บทที่ 30: 【การ์ดสร้างดันเจี้ยนจำลอง】

บทที่ 30: 【การ์ดสร้างดันเจี้ยนจำลอง】

“คุณผู้จัดการหวัง? บังเอิญจังเลยค่ะ คุณก็เพิ่งมาถึงเหรอคะ?”

เสียงอ่อนโยนไพเราะดังขึ้นจากด้านหลังทันที

หวังอวิ๋นผิงตัวแข็งทื่อ หันหลังกลับอย่างเชื่องช้า “ท่านประธานเซี่ย”

เซี่ยซูอวี่ในวันนี้ดูเซ็กซี่เป็นพิเศษ ใบหน้าแต่งหน้าอย่างประณีต สวมกระโปรงรัดรูปกับเสื้อตัวในแขนยาวสีเทา เรียวขาสวยงามถูกห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีดำ

แต่หวังอวิ๋นผิงไม่มีอารมณ์จะชื่นชมใดๆ ทั้งสิ้น สายตาหลุกหลิกไม่แน่นอน

เซี่ยซูอวี่พูดอย่างจริงใจ: “ครั้งนี้ต้องขอบคุณอวิ๋นจิ้งคอนซัลติ้งที่ช่วยเป็นธุระติดต่อให้ ถ้าสำเร็จจริงๆ สัญญาของเราสามารถต่ออายุได้อีก 3 ปีเลยนะคะ”

“ขอให้ท่านประธานเซี่ยทุกอย่างราบรื่นนะครับ!” น้ำเสียงของหวังอวิ๋นผิงค่อนข้างจะตึงเครียด เก็บซ่อนความคิดในใจของตัวเองไว้มิดชิด

ก่อนที่จะรู้แน่ชัดว่าถังซ่งเป็นใคร และเขามีความคิดอย่างไรกับเซี่ยซูอวี่ ทางที่ดีควรถอยห่างไว้ก่อน

ใครๆ ก็ชอบความสวยความงาม แต่เมื่อเทียบกับอนาคตและอาชีพการงานของตัวเองแล้ว เขาจะไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

“ใกล้ถึงเวลาแล้ว พวกเราเข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ”

เซี่ยซูอวี่สูดหายใจเข้าลึกๆ ใบหน้าประดับรอยยิ้มที่ดูสง่างามอ่อนหวาน ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

ปัจจุบันเวยกวงคอฟฟี่กำลังประสบปัญหาคอขวดในการพัฒนา

คู่แข่งระดับประเทศก็มีทั้งลัคกิ้นคอฟฟี่, สตาร์บัคส์, คอตติคอฟฟี่ ส่วนคู่แข่งระดับล่างก็มีร้านเครื่องดื่มบูติคขนาดเล็กอีกนับไม่ถ้วน

ด้วยความสามารถและคอนเนคชั่นส่วนตัวของเธอ การจะก้าวข้ามไปอีกขั้นนั้นยากมากจริงๆ จำเป็นต้องหาแหล่งทรัพยากรและแบ็กอัปที่ดีกว่านี้ ถึงจะรับประกันได้ว่าตัวเองจะไม่ถูกคัดออกไป

ในช่วงเวลาสามเดือน เธอได้ติดต่อกับนักลงทุนทั้งรายเล็กรายใหญ่กว่าสิบราย แต่ก็ไม่เคยประสบความสำเร็จในการเซ็นเอกสารแสดงเจตจำนงในการลงทุน (Term Sheet) เลยสักครั้ง นี่ทำให้เธอที่เคยทะนงตนมาตลอดรู้สึกพ่ายแพ้ไม่น้อย

ตอนนี้อุตส่าห์ติดต่อสถาบันลงทุนที่มีชื่อเสียงในแวดวงร้านอาหารแห่งนี้ได้ มีโอกาสได้เจรจาธุรกิจ ก็ต้องทุ่มสุดตัวอย่างแน่นอน

……

“ติ๊ง—” ลิฟต์จอดสนิทที่ชั้น 30

ผู้จัดการหม่าผายมือ: “ท่านประธานถัง เชิญทางนี้ครับ!”

ถังซ่งพยักหน้าเบาๆ ก้าวเดินเข้าไปในโถงทางเดินที่กว้างขวางสว่างไสว

พื้นเป็นหินอ่อนขัดมันวาวราวกับกระจก แผ่นหินแต่ละแผ่นเปล่งประกายเงางามสมบูรณ์แบบ ลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์มองเห็นได้อย่างชัดเจน

ผนังทางเดินทั้งสองด้านใช้สีทาอาคารที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ให้โทนสีที่นุ่มนวลอบอุ่น ดูสบายตาน่ามอง

ยังไงซะก็เป็นห้องทำงานของตัวเอง มองยังไงก็ยิ่งถูกใจ!

