บทที่ 18 อุปกรณ์ระดับตำนาน!

หนึ่งวันต่อมา ณ แดนลึกรกร้าง หน่วยคนห้าคนกำลังเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง

หน่วยคนห้าคนนี้มีพลังมหาศาล

ทุกคนล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 1 ทรานส์ฟอร์ม 100 ขั้นสูงสุดสมบูรณ์!

แต่ถึงแม้จะเป็นหน่วยที่แข็งแกร่งเช่นนี้ เมื่อเข้าสู่แดนลึกรกร้าง ก็ยังต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง

พวกเขาต้องคอยระวังผีร้ายที่แข็งแกร่งและฝูงผีที่อาจโจมตีอยู่ตลอดเวลา

ฉับ!

"พักกันสักหน่อยเถอะ!"

หัวหน้าหน่วยรูปร่างกำยำหยุดฝีเท้า ลมหายใจของเขาปั่นป่วนเล็กน้อย การเดินทางมายาวนานทำให้พลังงานในร่างกายถูกใช้ไปมาก

หลังจากโบกมือ จางคุยก็ค้นหาหินก้อนใหญ่สีดำก้อนหนึ่งแล้วนั่งขัดสมาธิลง เริ่มฟื้นฟูพลังงานภายในร่างกาย

สมาชิกอีกสี่คนในหน่วยต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก พวกเขาแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

ในแดนลึกรกร้างแห่งนี้ จิตใจของทุกคนอยู่ในภาวะตึงเครียดตลอดเวลา

เมื่อเวลาผ่านไปนาน ย่อมทำให้คนเหนื่อยล้า!

"หัวหน้า พวกเราเข้ามาใน 'แดนลึกรกร้าง' ครึ่งเดือนแล้ว เมื่อไหร่จะกลับไป?"

หลังจากที่สมาชิกทั้งสี่นั่งลง ชายหนุ่มคนหนึ่งในนั้นชื่อหวังอวี๋บ่นขึ้น

เขาแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

ในช่วงครึ่งเดือนนี้ หน่วยของพวกเขาได้สังหารบอส 4 ตัว เผชิญกับฝูงผีที่โจมตีอย่างกะทันหันสองครั้ง

และยังมีอีกครั้งที่เจอกองทัพผีเดินผ่าน เกือบจะติดอยู่ในนั้นไม่สามารถออกมาได้

สมาชิกอีกสามคนที่เหลือต่างก็มองไปที่หัวหน้า เห็นได้ชัดว่าพวกเขาล้วนมีความคิดที่อยากจะถอยกลับแล้วเช่นกัน

จางคุยลูบคางที่เต็มไปด้วยเครา มองดูพวกเขาที่เหนื่อยล้าแล้วหัวเราะขื่นๆ:

"อีกสองวัน... แล้วพวกเราจะกลับกัน!"

เขาเข้าใจดีว่า หากไม่ถอนกำลังออกจาก "แดนลึกรกร้าง" หน่วยอาจจะเกิดปัญหาได้

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ทั้งสี่คนต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ร่างกายของพวกเขาผ่อนคลายลง

หวังอวี๋ถึงกับยิ้มฮิๆ

ครั้งนี้ได้อุปกรณ์ระดับสูงมาไม่น้อย เมื่อกลับไปที่เมืองกุยซานแล้วขายออกไป จะได้เงินก้อนโต เพียงพอให้เขาใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยไปได้พักหนึ่ง

เมื่อคิดถึงชีวิตหรูหราที่กำลังจะมาถึง หวังอวี๋ก็ผ่อนคลายลง

"ระวัง!"

"มีคนมา!"

จางคุยตะโกนขึ้นอย่างกะทันหัน เตือนทั้งสี่คน

ร่างกายของทั้งสี่คนที่เพิ่งผ่อนคลายลงก็กลับมาตึงเครียดอีกครั้งทันที

พรึ่บ!

ชั่วขณะ

ร่างหนึ่งปรากฏออกมาจากป่าเขา

ร่างนี้มีใบหน้าเยาว์วัย พลังธรรมดา แม้จะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 1 ทรานส์ฟอร์ม 100 แต่พลังของเขาไม่มีการ

เพิ่มพูนแต่อย่างใด เป็นเพียงผู้แข็งแกร่งระดับ 1 ทรานส์ฟอร์ม 100 ธรรมดาเท่านั้น

"เฮอะ! ข้านึกว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่ไหนเสียอีก!"

หวังอวี๋เห็นคนที่มาก็อดบิดปากไม่ได้ ร่างกายของเขาผ่อนคลายลงอีกครั้ง

ทั้งห้าคนในหน่วยของจางคุย แต่ละคนล้วนมีการเพิ่มพูนพลังตั้งแต่ 20 เท่าถึง 30 เท่า!

