ผู้ที่อ่อนแอที่สุด

ลู่หยู่มาถึงเป็นคนสุดท้ายและมาถึงทันเวลาสำหรับการสอบพอดี

ครูประจำชั้นมองลู่หยู่และถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"เอาล่ะทุกคนเตรียมตัวสำหรับการสอบ เนื่องจากความสามารถของคุณมีจำกัด คุณต้องทำงานหนักเป็นพิเศษในระหว่างการสอบ!"

"ไม่ต้องกังวลครับอาจารย์ ผมเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว" ลู่หยู่พยักหน้าและเดินเข้าห้องเรียน

"ลู่หยู่นายทำได้!"

"แม้ว่าพรสวรรค์ของนายจะธรรมดา แต่ความขยันของนายก็เป็นที่ประจักษ์แก่พวกเราทุกคน นายทำได้!"

"อย่ายอมแพ้ พวกเราบางคนไม่มีพรสวรรค์ด้วยซ้ำ และยังคงยืนกรานที่จะทำตามกระบวนการ"

"ไม่ต้องกังวล แม้ว่าเราจะไปเรียนมหาวิทยาลัยที่ไม่ดี แต่ก็ยังมีโอกาสสำหรับการพัฒนาในอนาคต"

"ถูกต้อง มีกรณีที่คนอ่อนแอสามารถกลับมาโด่งดังได้"

นักเรียนหลายคนรวมตัวกันเพื่อปลอบโยนลู่หยู่

ลู่หยู่ยิ้มและตอบว่า "ขอบคุณนะทุกคน พวกเรามาพยายามให้ดีที่สุดกันเถอะ"

"ต่อไป ฉันจะบอกกฎระเบียบในการสอบให้พวกเธอทราบ" ครูประจำชั้นกล่าวขณะที่เขาไอกระแอม

"ประเทศของเรามีการแบ่งส่วนหลักๆ อยู่สองส่วน ส่วนหนึ่งคือ กระทรวงการสงครามและอีกส่วนคือ กระทรวงวัฒนธรรม "

"ก่อนหน้านี้การศึกษาของเราอยู่ภายใต้การดูแลของ กระทรวงวัฒนธรรมเพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม เมื่อสัตว์ร้ายแพร่ระบาด กระทรวงการสงครามจึงได้รับการก่อตั้งขึ้น โดยที่ทั้งสองกระทรวงอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงศึกษาธิการอีกทีหนึ่ง"

"และเมื่อไม่นานมานี้ ได้มีการเปลี่ยนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการคนใหม่ แล้วรัฐมนตรีคนใหม่นี้มีชื่อว่า ว่านกู่หลิว"

"มีข่าวลือว่าเขามีนิสัยที่ดื้อรั้นและเป็นเครื่องจักรสงครามที่เลือดเย็น เขามีความสำเร็จทางทหารมากมาย"

"รัฐมนตรีคนใหม่นี้เริ่มปรับปรุงการศึกษาหลังจากเข้ารับตำแหน่งได้ไม่นาน และเขาได้เปลี่ยนระบบการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแบบเดิมทิ้งไปทันที!"

"นอกจากนี้ เขาจะเดินทางมายังเมืองริเวอร์เดลด้วยตนเอง เพื่อกำกับดูแลการสอบของเรา!"

นักเรียนรู้สึกประหม่าเล็กน้อยหลังจากได้ยินเรื่องนี้ การถูกกำกับดูแลโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการไม่ใช่เรื่องที่ดี

ครูประจำชั้นกล่าวต่อว่า "ในอดีต สอบรอบแรกจะเป็นการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดก่อน จากนั้นจึงต่อสู้กับเพื่อนร่วมชั้น"

"แต่ปีนี้จะสลับกัน"

"ปีนี้ เราจะอนุญาตให้คุณจัดทีมและแข่งขันกันเองสามครั้งเพื่อตัดสินผู้ชนะ จะเหลือเพียงประมาณหนึ่งในแปดของพวกคุณเท่านั้น"

"จากนั้นเราจะไปยังขั้นตอนต่อไป ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารอบต่อไปคืออะไร"

"เราจะทำการแข่งขันสามรอบให้เสร็จสิ้นก่อน จากนั้นเราจะตัดสินใจตามสถานการณ์" ขณะที่เขากล่าวเช่นนั้น ครูประจำชั้นก็ขมวดคิ้ว

"ฉันรู้สึกสับสนมาก แม้แต่คณะกรรมการโรงเรียนก็สับสนเช่นกัน ฉันไม่รู้ว่าปีนี้เกิดอะไร?"

