อสูรหมีเพลิงพิโรธ

ขณะที่ลู่หยู่กำลังจะเดินหน้าฆ่ามอนสเตอร์ต่อไป เขาก็ได้พบกับคนสองคนโดยบังเอิญ

"แย่แล้ว เราเพิ่งเดินผ่านตรงนี้ไปไม่ใช่เหรอ?"

"บ้าจริง ดูเหมือนว่าเราจะหลงทางแล้ว"

"ทำไมไม่รีบใช้คัมภีร์วาร์ปออกไปล่ะ? ยังไงเราก็หาทางออกไม่เจออยู่ดี"

"เฮ้อ คงต้องทำแบบนั้นแหละ"

ทั้งสองคนรู้ตัวว่าหลงทางแล้ว จึงหยิบคัมภีร์วาร์ปออกมาอย่างจนใจ จากนั้นพวกเขาก็เทเลพอร์ตออกไปพร้อมกัน

ตอนนั้นเอง ลู่หยู่ก็รู้ตัวว่าเขาเองก็หาทางออกไม่เจอเช่นกัน และปัญหาคือเขาไม่มีคัมภีร์วาร์ป

ถ้าเขาหลงทางอยู่ที่นี่จริง ๆ เขาจะตกอยู่ในอันตราย

ตอนนี้ลู่หยู่ทำได้แค่หวังพึ่ง ดวงตาแห่งความจริง ของเขาเท่านั้น

เพราะดวงตานี้สามารถมองเห็นทั้งอันตรายและโอกาส มันก็น่าจะสามารถมองเห็นทางออกได้ด้วยใช่ไหม?

ด้วยความคิดนี้ ลู่หยู่จึงเปิดใช้งานดวงตาแห่งความจริงและมองไปรอบ ๆ

เมื่อเขามองไปที่ช่องทางหนึ่งในถ้ำ ก็มีข้อความแจ้งเตือนลอยขึ้นหน้าช่องทางนั้นว่า

[ข้างใน]

เมื่อเขามองไปที่ช่องทางอีกอัน เขาได้รับข้อความแจ้งว่า

[ข้างนอก]

ลู่หยู่เข้าใจความหมายของข้อความเหล่านั้นทันที

หากเดินไปทาง [ข้างใน] เขาจะไปถึงใจกลางของถ้ำ ถ้าเดินไปทาง [ข้างนอก] ก็จะสามารถออกจากถ้ำได้

ลู่หยู่ถอนหายใจด้วยตวามโล่งอกในใจ โชคดีที่ดวงตาแห่งความจริงสามารถมองเห็นเส้นทางได้

ไม่เช่นนั้น หากไม่มีคัมภีร์วาร์ป เขาก็แทบไม่มีทางรอด

ถ้าลู่หยู่โชคดี บางทีเขาอาจจะเจอคนใจดีที่ยอมขายคัมภีร์วาร์ปให้เขา

แต่เขาไม่ควรฝากความหวังไว้กับคนอื่นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

ขณะนั้นเอง มีคนอีกสองคนเดินเข้ามาทางช่องถ้ำที่ลู่หยู่อยู่

ทั้งสองคนเป็นผู้หญิง พวกเธอมองไปยังช่องถ้ำของลู่หยู่และขมวดคิ้ว

"จบแล้ว เราหาทางออกไม่เจอ"

"ดูเหมือนว่าคงต้องวาร์ปออกไปเหมือนคนอื่น ๆ แล้วล่ะ"

ทั้งสองสาวพยักหน้าและหยิบคัมภีร์วาร์ปออกมา

จากนั้น หนึ่งในนั้นก็สังเกตเห็นลู่หยู่

"เธอก็หลงทางด้วยเหรอ?" เธอถาม

"ไม่ ผมหาทางออกได้" ลู่หยู่ตอบอย่างเฉยชา

สองสาวมองหน้ากันแล้วยิ้ม

"โกหกแน่ ๆ ทางข้างในนี้แถบจะเหมือนกับเขาวงกต เธอจะรู้ได้ยังไงว่าทางไหนคือทางออก? ถ้าอยากออกไป ฉันมีคัมภีร์วาร์ปเหลือนะ จะขายให้ก็ได้"

ลู่หยู่ส่ายหัวเล็กน้อย "ไม่จำเป็น เก็บไว้ใช้เองเถอะ เป้าหมายของผมคือฆ่าบอส"

สองสาวเม้มปาก รู้สึกว่าลู่หยู่กำลังโม้โอ้อวด

พวกเธอไม่ได้พูดอะไรอีก จากนั้นก็เปิดคัมภีร์และจากไป

หลังจากทุกคนออกไปแล้ว ลู่หยู่ก็เดินหน้าต่อ

เขาเลือกทางเข้าที่มีข้อความ [ข้างใน] แล้วเดินเข้าไป เพื่อมุ่งหน้าไปยังใจกลางของถ้ำ

ลู่หยู่เชื่อว่า บอสในตำนานต้องอยู่ที่ใจกลางถ้ำแน่!

