บทที่ 41 เบอร์ไดโนเสาร์

"วิดีโอลบไปแล้ว สงสัยจะเกราะแตกซะแล้วมั้ง?"
ตอนกลางคืนขณะรอข้อมูลอัปเดต เย่ซูก็ว่างไม่มีอะไรทำ เลยคิดจะเข้าไปดูว่าวิดีโอคาบิกอนที่เขาช่วยยิงแอดไปเมื่อตอนกลางวัน ทำให้เธอพอจะดังขึ้นมาบ้างหรือเปล่า
แต่พอลองค้นหาตาม ID ผู้ใช้ ก็พบว่าวิดีโอนั้นถูกลบไปแล้ว ส่วนวิดีโออื่นๆ ก็ถูกตั้งค่าไม่ให้แสดงความคิดเห็น
"นี่โดนชาวเน็ตด่าจนเกราะแตกเหรอเนี่ย?"
จะไม่ให้พูดได้ยังไงว่าชาวเน็ตสมัยนี้สามัญสำนึกดีเลิศขนาดไหน ขนาดคาบิกอนที่พลังโจมตีสูงพลังป้องกันสูงยังโดนด่าจนเก็บตัวไปเลย
"เฮ้อ เสียเงินไปเปล่าๆ สามสิบหยวน ไม่ได้ดูดราม่าอะไรเลย พลาดการแสดงอันสุดยอดของชาวเน็ตร่วมสมัยไปซะได้"
เย่ซูที่รู้สึกเสียดาย ทำได้เพียงเลื่อนดูคลิปสาวสวยที่กำลังพยายามใช้ชีวิตด้วยการเต้นยั่วๆ ในโลกออนไลน์ไปพลางๆ พร้อมกับรอข้อมูลของวันนี้อัปเดต
[ติ๊ง!]
[ข่าวกรองวันนี้ (ระดับสอง): ร้านรับซื้อของเก่าเลขที่ 16 ถนนเฉียนซิง เมื่อคืนวานตอนออกไปรับซื้อของ ได้รับนิตยสารเก่ามาลังหนึ่ง ในนิตยสารเล่มหนึ่งมีธนบัตร 100 หยวน ปี 1999 เบอร์ไดโนเสาร์ซ่อนอยู่ ราคาขายที่แนะนำ: 17,000 หยวน]
"เบอร์ไดโนเสาร์คืออะไร? ธนบัตรใบเดียวมีค่าตั้งหมื่นเจ็ดเลยเหรอ?"
แน่นอนว่าเย่ซูรู้ว่าธนบัตรที่มีหมายเลขพิเศษบางใบมีราคาแพงมาก แต่ก็รู้เพียงเท่านั้น
เย่ซูที่ไม่เคยมีความรู้ด้านนี้มาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินคำว่า ‘เบอร์ไดโนเสาร์’ ที่กล่าวถึงในข่าวกรอง
เขาหยิบมือถือขึ้นมาค้นหาดู ถึงได้เข้าใจว่าเรื่องราวมันเป็นอย่างไร
เบอร์ไดโนเสาร์ หมายถึงธนบัตรที่เลขเจ็ดตัวสุดท้ายในรหัสเป็นเลขเดียวกัน
นอกจากนี้ยังมีเบอร์ช้างที่เลขหกตัวสุดท้ายเหมือนกัน และเบอร์กิเลนที่เลขแปดตัวสุดท้ายเหมือนกันทั้งหมด
"ธนบัตร 100 หยวน ปี 99 ที่เป็นเบอร์ไดโนเสาร์ธรรมดาๆ ใบหนึ่งก็ราคาแค่ไม่กี่พันหยวน แต่ใบที่ข่าวกรองบอกว่าราคาหมื่นเจ็ดนี่ คงจะเป็นรหัสตัวอักษรพิเศษ หรือไม่ก็เป็นธนบัตรใหม่ที่ยังไม่ผ่านการใช้งานแน่ๆ"
"แต่ว่าตอนนี้ธนบัตรใบนี้น่าจะถูกร้านรับซื้อของเก่าเก็บไปแล้ว จะทำยังไงถึงจะได้มันมาล่ะเนี่ย?"
"ช่างมันเถอะ ตอนนี้คิดไปก็ไม่มีประโยชน์ นอนดีกว่า"
หลังจากผ่านประสบการณ์จากข่าวกรองมาหลายครั้ง เย่ซูก็สามารถรับมือกับสถานการณ์ได้อย่างเยือกเย็น
เวลานี้ร้านรับซื้อของเก่าปิดไปนานแล้ว จะให้ไปงัดประตูบ้านคนอื่นก็คงไม่ใช่เรื่อง
เย่ซูเลยตัดสินใจปิดไฟนอน พรุ่งนี้ค่อยตื่นเช้าหน่อยแล้วค่อยไปดูสถานการณ์
...
