บทที่ 23 กำไรที่ยังไม่รับรู้ 172.3 ล้าน และเรื่องเร่งด่วนตรงหน้า

72,589 หยวน!
เทียบเป็นดอลลาร์สหรัฐคือ 6,826.9 ดอลลาร์ สูงกว่า LME Copper เล็กน้อย เกือบจะเท่ากับ COMEX Copper
เมื่อมองดูราคาล่าสุดของ SHFE Copper บนหน้าจอ อันซินก็ยิ้มเล็กน้อย ในใจรู้สึกพอใจมาก นี่หมายความว่าตัวเลขกำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจริง ของสถานะซื้อจะต้องสวยงามมากแน่ๆ
เขาควบคุมเมาส์เลื่อนลงไปที่หน้าคำสั่งซื้อขาย ก็เห็นกำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจริงของสถานะซื้อ 1,400 ล็อตนี้ได้ในทันที
172,305,000 หยวน!
การมีเงิน 172.3 ล้านหยวนในปี 2006 มันเป็นอย่างไร
จากการจัดอันดับมหาเศรษฐีจีนปี 2006 ของฟอร์บส์ที่จะประกาศในอีกครึ่งปีข้างหน้า เงิน 172.3 ล้านหยวนสามารถจัดอยู่ในอันดับ เอ่อ ขอโทษที ไม่ติดอันดับ
มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของปี 2006 คือ หวงกวงอวี้ เจ้าของ GOME ที่กำลังรุ่งโรจน์และมีอำนาจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ในขณะนั้น ด้วยทรัพย์สินมูลค่า 18,090 ล้านหยวน
อันดับสุดท้ายในรายชื่ออันดับคือ เซวียเตี้ยนหมิง ซึ่งทำธุรกิจถ่านโค้ก ด้วยทรัพย์สินมูลค่า 800 ล้านหยวน
แต่การจัดอันดับมหาเศรษฐีจีนของฟอร์บส์นั้นนับเฉพาะสินทรัพย์สุทธิ ซึ่งแตกต่างจากคนประหลาดอย่างอันซินที่ถือเงินสด 172.3 ล้านหยวน
ในบรรดาผู้ยิ่งใหญ่บนรายชื่ออันดับในขณะนั้น คนที่สามารถหาเงินสดเกิน 100 ล้านหยวนได้ในครั้งเดียว มีไม่เกิน 10 คนอย่างแน่นอน!
มีคนหนึ่งที่คล้ายกับอันซินในตอนนี้ นั่นคือ เหยาหมิง ยักษ์ใหญ่ที่อยู่บนสุดของรายชื่ออันดับผู้มีชื่อเสียงของจีนจากฟอร์บส์ รายได้รวมของเขาในปี 2006 คือ 170 ล้านหยวน
แต่หลังจากหักส่วนแบ่งของทีมและภาษีส่วนบุคคลแล้ว เหยาหมิงจะได้รับครึ่งหนึ่งก็ถือว่าดีแล้ว
ส่วนของอันซินนั้นแตกต่างออกไป ตามกฎหมายภาษีในขณะนี้ กำไรจากการซื้อขายกองทุน หุ้น ฟิวเจอร์ส ออปชัน และอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศของบุคคลธรรมดา ไม่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา
ดังนั้น 172.3 ล้านหยวนจึงเป็นกำไรสุทธิทั้งหมด!
เมื่อมองดูกำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจริงที่สูงถึง 172.3 ล้านหยวนตรงหน้า แม้ว่าใบหน้าของอันซินจะไม่ได้แสดงอารมณ์ออกมามากนัก แต่ในใจก็ยังไม่สงบนิ่ง ดวงตาทั้งสองจ้องมองกำไรที่แสดงบนคอมพิวเตอร์อย่างเหม่อลอย คิดฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา
นี่เป็นครั้งแรกในสองชาติที่เขามีสินทรัพย์เป็นเงินสดมากขนาดนี้!
ชาติที่แล้วที่เขาต่อสู้ดิ้นรนในวงการการเงินมาตลอด 17 ปี สินทรัพย์ทั้งหมดรวมกันก็มีเพียงหกสิบเจ็ดสิบล้านหยวนเท่านั้น ซึ่งในวงการถือว่าประสบความสำเร็จพอสมควรแล้ว สามารถพูดได้ว่าหลุดพ้นจากชนชั้นกลาง และก้าวเข้าสู่ชนชั้นเศรษฐีร้อยล้านได้ครึ่งหนึ่งแล้ว
แต่ความสำเร็จในชาติที่แล้ว เมื่อเทียบกับ 172.3 ล้านหยวนนี้ ช่างเปราะบางเหลือเกิน
เงินทุน 400,000 หยวน เวลา 3 วัน การวางคำสั่งซื้อขาย 3 ครั้ง กำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจริง 172.3 ล้านหยวน
ไม่มีอะไรจะพิสูจน์ความได้เปรียบของผู้ที่เกิดใหม่ได้ดีไปกว่าผลลัพธ์เหล่านี้อีกแล้ว!