"ถ้าพวกเขาบอกเราเร็วกว่านี้ เราคงมีการเตรียมบาง"

"ด้วยการที่พวกเขาทำแบบนี้ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป!"

"เฮ้อ… ฉันไม่แน่ใจว่าการเปลี่ยนรัฐมนตรีคนใหม่จะเป็นสิ่งถูกหรือผิด"

"ทำไม เขาไม่ประกาศให้เร็วกว่า?" นักเรียนข้างล่างบ่น

"ทำไมพวกเขาทำตัวลึกลับจัง? มันแค่เพิ่มความยากลำบากให้เราโดยไม่มีเหตุผล"

"ใช่แล้ว ใช่แล้ว!"

"จากที่ฉันคิด คนใหม่คนนั้นแค่ต้องการโอ้อวดเท่านั้น!"

"ทำไมเขาถึงไม่ไปทำอย่างอื่น แทนที่จะมาทรมานพวกเรา!"

ในบรรดาฝูงชน มีเพียงลู่หยู่เท่านั้นที่ยังคงสงบ ว่านกู่หลิวเป็นคนกำหนดกฎและดูเหมือนว่าทุกคนจะต้องปฏิบัติตามกฎของผู้มีอำนาจ

การบ่นในสถานการณ์เช่นนี้จะมีประโยชน์อะไร?

เว้นแต่ว่าคุณจะแข็งแกร่งกว่าพวกเขา ในเมื่อคุณอ่อนแอก็ทำได้เพียงปฏิบัติตามคำสั่งของพวกเขาอย่างเชื่อฟังเท่านั้น ลู่หยู่ใช้การงีบหลับสั้นๆ แทนที่จะเสียพลังงานในการบ่น

ลู่หยู่ไม่สนใจความวุ่นวายด้านข้างและเริ่มหลับตาลงเพื่อพักผ่อน หลังจากบ่นเกี่ยวกับกฎแล้ว นักเรียนก็เริ่มอธิษฐานขอให้คู่ต่อสู้ที่พวกเขาเจอเป็นคนที่อ่อนแอ

"ฉันหวังว่าฉันจะได้เจอกับคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอกว่า เพื่อที่ฉันจะได้อันดับที่ดีขึ้น"

"ได้โปรดอย่าให้ฉันเจอกับซูชิงเลย ฉันไม่อยากถูกคัดออกในรอบแรก"

"ก่อนหน้านี้ฉันเห็นนายอยากฝึกกับซูชิงไม่ใช่หรอ?"

"เฮ้ มีใครในชั้นเรียนบ้างล่ะที่ไม่อยากฝึกกับซูชิง? แต่ตอนนี้มันคือการสู้จริงไม่ใช่การฝึก!"

"นี่ไม่ใช่การต่อสู้แบบธรรมดา ผลลัพธ์ของการสอบนี้จะกำหนดชีวิตที่เหลือของเรา!"

"ฉันคงมีปัญหาใหญ่แน่ถ้าฉันเจอ ซูชิง"

"ฉันหวังว่าจะได้เจอลู่หยู่ ถ้าฉันเจอกับเขาการต่อสู้จะง่ายขึ้นมาก"

"ฉันก็หวังว่าจะได้เจอกับลู่หยู่เหมือนกัน ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็จะถูกคัดออกในรอบแรกอยู่ดี ทำไมเขาถึงไม่ทำบุญให้ฉันหน่อยล่ะ?"

"ลู่หยู่ถ้าฉันถูกเลือกให้เป็นคู่ต่อสู้ของนาย หลังจากจบการสอบเดี๋ยวฉันจะให้ของขวัญชิ้นใหญ่แก่นาย!" คนๆ นั้นกล่าวขณะมองลู่หยู่อย่างตื่นเต้น

ลู่หยู่รู้สึกรำคาญเล็กน้อย เขาไม่เคยจัดทีมกับเพื่อนร่วมชั้นมาก่อน ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ถึงความสามารถปัจจุบันของเขา

อย่างไรก็ตาม ลู่หยู่ไม่ได้วางแผนที่จะพูดอะไร ท้ายที่สุดแล้ว ก็ไม่มีใครเชื่อเขาอยู่ดี คนเหล่านี้จะเห็นความแตกต่างเองเมื่อการต่อสู้เริ่มต้น

ลู่หยู่มองไปที่ซูชิงและเขาก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อยว่าค่าสถานะปัจจุบันของซูชิงอยู่ที่เท่าไหร่?

