เป็นไปตามคาด

หลังจากอยู่ในชุมชนติ๊กต๊อกมาเป็นเวลานาน เธอมั่นใจว่าฉากที่สัตว์วิญญาณของผู้อาวุโสถูกควบคุมและถูกทำให้มึนงงจะต้องดึงดูดความสนใจอย่างแน่นอน

หลังจากได้เห็นทักษะการป้องกันของขลุ่ยฝึก เฉินหานรู้สึกว่าตนเองเชี่ยวชาญเทคนิคนี้แล้ว เขาเป่าขลุ่ยอีกครั้ง แล้วเดินกลับเข้าไปข้างใน พาห่านหัวสิงโตกลับเข้าไปในกรงและปิดกรงอีกครั้ง

เมื่อเขาหยุดเป่า ห่านก็กลับมาเป็นปกติ พวกมันลดปีกลง ส่งเสียงร้องและเล่นกันอยู่ภายในกรง

เมื่อหันกลับไปเห็นเสี่ยวเฟินและลุงหกจ้องมองเขาด้วยความประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าอยากรู้ว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น

เสี่ยวเฟินอดไม่ได้ที่จะถามว่า “เฉินหาน เจ้าทำได้ยังไง”

‘เจ้าทำได้ยังไง’

แน่นอนว่าเฉินหานไม่สามารถบอกความจริงได้ จึงแต่งเรื่องขึ้นมาว่า “ตระกูลเฉินของเรามีต้นกำเนิดจากลัทธิเต๋า และเรามีตำราเต๋าโบราณมากมาย ฉันเคยอ่านหนังสือสารพัดเล่มของเต๋าที่บรรยายว่าเสียงขลุ่ยพิเศษสามารถทำให้สัตว์ปีกทำท่าทางบางอย่างได้อย่างไร”

“ตอนที่ฉันซื้อห่านหัวสิงโตพวกนี้มา ลุงหกก็เป่านกหวีดให้มันตอบสนองได้แล้ว ฉันเลยคิดว่าจะลองดู”

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องไร้สาระ

แต่เฉินหลิวก็แก่กว่าและเชื่อในสิ่งเหล่านี้ แม้จะมีเสี่ยวเฟินคนนอกอยู่ด้วย แม้เขาจะตกใจและสับสน แต่เขาก็อยากจะบอกให้พวกเขารู้ถึงอำนาจของตระกูลเฉิน เขาจึงพูดอย่างใจเย็นว่า “เสี่ยวหานเคยควบคุมห่านหัวสิงโตได้เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น สมัยก่อนบรรพบุรุษของเราใช้วิธีนี้ควบคุมไม่เพียงแต่ห่านเท่านั้น แต่รวมถึงวัวด้วย”

จากนั้นเขาก็หยิบนกหวีดออกมาเป่าสองครั้ง ห่านหัวสิงโตก็ตอบสนอง กระสับกระส่ายราวกับไม่รู้ว่าอาหารอยู่ที่ไหน

เฉินหลิวถึงกับกระแทกไม้ไผ่ที่เขาใช้ไล่ห่านบนรั้วสองครั้ง ห่านทั้งหกตัวที่พันเชือกสีแดงไว้รอบคอก็กระโดดข้ามรั้วลงมาเกาะที่เท้าของเขา

ทำให้เขายิ้มอย่างภาคภูมิใจ หลังจากเลี้ยงพวกมันมาเป็นเวลานาน ห่านเหล่านี้ก็คุ้นเคยกับการหลบหนีจนกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว ดังนั้น การที่พวกมันตอบสนองต่อการเคาะไม้ไผ่ของเขาจึงเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความสำเร็จ

เสี่ยวเฟินมองดูด้วยความประหลาดใจ และยิ่งประหลาดใจเข้าไปอีก แม้จะไม่น่าประทับใจเท่าเฉินหาน แต่การที่ห่านหัวสิงโตสามารถหลบหนีและลงจอดตรงเท้าของเขาได้เพียงแค่ผิวปากก็ยังน่าประทับใจ

เฉินหานอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งให้ลุงหก

เขาเป่าปากได้ แถมยังควบคุมวัวได้ด้วย!

