บทที่ 75: เลือดหมดหลอด

บทที่ 75: เลือดหมดหลอด

บนระเบียง การปรากฏตัวของเถียนจิ้งราวกับดวงจันทร์สีขาวนวลกระจ่างตกลงสู่ทะเลสาบอันมืดมิดที่เปล่งประกายแสงสว่างอย่างอิสระเสรี ดึงดูดทุกสายตาให้จับจ้อง

“ขอโทษนะคะที่ทำให้รอนาน! ฉันหาที่จอดรถตั้งนานเลยค่ะ”

เถียนจิ้งยิ้มอย่างอ่อนหวาน นั่งลงบนเก้าอี้แคมป์ปิ้งตรงข้ามเขา ขาสองข้างชิดกันเอียงไปด้านหนึ่ง

เธอแตกต่างจากตอนอยู่ที่บริษัทมาก ในตอนนี้เธอดูโดดเด่นเปิดเผยมากขึ้น

ชุดเดรสสั้นที่หรูหรา ผ้าคลุมไหล่สวยงาม สร้อยคอและต่างหูที่ส่องประกายระยิบระยับ ดูมีออร่าความสง่างามสูงศักดิ์ที่แผ่ซ่านออกมา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างสลัวแบบนี้ การได้มองหน้าเธอตรงๆ ยิ่งทำให้สัมผัสได้ถึงเสน่ห์อันน่าทึ่งของอีกฝ่าย

“แถวนี้หาที่จอดรถยากจริงๆครับ”

ถังซ่งเม้มริมฝีปาก เอ่ยชมอย่างจริงใจ: “ต้องบอกเลยว่าวันนี้คุณสวยมากจริงๆ ครับ ชุดเดรสตัวนี้เหมาะกับคุณมากเลยครับ”

“เพิ่งซื้อชุดนี้มาใหม่ค่ะ ฉันชอบมากเลย”

เถียนจิ้งขยับร่างขาวผ่องเบาๆ จากนั้นก็จ้องมองถังซ่งแล้วถามอย่างอยากรู้อยากเห็น: “ไม่ได้เจอกันสองสามวัน ทำไมรู้สึกว่าคุณหล่อขึ้นล่ะคะ?”

ถังซ่งเผลอลูบใบหน้าตัวเอง ยิ้มแล้วพูดว่า: “พอดีต้องมาทานข้าวกับสาวสวยระดับคุณ แรงกดดันมันก็มีบ้างครับ ก็เลยแต่งหน้าอ่อนๆ มาหน่อย”

“ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ! ได้ยินคุณพูดแบบนี้ฉันก็ดีใจมากเลยค่ะ รู้สึกเหมือนได้รับความสำคัญเลยค่ะ”

เถียนจิ้งขยิบตาให้เขา แล้วก็ค่อยๆ เสยผมยาวสลวยที่ประบ่า

หัวใจของถังซ่งเต้นแรงขึ้นมาทันที ใบหน้าสวยหวานสดใส แขนเรียวสวยได้รูป ไหปลาร้าที่งดงาม หน้าอกอวบอิ่ม เอวบางราวกับคอดกิ่ว ไม่น่าแปลกใจเลยที่เพื่อนร่วมงานเก่าๆ จะเรียกเธอว่าหุ่นฟ้าประทานสไตล์นักเรียนญี่ปุ่น

รูปร่างแบบนี้ ถ้าได้กอดคงจะสบายมากแน่ๆ

คุยกันสั้นๆ สองสามประโยค ถังซ่งก็หยิบเมนูกับปากกาส่งให้เธอ “ดูสิครับว่าอยากทานอะไร”

ดวงตาของเถียนจิ้งกลอกไปมา พูดอย่างอ่อนหวาน: “พอดีฉันเพิ่งไปทำเล็บมาค่ะ หรือว่าจะให้ฉันบอกรายการอาหารแล้วคุณเป็นคนติ๊กเลือกให้ได้ไหมคะ?”