[ พลังโจมตี: 140 ]

[ ความเร็ว: 130 ]

[ พลังชีวิต: 230 ]

[ มานา: 150 ]

[ พลังป้องกัน: 150 ]

ค่าสถานะของเธอไม่เลวเลย แม้ว่าจะแย่กว่าของเขาอย่างมาก แต่มันก็เพียงพอสำหรับเธอที่จะได้ที่ 1 ในชั้นเรียนเมื่อเทียบกับนักเรียนคนอื่นๆ ที่สำคัญที่สุดคือ อุปกรณ์ของเธอค่อนข้างดี มีอุปกรณ์คุณภาพสีฟ้าสองสามชิ้น นี่คือข้อดีของการมาจากภูมิหลังครอบครัวที่ดี

เขาทำได้เพียงได้รับอุปกรณ์ในระดับเดียวกัน หลังจากการเคลียร์ดันเจี้ยนอย่างต่อเนื่องเท่านั้น และยิ่งไปกว่านั้น อุปกรณ์ส่วนใหญ่ของเขายังคงเป็นคุณภาพสีเขียว

ลู่หยู่เปิดแผงส่วนตัวของเขา รางวัลสำหรับภารกิจรายวันที่เขาทำเสร็จในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาถูกแลกเปลี่ยนเป็นคะแนนคุณสมบัติทั้งหมด รวมเป็นประมาณ 30 คะแนนและยังไม่ได้แจกจ่าย

ก่อนการเข้าสอบ เขาจึงเริ่มจัดสรรคะแนนคุณสมบัติทั้งหมดที่มี

[ โจมตี: 240 ] —> [ โจมตี: 260 ]
[ ความเร็ว: 190 ] —> [ ความเร็ว: 190 ]
[ พลังชีวิต: 330 ] —> [ พลังชีวิต: 330 ]
[ มานา: 150 ] —> [ มานา: 160 ]
[ ป้องกัน: 220 ] —> [ ป้องกัน: 220 ]

ลู่หยู่จัดสรร 20 คะแนนให้กับพลังโจมตี นักเรียนส่วนใหญ่ในชั้นเรียนของเขามีพลังป้องกันประมาณ 60 ถึง 70 และพลังชีวิตของพวกเขาไม่เกิน 200 คะแนน

ตอนนี้ แค่อาศัยพลังโจมตีอย่างเดียวลู่หยู่ก็สามารถสังหารพวกเขาได้ทันที!

ในขณะนี้ ครูประจำชั้นตะโกนว่า "เอาล่ะทุกคน การสอบกำลังจะเริ่มแล้ว!"

ภายใต้การนำของครูประจำชั้น ทุกคนเดินออกจากห้องเรียนและมาถึงสนามสอบด้านนอก ในสนามนักเวทย์อาเรย์หลายสิบคนได้ตั้งอาเรย์และจัดเตรียมสนามแข่งขันไว้เรียบร้อยแล้ว

ร่างสูงใหญ่สง่างามยืนอยู่ตรงกลางอาเรย์ ทุกคนหันไปมองและเห็นว่าเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ว่านกู่หลิว!

รอยแผลเป็นขนาดต่างๆ ปกคลุมใบหน้าเคร่งขรึมของเขา ดวงตาที่แหลมคมคู่หนึ่งของเขาดูเหมือนจะสามารถเจาะทะลุทุกคนได้

เขาปล่อยออร่ากดดันออกมาโดยที่มือของเขาไพล่หลัง ทำให้ทุกคนรู้สึกประหม่า

"สวัสดีทุกคน"

"การแข่งขันต่อสู้จะเริ่มขึ้นณบัดนี้ อย่างไรก็ตาม การแข่งขันในครั้งนี้จะแตกต่างจากครั้งก่อนๆ!"

เสียงทุ้มลึกของว่านกู่หลิวดังไปทั่วสนาม เขาขยำบัตรลงคะแนนที่เขาจะใช้ในการจับฉลากชื่อและโปรยมันขึ้นไปในอากาศ

"ตอนนี้ ทุกคนควรจะเข้าใจแล้ว การแข่งขันจะไม่ถูกตัดสินโดยการจับฉลากเพื่อกำหนดคู่ต่อสู้อีกต่อไป"

"ต่อไป พวกคุณจะเลือกทีมของตัวเองและยังต้องเลือกคู่ต่อสู้ที่คุณต้องการต่อสู้ด้วย!"

นักเรียนทุกคนเผยสีหน้าตกตะลึง แสดงความไม่เชื่อ กฎใหม่นี้ช่างไร้สาระเกินไป การเลือกคู่ต่อสู้ด้วยตัวเอง?

ทุกคนจะเลือกคนที่อ่อนแอที่สุดอย่างแน่นอน!

พวกเขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ ลู่หยู่อย่างไม่ต้องสงสัย ลู่หยู่ถูกยอมรับว่าเป็น ผู้ที่อ่อนแอที่สุดที่นี่!