บทที่ 10 ความน่าสะพรึงกลัวของระบบจำลองพอร์ตหุ้น!

บทที่ 10 ความน่าสะพรึงกลัวของระบบจำลองพอร์ตหุ้น!
หลังจากที่ตลาดหลักทรัพย์ของชาวจีนสามแห่งก่อตั้งขึ้นตามลำดับ ในอดีตตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกงที่ถูกควบคุมโดยชาวตะวันตกมาโดยตลอด บริษัทของชาวจีนยากที่จะเข้าจดทะเบียน
แต่ตอนนี้ ตลาดหลักทรัพย์ของชาวจีนสามแห่งเข้าจดทะเบียนแล้ว กล่าวได้ว่าในช่วงสองสามปีนี้ การเข้าจดทะเบียนเป็นเรื่องง่ายที่สุด
ตอนนี้ในฮ่องกงมีบริษัทจดทะเบียนเกินสองร้อยแห่งแล้ว
โดยเฉพาะปี 1972 ซึ่งก็คือปีนี้ ในฮ่องกงมีบริษัทเข้าจดทะเบียนเกือบร้อยแห่ง กล่าวได้ว่าน่ากลัวมาก
บริษัทที่ยังไม่ได้เข้าจดทะเบียน จางถิงไม่สนใจ แต่ตอนนี้บริษัทจดทะเบียนที่มีอยู่สองร้อยกว่าแห่ง จางถิงทำได้เพียงสุ่มมาส่วนหนึ่งเพื่อทำการจำลองทีละตัว
จนกระทั่งดึกดื่น
จางถิงก็ได้จำลองบริษัทจดทะเบียนไปแล้วกว่าสามสิบแห่ง
นั่นหมายความว่า หุ้นของบริษัทจดทะเบียนเหล่านี้ในวันพรุ่งนี้จะขึ้นหรือลง ผ่านระบบจำลองพอร์ตหุ้นนั้น เขาสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน
ถ้าในวันพรุ่งนี้ เขาเข้าสู่ตลาดหุ้นเพื่อทำการซื้อขายอย่างเป็นทางการ แล้วทุกอย่างเป็นไปตามผลการจำลองที่เขาทำในคืนนี้จริงๆ เขาก็รู้ว่า ตลาดหุ้นสำหรับเขาแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับเครื่องพิมพ์เงิน
เมื่อจางถิงเริ่มง่วง
ถึงแม้เมื่อครู่จะเพิ่งดื่มกาแฟไปแก้วหนึ่ง จางถิงก็ไม่ได้จำลองต่อ
กำลังจะปิดไฟพักผ่อน
เสียงเคาะประตูด้านนอกก็ดังขึ้น
จางถิงออกไปเปิดประตู ก็เห็นว่าเป็นพนักงานหญิงคนนั้นอีกแล้ว
“คุณผู้ชายคะ นี่ชุดลำลองของคุณ อบแห้งแล้ว ส่วนชุดสูทของคุณต้องรอพรุ่งนี้ถึงจะแห้งค่ะ” พนักงานหญิงคนนี้เพราะได้รับทิปจากจางถิง ก็เลยดูจะกระตือรือร้นเป็นพิเศษ
จางถิงรับชุดลำลองที่แห้งแล้วไป แล้วมองไปที่เธอแล้วพูดว่า “พรุ่งนี้เช้าก่อนอาหารเช้า อย่าลืมเอาชุดสูทมาส่งที่ห้องผมนะ”
“ค่ะ คุณจาง”
ระหว่างที่พนักงานหญิงกำลังจะจากไป ก็มองมาที่จางถิงแล้วถามว่า “คุณจางคะ มีเรื่องอะไรอีกไหมคะ?”
“ยังมีเนคไท รองเท้าหนัง ถุงเท้าของผม ช่วยเอาไปซักให้ด้วย”
พนักงานหญิงหยิบถุงเหล่านั้นขึ้นมา เตรียมจะจากไป
...
คืนนี้ จางถิงไม่ได้ฝัน เขานอนหลับสบายมาก
อาจจะเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบายของโรงแรมห้าดาวแห่งนี้ และการเปิดเครื่องปรับอากาศ ทำให้เขารู้สึกเหมือนกับได้กลับไปใช้ชีวิตที่เซี่ยงไฮ้ในอดีต
จนกระทั่งเมื่อจางถิงตื่นขึ้น ก็ถูกเสียงกดกริ่งประตูด้านนอกปลุก
จางถิงที่สวมชุดลำลองลุกขึ้น
เมื่อเขาเปิดประตู ตอนแรกคิดว่าเป็นพนักงานหญิงเมื่อคืน แต่ไม่คิดว่าจะเป็นเหลาชือหลี่
“คุณเหลาครับ ทำไมเป็นคุณล่ะ?”