เก้าโมงเช้า ตอนที่เย่ซูมาถึงถนนเฉียนซิง เขามองเห็นแต่ไกลว่าร้านรับซื้อของเก่าเปิดแล้ว มีคุณลุงวัยประมาณห้าสิบกำลังใช้กระบอกฉีดน้ำฉีดไปบนกองกระดาษลัง น่าจะเป็นการป้องกันเหตุไฟไหม้
"ถ้าโดนเจ้าของร้านรับซื้อของเก่าเจอก่อน หรือว่านิตยสารลังนั้นถูกเขาขายต่อไปแล้วล่ะก็ ตลกแน่ๆ"
เมื่อขี่รถจักรยานไฟฟ้าเข้าไปใกล้ เย่ซูก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
โชคดีที่ของยังอยู่
ในสายตาของเย่ซู ที่มุมหนึ่งของร้านรับซื้อของเก่า มีลังกระดาษลังหนึ่งวางอยู่บนกองกระดาษลัง กำลังส่องแสงเรืองรองจางๆ ออกมา
"พ่อหนุ่ม มีอะไรเหรอ?"
เมื่อเห็นเย่ซูขี่รถจักรยานไฟฟ้ามาจอดที่หน้าประตู แล้วมองเข้าไปในร้าน เจ้าของร้านจึงหยุดมือแล้วเดินเข้ามาดูว่าเย่ซูต้องการอะไร
"สวัสดีครับเถ้าแก่ ผมอยากจะถามว่า ที่นี่พอจะมีหนังสือเก่า นิตยสารเก่าขายให้ผมบ้างไหมครับ?"
"หนังสือเก่า นิตยสารเก่า? กองอยู่ตรงนั้นไง" เถ้าแก่มองเย่ซูอย่างสงสัย"แต่นายจะซื้อของพวกนี้ไปทำอะไร?"
ระหว่างทางที่มา เย่ซูก็เตรียมข้ออ้างไว้แล้ว
"ผมอยากจะซื้อหนังสือมือสองกับนิตยสารมือสองที่สภาพไม่เสียหาย เอาไปตั้งแผงขายที่มหาวิทยาลัยครับ"
"อ๋อ นายยังเป็นนักศึกษาอยู่สินะ" เถ้าแก่ก็พอดูออกว่าเย่ซูยังไม่เหมือนคนที่ก้าวเข้าสู่สังคมทำงานแล้ว
"ใช่ครับ นี่ก็วันหยุดสุดสัปดาห์ เลยคิดว่าอยากจะลองทำธุรกิจเล็กๆ ในมหาวิทยาลัยดู หาค่าขนมให้ตัวเอง จะได้ไม่ต้องขอเงินจากที่บ้านตลอดเวลาน่ะครับ"
เมื่อได้ยินดังนั้น เถ้าแก่ก็ยกนิ้วโป้งให้เย่ซู "ไม่เลวเลยนะพ่อหนุ่ม ยังเรียนอยู่ก็รู้จักทำงานหาเงินพิเศษแล้ว เก่งกว่าลูกชายสองคนของฉันเยอะเลย"
"อย่าพูดอย่างนั้นเลยครับ ผมก็แค่นึกสนุก อยากลองดูว่าจะหาเงินด้วยวิธีนี้ได้หรือเปล่าน่ะครับ"
"ได้เลย งั้นฉันจะถือว่าเป็นการสนับสนุนนักศึกษาเริ่มต้นทำธุรกิจก็แล้วกัน" เถ้าแก่ชี้ไปที่ที่เย่ซูเพิ่งมอง
"ตรงนั้นเป็นหนังสือเก่ากับนิตยสารเก่าที่เพิ่งรับมาใหม่ ฉันยังไม่ได้ฉีดน้ำ นายไปดูได้เลยว่ามีอันไหนใช้ได้บ้าง แต่ว่าอย่าทำของรกรุงรังล่ะ ไม่งั้นฉันต้องมาจัดประเภทใหม่อีก"
"ได้ครับ ขอบคุณครับเถ้าแก่"
เย่ซูจอดรถจักรยานไฟฟ้า แล้วเดินไปที่ลังนิตยสารนั้น แสร้งทำเป็นเลือกดู และไม่ได้สังเกตว่าเถ้าแก่กำลังทำอะไรอยู่
ด้านบนมีกล้องวงจรปิดอยู่ เย่ซูกลัวว่าจะโป๊ะแตก เขาจึงแค่คุ้ยๆ ลังนิตยสารนั้นสองสามที แล้วก็เปลี่ยนเป้าหมายไปที่กองหนังสือเก่าแทน
สุดท้ายเย่ซูหยิบลังกระดาษมาหนึ่งใบ ใส่หนังสือเก่าเข้าไปประมาณยี่สิบเล่ม แล้วจึงยกไปวางหน้าเถ้าแก่พร้อมกับลังนิตยสาร
"ผมเอาแค่นี้แหละครับ ดูให้หน่อยว่าเท่าไหร่"
"แค่นี้พอเหรอ ไม่เอาเพิ่มอีกหน่อยเหรอ?"
