นอนใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน (ตอนจบ)

เดิมที หลินเจียง ตั้งใจว่าจะหาจังหวะเหมาะๆ รวบรวมพวกเธอทั้งหมดมาพักผ่อนด้วยกันสักครั้ง เพื่อที่เราจะได้ ‘นอนใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน’ แต่ไม่คาดคิดเลยว่า สุดท้ายพวกเธอกลับเป็นฝ่ายทำให้ความตั้งใจนั้นของเขาเป็นจริงเสียเอง...

โดยพวกเขาทั้งหมดได้มาที่คฤหาสน์หยุนติ่ง หมายเลขหนึ่ง

ไม่นานทุกคนก็ไม่ได้มัวอยู่แต่ข้างนอกกันนานนัก แต่ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปเลือกจับจ้องห้องของตัวเองภายในคฤหาสน์ พร้อมทั้งเดินชมภายในที่ตกแต่งเสร็จสมบูรณ์แบบอีกครั้ง

หลังจากนั้น ทุกคนก็กลับออกมารวมตัวกันที่สวนกลางแจ้งอีกครั้ง

สำหรับพวกเธอแล้ว นี่คือปาร์ตี้ส่วนตัว ดังนั้นจึงไม่มีคนนอก ทุกอย่างจึงต้องลงมือทำด้วยตัวเอง

ฉิน ยางยาง เป็นคนคอยสั่งการ หลินเจียง ก็ช่วยยกเตาปิ้งบาร์บีคิวลงจากรถ โปรแกรมของวันนี้ก็คือการปาร์ตี้บาร์บีคิวกลางแจ้งที่นี่นั่นเอง...

ทุกคนต่างช่วยกันจัดเตรียมงานอย่างแข็งขัน ในไม่ช้าก็มีทั้งโต๊ะและอุปกรณ์พร้อมใช้งานเรียบร้อย

สวีหลิน, ฟางเจี๋ย, เฉิน จิ้งเสียน และเจิ้งลี่ หญิงสาวในวัยผู้ใหญ่เหล่านี้กลายเป็นกำลังหลักของงานปาร์ตี้ครั้งนี้ พวกเธอรับหน้าที่จัดเตรียมวัตถุดิบและหั่นผลไม้ ถึงคนอื่นอยากจะช่วยก็แทบไม่มีงานให้ทำแล้ว

“สระว่ายน้ำนี้ฉันออกแบบรีโนเวตเองนะ ไหนๆ ในเมื่อก็มาที่นี่กันแล้ว พวกเธอไม่อยากลองลงเล่นหน่อยเหรอคะ?” เหลียง ซูเหอ ยืนอยู่ข้างสระว่ายน้ำแล้วเอ่ยชวน

“ฉันก็คิดแบบนั้นอยู่พอดีเลยคะ! รีบไปเปลี่ยนชุดกันเถอะ”

เหอ ซือเหยา เป็นคนร้องเรียก ทุกคนจึงพากันหันกลับไปที่รถเพื่อหยิบชุดว่ายน้ำของตัวเองออกมา

บางคนไปเปลี่ยนในมุมลับ บางคนขึ้นรถไปเปลี่ยน… เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง เหลือเพียงสี่สาวใหญ่ สวีหลิน, ฟางเจี๋ย, เฉิน จิ้งเสียน และเจิ้งลี่ ที่ยังไม่ได้เปลี่ยน ส่วนคนอื่นต่างก็กลับมาในชุดว่ายน้ำเรียบร้อยแล้ว

ให้ตายสิ!

หลินเจียง ถึงกับตะลึง!