“อะไรคะ ไม่ได้เหรอคะ?”
ถ้าเมื่อวานที่เจอจางถิง สิ่งที่จางถิงทำทำให้เธอรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมาก แล้วเมื่อคืนหลังจากทานอาหารเย็นกลับบ้าน ก่อนนอน เหลาชือหลี่นึกถึงจางถิงที่เจอมา ในหัวของเธอก็เต็มไปด้วยภาพของจางถิง ก็ทำให้เหลาชือหลี่เริ่มสงสัยขึ้นมา
ชายหนุ่มลึกลับคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
ก็เพราะเหตุนี้เอง ถึงแม้จะรู้ว่าจางถิงเพิ่งจะลักลอบมาจากแผ่นดินใหญ่ เธอก็ยังยินดีที่จะคบหากับจางถิงต่อไป
“แน่นอนว่าได้”
จางถิงเข้าไปล้างหน้าล้างตา
และในตอนนี้ พนักงานหญิงก็นำชุดสูทและรองเท้าหนังของจางถิงเข้ามา
“วางไว้ตรงนี้แหละ” เหลาชือหลี่ให้พนักงานวางลง
เมื่อเหลาชือหลี่กำลังจะหยิบทิปให้พนักงานหญิงตามความเคยชิน พนักงานหญิงก็พูดว่า “คุณเหลาคะ เมื่อคืนคุณจางให้ทิปสิบครั้งของฉันในครั้งเดียวแล้วค่ะ”
ให้ทิปสิบครั้งในครั้งเดียว?
ตอนที่เหลาชือหลี่ยังไม่ค่อยเข้าใจ จางถิงที่ล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้ว ก็เข้าไปเปลี่ยนชุดสูท กางเกงสูท ถุงเท้า รองเท้าหนังก่อน
เมื่อจางถิงเปลี่ยนเสร็จออกมา
ต้องยอมรับว่า ตอนนี้จางถิงยิ่งทำให้พนักงานหญิงและเหลาชือหลี่ตาพร่าไปชั่วขณะ
ถ้าจะบอกว่าเมื่อวาน พวกเธอยังรู้สึกว่าจางถิงเหมือนกับคนที่เพิ่งจะมาถึงฮ่องกง แต่ตอนนี้พักผ่อนไปหนึ่งคืน สภาพจิตใจฟื้นตัวดีมาก แล้วยังสวมชุดสูทชุดนี้อีก ความรู้สึกที่ให้ก็แตกต่างออกไปจริงๆ
“คุณจางคะ ชุดสูทชุดนี้เหมาะกับคุณจริงๆ ค่ะ”
จางถิงก็รู้ดีว่า รูปร่างของเขาตอนนี้ดีกว่าชาติก่อนของเขามากจริงๆ ถ้าถึงตอนนั้นสารอาหารกลับมาครบถ้วนแล้ว รูปร่างนี้ไปเป็นดาราก็ยังได้
เมื่อแต่งตัวเสร็จ
จางถิงรู้สึกว่ายังขาดอะไรไปบางอย่าง
ลงมาที่ร้านอาหารชั้นสองของโรงแรม
ตอนนี้ที่นี่มีบุฟเฟ่ต์อาหารเช้า เป็นอาหารตะวันตกเป็นหลัก ก็คือพวกนม ขนมปัง
จางถิงและเหลาชือหลี่ต่างก็ไปหยิบอาหารมากิน จางถิงก็ดูออกว่าคุณเหลาคนนี้มาจากตระกูลใหญ่จริงๆ ถึงแม้เขาจะเดาได้แล้วว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับตระกูลเหลาลึกลับในฮ่องกง