อันซินที่ค่อยๆ สงบลงยื่นมือไปนวดตาที่แห้งผากเล็กน้อย แล้วจึงควบคุมเมาส์ปิดหน้าต่างทั้งหมด จากนั้นก็ปิดโน๊ตบุ๊คและพับหน้าจอลง
เขาไม่คิดจะดูต่อไปแล้ว เมื่อรู้กระบวนการและรู้ผลลัพธ์สุดท้ายแล้ว การเสียเวลาดูต่อไปก็ไม่มีความหมายอะไรมากนัก
เรื่องเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่เงินทุนก้อนแรกอีกต่อไป แต่กลายเป็นว่าจะทำอย่างไรถึงจะเกลี้ยกล่อมหวังต้าน๋า ผู้ใหญ่ที่มีบุญคุณต่อเขาอย่างใหญ่หลวง ไม่ให้เลือกย้ายไปเป็นรองนายกเทศมนตรีเมืองฮุ่ยโจว เพื่อหลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรมซ้ำรอยชาติที่แล้ว
อันซินยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมาดูเวลา ก็พบว่าเวลาผ่านไปจนถึง 23:06 น. แล้วโดยไม่รู้ตัว
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทบทวนแผนการที่จะทำในวันพรุ่งนี้ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วจึงตั้งนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ไว้ตอนเก้าโมงเช้าวันพรุ่งนี้
จากนั้นเขาก็หยิบกระเป๋าเป้บนโซฟาขึ้นมา เปิดออกแล้วหยิบชุดนอนที่สะอาดออกมาหนึ่งชุด แล้วลุกขึ้นเดินตรงไปยังห้องน้ำ เตรียมตัวอาบน้ำแล้วจะไปพักผ่อน เพื่อสะสมพลังงานไว้จัดการเรื่องในวันพรุ่งนี้
“ติ๊งต่องๆ ติ๊งต่องๆ”
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นจากโต๊ะหัวเตียง
อันซินลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย พลิกตัวอย่างเกียจคร้าน ยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะหัวเตียงมาปิดนาฬิกาปลุก แล้วจึงลุกขึ้นจากเตียง เดินช้าๆ ไปยังห้องน้ำ
5 นาทีต่อมา อันซินที่รู้สึกสดชื่นและตื่นเต็มตาเดินกลับมาที่ห้องนอน หยิบ Nokia N72 บนโต๊ะหัวเตียง แล้วเดินตรงมานั่งที่โซฟาในห้องโถง เปิดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะน้ำชา
ระหว่างที่รอคอมพิวเตอร์เปิดเครื่อง อันซินก็เล่นโทรศัพท์ เลื่อนดูรายชื่อในสมุดโทรศัพท์ เมื่อเห็นชื่อ [หวังต้าน๋า] ก็หยุดเลื่อนแล้วโทรออกทันที
“ตู๊ดๆๆ”
“ฮัลโหล อันซิน อรุณสวัสดิ์”
เมื่อได้ยินเสียงทักทายที่ทุ้มและสุขุมของหวังต้าน๋าจากปลายสาย
อันซินก็หัวเราะอย่างร่าเริง แล้วพูดอย่างกระตือรือร้นว่า “คุณลุงหวัง อรุณสวัสดิ์ครับ ผมกลับมาถึงเซินเจิ้นแล้ว คิดถึงคุณลุงมาก ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
เลยรีบโทรมานัดหมายล่วงหน้า ดูว่าท่านผู้นำที่ยิ่งใหญ่อย่างคุณลุงจะว่างให้ประชาชนตาดำๆ อย่างผมเข้าพบเมื่อไหร่ครับ”
หวังต้าน๋าที่อยู่ปลายสายได้ยินคำพูดที่กระตือรือร้นและหยอกล้อของอันซินก็หัวเราะฮ่าๆ “เจ้าเด็กคนนี้นี่พูดอะไรเหลวไหล ผู้นำที่ยิ่งใหญ่อะไรกัน นั่นมันคือการรับใช้ประชาชน!”