“ได้เลยครับ”

สิ้นเสียง เถียนจิ้งก็ลุกขึ้นยืนทันที เดินอ้อมมาอยู่ข้างๆ เขา

กลิ่นน้ำหอมกลิ่นผลไม้จางๆ โชยเข้าจมูก ถังซ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ ถือปากกาแล้วพูดว่า: “ผ้าขี้ริ้ววัวสไตล์เสฉวนของร้านนี้อร่อยนะครับ คุณทานได้ไหมครับ?”

“ได้เลยค่ะ แล้วก็มีกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ๆ นี่ด้วย เอ่อ เนื้อสันนอกวัวก็เอามาจานหนึ่งนะคะ…”

เถียนจิ้งพูดไปเรื่อยๆ สายตาก็จับจ้องไปที่มือของเขาอย่างแม่นยำ

ส่วนโค้ง สัดส่วน พอเหมาะพอดี ขาวเรียวยาว ข้อนิ้วชัดเจน ยังคงสมบูรณ์แบบเหมือนเดิม ราวกับภาพวาด

มองดูปลายนิ้วของเขาที่ขยับขึ้นลงซ้ายขวา เถียนจิ้งก็อดไม่ได้ที่จะหนีบขาสองข้างชิดกัน ใบหน้าแดงก่ำ

“เสี่ยวจิ้งครับ นี่…มันจะไม่เยอะไปหน่อยเหรอครับ?”

ถังซ่งมองดูรายการอาหารที่ถูกติ๊กเลือกไว้จนแน่นหน้ากระดาษ ถึงกับมึนไปเลย

นี่มันไม่ใช่การสั่งอาหารแล้ว นี่มันกำลังท่องชื่อเมนูชัดๆ

เถียนจิ้งแลบลิ้นสีชมพูระเรื่อออกมา พูดเสียงเบา: “ถ้างั้นฉันเอาออกสองสามอย่างก็ได้ค่ะ ข้าวโพดอบชีสไม่เอา ขนมปังเนยน้ำผึ้งก็ไม่เอา…”

ทั้งสองคนเสียเวลากับเรื่องนี้ไปหลายนาที ในที่สุดก็สั่งอาหารเสร็จเรียบร้อย

เถียนจิ้งกลับไปนั่งที่ของตัวเองอย่างมีความสุข เพิ่งจะเตรียมจะหยิบของขวัญที่ตัวเองซื้อมาออกมาจากกระเป๋า ก็เห็นถังซ่งวางถุงของขวัญสีเขียวลงตรงหน้าเธอ

“ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้คุณครับ ลองดูสิครับว่าชอบไหม”

เถียนจิ้งอึ้งไปเล็กน้อย นี่มันบังเอิญอะไรขนาดนี้!

รับกล่องของขวัญมาอย่างไม่เกรงใจ ยิ้มกว้างแล้วพูดว่า: “ขอบคุณค่ะ ไม่คิดเลยว่าคุณจะเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้ด้วย ใส่ใจจริงๆ เลยนะคะ”

หยิบกล่องของขวัญออกมา เปิดห่อออก เผยให้เห็นแว่นกันแดด Gucci ที่สวยงามอยู่ข้างใน

เบามาก ที่ขาแว่นยังมีโลโก้ G สองตัวของกุชชี่ เรียบง่ายแต่ทันสมัย โดดเด่นมีสไตล์สุดๆ

เถียนจิ้งสวมแว่นกันแดดบนใบหน้า เปิดกล้องหน้าในมือถือขึ้นมาถ่ายเซลฟี่สองสามรูป

พูดอย่างพึงพอใจ: “ฉันชอบมากเลยค่ะ! พอดีเลย ฉันก็เตรียมของขวัญเล็กๆน้อยๆไว้ให้คุณเหมือนกันนะคะ!”

