บทที่ 32 บริการจัดหางาน คัดเลือกผู้สมัคร

เมื่อได้ยินเสียงทักทายอย่างอบอุ่นจากพนักงานต้อนรับของบริษัทจ่านต้งลี่ อันซินก็ยิ้มอย่างสุภาพและเอ่ยถามว่า “ผู้อำนวยการเซี่ยอัน ของพวกคุณอยู่ที่บริษัทไหมครับ ผมอยากให้เขาช่วยเรื่องบริการจัดหาบุคลากรหน่อย”
พนักงานต้อนรับได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้าแล้วตอบว่า “ผู้อำนวยการเซี่ยอยู่ที่ห้องทำงานค่ะ เชิญตามดิฉันมาเลยค่ะ ดิฉันจะนำทางไปที่ห้องทำงานของท่าน”
เมื่อเห็นอันซินพยักหน้าตอบรับ พนักงานต้อนรับจึงนำทางเขาผ่านโถงสำนักงานรวมมาจนถึงหน้าห้องทำงานห้องหนึ่ง แล้วยกมือขึ้นเคาะประตู
“เชิญเข้ามา”
เมื่อได้รับอนุญาตจากคนในห้อง พนักงานต้อนรับก็เปิดประตูและเชิญอันซินเข้าไปอย่างสุภาพ จากนั้นจึงกล่าวกับชายวัยกลางคนที่กำลังนั่งก้มหน้าทำงานอยู่หลังโต๊ะทำงานว่า “ท่านผู้อำนวยการเซี่ยคะ คุณผู้ชายท่านนี้มาปรึกษาเรื่องธุรกิจจัดหาบุคลากรค่ะ”
ชายวัยกลางคนได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นอันซินซึ่งเป็นคนแปลกหน้า เขาก็ลุกขึ้นยืนทันที เดินอ้อมโต๊ะทำงานและเดินเข้ามาหาอันซินด้วยรอยยิ้ม “คุณผู้ชาย ยินดีต้อนรับสู่จ่านต้งลี่ครับ ผมชื่อเซี่ยอัน เป็นผู้อำนวยการฝ่ายธุรกิจของจ่านต้งลี่ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ผมรับใช้ครับ”
อันซินจับมือกับเซี่ยอันที่เดินเข้ามาทักทายอย่างสุภาพ พร้อมกับยิ้มและกล่าวว่า “ผู้อำนวยการเซี่ยครับ ที่ผมมาวันนี้หลักๆ ก็เพื่อหาบุคลากรที่มีความสามารถสองสามคน หวังว่าทางจ่านต้งลี่จะสามารถจัดหาทรัพยากรบุคคลที่ยอดเยี่ยมให้ผมได้นะครับ”
เซี่ยอันได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้ตอบทันที แต่ส่งสัญญาณให้พนักงานต้อนรับออกไปได้ เมื่อพนักงานต้อนรับเดินออกไปและปิดประตูห้องทำงานแล้ว
เขาก็เชิญอันซินไปนั่งที่โซฟาในห้องทำงาน เทน้ำให้แก้วหนึ่ง แล้วจึงกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มว่า “ไม่มีปัญหาครับ เราจ่านต้งลี่ก็ทำธุรกิจด้านนี้อยู่แล้ว รับรองว่าจะทำให้คุณพึงพอใจแน่นอน คุณช่วยบอกความต้องการโดยละเอียดได้เลยครับ แล้วผมจะช่วยหาข้อมูลบุคลากรที่ตรงตามความต้องการของคุณให้”
“ฝ่ายธุรการ ฝ่ายกฎหมาย และฝ่ายประชาสัมพันธ์ ผมต้องการบุคลากรสามตำแหน่งนี้ครับ” อันซินกล่าวถึงความต้องการเบื้องต้น แล้วเสริมต่อว่า “ผมมีข้อกำหนดค่อนข้างสูง อายุต้องไม่เกิน 40 ปี”
“บุคลากรฝ่ายธุรการต้องมีประวัติการทำงานระยะยาวในบริษัทระดับกลุ่มบริษัท เคยรับผิดชอบงานบริหารธุรการของกลุ่มบริษัท และมีความสามารถในการจัดตั้งและจัดการงานบริหารธุรการทั้งหมดของกลุ่มบริษัทได้ตั้งแต่เริ่มต้น”
“บุคลากรฝ่ายกฎหมายต้องเข้ามาทำงานประจำที่บริษัท สามารถจัดตั้งทีมกฎหมายของบริษัทได้ด้วยตัวเอง และรับผิดชอบงานด้านกฎหมายทั้งหมดของบริษัท”
