบเมตร”

ในขณะนี้ มู่เหลียงรู้สึกว่าเขาได้พัฒนาความสามารถที่เหมือนพระเจ้า

เขาเปิดระบบเพื่อดูคุณสมบัติ

“เทรนเนอร์: มู่เหลียง

ความแข็งแกร่งทางกายภาพ: 45. ความเร็ว: 42.6.

ความแข็งแกร่ง: 42. วิญญาณ: 56.

อายุการใช้งาน: 24 ปี/930 ปี

แต้มฝึก: 0. (สดชื่นทุกวันสะสมได้)

แต้มวิวัฒนาการ: 858

ความสามารถ: Mimicry·Scaly Hardening (ระดับ 4) การควบคุมไหมร้อยไหม (ระดับ 4)

ปัฐพีทิ่มแทง (ระดับ 4) เติบโตรุ่งโรจน์ (ระดับ 3)

น้ำตานางฟ้า (ระดับ 1)

(ร่างกายมนุษย์ธรรมดาคือ: 1.)

…………

สัตว์ที่เลี้ยงไว้:

กิ้งก่าสามสี·ความสามารถพิเศษ: การพลางตัว·การแข็งตัว (ระดับ 4)

ความสามารถพิเศษ แมงมุมแดง: การควบคุมใย (ระดับ 4)

เต่าหิน·ความสามารถพิเศษ: การควบคุมดินและหิน (ระดับ 4)

การเลี้ยงดู:

ต้นชาซิงฮุย · ความสามารถพิเศษ :เติบโตรุ่งโรจน์(ระดับ 3)

ปีกนางฟ้า·ความสามารถพิเศษ: น้ำตานางฟ้า (ระดับ 1)"

…………

รากฐานของมู่เหลียงเสริมความแข็งแกร่งด้วยเต่าหินระดับ 4 ต้นดาวระดับ 3 และปีกนางฟ้าระดับ 1

อายุขัยถึง 930 ปี

“ตอนนี้เจ้าเป็นสัตว์เลี้ยงของข้าแล้ว” มู่เหลียงอารมณ์ดีมากในเวลานี้

ต้นชาซิงฮุย มีความสูง 2 เมตร

ในชาเขียวแต่ละชิ้นจะมีจุดสีเขียวเล็กๆ สามจุด ราวกับว่าดวงดาวอยู่บนใบชา

“เสี่ยวไค มาทำงาน” มู่เหลียงเรียกกิ้งก่าสามสี

"เขา..." กิ้งก่าสามสีคลานออกมาจากขอบกระดองเต่า

“เจ้าจะต้องอยู่แถวๆสวนผัก ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากข้า จะไม่มีใครเข้าใกล้มันได้”

ความคิดและความคิดของมู่เหลียงถ่ายทอดคำสั่งของเขา และเพิ่มเด็กหญิงสองคนลงในรายการที่อนุญาต

"ฮึก~~" กิ้งก่าสามสีแลบลิ้นและคลานใต้ต้นชาอย่างมีความสุขแล้วนอน

“ไป ไป ไปนอนบนหลังเต่า” มู่เหลียงไล่ออกไปด้วยความรังเกียจ กล้าที่จะนอนใต้ต้นชา

เมื่อต้นชาโตขึ้น เขาสามารถนั่งดื่มชาใต้ต้นชาได้

กิ้งก่าสามสี: "..."

มันปีนขึ้นไปบนหลังเต่าอย่างเศร้าโศกและนอน

“พืชมีชีวิต และกะหล่ำปลีจะออกลูกอีกหลายครั้ง ข้าไม่รู้ว่ามันจะผลิตเมล็ดได้หรือเปล่า”

มู่เหลียงเลียมุมปากอย่างเศร้าใจ คิดอยากจะกินซุปกะหล่ำปลีต้มสักมื้อ

กะหล่ำปลีตอนนี้ยังเล็กอยู่เลยไม่คุ้มที่จะหยิบมากินแล้วจึงผลิตออกมาได้คุ้มค่าที่สุด

เขาไม่รู้จักพืชที่เหลือ และมู่เหลียงไม่กล้าที่จะให้พวกมันกินตามใจชอบ เขาต้องรับรู้ว่าพวกมันไม่มีพิษก่อนที่จะกล้าที่จะกินมัน

เขาวางเป้าหมายไว้ที่มะเขือเทศและเลือกมะเขือเทศสีแดงสองสามลูก

“ถ้ามีไข่ก็คงจะดี” มู่เหลียงถอนหายใจและมองดูมะเขือเทศสามลูกที่ไม่ใหญ่เกินไปในฝ่ามือของเขา

หากไม่สามารถกินไข่กวนกับมะเขือเทศได้ ให้ปรุงน้ำซุปมะเขือเทศในหม้อ

“แค่หว่านเมล็ดพืชเพิ่ม”

มู่เหลียงนึกถึงเมล็ดพืชที่เขาเก็บเกี่ยว และรู้สึกว่าผลการโปรโมตสิบเมตรของพรสวรรค์ของต้นชาซิงฮุย ไม่สามารถสูญเปล่าได้

เขากลับไปที่บ้านเพื่อขุดเมล็ดพืชและปลูกต้นชาซิงฮุยในระยะสิบเมตร

“เทน้ำเพิ่มแล้วเกลี่ยชั้นดิน” มู่เหลียงมองสวนผักด้วยความพึงพอใจ

ไม่สิ ควรจะเรียกว่าสวน

"สำหรับน้ำ ให้ใช้น้ำที่กลั่นตัวด้วยปลาคริสตัล"

มู่เหลียงนึกถึงปลาคริสตัลที่เขานำกลับมาเมื่อคืนนี้ และหันกลับมาที่บ้าน และใต้โต๊ะไม้ก็หยิบถังไม้ที่มีปลาคริสตัลออกมา

ว้าว~~

เสียงน้ำดังขึ้นจากถัง

“ดูมีเยอะมาก” มู่เหลียงค่อยๆ ยกฝาไม้ขึ้นเผยให้เห็นช่องว่างเล็กน้อย

ว้าว~~

ทันใดนั้นก็มีน้ำพุ่งออกมาจากช่องว่าง และสัมผัสของคริสตัลกำลังสำรวจขอบของช่องว่าง

“พรุ่งนี้ข้าจะขุดบ่อน้ำให้พวกเจ้า เจ้าจะได้ไปอยู่ในนั้น”

มู่เหลียงปิดฝาถังพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

วันนี้แต้มเชื่องหมดลง หลังจากที่ปลาคริสตัลเชื่องในวันพรุ่งนี้ ให้ขุดสระเพื่อกลั่นน้ำเพิ่ม

มู่เหลียงหยิบถังไม้ออกจากบ้าน เปิดช่องว่างเล็กๆ และเทน้ำที่กลั่นตัวจากปลาคริสตัลมารดพื้น