บทที่ 19 ตามหาผู้ซื้อ

ปกหนังสือ ไซอิ๋ว เล่มนี้ทำจากกระดาษแข็งที่ถูกห่อหุ้มด้วยกระดาษภาพวาดสไตล์ไซอิ๋วที่ติดอยู่ด้านนอก ซึ่งห่อหุ้มรอบๆ กระดาษแข็งด้านนอกและขอบด้านใน
เย่ซูมองยังไงก็รู้สึกว่าชั้นกระดาษภาพวาดนี้ถูกปิดผนึกทีหลัง ไม่ใช่ช่วงเวลาเดียวกับกระดาษด้านในหนังสือ
"สงสัยจะซ่อนอยู่ในกระดาษแข็งนี่แหละ"
เย่ซูไม่คิดเลยว่าเจ้าของแสตมป์จะเจอเรื่องอะไรมา ถึงได้เอาแสตมป์มาห่อไว้ในปกหนังสือเล่มนี้
เย่ซูเริ่มแกะกระดาษภาพวาดชั้นนอกตามขอบปก ค่อยๆ แงะกระดาษแข็งด้านในออกทีละนิด
"เชี่ยเอ๊ย! ของสมัยก่อนคุณภาพดีขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!"
กระดาษภาพวาดนี้ไม่รู้ติดมานานเท่าไหร่แล้ว แต่กลับไม่มีร่องรอยของการหลุดลอกเลยแม้แต่น้อย เหมือนกับมันเติบโตอยู่บนกระดาษแข็งนั้นเลยก็ว่าได้
เย่ซูมั่นใจว่าแสตมป์อยู่ในนั้น จึงไม่กล้าใช้ความรุนแรงมากเกินไป
ในขณะเดียวกัน เขาก็กังวลว่าในสถานการณ์เช่นนี้ แสตมป์จะยังคงสภาพสมบูรณ์หรือไม่
ตอนที่ค้นหาราคาของ แสตมป์ เพนนี แบล็ก บนอินเทอร์เน็ตเมื่อกลางดึก เย่ซูรู้แล้วว่าความสมบูรณ์หรือไม่สมบูรณ์ของมัน ราคานั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยทีเดียว
ถ้าเผลอฉีกขาดไปมุมหนึ่ง เงินหนึ่งหมื่นสองพันหยวนก็จะหายไปในพริบตา
"เอ๊ะ?"
เมื่อค่อยๆ แกะปกออก เย่ซูพลันพบว่ากระดาษแข็งด้านขวาที่ใช้เป็นปก ถูกกรีดตรงกลางไว้
เมื่อแยกกระดาษแข็งออก ภายใต้แสงไฟ เย่ซูเห็นแสตมป์ดวงหนึ่งที่ถูกบรรจุอยู่ในซองสะสมแสตมป์ กำลังติดอยู่กับด้านหนึ่งของกระดาษแข็ง
"เจอแล้ว!"
เย่ซูแกะกระดาษแข็งออกทันที และเห็นแสตมป์ดวงหนึ่งที่มีภาพของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในลักษณะครึ่งตัว และมีขอบสี่ด้านสมบูรณ์อยู่ข้างในนั้นจริงๆ
เขารีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ค้นหา แสตมป์ เพนนี แบล็ก ที่มีราคาสอดคล้องกับนี้ จากนั้นก็เทียบข้อมูลบนแสตมป์ดวงนี้อย่างละเอียด เย่ซูยืนยันว่านี่คือ แสตมป์ เพนนี แบล็ก รุ่นธรรมดา ฉบับที่ 2-11 จริงๆ
ตามราคาที่ค้นหาได้ แสตมป์ เพนนี แบล็ก รุ่นนี้ ราคาแสตมป์ใหม่โดยพื้นฐานแล้วจะอยู่ที่หนึ่งหมื่นสองพันถึงหนึ่งหมื่นห้าพันหยวน
ส่วนแสตมป์ที่เขาถืออยู่ซึ่งมีขอบกระดาษสมบูรณ์ขนาดนี้ ราคาสามารถปรับขึ้นได้อีกยี่สิบถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว!
"งั้นก็หมายความว่าอย่างน้อยก็ขายได้หนึ่งหมื่นสี่ถึงหนึ่งหมื่นห้าพันหยวนเลยสิ!"
แน่นอน เย่ซูก็รู้ดีว่าการจะขายได้ในราคาสูงสุดนั้น เว้นแต่จะหาผู้ซื้อที่ต้องการสะสมได้โดยตรง
เห็นได้ชัดว่าในแวดวงเพื่อนของเย่ซู ไม่มีเศรษฐีคนไหนที่เต็มใจจะใช้เงินหนึ่งหมื่นกว่าถึงสองหมื่นหยวน เพื่อซื้อกระดาษแผ่นเดียว
หากขายให้กับร้านที่รับซื้อของเก่า ราคาแนะนำที่ระบบให้ไว้ที่หนึ่งหมื่นสองพันหยวนก็คงไม่มีปัญหาอะไรมากนัก
"กระดาษแผ่นเล็กๆ แค่นี้ มีมูลค่าถึงหนึ่งหมื่นสองพันหยวนเลยเหรอเนี่ย?"