“ส่วนฝ่ายประชาสัมพันธ์ ต้องมีประวัติการทำงานจากหน่วยงานประชาสัมพันธ์ของรัฐบาลหรือบริษัทในกลุ่มบันเทิงและสื่อ มีความสามารถและทรัพยากรเพียงพอที่จะจัดการงานด้านประชาสัมพันธ์และการส่งเสริมภาพลักษณ์ของบริษัท”
หลังจากที่เซี่ยอันตั้งใจฟังความต้องการทั้งหมดของอันซินจบ เขาก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพยักหน้าอย่างช้าๆ แล้วกล่าวว่า “ไม่มีปัญหาครับ จ่านต้งลี่มีความสามารถที่จะจัดหาบุคลากรที่เกี่ยวข้องให้คุณได้อย่างแน่นอน”
“รบกวนคุณรอที่นี่สักครู่นะครับ ผมจะไปเอาข้อมูลบุคลากรที่เหมาะสมมาให้คุณเลือก”
อันซินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า แล้วนั่งรออย่างเงียบๆ บนโซฟา
สำหรับอันซินแล้ว บริการจัดหางานถือว่าคุ้มค่ามาก เพียงแค่จ่ายเงินจำนวนหนึ่ง ก็สามารถตอบสนองความต้องการในการสร้างโครงสร้างพื้นฐานของบริษัทได้อย่างรวดเร็ว ไม่ต้องเสียเวลาและแรงงานไปกับการค้นหาอย่างช้าๆ ซึ่งช่วยประหยัดเวลาไปได้มาก
10 นาทีต่อมา เซี่ยอันกลับมาที่ห้องทำงานพร้อมกับแฟ้มเอกสารสองสามฉบับ หลังจากปิดประตู เขาก็เดินตรงมาหาอันซิน ยื่นเอกสารในมือให้แล้วกล่าวช้าๆ ว่า “คุณอันซินครับ ลองดูหน่อยสิครับว่าบุคคลเหล่านี้ตรงตามความต้องการของคุณหรือไม่”
อันซินยื่นมือไปรับเอกสาร แล้วเปิดดูทันที
[หวงเหล่ย ชาย อายุ 38 ปี ชาวมณฑลเสฉวน จบการศึกษาระดับปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัยรัฐศาสตร์และกฎหมายซีหนาน เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายของกลุ่มบริษัทอสังหาริมทรัพย์ในปักกิ่ง มีประสบการณ์ในการจัดตั้งแผนกกฎหมายด้วยตนเอง]
[เหอฟาง หญิง อายุ 37 ปี ชาวเมืองเซี่ยงไฮ้ จบการศึกษาระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง เคยทำงานในแผนกธุรการของรัฐวิสาหกิจแห่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้เป็นเวลา 5 ปี ต่อมาย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายธุรการของบริษัทต่างชาติ มีความสามารถในการบริหารจัดการและประสานงานด้านธุรการอย่างดีเยี่ยม]
[จ้าวรุ่ย ชาย อายุ 34 ปี ชาวกรุงปักกิ่ง จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง เคยทำงานในฝ่ายข่าวของสถานีโทรทัศน์ CCTV เป็นเวลา 6 ปี ต่อมาย้ายไปดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของกลุ่มบริษัทสื่อแห่งหนึ่งในปักกิ่ง รับผิดชอบงานด้านความสัมพันธ์กับภาครัฐและการประชาสัมพันธ์โครงการ]
หลังจากที่อันซินอ่านข้อมูลของผู้สมัครเหล่านี้อย่างละเอียดแล้ว เขาก็คัดเลือกประวัติที่น่าพอใจออกมาสามฉบับ แล้วยื่นให้เซี่ยอันพร้อมกับกล่าวว่า “เอาสามคนนี้แหละครับ พวกเขาจะพร้อมเริ่มงานได้เมื่อไหร่ มีเงื่อนไขเรื่องเงินเดือนและสวัสดิการอะไรบ้าง แล้วพวกคุณคิดค่าบริการยังไง ช่วยบอกรายละเอียดด้วย”