อย่างไรก็ตาม เขาไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ต่อ เขาหยิบโทรศัพท์คืนจากเสี่ยวเฟินแล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ ฉันต้องกลับไปดูแลยาและตัดต่อวิดีโอ”

เสี่ยวเฟินรีบถามด้วยความสงสัยและถามว่า “เฉินหาน อดีตเจ้าตระกูลเฉินสามารถควบคุมวัวด้วยการเป่าขลุ่ยได้จริงหรือ?”

“ลุงหกก็แค่เป่านกหวีดไม่ใช่เหรอ” เฉินหานพูดอย่างตรงไปตรงมา

เสี่ยวเฟินไม่เชื่อเขา “อย่าโกหกข้า คิดว่าข้าแยกแยะความจริงจากคำโกหกไม่ได้รึไง”

“...” เฉินหานอยากจะพูดจริงๆ ‘แน่นอน ฉันทำได้’

เมื่อกลับมาถึงลานบ้านของลุง เขาก็ได้พบกับกลิ่นหอมเย้ายวนของยาอีกครั้ง เขาเข้าไปในครัว ตรวจดูน้ำ เติมน้ำเล็กน้อย และเริ่มตัดต่อวิดีโอ เชื่อมโยงวิดีโอวันนี้เข้ากับเมื่อวานได้อย่างแนบเนียน

เขาต้องยอมรับว่าฝีมือการถ่ายทำของเสี่ยวเฟินนั้นเหนือกว่าเขา โดยเฉพาะภาพด้านข้างของเขาที่ถือขลุ่ย เขาดูหล่อเหลามาก หล่อแบบมีศิลปะ

ภาพนี้ต้องใส่เข้าไปอย่างแน่นอน

และภาพห่านหัวสิงโตที่ถูกขลุ่ยฝึกก็ต้องใส่เข้าไปด้วย ถือเป็นไฮไลท์

และสีหน้าตะลึงงันของลุงหกก็ควรใส่เข้าไป เช่นเดียวกับเสียงของเสี่ยวเฟิน เพราะนางเป็นผู้บรรยายมาโดยตลอด การปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของเสียงหญิงสาวผู้งดงามเช่นนี้จึงช่างน่าหลงใหล

โดยไม่คาดคิด เสี่ยวเฟินยังใส่ฉากที่ลุงหกแตะไม้ไผ่สองครั้งแล้วทำให้ห่านบินขึ้นมายืนได้ด้วย

เรื่องนี้ก็เก็บไว้ได้เช่นกัน นี่เป็นการแสดงฝีมือเล็กๆ น้อยๆ ของผู้เฒ่าสัตว์อสูร แม้ว่านี่จะเป็นนิสัยที่ลุงหกฝึกฝนมาตลอดหลายปีในการเลี้ยงห่านเหล่านี้ แต่ทุกครั้งที่เขาถูกบังคับให้กลับหลังจากหลบหนีออกจากกรง ผู้ชมก็จะไม่รู้

และด้วยขลุ่ยฝึกของเขาที่โด่งดัง คนอื่นๆ ก็จะคิดว่าผู้เฒ่าอสูรก็มีฝีมือเช่นกัน

ที่สำคัญ ผู้เฒ่าอสูรปรากฏตัวแล้ว จึงจำเป็นต้องมีฟุตเทจด้วย

เฉินหานรีบตัดต่อวิดีโอ คราวนี้มันค่อนข้างยาว เพราะตั้งแต่การสอดแนมของปีศาจสุนัข ไปจนถึงการเผชิญหน้ากับผู้เฒ่าอสูร การซื้อห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำ ไปจนถึงการแสดงฝีมือครั้งสุดท้ายของผู้เฒ่าอสูร

ชื่อเรื่อง: “ปีศาจสุนัขที่สอดแนมตระกูล ถูกขับไล่โดย 'ห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำ' สัตว์วิญญาณที่ผู้อาวุโสสัตว์วิญญาณส่งมาฝึกฝน จากนั้นมันก็เรียนรู้วิชาฝึกสัตว์จากผู้อาวุโสสัตว์วิญญาณ...”