ผู้จัดการหม่าเดินตามอยู่ข้างๆ เขา แนะนำว่า “ห้องทำงานชุดที่ท่านซื้อไว้ประกอบด้วยพื้นที่ทำงานขนาดใหญ่สองส่วนคือห้อง3001 และ 3002 ครับ พื้นที่รวม 200 ตารางเมตร พวกเราได้ทำการแบ่งโซนและตกแต่งใหม่ตามความต้องการของท่านแล้ว ผู้รับผิดชอบเรื่องนี้คือฮุ่ยกวงเดคคอเรชั่นซึ่งเป็นพาร์ทเนอร์ของเรา หากมีส่วนไหนไม่พอใจ ท่านสามารถแจ้งได้เลยนะครับ”

“ครับ ขอบคุณครับผู้จัดการหม่า”

ดวงตาของถังซ่งเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย รู้สึกได้ว่าผู้จัดการหม่าคนนี้ให้ความเคารพเขามาก ท่าทีดีเกินไปด้วยซ้ำ

ดูท่าแล้ว วิธีการให้รางวัลของระบบคงจะไม่ธรรมดาแน่ๆ

“เป็นหน้าที่อยู่แล้วครับ! เป็นหน้าที่อยู่แล้ว!”

ผู้จัดการหม่ายิ้มแล้วพูดว่า “ถึงแล้วครับ ห้องนี้เลยครับ!”

ผู้บริหารระดับสูงคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังรีบหยิบคีย์การ์ดออกมา แตะเปิดประตูกระจกสีอ่อนบานใหญ่

ตรงข้ามเป็นเคาน์เตอร์ต้อนรับที่ออกแบบเรียบง่ายแต่ดูภูมิฐาน พื้นปูด้วยพรมเก็บเสียงเนื้อนุ่ม เหยียบแล้วรู้สึกสบายเท้ามาก

เพดานใช้ดีไซน์ฝ้าเพดานแบบแขวนที่เรียบง่ายแต่ทันสมัย เข้ากันกับระบบไฟซ่อน

พื้นที่ทำงานทั้งหมดเน้นโทนสีขาวเป็นหลัก ตัดด้วยสีเทาอ่อนและสีน้ำตาลเข้ม ดูหรูหราแต่ก็ไม่失ความอบอุ่น

การใช้ประโยชน์พื้นที่ภายในยอดเยี่ยมมาก แสดงให้เห็นถึงระดับการออกแบบที่สูงส่ง

ภายในพื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 200 ตารางเมตร นอกจากพื้นที่ทำงานแบบเปิดโล่งแล้ว ยังมีส่วนการใช้งานทั่วไปอีกหลายส่วน เช่น ห้องประชุม ห้องเซิร์ฟเวอร์ ห้องครัวเล็ก (แพนทรี) ห้องทำงานผู้จัดการทั่วไป ห้องเก็บของ ห้องการเงิน...

โต๊ะทำงานและเก้าอี้ใหม่เอี่ยมวางเรียงรายกันเป็นแถว มีกระถางดอกไม้สวยงามและชั้นวางของตกแต่งแทรกอยู่เป็นระยะ

มุมห้องยังมีโซฟารูปเมฆนุ่มๆ กับโต๊ะกาแฟเล็กๆ วางอยู่ด้วย

เรียกได้ว่าเล็กพริกขี้หนูทีเดียว

การตกแต่งโดยรวมหรูหราเรียบง่าย ให้ความสำคัญทั้งการใช้งานจริงและความสวยงาม ตอบสนองความต้องการในการทำงานของพนักงานและยังสร้างสภาพแวดล้อมการทำงานที่สะดวกสบายอีกด้วย

แค่เรื่องสภาพแวดล้อมในออฟฟิศ ถังซ่งก็พูดได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่า การได้ทำงานที่นี่ ถือเป็นความสุขอย่างหนึ่ง

ดีกว่าบริษัทที่เขาเคยทำงานมามากมายนัก

“ท่านประธานถังครับ ท่านยังมีส่วนไหนที่ไม่พอใจอีกไหมครับ?” ผู้จัดการหม่าถามเสียงเบา

ถังซ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ กวาดตามองไปทั่วพื้นที่ทำงาน “พอใจมากครับ!”

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยครับ!”

ผู้จัดการหม่ารับซองเอกสารหนาๆ มาจากพนักงานคนหนึ่ง ยิ้มแล้วพูดว่า “สัญญาซื้อขาย โฉนดที่ดิน (สำหรับห้องชุด) สัญญาบริการนิติบุคคล และเอกสารอื่นๆ อยู่ในนี้ทั้งหมดแล้วครับ ท่านสามารถตรวจสอบดูได้เลยครับว่ามีปัญหาอะไรไหม”

“ขอบคุณครับ!”