แต่ก็ไม่รู้ว่าคุณเหลาชือหลี่คนนี้เป็นอะไรกับเศรษฐีคนไหน
เหลาชือหลี่มองดูท่าทางการกินของจางถิง ก็รู้ว่าเขาต้องได้รับการฝึกฝนมาอย่างแน่นอน มิฉะนั้นจะดูเป็นธรรมชาติและเหมาะสมขนาดนี้ได้อย่างไร
อาหารเช้าไม่จำเป็นต้องกินให้อิ่มมาก แต่ต้องหลากหลาย
ตอนนี้จางถิงดื่มนม กินขนมปัง แล้วก็กินแพนเค้กไปบ้างแล้ว
“คุณเหลาครับ ผมกินเสร็จแล้ว”
“คุณจางคะ ฉันก็กินเสร็จแล้วค่ะ”
เหลาชือหลี่รู้ว่าจางถิงจะไปที่สาขาธนาคารเอชเอสบีซีแห่งนั้นเพื่อซื้อขายหุ้น
เดิมที ถ้าเหลาชือหลี่ไม่ได้ขับรถมา จางถิงก็จะนั่งแท็กซี่ไปเอง
ตอนนี้เหลาชือหลี่ขับรถมา จางถิงก็เลยสามารถนั่งรถของเธอไปได้
เมื่อเหลาชือหลี่จอดรถลง
ทั้งสองคนก็มาถึงสาขาธนาคารเอชเอสบีซีแห่งนี้อีกครั้ง
ในตอนนี้ เพิ่งจะแปดโมงเช้ากว่าๆ ยังเช้าอยู่กว่าจะถึงเวลาเปิดตลาดหุ้นตอนเก้าโมงครึ่ง
จางถิงและเหลาชือหลี่เดินเข้าไป
ไม่นาน ก็ได้พบกับแคทธีที่สวมกระโปรงสีน้ำเงินคนนั้น
ชุดสีน้ำเงินของแคทธีชุดนี้ ส่วนที่โดดเด่นสูงตระหง่าน ดึงดูดสายตาของจางถิงมาก
“คุณจางคะ สวัสดีตอนเช้าค่ะ”
“คุณแคทธี สวัสดีตอนเช้าครับ”
เห็นได้ชัดว่า แคทธีก็สังเกตเห็นว่าการแต่งตัวของจางถิงในวันนี้แตกต่างจากเมื่อวานเล็กน้อย
เมื่อเข้าไปในห้องทำงานห้องหนึ่ง
เพราะตอนนี้ตลาดหุ้นกำลังเฟื่องฟู ในฮ่องกงจึงมีนักลงทุนหุ้นเพิ่มขึ้นมาก
“คุณจางคะ ไม่ทราบว่าคุณจะซื้อหุ้นด้วยตัวเอง หรือจะให้เจ้าหน้าที่ของเราซื้อให้คะ?”
จางถิงไม่ได้ไปที่ห้องค้าของตลาดหลักทรัพย์ฟาร์อีสต์
แต่ที่นี่มีโทรศัพท์ สามารถติดต่อกับห้องค้าที่นั่นได้ตลอดเวลา และตอนนี้ที่นี่ก็มีเจ้าหน้าที่ซื้อขายหุ้น ที่เชี่ยวชาญในการลงทุนให้กับนักลงทุน
“คุณแคทธีครับ เดี๋ยวผมจะให้ซื้ออะไรก็ซื้ออันนั้น”
จริงๆ แล้ว เจ้าหน้าที่ซื้อขายหุ้นตอนนี้ก็เท่ากับเป็นคนโทรศัพท์ไปแจ้งที่ตลาดหลักทรัพย์ให้เขาเท่านั้น
“ได้ค่ะ คุณผู้ชาย ตอนนี้ใกล้จะถึงช่วงเสนอราคาแล้ว ไม่ทราบว่าคุณต้องการซื้อหุ้นตัวไหนคะ?”