คลิกเพื่ออัปโหลด

…

ในไม่ช้า ผู้ที่ติดตามหัวหน้าตระกูลเฉินและคลิกที่การแจ้งเตือนการอัปเดตก็เห็นวิดีโอ

ยกตัวอย่างเช่น ชูห่าว เขาอยู่ที่สนามบินแล้ว หลังจากทราบสรรพคุณของชาวิญญาณไผ่สายฟ้า เขาก็จองตั๋วไปยังอาคารโบราณของตระกูลเฉิน ด้วยความประหลาดใจ เขามีน้องสาว ชูหลิง ตามมาด้วย

เธอจะรู้ได้อย่างไร? เด็กสาวผู้นี้กลับสนใจสถาปัตยกรรมโบราณยืนยันที่จะไปด้วย?

ระหว่างรอเที่ยวบิน เขาก็เห็นการอัปเดตบัญชีของหัวหน้าตระกูลเฉิน

เขาคลิกเข้าไปโดยไม่รู้ตัว สงสัยว่าหัวหน้าตระกูลเฉิน จะทำอะไรอีก แค่ชื่อก็ทำให้เขาตะลึงแล้ว

ผู้อาวุโสสัตว์วิญญาณ 'ห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำ' งั้นเหรอ?

ตามบุคลิกของหัวหน้าตระกูลเฉิน สุนัขจรจัดเหล่านั้นคือปีศาจสุนัข ดังนั้นสัตว์วิญญาณ 'ห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำ' ตัวนี้ต้องเป็นห่านหัวสิงโตแน่ๆ ใช่ไหม?

ประเด็นคือ คุณกำลังพูดถึงเทคนิคการฝึกสัตว์แบบไหนกัน?

แม้แต่ห่านยังควบคุมได้?

เขากดดูวิดีโอของปรมาจารย์เฉินด้วยสนุก

...

ชูห่าวคลิกดูวิดีโอของปรมาจารย์เฉินและเห็นสุนัขจรจัดสามตัวเล่นกันอย่างสบายๆ ปรมาจารย์เฉินเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสุนัขปีศาจที่คอยสอดส่องดูแลครอบครัว

นี่หรือคือกรณีของผู้ฝึกฝนที่เคร่งครัด?

รู้สึกเหมือนว่าแม้แต่สุนัขจรจัดที่อยู่ห่างออกไปสิบไมล์ก็ยังเป็นบาปหากได้พบกับปรมาจารย์ เฉิน

ทันใดนั้น ชายชราคนหนึ่งก็ต้อนห่านหัวสิงโตหลายตัวและได้รับตำแหน่งผู้อาวุโสสัตว์วิญญาณทันที

เมื่อมองดูห่านเหล่านั้น เขาคิดในใจว่า “เป็นไปตามคาด”

นี่ต้องเป็นสัตว์วิญญาณ ห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำ ใช่ไหม?

เขาอดไม่ได้ที่จะถามชูหลิงที่อยู่ข้างๆ “น้องสาว เจ้าคิดว่าคนโรคจิตมองอะไรต่างจากพวกเราหรือ?”

ชูหลิงตอบอย่างจริงจัง “แน่นอน ไม่งั้นจะเรียกพวกเขาว่าคนโรคจิตทำไม?”