แม้แต่หวังอวี๋ที่อ่อนแอที่สุด ก็ยังเพิ่มพูนพลังได้ 10 เท่า มีอุปกรณ์ระดับทองมืดหนึ่งชิ้น!

ชายหนุ่มตรงหน้าไม่มีการเพิ่มพูนพลังใดๆ เป็นเพียงผู้แข็งแกร่งระดับ 1 ทรานส์ฟอร์ม 100 ธรรมดาเท่านั้น

"ไอ้หนู ทำให้พวกเราตกใจ ไม่คิดจะชดเชยหรือไง?"

หวังอวี๋เห็นชายหนุ่มปรากฏตัวออกมาจากป่าเขาแล้วกำลังจะเดินทางต่อไป จึงเอ่ยปากให้ชายหนุ่มหยุดฝีเท้า

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว หันหน้ามามองหวังอวี๋ทั้งห้าคน

จางคุยกลับโบกมือ ยิ้มประสานมือคำนับชายหนุ่ม: "เข้าใจผิด! ท่านไปตามสบายเถิด!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

ชายหนุ่มพยักหน้า และไม่สนใจจางคุยทั้งห้าคนอีก ก้าวเท้าวูบหายไปในป่าเขาเบื้องหน้า

หลังจากที่ชายหนุ่มจากไป

หวังอวี๋พูดอย่างไม่พอใจ: "หัวหน้า ทำไมปล่อยให้ไอ้หนูนั่นไปล่ะ? เป็นโอกาสดีที่จะสูบเงินนะ!"

จางคุยดุด่า: "อยู่ใน 'แดนลึกรกร้าง' อย่าได้ก่อเรื่องโดยไม่จำเป็น!"

หวังอวี๋ไม่ได้ใส่ใจ คิดเพียงว่าหัวหน้าของเขาระมัดระวังเกินไปเท่านั้น

...

ในป่าเขา

เหยียเซิ่งกำลังเดินทาง เขาคือชายหนุ่มที่มีพลังธรรมดาเมื่อครู่

"แหวนปลอมแปลงนี้ใช้ได้ดีจริงๆ!"

เหยียเซิ่งเดินทางไปพลางมองที่แหวนสีทองวงหนึ่งบนข้อมือไปพลาง

แหวนสีทองวงนี้ คือ "อุปกรณ์ระดับตำนาน" ที่ได้มาไม่นานมานี้

ชื่อว่า "แหวนผู้ปลอมแปลง"

มีคุณสมบัติพิเศษมากมาย

ประการแรก "แหวนผู้ปลอมแปลง" นี้เป็นแหวนมิติ

พื้นที่ภายในกว้างใหญ่มาก ใหญ่เท่าสนามฟุตบอลสิบสนาม

ไม่อาจเทียบกับแหวนมิติราคาถูกที่สหพันธรัฐแจกฟรีก่อนหน้านี้ได้เลย

ด้วยพื้นที่ที่กว้างใหญ่เช่นนี้ เหยียเซิ่งก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอุปกรณ์มากเกินไปจนเก็บไม่หมดอีกต่อไป

ประการที่สอง

"แหวนผู้ปลอมแปลง" นี้ยังมีทักษะระดับเทพสองอย่างคือ ปลอมแปลงและอำพราง

ปลอมแปลง สามารถปลอมแปลงพลังตนเองให้เป็นพลังแบบใดก็ได้

เหยียเซิ่งเคยลองแล้ว สามารถปลอมแปลงพลังตนเองให้เป็นผู้แข็งแกร่งระดับ 3 ทรานส์ฟอร์มแม่ทัพผีได้ หากจะปลอมแปลงให้สูงกว่านั้นก็ทำไม่ได้แล้ว

ดูเหมือนจะถูกจำกัดด้วยระดับของตนเอง

เมื่อครู่ที่จางคุยและคนอื่นๆ รับรู้ว่าตนเป็นเพียงนักบำเพ็ญเพียรระดับ 1 ทรานส์ฟอร์ม 100 ธรรมดา

ก็เป็นเพราะฤทธิ์ของ "แหวนผู้ปลอมแปลง" นี้

อำพราง!

ยิ่งน่าตะลึงใหญ่

ทำให้ผู้สวมใส่เข้าสู่สภาวะอำพรางชั่วคราว ตาเปล่าไม่สามารถมองเห็น พลังทั้งหมดหายไป คงอยู่ได้ 3 วินาที

แม้จะอำพรางได้เพียง 3 วินาที แต่กลับเป็นทักษะสังหารระดับเทพ

เวลา 3 วินาทีดูเหมือนจะสั้น แต่เพียงพอให้ผู้แข็งแกร่งฆ่าคนหนึ่งคนได้สิบกว่าครั้ง

"น่าเสียดาย!"