เมื่อคืน จางถิงได้จำลองหุ้นไว้มากมายแล้ว
เพียงแต่ ตอนนี้เขายังไม่สามารถยืนยันได้ว่าเครื่องจำลองตลาดหุ้นในสมองของเขากับการซื้อขายหุ้นในความเป็นจริงมีความเกี่ยวข้องอะไรกันแน่ ถ้าเขาสามารถยืนยันได้ว่าเครื่องจำลองในสมองของเขาคือการจำลองตลาดหุ้นในอนาคตได้ร้อยเปอร์เซ็นต์
เขาก็จะรู้ว่า เขาสามารถนั่งทำเงินได้สบายๆ
ดังนั้น ตอนแรกเขายังคิดอยู่ว่าจะใช้เลเวอเรจเพื่อหาเงินทุนเพิ่มดีหรือไม่
ตอนนี้ดูท่าว่าคงจะต้องใช้เงินก้อนนั้นซื้อเข้าไปก่อน
ซึ่งก็คือสี่หมื่นดอลลาร์ฮ่องกง
“ซื้อเจี้ยนหวงพร็อพเพอร์ตี้ทั้งหมดก่อน”
แคทธีรีบไปสั่งให้คนไปซื้อเจี้ยนหวงพร็อพเพอร์ตี้ทันที
เงินสี่หมื่นดอลลาร์ฮ่องกงของจางถิงนี้ จริงๆ แล้วซื้อหุ้นได้ไม่มากนัก
แต่สำหรับจางถิงแล้ว
ตอนนี้สิ่งหนึ่งที่ต้องทำคือการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างเครื่องจำลองตลาดหุ้นในสมองของเขากับตลาดหลักทรัพย์ในความเป็นจริงก่อน
ถ้าตรวจสอบแล้วเป็นไปอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้จริงๆ ต่อไปก็จะกล้าเสี่ยงมากขึ้น
“คุณจางคะ ซื้อเจี้ยนหวงพร็อพเพอร์ตี้ทั้งหมดแล้วค่ะ”
เก้าโมงครึ่งเช้า
ตลาดหลักทรัพย์สี่แห่งของฮ่องกงได้เริ่มเปิดทำการอย่างเป็นทางการแล้ว
เพราะไม่ได้อยู่ที่ห้องค้า จางถิงและคนอื่นๆ อยากจะรู้การเปลี่ยนแปลงราคาของหุ้นตัวนี้ ก็ทำได้เพียงผ่านการแจ้งทางโทรศัพท์เท่านั้น
จริงๆ แล้ว ตอนนี้ราคาหุ้นของเจี้ยนหวงพร็อพเพอร์ตี้เริ่มขึ้นแล้ว และยังขึ้นเร็วมากอีกด้วย
มูลค่าตลาดหุ้นของจางถิง ไม่นานนักก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว กลายเป็นแปดหมื่นดอลลาร์ฮ่องกง
เมื่อจางถิงได้ยินรายงานจากแคทธี ไม่เพียงแต่ตกใจ หากแต่ถึงขั้นตะลึง
เพราะนี่ได้แสดงให้เห็นแล้วว่า การเปลี่ยนแปลงของการซื้อขายราคาหุ้นจริงในตลาดตอนนี้ เหมือนกับการเปลี่ยนแปลงของการจำลองตลาดหุ้นของเขาเมื่อคืนทุกประการ นั่นหมายความว่า
เขาสามารถรู้การเปลี่ยนแปลงของตลาดหุ้นล่วงหน้าได้ นั่นหมายความว่า เขาอยากจะขาดทุนก็ยังยาก
“คุณจางคะ ตอนนี้ราคาหุ้นตัวนี้ขึ้นไปเท่าตัวกว่าแล้ว จะขายออกไปไหมคะ?”
“ยังไม่ถึงเวลา รออีกหน่อย”
สำหรับบริษัทจดทะเบียนที่จำลองเมื่อคืนนี้ จางถิงยังจำได้แม่น
อย่างน้อยก็ต้องขึ้นไปสองเท่ากว่า ถึงจะเริ่มตก
แน่นอนว่าเมื่อมูลค่าตลาดของจางถิงพุ่งขึ้นไปถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นดอลลาร์ฮ่องกง เขาก็รู้ว่าต้องขายแล้ว
“ขายออกไปให้หมด” จางถิงพูดโดยตรง
แคทธีรีบแจ้งเจ้าหน้าที่ซื้อขายหุ้น เจ้าหน้าที่ซื้อขายหุ้นก็รีบโทรศัพท์ไปบอกให้พนักงานค้าหลักทรัพย์ขายหุ้นตัวนี้ของจางถิงออกไป
เมื่อหุ้นตัวนี้ถูกขายออกไป ซึ่งก็คือตอนที่ตลาดหุ้นช่วงเช้าใกล้จะปิดทำการ ก็เริ่มมีการตกราคาลง แน่นอนว่า ก็เป็นเพียงการตกเล็กน้อย
แต่สำหรับจางถิงแล้วก็เพียงพอแล้ว
เช้าวันหนึ่ง สี่หมื่นดอลลาร์เข้าสู่ตลาดหุ้น ตอนนี้กลายเป็นหนึ่งแสนห้าหมื่น ซึ่งก็เท่ากับว่าทำกำไรได้ประมาณหนึ่งแสนหนึ่งหมื่น
และฉากนี้ ก็ทำให้เหลาชือหลี่ประหลาดใจอีกครั้ง