ไม่เข้าใจว่าการสะสมแสตมป์มีข้อควรระวังอะไรบ้าง เย่ซูก็ไม่กล้าหยิบแสตมป์ออกจากซองสะสมแสตมป์ ทำได้เพียงค่อยๆ ใช้กระดาษทิชชูหนีบมุมหนึ่งขึ้นมา พินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วนตรงหน้า
"ดูไม่รู้เรื่อง"
เย่ซูยอมรับว่าเขาเป็นคนบ้านนอก ไม่ว่าจะมองยังไง ในสายตาของเขามันก็เป็นแค่กระดาษแผ่นหนึ่ง
ถ้าไม่ใช่เพราะระบบเตือน ของแบบนี้ต่อให้ทิ้งอยู่ข้างทาง เย่ซูก็คงไม่เก็บขึ้นมา
ส่วน แสตมป์ VR แสตมป์ เพนนี แบล็ก อังกฤษ หรือ แสตมป์ แผนที่รวมแผ่นดินจีน ที่เขาเห็นบนอินเทอร์เน็ตเมื่อกลางดึก ซึ่งมีราคาสูงถึงแปดหลัก ก็ยิ่งเกินความเข้าใจของเย่ซูไปอีก
แต่ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร เย่ซูแค่ต้องรู้ว่าแสตมป์ที่อยู่ในมือเขานั้นมีมูลค่ามากกว่าหนึ่งหมื่นหยวนก็พอแล้ว
"เดี๋ยวลองเอาไปลงในแพลตฟอร์มดูก่อน เผื่อจะหาผู้ซื้อได้โดยตรง แล้วขายได้เพิ่มอีกสองสามพันหยวน ถ้าไม่มีคนสอบถามราคาก็คงต้องไปหาร้านขายของเก่าแถวซีกวนดู"
เย่ซูถ่ายรูปแสตมป์อย่างละเอียดหลายรูป จากนั้นก็นำไปลงในแพลตฟอร์มซื้อขายของมือสอง พร้อมระบุข้อมูลแสตมป์ที่ค้นหามาได้อย่างชัดเจน เพื่อกรองพวกที่มาพร้อมกับดาบสังหารมังกร (นักต่อรองราคา) ที่อยากจะซื้อของถูกๆ ออกไป หลังจากนั้นเย่ซูก็เก็บแสตมป์เอาไว้
ปกหนังสือไซอิ๋ว ถูกเขาฉีกจนเละเทะไปหมด หากใช้เก็บแสตมป์ ไม่ว่าจะหยิบออกมาที่ไหนก็จะถูกคนจับผิดได้
ดังนั้น เย่ซูจึงใช้บัตรประชาชนและบัตรธนาคารหนีบแสตมป์ไว้ตรงกลางอย่างระมัดระวัง แล้วค่อยๆ ยัดเข้าไปในช่องใส่บัตรของกระเป๋าสตางค์
"เรียบร้อย ไปนอน!"
วุ่นวายมาทั้งคืน ตอนนี้ก็ตีห้ากว่าแล้ว แม้แต่ฟ้าก็เกือบจะสว่างแล้ว
แม้จะเป็นแสตมป์มูลค่ากว่าหนึ่งหมื่นหยวน แต่ตอนนี้ก็ไม่สามารถขจัดความง่วงของเย่ซูไปได้
เย่ซูซ่อนกระเป๋าไว้ใต้หมอน เขานอนหลับทันทีที่หัวถึงหมอนแทบจะทันที
...
"อ้าว เขากำลังขายของอีกแล้ว"
ครั้งที่แล้วหลังจากซื้อของเสร็จ เฉินซินอี๋ก็กดติดตามบัญชีของเย่ซูไว้ด้วย
วันนี้หลังจากตื่นนอน เฉินซินอี๋ก็เห็นโปรแกรมแจ้งเตือนข้อความของเย่ซูมาหาเธอ
"เขาขายอะไรอีกแล้วเนี่ย? คงไม่ใช่ของที่เขาจะให้ผู้หญิงคนไหน แต่ดันไม่ได้ให้ เลยเอามาขายต่อหรอกนะ!"
ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา เฉินซินอี๋เคยพยายามเข้าหาเย่ซูหลายครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งที่ถึงช่วงสำคัญ เย่ซูก็จะแกล้งทำเป็นซื่อบื้อ สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดแทบคลั่ง
เมื่อก่อนเธอเป็นคนเล่นตัวกับคนอื่นเสมอ ไม่คิดว่าจะมีวันหนึ่งที่เธอจะต้องถูกนักศึกษามหาวิทยาลัยคนหนึ่งเล่นตัวกลับใส่!