เซี่ยอันรับเอกสารสามฉบับนั้นมาดูอย่างละเอียด หลังจากดูจบก็ตอบอันซินด้วยรอยยิ้มว่า “ถ้าตกลงกันได้วันนี้ อย่างช้าที่สุดบ่ายวันพรุ่งนี้พวกเขาก็จะไปพบคุณได้ครับ”
“ส่วนเรื่องเงินเดือนและสวัสดิการนั้น แต่ละคนก็แตกต่างกันไป”
“คุณหวงเหล่ยกับคุณจ้าวรุ่ยมีข้อเรียกร้องที่ค่อนข้างง่าย คือต้องการให้บริษัทจัดรถให้ และเงินเดือนปีละ 200,000 หยวนบวกโบนัสปลายปี”
“คุณเหอฟางมีข้อเรียกร้องที่พิเศษหน่อย คือต้องการรถยนต์ประจำตำแหน่ง และให้บริษัทรับผิดชอบค่าเช่าบ้านรายเดือน ส่วนเงินเดือนก็ต้องการ 200,000 หยวนต่อปีบวกโบนัสปลายปีเช่นกันครับ”
“สำหรับค่าบริการของจ่านต้งลี่ เราแตกต่างจากบริษัทอื่น เราจะคิดค่าบริการเพียงครั้งเดียวเท่ากับเงินเดือนสามเดือนแรกของผู้สมัครที่ได้เข้าทำงาน จะไม่มีการเก็บค่าบริการซ้ำซ้อนหรือค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมอื่นใดอีกครับ”
อันซินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจและพูดอย่างเด็ดขาดว่า “ตกลงครับ พรุ่งนี้ผมต้องการพบพวกเขา ถ้าผมสัมภาษณ์แล้วไม่มีปัญหา ก็ให้ดำเนินการตามขั้นตอนได้เลย”
“คุณอันซินวางใจได้เลยครับ พรุ่งนี้พวกเขาจะไปพบคุณเพื่อเข้ารับการสัมภาษณ์อย่างแน่นอน” เซี่ยอันเห็นอันซินตกลงอย่างรวดเร็วก็ดีใจมากและรับประกันอย่างแข็งขัน จากนั้นก็ถามด้วยความใส่ใจว่า “แล้วนอกจากสามท่านนี้ ไม่ทราบว่าคุณอันซินต้องการบุคลากรตำแหน่งอื่นอีกไหมครับ เราจ่านต้งลี่มีคลังข้อมูลบุคลากรขนาดใหญ่ รับรองว่าสามารถตอบสนองทุกความต้องการของคุณได้แน่นอน”
“ตอนนี้ยังไม่ต้องครับ ตอนนี้ต้องการแค่สามคนนี้ก่อน ถ้าในอนาคตมีความต้องการอื่นๆ ผมจะติดต่อมาหาคุณอีกที” อันซินส่ายหน้าตอบ
เซี่ยอันได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า ไม่ได้พยายามขายบริการต่อ แต่หยิบนามบัตรออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นให้อันซิน พร้อมกล่าวว่า “ไม่มีปัญหาครับ นี่นามบัตรของผม ถ้าในอนาคตคุณอันซินมีความต้องการอะไรก็โทรหาผมได้โดยตรงเลย ผมจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อหาบุคลากรให้คุณ”
อันซินยื่นมือไปรับนามบัตรมาดูแวบหนึ่ง แล้วหยิบโทรศัพท์ Nokia N72 ของตัวเองขึ้นมา กดเบอร์โทรศัพท์ตามบนามบัตร
“ตื๊ด ตื๊ด”
ไม่นาน โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานของเซี่ยอันก็ดังขึ้น เมื่ออันซินได้ยิน เขาก็วางสาย แล้วพูดกับเซี่ยอันว่า “นั่นเบอร์โทรของผม พรุ่งนี้ถ้าพวกเขามาถึงแล้ว ก็แจ้งผมได้เลย”
เซี่ยอันเดินไปที่โต๊ะทำงาน หยิบโทรศัพท์มือถือแล้วกลับมานั่งข้างอันซินอีกครั้ง แล้วกล่าวว่า “ไม่มีปัญหาครับ ตอนนี้ผมจะบันทึกเบอร์ของคุณไว้ พอพวกเขามาถึง ผมจะรีบแจ้งให้คุณทราบทันที”
อันซินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ลุกขึ้นยืนและยื่นมือไปจับกับเซี่ยอัน จากนั้นก็กล่าวลา ปฏิเสธคำชวนไปทานข้าวของเขา แล้วจึงออกจากบริษัทจ่านต้งลี่ ขับรถกลับไปยังชุมชนที่พัก