พูดจบ ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงเสริมด้วยความห่วงใยว่า “กลับมาถึงเซินเจิ้นแล้วเหรอ ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้บอกว่าจะไปทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น เรียนจบแล้วจะเข้าทำงานเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมตอนนี้ถึงกลับมาล่ะ”
อันซินถือโทรศัพท์ฟังจนจบ แล้วอธิบายอย่างอดทนว่า “คุณลุงหวังครับ ช่วงนี้ผมคิดทบทวนอะไรหลายๆ อย่าง ตัดสินใจว่าจะลองทำธุรกิจอินเทอร์เน็ตกับเพื่อนดูถือโอกาสในขณะที่ยังหนุ่มยังแน่น ดูว่าจะทำอะไรสำเร็จบ้างไหม ถือว่าทำเพื่อไม่ให้เสียใจทีหลังครับ”
หวังต้าน๋าในโทรศัพท์รู้สึกประหลาดใจกับการตัดสินใจที่กะทันหันของอันซินอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ได้ตอบกลับทันที หลังจากใช้เวลาทำความเข้าใจครู่หนึ่ง จึงค่อยๆ พูดว่า “อันซิน ตั้งแต่เล็กจนโตเธอก็เป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตัวเอง ดังนั้นไม่ว่าเธอจะตัดสินใจทำอะไร ตั้งใจจะทำอะไร ตราบใดที่ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ก็จงกล้าที่จะออกไปเผชิญหน้า อย่ากลัวความล้มเหลว ไม่ว่าอย่างไร ที่นี่ของลุงก็ยังมีข้าวให้เธอกินเสมอ!”
เมื่อได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยการให้กำลังใจและความห่วงใยของหวังต้าน๋า ความอบอุ่นก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจของอันซิน เขารู้สึกซาบซึ้งมาก หลังจากสงบอารมณ์ที่พลุ่งพล่านแล้ว ก็กล่าวขอบคุณว่า “ขอบคุณครับคุณลุงหวัง ด้วยกำลังใจและการสนับสนุนของคุณลุง ผมจะพยายามให้มากขึ้น จะไม่ทำให้คุณลุงผิดหวังอย่างแน่นอนครับ!”
“ฮ่าๆ นิสัยชอบเอาชนะของเธอนี่ไม่เปลี่ยนเลยนะ งั้นฉันก็วางใจแล้ว
แล้วการทำธุรกิจของเธอมีปัญหาอะไรไหม เงินพอใช้หรือเปล่า ถ้าไม่พอ ที่นี่ฉันยังมีเงินเก็บอยู่หลายแสน สามารถเอาไปให้เธอสู้ได้”
“ท่านครับ เลขาธิการหลี่จากทางมณฑลโทรเข้าเบอร์ส่วนตัวของท่านไม่ติด เลยโทรเข้าสำนักงานโดยตรง ให้ท่านจัดการงานในมือให้เรียบร้อย แล้วรีบเดินทางไปที่มณฑล ไปพบท่านที่ห้องทำงานครับ”
หวังต้าน๋าที่กำลังพูดไม่หยุดในโทรศัพท์ ถูกโจวจวิน เลขานุการที่รีบร้อนเดินเข้ามาขัดจังหวะ เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องด่วนต้องจัดการ
อันซินได้ยินคำพูดของโจวจวินจากโทรศัพท์ก็ตื่นขึ้นมาทันที
มาแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ทางมณฑลจะแจ้งให้หวังต้าน๋าไปประชุมวันนี้ แล้วให้ทางเลือกแก่เขาสองทาง
น่าเสียดายที่ในชาติที่แล้ว หวังต้าน๋าที่ไม่ยอมแพ้เลือกที่จะกลับไปสู้ในระดับท้องถิ่นอีกครั้ง แล้วก็ก้าวพลาดไปทีละก้าว จนตลอดชีวิตไม่สามารถก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งรองระดับกระทรวงได้
อันซินที่เกิดใหม่ จะต้องเปลี่ยนแปลงความเสียใจนี้ให้ได้ ตอนนี้ โอกาสมาถึงแล้ว!
หวังต้าน๋าที่อยู่อีกฝั่งของโทรศัพท์ได้ยินคำพูดที่รีบร้อนของโจวจวิน ก็กระซิบกับโจวจวินสองสามคำ เมื่อเข้าใจความสำคัญของเรื่องแล้ว ก็พูดกับอันซินในโทรศัพท์โดยตรงว่า “อันซิน ฉันมีเรื่องต้องจัดการหน่อย คืนนี้จะกลับไปที่บ้านพักในชุมชน เราค่อยคุยกันดีๆ คืนนี้”
อันซินได้ยินดังนั้นก็พูดทันทีว่า “ได้ครับ งั้นคุณลุงก็ทำงานก่อนนะครับ เราค่อยคุยกันคืนนี้”
หวังต้าน๋าตอบรับ “อืม” แล้วก็วางสายไปอย่างรวดเร็ว
อันซินวางโทรศัพท์ที่สิ้นสุดการสนทนาลง นั่งอยู่บนโซฟาและเริ่มครุ่นคิด
คิดว่าคืนนี้ควรจะเกลี้ยกล่อมหวังต้าน๋าอย่างไร ไม่ให้เขาเดินซ้ำรอยเดิมในชาติที่แล้ว
*****
GOME - บริษัทค้าปลีกเครื่องใช้ไฟฟ้าอันดับต้น ๆ ของจีน