และเขาพบว่า ชุดว่ายน้ำที่พวกเธอซื้อมา ไม่มีใครเลือกชุดที่ดูเรียบร้อยเลยแม้แต่ตัวเดียว ทุกคนใส่บิกินี่กันทั้งนั้น แถมแต่ละชุดเนื้อผ้ายังยิ่งน้อยชิ้นมากขึ้นเรื่อยๆ

นี่มันแทบจะเอาชีวิตเขาไปเลยทีเดียว…

หลังจากเปลี่ยนชุดว่ายน้ำเสร็จทุกคนก็ทยอยกันลงน้ำ เล่นกันอย่างสนุกสนาน

หลินเจียง นอนเอกเขนกบนเก้าอี้ริมสระ มองไปทางสี่สาวที่ยังคงยุ่งอยู่กับงานในครัว

“คนอื่นเขาไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำกันหมดแล้ว พวกคุณก็ควรรีบหน่อยนะ”

“พวกเรากำลังทำงานอยู่นะคะ ถึงเปลี่ยนแล้วก็ไม่มีเวลาลงไปเล่นกับพวกเธอหรอก”

“งั้นก็ถอดเสื้อผ้าข้างนอกออกสิ ใส่แค่ชุดชั้นในก็ยังดี ไม่อย่างนั้นพวกคุณจะดูไม่เข้าพวกนะ”

เมื่อได้ยิน หลินเจียง พูดแบบนั้น สี่สาวหันมาสบตากันเล็กน้อย… เวลานี้ถ้ายังมาแสร้งทำเป็นเขินอายก็คงหมดสนุกพอดี

ดังนั้นทั้งสี่คนจึงถอดเสื้อผ้าชั้นนอกออก เหลือเพียงชุดชั้นในแล้วก็กลับไปจัดการงานต่ออยู่ข้างๆ

ไม่นานนัก หลิน เฉียงเวย ก็ขึ้นมาจากสระว่ายน้ำ แล้วเดินตรงเข้ามาหา หลินเจียง

“วันนี้วันเกิดคุณ การจัดเตรียมแบบนี้พอใจไหมคะ?”

บิกินี่ท่อนบนที่เธอสวมแทบจะไม่อาจปกปิดกระต่ายขาวตัวใหญ่ทั้งสองตัวได้เลย ...ราวกับว่าจะล้นทะลักออกมาได้ทุกเมื่อ

“พอใจมากเลย”

“งั้น ท่านประธานหลิน ไม่ควรให้รางวัลฉันหน่อยเหรอคะ?”

“อยากได้รางวัลอะไรล่ะ?”

“เดี๋ยวก็รู้เองค่ะ”

หลิน เฉียงเวย ใจกล้าบ้าบิ่นเสมอ ถึงแม้จะมีคนอยู่เยอะขนาดนี้เธอก็ไม่เคยกลัว และก็ไม่แสดงอาการเกรงใจแม้แต่น้อย เธอเริ่มนั่งย่องๆ ลงแล้วปฏิบัติด้วยตัวเองกับ หลินเจียง อยู่ข้างๆ เก้าอี้ริมสระทันที

และภาพนี้ก็เข้าตาคนอื่นๆ ทุกคนต่างประหลาดใจ ไม่คิดว่าทั้งสองจะเริ่มเปิดฉากเร็วขนาดนี้

ในตอนนั้นเอง จ้าว ฟางเฟย กับเฝิงฉี ที่ค่อนข้างกล้าก็เดินเข้ามาสมทบ

“พวกเธอสองคนรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวพี่สาวเสร็จแล้วก็จะถึงตาพวกเธอสองคน…”

“ไม่รีบๆๆ หรอกค่ะ วันนี้ยังอีกยาวไกลนี่นา~” จ้าว ฟางเฟย พูดยิ้มๆ

ไม่นานหลังจาก หลิน เฉียงเวย เสร็จสิ้นภารกิจ ก็ถึงคิวของ จ้าว ฟางเฟย กับเฝิงฉี

ด้วยร่างกายแข็งแรงเป็นพิเศษ เพราะมี ‘ไตระดับทอง’ พลังการต่อสู้ของ หลินเจียง จึงพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล และยังคงอยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบอย่างสิ้นเชิง

หลังจากทั้งสามคนเสร็จสิ้น คนอื่นๆ ก็ทยอยกันเข้ามาเรื่อยๆ ภาพบรรยากาศตรงหน้าจึงเต็มไปด้วยความร้อนแรง

และแล้ว… ปาร์ตี้ชุดว่ายน้ำนี้ก็ดำเนินไปจนกระทั่งค่ำ ถึงจะค่อยๆ คลายความคึกคักลง

ใครหิวก็หาอะไรทานสักเล็กน้อย ใครไม่หิวก็กลับไปเล่นน้ำหรือนั่งพัก แต่ละคนต่างผ่อนคลายอย่างเต็มที่

และคนที่สุขสมที่สุดในงานนี้ ก็คือ หลินเจียง อย่างไม่ต้องสงสัย

……………………..