"เอาแค่นี้ก่อนครับ ต้องลองดูว่าจะขายได้หรือเปล่า"
"ได้เลย"
เถ้าแก่วางของทั้งสองลังลงบนเครื่องชั่งดิจิทัล "ทั้งหมดสามสิบหกชั่ง คิดนายสามสิบห้าชั่งแล้วกัน ชั่งละหนึ่งหยวน"
สามสิบหกชั่ง?
แล้วยังขายให้ฉันชั่งละหนึ่งหยวนอีก?
เย่ซูมองไปที่ลังกระดาษสองใบนั้น แล้วมองไปที่เถ้าแก่ที่ยิ้มแป้น ในใจก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เขาก็ไม่ได้เปิดโปง หยิบเงินสดสามสิบห้าหยวนจากกระเป๋าส่งให้เถ้าแก่
"พ่อหนุ่ม เดินทางดีๆ นะ ถ้าขายดี คราวหน้าก็มาอีกได้"
"ได้ครับ ขอบคุณครับเถ้าแก่"
เมื่อมองเย่ซูที่จากไปอย่างรวดเร็ว เถ้าแก่ก็ดีดธนบัตรในมืออย่างภาคภูมิใจ แล้วเก็บเข้ากระเป๋าคาดเอว ก่อนจะขยับเครื่องชั่งดิจิทัลอีกครั้ง
...
ในห้องเช่าไม่มีเครื่องชั่งดิจิทัล หลังจากขนของกลับมาแล้ว เย่ซูก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเล่ห์เหลี่ยมของร้านรับซื้อของเก่านั้นลึกซึ้งเพียงใด
"ไหนมาดูซิว่าแบงก์ที่ราคาหมื่นเจ็ด หน้าตาเป็นยังไง"
เขาผลักลังหนังสือมือสองไปด้านข้าง แล้วเริ่มพลิกดูนิตยสารทีละเล่ม
"ไม่มี"
"ไม่มี"
"..."
"เจอแล้ว!"
ใช้เวลาไม่นาน ธนบัตรร้อยหยวนใบหนึ่งที่สอดลึกอยู่ในหน้านิตยสารก็ปรากฏสู่สายตาของเย่ซู
"JU เจ็ดตัวเรียงกันเจ็ดตัว นี่มันเบอร์ไดโนเสาร์รหัสธนบัตรทดแทนนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่ระบบจะให้ราคามาตั้งหมื่นเจ็ด"
ในบรรดารหัสตัวอักษรทั้งหมด ที่มีค่ามากที่สุดก็คือรหัส FA ที่ออกเป็นชุดแรก
เย่ซูได้ลองค้นหาดู พบว่าเมื่อเร็วๆ นี้มีการประมูลธนบัตร 100 หยวน ปี 99 เบอร์ไดโนเสาร์ รหัส FA ที่ออกเป็นชุดแรก ซึ่งปิดประมูลไปในราคาเกือบสี่หมื่นดอลลาร์ฮ่องกง สร้างสถิติราคาสูงสุดใหม่ให้กับธนบัตร 100 หยวน ปี 99
รองจากรหัสชุดแรก ก็คือรหัสธนบัตรทดแทนที่อยู่ในมือเย่ซู ซึ่งราคาน่าจะอยู่ที่ประมาณเจ็ดสิบห้าเปอร์เซ็นต์ของรหัส FA ชุดแรก หากสภาพดีก็สามารถขายได้ถึงสองหมื่นกว่าหยวน
ระบบให้ราคาขายที่แนะนำมาหนึ่งหมื่นเจ็ดพันหยวน เย่ซูก็ยอมรับได้
ที่เหลือก็คือรหัสตัวอักษรธรรมดา ที่ไม่ใช่เลข 8 6 9 เบอร์ไดโนเสาร์ธรรมดาก็ขายได้หลายพันหยวน หากเป็นของใหม่เอี่ยมไม่มีตำหนิไม่มีรอยพับ การขายได้เกินหมื่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
"ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเวลาไปถอนเงิน แม้จะถอนเป็นหมื่น หมายเลขตรงกลางก็มักจะขาดตอน ที่แท้มันมีลูกเล่นซ่อนอยู่เยอะขนาดนี้นี่เอง"
"คราวหน้าก่อนจะใช้เงินสด ต้องดูให้ดีๆ ก่อน เผื่อจะมีโชคไม่คาดฝัน"