ถ้าก่อนหน้านี้เฉินซินอี๋เข้าหาเย่ซู เพราะติดใจร่างกายและฐานะทางบ้านของเขา อยากได้รับทั้งความพึงพอใจทางวัตถุและจิตใจ
ตอนนี้เฉินซินอี๋ที่พัวพันกับเย่ซูมากขึ้น ก็เพราะความต้องการเอาชนะล้วนๆ
เฉินซินอี๋ที่มีคนตามเอาใจไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถยอมรับความจริงที่ว่าเธอเป็นฝ่ายรุกขนาดนี้ แต่กลับไม่สามารถเอาชนะนักศึกษามหาวิทยาลัยคนหนึ่งได้
"อืม? ทำไมถึงซื้อแสตมป์ล่ะ?"
นาฬิกา กระเป๋า สร้อยคอ
ก่อนเปิดแอป เฉินซินอี๋เดาไปหลายอย่างว่าเย่ซูจะขายอะไร แต่เธอกลับนึกไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่เย่ซูลงขายจะเป็นแสตมป์
"หนึ่งหมื่นห้าพันหยวน? แสตมป์อะไรแพงขนาดนั้น เขาไม่ได้โดนหลอกใช่ไหม?"
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เฉินซินอี๋ค้นหาข้อมูลตามที่เย่ซูลงขาย แล้วก็พบว่าแสตมป์เล็กๆ ดวงนี้ มีมูลค่าถึงหนึ่งหมื่นกว่าหยวนจริงๆ!
"ไม่ใช่หรอกมั้ง ใครจะไปใช้เงินเป็นหมื่นซื้อของแบบนี้เนี่ย มีเงินขนาดนี้ เอาไปซื้อ iPhone รุ่นล่าสุดดีกว่า"
แม้จะบ่นพึมพำ แต่แรงดึงดูดของเย่ซูที่มีต่อเฉินซินอี๋ก็เพิ่มขึ้นอีกระดับหนึ่ง
"ยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ ก็ซื้อนาฬิกาให้แฟนได้เป็นหมื่นหยวน ตอนนี้ยังเอาแสตมป์มูลค่ากว่าหนึ่งหมื่นหยวนออกมาขายได้อีก ฐานะทางบ้านเขาต้องดีมากแน่ๆ เลย"
เฉินซินอี๋เชื่อมั่นเป็นธรรมดาว่าแสตมป์ที่เย่ซูขายนั้นต้องเป็นของที่บ้านให้มา
ไม่อย่างนั้นไอ้ลูกหมาหน้าขาววัยยี่สิบต้นๆ คนหนึ่ง จะมาเกี่ยวข้องกับของแบบนี้ได้อย่างไรกัน
"ที่เขาเอาแสตมป์ไปลงแพลตฟอร์มมือสอง ก็คงเป็นเพราะเขาหาผู้ซื้อไม่ได้เอง"
มุมปากของเฉินซินอี๋ยกยิ้มขึ้น "งั้นเดี๋ยวพี่สาวช่วยนายเอง คราวนี้แหละ ฉันจะดูว่านายจะปฏิเสธพี่สาวได้ยังไง"
เฉินซินอี๋แคปหน้าจอแอป แล้วส่งไปให้เย่ซู
[คุณชายเย่คะ คุณจะขายแสตมป์ดวงนี้เหรอคะ?]
...
เมื่อคืนวุ่นวายมานานขนาดนั้น เวลานอนปกติที่เคยตื่นแปดโมงเช้า ก็ไม่สามารถปลุกเย่ซูให้ตื่นได้แล้ว
เมื่อเขาตื่นขึ้นมาเห็นข้อความของเฉินซินอี๋ ก็เกือบจะสิบเอ็ดโมงแล้ว
"อืม? ยัยนี่อีกแล้ว ไม่สำเร็จไปรอบนึงก็ไม่เลิกใช่ไหมเนี่ย?"
เย่ซูเปิดข้อความดู ก็พบว่าเฉินซินอี๋มาถามเรื่องแสตมป์
เย่ซูไม่แปลกใจเลยที่เฉินซินอี๋จะเห็นแสตมป์ที่เขาลงขาย แต่เขาสงสัยว่าเฉินซินอี๋ถามเรื่องนี้ทำไม
"คงไม่ใช่ว่าอยากซื้อไปให้ผู้ใหญ่คนไหน เช่น ท่านพ่อบุญธรรม หรือพ่อทูนหัว อะไรพวกนี้หรอกนะ?"
คิดพลาง เย่ซูก็ส่งข้อความตอบกลับเฉินซินอี๋ไป
[เธอก็สนใจแสตมป์ด้วยเหรอ ดูไม่เหมือนเลยนะ]