ถังซ่งรีบยื่นมือไปรับก่อนดึงเอกสารออกมาทีละฉบับ

ผู้ขายคือบริษัท อวิ๋นซีอสังหาริมทรัพย์พัฒนา จำกัด (มหาชน) ผู้ซื้อคือตัวเขาเอง ส่วนตัวแทนเป็นสำนักงานกฎหมายในท้องถิ่น

จากนั้น ถังซ่งก็มองดูสัญญาบริการนิติบุคคล ถามเสียงเบา

“ผู้จัดการหม่าครับ ค่าส่วนกลางนี่ผมต้องจ่ายตอนนี้เลยหรือเปล่าครับ?”

เกือบจะลืมค่าใช้จ่ายก้อนนี้ไปแล้ว!

ตามที่ระบุในสัญญา ค่าส่วนกลางคือ 0.9 หยวน/ตารางเมตร/วัน พื้นที่ 200 ตารางเมตร คิดเป็นรายไตรมาส ต้องจ่ายครั้งละ 16,000 หยวน

ตอนนี้ในบัญชีธนาคารของเขามีเงินอยู่แค่ไม่กี่พันหยวน เงินจากเจี้ยเป้ย เวยลี่ไต้ก็เอาไปซื้อรถหมดแล้ว

ในช่วงเวลาสั้นๆนี้ไม่มีทางหามาจ่ายได้แน่นอน

ผู้จัดการหม่ารีบโบกมือ “ท่านประธานถังครับ ค่าส่วนกลางของท่านชำระเรียบร้อยแล้วครับ แถมยังเป็นการชำระครั้งเดียวล่วงหน้า 5 ปีเลยครับ”

“ครับ ขอบคุณครับ”

ขณะที่ถอนหายใจอย่างโล่งอก ถังซ่งก็ลองคำนวณในใจคร่าวๆ

ประมาณ 320,000 หยวน!

พลังของระบบช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!

“นอกจากนี้ ทางเราได้สำรองที่จอดรถไว้ให้ท่าน 8 ช่องที่ชั้น B2 ติดกับโถงลิฟต์เลยครับ รายละเอียดอยู่ในหน้าเอกสารแนบท้ายสัญญา ท่านเพียงแค่แจ้งหมายเลขทะเบียนรถที่ต้องการบันทึกให้พวกเราทราบในภายหลังก็พอครับ อ้อ ค่าเช่าที่จอดรถนี้รวมอยู่ในค่าส่วนกลางแล้วนะครับ ไม่ต้องชำระแยกต่างหาก”

“เข้าใจแล้วครับ” ถังซ่งพยักหน้าหนักๆ รับปากกาที่พนักงานยื่นให้ แล้วเซ็นชื่อในเอกสารตรวจรับ

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราไม่รบกวนท่านแล้วนะครับ มีปัญหาอะไรเรียกใช้พวกเราได้ตลอดเวลาเลยครับ”

มองส่งผู้จัดการหม่าที่พาเหล่าผู้บริหารระดับสูงของบริษัทนิติบุคคลจากไป

ถังซ่งลูบโฉนดเล่มแดง (หนังสือรับรองกรรมสิทธิ์) ที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของในมือเบาๆ

มันเบา แต่ก็หนักอึ้ง

ที่นี่คือย่านศูนย์กลางธุรกิจ (CBD) ใจกลางเมืองเยียนเฉิง และยังเป็นศูนย์ราชการ การเงิน และเทคโนโลยี เป็นทำเลทองทางธุรกิจอย่างแท้จริง

การได้เป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่นี่ มีความหมายอย่างยิ่งยวด

เขาลุกขึ้นยืนริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้น

สายตาทอดมองจากยอดตึกสูงระฟ้า ไปยังถนนหนทางที่รถราสัญจรไปมาไม่ขาดสาย แล้วก็เลยไปยังเส้นขอบฟ้าที่อยู่ไกลลิบ

รู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจ ราวกับว่าความทุกข์และความผูกมัดทั้งหลายมลายหายไปสิ้น

“พรึ่บ” ม่านแสงระบบปรากฏขึ้นตรงหน้า ข้อความทีละบรรทัดกระโดดออกมา

【18 เมษายน 2023 คุณได้เป็นเจ้าของห้องทำงานของตัวเองแล้ว การเดินทางสู่การเป็นผู้ประกอบการกำลังจะเริ่มต้นขึ้น】

【คุณยืนอยู่บนชั้น 30 ของอาคาร สูงจากพื้นดิน 120 เมตร ทิวทัศน์ของเมืองเบื้องล่างดูราวกับแบบจำลองย่อส่วน ตึกสูงระฟ้า ถนนหนทาง สะพาน สวนสาธารณะสีเขียว ผู้คนและรถยนต์ที่สัญจรไปมา ทุกสิ่งทุกอย่างดูเล็กจิ๋วและเป็นระเบียบ】

【คุณกำลังสัมผัสได้ถึงมุมมองที่เหนือกว่าชีวิตประจำวัน】

【สภาพจิตใจของคุณเติบโตขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ, ค่าเสน่ห์+1】

【คุณได้รับ “การ์ดสร้างดันเจี้ยนจำลอง*1” 】