“ก็สมเหตุสมผล” ชูห่าวเห็นด้วยกับน้องสาวของเขา

อย่างไรก็ตาม วิดีโอนี้กลับน่าสนใจขึ้นอย่างรวดเร็ว สุนัขจรจัดทั้งสามตัวได้ไปยั่วยุห่านหัวสิงโตเข้าอย่างจัง จนเกิดการต่อสู้ระหว่างสุนัขกับห่านขึ้น

คำพูดของปรมาจารย์เฉินที่ว่า “ปีศาจสุนัขแอบดูผู้อาวุโสสัตว์วิญญาณ แล้วส่งห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำออกไปไล่มัน” ทำให้เขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

แต่เขาอดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงปีศาจสุนัขพ่นไฟและห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำพัดอากาศ การดูวิดีโอของปรมาจารย์เฉิน ผู้ซึ่งหลงใหลในจินตนาการอันแรงกล้าเกี่ยวกับการฝึกฝนความเป็นอมตะ ทำให้เขาคล้อยตามไปเล็กน้อย

สิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือสุนัขทั้งสามตัวพ่ายแพ้ ถูกห่านหัวสิงโตวิ่งไล่จิก ห่านหัวสิงโตมีพลังมากขนาดนั้นจริงหรือ?

เมื่อเขาได้ยินในวิดีโอว่าปรมาจารย์เฉินกำลังวางแผนที่จะซื้อห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำเพื่อเสริมอำนาจของตระกูล เขาก็อดบ่นไม่ได้ว่า “เจ้าจะไม่เปิดศึกระหว่างห่านกับสุนัขครั้งใหญ่เลยหรือ?”

เขาคิด ต่อให้ปรมาจารย์เฉินซื้อห่านหัวสิงโตมาฝูงหนึ่ง พวกมันก็คงไม่ได้เชื่อฟังและต่อสู้กับสุนัขจรจัดเสมอไป ขณะที่วิดีโอกำลังเล่นอยู่ เขาเห็นปรมาจารย์เฉินซื้อห่านหัวสิงโต 100 ตัวจริงๆ แล้วก็มีป้ายวิหารสัตว์วิญญาณ

ปรมาจารย์เฉินนี่... เป็นไปแล้วจริงๆ

เห็นได้ชัดว่าคุณมีเทคนิคโบราณนั้น แถมยังทำของวิเศษอย่างชาวิญญาณไผ่สายฟ้าได้ด้วย แล้วทำไม... เฮ้อ...

ถอนหายใจเงียบๆ!

แต่หลังจากถอนหายใจ ชูห่าวก็พบว่าสไตล์ของวิดีโอเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

จู่ๆ ก็มีหนุ่มหล่อปรากฏตัวในภาพ ไม่ใช่หัวหน้าตระกูลเฉินเองเหรอ?

เขาเคยเห็นวิดีโอที่เขาเสกแอปเปิลให้กับเด็กๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่หัวหน้าตระกูลเฉินปรากฏตัวในวิดีโอของเขาเอง

ประเด็นสำคัญคือมุมกรามและใบหน้าด้านข้างดูคล้ายมุมมองของมุมแฟนนิดหน่อย?

มุมนี้หล่อจริงๆ โดยเฉพาะตอนที่เขายกขลุ่ยขึ้นแนบปาก ทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนเป็นสุภาพบุรุษที่หล่อเหลา!

น้องสาวชูหลิงเดินเข้ามาหาและอดไม่ได้ที่จะถามว่า “พี่ชาย บล็อกเกอร์ศิลปะคนนี้เป็นใครกัน? เขาดูหล่อเหลามากเวลาเป่าขลุ่ยนั่น”

ชั่วขณะต่อมา หัวหน้าตระกูลเฉินในวิดีโอก็พูดว่า “ข้าใช้หินวิญญาณที่ตระกูลสะสมไว้ซื้อห่านหัวสิงโตน้ำแข็งดำพวกนี้มาจากตระกูลที่เลี้ยงสัตว์วิญญาณ... ผู้อาวุโสสัตว์วิญญาณสอนข้าฝึกสัตว์วิญญาณสี่วิชา เอาล่ะ มาลองวิชาแรก 'ป้องกัน' กัน”

“อั๊ยยะ...” ชูหลิงตกตะลึง

การเปลี่ยนสไตล์กะทันหันทำให้เธอตั้งตัวไม่ทัน!