คืนนั้น หลินเจียง กลับไปที่ห้องนอนใหญ่ของตัวเอง

ห้องนี้เดิมเป็นห้องดนตรีที่ถูกรีโนเวตใหม่ทั้งหมด เหลียง ซูเหอ ออกแบบเตียงขนาดมหึมาใหญ่เป็นพิเศษที่ต่อให้ยี่สิบกว่าคนนอนรวมกันอยู่บนนั้น ...ก็ยังรู้สึกกว้างขวาง

และในเวลานี้ สาวๆ จำนวนมากต่างก็ถอดบิกินี่ออก แล้วเปลี่ยนเป็นชุดนอนกันเรียบร้อยแล้ว…

ผู้หญิงแต่ละคนต่างดูเย้ายวนใจจนดวงตาของ หลินเจียง แทบไม่พอจะมองทั่ว

“พี่เจียงคะ… นี่คือของขวัญที่พวกเราตั้งใจให้พี่ค่ะ ตอนนี้ก็สามารถแกะเปิดดูได้แล้วนะ” ฉิน โยวโยว เอ่ยด้วยน้ำเสียงเขินอาย

“ยังมีของขวัญอีกเหรอ?”

หลินเจียง นึกว่าการที่พวกเธอจัดงานในวันนี้ก็คือของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว ไม่คิดว่าจะยังมีสิ่งอื่นเตรียมไว้ให้อีก

“แน่นอนว่าต้องเตรียมสิคะ วันนี้วันเกิดพี่นี่นา ก็ต้องทำให้เป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืมไงค่ะ~”

“ถ้าอย่างนั้น… พี่ขอเริ่มแกะจากของขวัญของเธอก่อนแล้วกัน”

บนใบหน้าของ ฉิน โยวโยว ขึ้นสีแดงระเรื่อ ก่อนส่งกล่องของขวัญเล็กๆ ให้กับเขา

เมื่อแกะกล่องออก หลินเจียง ถึงกับตะลึง และก็พบว่าข้างในเป็นอุปกรณ์ชิ้นเล็กๆ ที่มีดีไซน์แปลกใหม่และไม่เคยคิดเลยว่า ฉิน โยวโยว จะเลือกของขวัญแบบนี้มาให้กับตัวเอง

“พี่เจียง ถึงตาฉันแล้วค่ะ” เหอ ซือเหยา ส่งกล่องของขวัญของตัวเองไปให้

เขาแกะเปิดดูอีกครั้ง หลินเจียง พบว่าเป็นของคล้ายๆ กัน แต่สไตล์แตกต่างจากของ ฉิน โยวโยว เล็กน้อย เน้นใช้งานกับส่วนบนของร่างกาย

จากนั้นก็เป็นของขวัญของ สวี่ อิ๋งจวิ้น… เปิดออกมาก็ยังคงเป็นอุปกรณ์แนวเดียวกัน

ถึงตอนนี้ หลินเจียง ก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้องแล้ว...

จนเวลาผ่านไปสิบกว่านาที หลินเจียง แกะของครบทุกกล่อง ก็พบว่าทั้งหมดล้วนเป็น ‘อุปกรณ์ของเล่นชิ้นเล็กๆ หลากหลายแบบ’ ทั้งนั้น

“แปลว่าของขวัญที่พวกคุณเตรียมให้ผม… ก็คือของพวกนี้ทั้งหมดเลย?”

ชิว อวี่หนง ยิ้มเขินๆ พลางตอบว่า: “ใช่ค่ะ เราเลือกตามความชอบของแต่ละคน จริงๆ แล้วก็อยากลองใช้ดูเหมือนกัน เลยคิดว่าถ้าเอามาเป็นของขวัญ พี่ก็จะได้ลองกับพวกเราไปพร้อมกันด้วยไงคะ…”

ถึงตอนนี้ หลินเจียง ก็เข้าใจเจตนาของพวกเธอทันที เขาจึงจัดเรียงอุปกรณ์ของเล่นชิ้นเล็กๆ เหล่านั้นเป็นแถวๆ พลางยิ้มกริ่มแล้วพูดว่า: “เตรียมพร้อมกันหมดแล้วสินะ งั้นตามกฎเดิม… ไม่ต้องให้ผมพูดซ้ำใช่ไหม?”