"'แหวนผู้ปลอมแปลง' นี้สำหรับนักฆ่าแล้วเป็นอาวุธวิเศษ สำหรับข้า... ก็มีก็ได้ไม่มีก็ได้!"

เหยียเซิ่งส่ายหน้าอย่างผิดหวังเล็กน้อย

แต่อย่างไรก็เป็นอุปกรณ์ระดับตำนานหนึ่งชิ้น มีค่ามหาศาล!

"ใกล้ถึงหุบเขาสายฟ้าแล้ว!"

เหยียเซิ่งตรวจสอบทิศทาง

การเดินทางครั้งนี้เขาต้องไปที่หุบเขาสายฟ้าเพื่อฝ่าวิกฤตสายฟ้า

หุบเขาสายฟ้าแห่งนี้มีสภาพแวดล้อมพิเศษมาก มีสนามแม่เหล็กประหลาดอย่างหนึ่ง สามารถรบกวนวิกฤตสายฟ้า ลดทอนพลังของวิกฤตสายฟ้าได้ในระดับหนึ่ง

ผู้แข็งแกร่งหลายคนเมื่อจะฝ่าวิกฤตสายฟ้า ล้วนมองหาสภาพแวดล้อมพิเศษเช่นนี้ เพื่อเพิ่มโอกาสในการฝ่าวิกฤตสายฟ้าให้สำเร็จ

วิกฤตสายฟ้าอันตรายยิ่ง ยิ่งระมัดระวังก็ยิ่งดี

เหยียเซิ่งยอมเดินทางหนึ่งวันเพื่อไปที่ "หุบเขาสายฟ้า" แทนที่จะลำพองใจฝ่าวิกฤตสายฟ้าทันที

"อย่างไรก็เป็นการฝ่าวิกฤตสายฟ้าครั้งแรก ไม่มีประสบการณ์ มั่นคงไว้จะดีกว่า!"

เหยียเซิ่งพูดอย่างหนักแน่น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ในที่สุดเหยียเซิ่งก็มาถึงหุบเขาสายฟ้า

หุบเขาสายฟ้าเตียนโล่ง ดินหินดำคล้ำ

สาเหตุเป็นเพราะมีผู้แข็งแกร่งมาฝ่าวิกฤตสายฟ้าที่นี่บ่อยครั้ง เมื่อวิกฤตสายฟ้าตกลงมา จะเผาไหม้ต้นไม้และพืชรอบๆ ให้กลายเป็นเถ้าถ่าน

ในหุบเขาสายฟ้านั้นเงียบสงัด

เหยียเซิ่งเห็นว่าไม่มีคนอยู่จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาไม่อยากถูกรบกวนระหว่างฝ่าวิกฤตสายฟ้า

วิกฤตสายฟ้านั้นอันตรายอยู่แล้ว หากถูกคนรบกวนระหว่างทาง จะเป็นอันตรายถึงชีวิต!

"ที่นี่แหละ!"

เหยียเซิ่งหาก้อนหินดำก้อนหนึ่งแล้วนั่งขัดสมาธิลง ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมทันที

เขายื่นมือออกไป ในมือปรากฏลูกแสงสีขาวลูกหนึ่ง

ลูกแสงสีขาวเปล่งรัศมีอ่อนโยน

เหยียเซิ่งจ้องมอง เห็นว่าในลูกแสงสีขาวมี "ขนนกสีขาว" ลอยอยู่

นี่คืออุปกรณ์เปลี่ยนอาชีพที่ได้จาก "ราชาผีไร้ศีรษะ"

"นี่คืออุปกรณ์เปลี่ยนอาชีพของเทพเต๋าหรือ?!"

เหยียเซิ่งพิจารณาอย่างสนใจ

อุปกรณ์เปลี่ยนอาชีพแต่ละอย่างมีความแตกต่างกัน ต่างกันสารพัด!

เช่น นักรบคนหนึ่ง อุปกรณ์เปลี่ยนอาชีพอาจเป็นดาบยาวที่หักครึ่ง

หรืออาจเป็นขวานเสียหาย

มีทุกรูปแบบ

"ขนนกสีขาวนี้มีความหมายอะไรนะ?!"

เหยียเซิ่งพูดกับตัวเอง จ้องมองขนนกสีขาวไม่หยุด

"ช่างเถอะ ไม่คิดแล้ว! รีบฝ่าวิกฤตสายฟ้าก้าวสู่ระดับ 2 ทรานส์ฟอร์มอาจารย์ผีจะดีกว่า!"

คิดถึงตรงนี้ เหยียเซิ่งก็สูดลมหายใจลึก

สำหรับระดับ 2 ทรานส์ฟอร์มอาจารย์ผี เขาใฝ่ฝันมานานแล้ว!

(จบบท)