เขาเดินหน้าไปเรื่อย ๆ ฆ่าอสูรเวิร์มร็อกทุกตัวที่พบอย่างไร้ความปรานี

ภารกิจของลู่หยู่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว และจำนวนเวิร์มร็อกรอบตัวเขาก็เริ่มน้อยลงเรื่อย ๆ

ลู่หยู่รู้ดีว่าเขาใกล้จะถึงรังของบอสแล้ว ซึ่งเป็นสาเหตุที่มอนสเตอร์รอบตัวเขาลดลง

จากนั้น ลู่หยู่จึงเดินหน้าด้วยความระมัดระวังมากขึ้น

เมื่อเขาเดินผ่านอุโมงค์อีกแห่งและเข้าสู่ถัดไป เขาก็ได้กลิ่นเลือดจาง ๆ

กลิ่นเลือดที่สดใหม่ขนาดนี้ทำให้ลู่หยู่ขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าเขาจะใกล้ถึงเป้าหมายแล้ว!

เขาหรี่ความสว่างของไฟฉายลง และย่อตัวลง ค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ

ในที่สุด เขาก็มาถึงอุโมงค์สุดท้าย ซึ่งจากตรงนี้จะสามารถไปถึงใจกลางของถ้ำได้

ลู่หยู่เดินผ่านอุโมงค์ไป และจากแสงสว่างราง ๆ เขาก็สามารถเห็นภาพในถ้ำข้างหน้าได้ลาง ๆ

สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์กำลังขดตัวอยู่กับพื้นเหมือนกำลังหลับ และกลิ่นเลือดก็มาจากสัตว์ตัวนี้

ลู่หยู่เพิ่มความสว่างของไฟฉายและมองดูมันอย่างตั้งใจ

ในไม่ช้า ลู่หยู่ก็เห็นว่าสัตว์นั้นคือ หมีขนาดยักษ์ ที่กำลังขดตัวอยู่กับพื้น

มันมีขนสีแดงทั่วตัว ร่างกายบึกบึนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ

หน้าอกของมันยุบขึ้นลง และยังมีเสียงกรนดังออกมาอีกด้วย

ลู่หยู่ใช้ ดวงตาแห่งความจริง เพื่อมองดูข้อมูลของบอส แล้วเห็นข้อมูลของอสูรหมีเพลิงพิโรธ

[ อสูรหมีเพลิงพิโรธ ]

[โจมตี: 80]

[ความเร็ว: 62]

[HP: 200]

[มานา: 50]

[ป้องกัน: 120]

[สถานะปัจจุบัน: หลังคลอด]

[เอฟเฟกต์สถานะ: HP ลดลง 10%, ความเร็วลดลง 30%, พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 15%]

เมื่ออ่านเอฟเฟกต์สถานะ ลู่หยู่ก็รู้ทันทีว่าบอสตัวนี้อยู่ในสภาวะอ่อนแอเพราะเพิ่งคลอดลูก

แค่ความเร็วลดลง 30% ก็ถือเป็นจุดอ่อนร้ายแรงแล้ว

เพราะโดยปกติมันก็ไม่ได้เร็วอยู่แล้ว เมื่อถูกลดความเร็วอีก ก็ยิ่งอ่อนแอเข้าไปใหญ่

อย่างไรก็ตาม พลังป้องกันของมันยังคงสูงจนน่ากลัว

ด้วยค่าป้องกัน 120 ลู่หยู่คงต้องเจาะเกราะมันให้ได้ถึงสองครั้งก่อนจึงจะสร้างความเสียหายได้

ความเร็ว คือข้อได้เปรียบเดียวของเขา ใช้จุดนี้เพื่อเจาะเกราะสองครั้งไม่ใช่เรื่องยาก

แน่นอน ถ้าเขาอยากสร้างความเสียหายมากขึ้น ก็ต้องเจาะทะลุเกราะมันให้ได้ถึงสามครั้ง

ลู่หยู่สูดลมหายใจลึก ถ้าเขาถูกบอสโจมตีเข้าจริง ๆ เขาคงได้รับบาดเจ็บหนักแน่

ดูเหมือนว่าถ้าอยากฆ่าหมีคลั่งตัวนี้ เขาต้องระวังตัวอย่างมาก

ในตอนนั้น ลู่หยู่ไม่ได้คิดจะถอยอีกแล้ว เขาต้องจัดการบอสให้ได้!