ทุกคนต่างเข้าใจดีว่า ‘กฎเดิม’ ที่ หลินเจียง พูดถึงหมายถึงอะไร… เขาชอบให้พวกเธอเรียงแถวกันเป็นพิเศษ

แต่ทว่าครั้งนี้ หลิน เฉียงเวย กลับเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นว่า: “คุณออกไปข้างนอกก่อนเถอะค่ะ รอพวกเราจัดการเตรียมตัวเสร็จแล้วค่อยเข้ามานะ”

“ไม่มีปัญหา”

หลินเจียง จึงเดินออกไป… เขารออยู่ข้างนอกได้เพียงประมาณสิบนาที ก็ได้ยินเสียงเรียกจาก หลิน เฉียวเวย ดังขึ้น

หลังจากเดินกลับเข้าไป สิ่งที่เห็นตรงหน้าทำเอาเขาแทบเลือดกำเดาไหล

เพราะครั้งนี้พวกเธอไม่ได้ยืนเรียงเป็นแถวเหมือนเคย แต่กลับจัดท่าทางล้อมเป็นวงกลม คล้ายเวทีกลางของการแสดงใหญ่ๆ แห่งหนึ่งขึ้นมาแทน

แต่ต่างจากการแสดงที่ไหนๆ เพราะกลุ่มของพวกเธอมีทั้งจำนวนคนมากกว่า หน้าตาสวยกว่า และรูปร่างดีกว่า เรียกว่าข่มทุกรายการชัดๆ

“พี่เจียงคะ… พี่ไปอยู่ตรงกลางได้เลยค่ะ” เจียง เสี่ยวฉี เอ่ยเสียงแผ่ว

หลินเจียง เข้าใจความหมายทันที แล้วเดินไปหยุดยืนอยู่กลางวงล้อม

ภาพตรงหน้านี้ ทำให้เลือดลมในกายสูบฉีดแรงยิ่งกว่าเทศกาลงานเลี้ยงบนสรวงสวรรค์ใดๆ ที่เคยมีมา… ทั้งหมดก็ยังเทียบไม่ได้กับที่นี่ของเขาเลย…

และแน่นอนว่าศึกใหญ่ครั้งนี้ยืดเยื้อต่อไปจนถึงรุ่งสางถึงจะสิ้นสุดลง... หลินเจียง ก็ได้ฉลองวันเกิดที่แตกต่างและน่าจดจำไปตลอดกาล

………………………

เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่ หลินเจียง ลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าผู้หญิงทุกคนลุกออกไปกันหมดแล้ว เหลือเพียงตัวเองนอนอยู่บนเตียง เมื่อมองนาฬิกาก็ปาไปเกือบสิบโมงกว่าแล้ว

การนอนครั้งนี้สำหรับเขาถือว่ายาวนานมากทีเดียว หลังจากคืนที่หนักหน่วง โชคดีที่มี ‘ไตระดับทอง’ เป็นตัวช่วย จึงทำให้เขาไม่ได้มีอาการอ่อนแรงเลยเมื่อตื่นขึ้นมา

กริ๊งๆๆ—

ในตอนนี้ เสียงโทรศัพท์มือถือของ หลินเจียง ก็ดังขึ้น ปรากฏว่าเป็นสายจาก เสิ่น ชิงชิว

“คุณกำลังยุ่งอยู่หรือเปล่าคะ…” ในโทรศัพท์ น้ำเสียงของเธอฟังดูแผ่วเบาอย่างผิดปกติ

“ไม่ยุ่งหรอก มีอะไรก็พูดมาได้เลย”

“ฉัน… ฉันกลัวคุณจะโกรธ”

“ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ผมเคยโกรธคุณ พูดมาตรงๆ เถอะ”

“ฉัน… ท้องแล้วค่ะ…”