เพราะวัสดุดิบวิวัฒนาการหนึ่งในนั้นสำหรับ กรงเล็บมังกร ก็มาจากบอสตัวนี้นั่นเอง!

ลู่หยู่ยืนอย่างเงียบ ๆ ตรงหน้าอสูรหมีเพลิงพิโรธ

ใช้จังหวะที่หมีเพลิงพิโรธยังคงหลับอยู่ เขาสามารถเริ่มแอบโจมตีแบบเจาะเกราะได้ฟรี!

หลังจากรวบรวมพลัง ลู่หยู่ก็ฟาดกรงเล็บลงไปทันที!

กรงเล็บอันแหลมคมฟาดเข้าใส่ตัวอสูรหมีเพลิงพิโรธ มันไม่สามารถสร้างรอยแผลบนผิวได้ด้วยซ้ำ

มีเพียงขนแดงที่หลุดออกมาชั้นหนึ่งเท่านั้น!

แต่อสูรหมีเพลิงพิโรธก็รู้สึกเจ็บ มันสะดุ้งตื่นทันทีแล้วคำรามออกมา

"โฮกกก!!!"

อสูรหมีเพลิงพิโรธคำรามด้วยความเจ็บปวด มันลุกขึ้นยืนทันทีและหันมามองลู่หยู่

ร่างกายของมันสูงราวสองเมตร เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ

ดวงตาสีเลือดของอสูรหมีเพลิงพิโรธจ้องเขม็งมาที่ลู่หยู่ จากนั้นมันก็ฟาดฝ่ามือลงมาอย่างแรง

ลู่หยู่แอบดีใจเมื่อเห็นอุ้งมือของหมีพุ่งเข้ามา ความเร็วของมันลดลงจริง ๆ!

แม้ว่าเขาจะชักช้าไปครึ่งวินาทีก็ยังสามารถหลบได้อย่างง่ายดาย

ลู่หยู่ถอยหลังสองสามก้าวอย่างรวดเร็ว แล้วหลบการโจมตีของอสูรหมีเพลิงพิโรธอย่างง่ายดาย

อสูรหมีเพลิงพิโรธโกรธจัด มันลงสี่ขาแล้วพุ่งเข้าใส่ลู่หยู่!

คราวนี้ลู่หยู่ไม่อวดดี เขารีบหลบการโจมตีอย่างรวดเร็ว

ถ้าโดนหมีคลั่งตัวใหญ่ชนเข้าไปจนติดกำแพง เขาอาจตายได้เลย

หลังจากหลบการโจมตี อสูรหมีเพลิงพิโรธก็พุ่งหัวชนกำแพงจนมึนงง

ลู่หยู่ฉวยโอกาสนี้พุ่งเข้าไปด้านหน้าแล้วฟาดกรงเล็บลงอีกครั้ง!

การโจมตีครั้งที่สองด้วยทักษะเจาะเกราะ ทำให้ขนของมันหลุดออกไปเป็นหย่อมใหญ่!

คราวนี้บนผิวหนังหนา ๆ ของมันเริ่มมีรอยลึกปรากฏให้เห็น

อสูรหมีเพลิงพิโรธรู้สึกเจ็บแปลบ มันหันกลับมาอย่างรวดเร็วแล้วพุ่งใส่ลู่หยู่อีกครั้ง!

ลู่หยู่รีบกระโดดขึ้นไปในอากาศแล้วใช้ดับเบิลจัมพ์เพื่อเพิ่มระยะห่าง

อสูรหมีเพลิงพิโรธหันตัว พุ่งเข้าใส่ และชนเข้ากับผนังอีกครั้ง

ตูม! ถ้ำทั้งถ้ำสั่นสะเทือน

ขณะนั้นเอง ลู่หยู่ร่วงลงมาจากอากาศแล้วฟาดกรงเล็บลงไปอีกครั้ง!

ครั้งที่สามของการโจมตีด้วยทักษะเจาะเกราะ ฟันลึกเข้าไปถึงชิ้นเนื้อของอสูรหมีเพลิงพิโรธ!