พลางพูด เธอก็หยิบกล่องสีดำออกมาจากกระเป๋าของตัวเอง สองมือยื่นส่งให้เขา

ถังซ่งรับกล่องของขวัญมาอย่างงงๆ

ไม่คิดเลยจริงๆว่าตัวเองก็จะได้ของขวัญด้วย แถมยังเป็นของขวัญที่ดูแพงขนาดนี้อีกต่างหาก นี่มันไม่เหมือนกับที่ชาวเน็ตบอกไว้เลยนี่นา!

กล่องสี่เหลี่ยมจัตุรัส ให้สัมผัสที่ดีเยี่ยม บนนั้นยังมีโลโก้ที่คุ้นตา พร้อมกับตัวอักษรภาษาอังกฤษอีกหลายตัว “LONGINES”

แต่เขาก็นึกไม่ออกในทันทีว่ามันคือแบรนด์อะไร

เถียนจิ้งมองเขาด้วยดวงตาเป็นประกาย เร่งว่า: “เปิดดูสิคะ”

ถังซ่งค่อยๆ เปิดฝากล่องออก ก็เห็นนาฬิกาข้อมือสีเงินที่ดูเรียบง่ายประณีต สง่างามภูมิฐาน

หน้าปัดสีขาวเนื้อแมตต์ เข้ากันกับเข็มนาฬิกาสีเงินขัดเงา ตัวเรือนทำจากสแตนเลสสตีลทั้งเรือน ให้สัมผัสที่ดีเยี่ยม

ในวินาทีที่เห็นนาฬิกาข้อมือ ถังซ่งก็นึกชื่อโลโก้นี้ออกเช่นกัน

ลองจินส์

ลู่จื่อหมิง เจ้าของห้องเช่าและเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของเขาก็มีเรือนหนึ่งเหมือนกัน เห็นเขาโพสต์ลงในโมเมนต์สอยู่บ่อยๆ

ในฐานะนาฬิกาแบรนด์ดังจากสวิส ราคาโดยทั่วไปก็หลักหมื่นหยวนขึ้นไปทั้งนั้น

“นี่มัน…”

ถังซ่งถึงกับมึนงงไปเลยกับของขวัญราคาแพงที่ได้รับมาอย่างกะทันหัน

คุณหนูไฮโซอย่างเถียนจิ้งให้มา แน่นอนว่าต้องเป็นของแท้แน่นอน

ที่สำคัญคือทั้งสองคนก็ไม่ได้สนิทสนมอะไรกันมากนัก ก่อนหน้านี้ก็เป็นแค่เพื่อนร่วมงานธรรมดาๆ

ตัวเขาเองก็แค่ตั้งใจทำเพื่อภารกิจ 【ประสบการณ์เดทครั้งแรก】 ของระบบเท่านั้นเอง

แล้วเธอหมายความว่ายังไงกันแน่? หรือว่าเธอจะชอบเขาเข้าแล้วจริงๆ!?

ถังซ่งที่เพิ่งจะเคยเจอการปฏิบัติแบบนี้เป็นครั้งแรก รู้สึกหัวใจเต้นเร็วมาก

“สวยมากเลยใช่ไหมล่ะคะ รุ่นแฟชั่นของลองจินส์ ฉันก็มีเรือนหนึ่งเหมือนกันนะคะ” เถียนจิ้งขยิบตาให้เขาอย่างขี้เล่น

ถังซ่งเลียริมฝีปากที่แห้งผาก พูดเสียงเบา: “เสี่ยวจิ้งครับ นี่มันจะไม่แพงเกินไปหน่อยเหรอครับ?”

“ก็ไม่เท่าไหร่นะคะ สำหรับฉันแล้วก็ไม่ได้แพงอะไรมากค่ะ แล้วคุณก็ให้แว่นกันแดด Gucci กับฉันด้วย พวกเราก็ถือว่าแลกของขวัญกันก็แล้วกันค่ะ”

พลางพูด เถียนจิ้งก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินมานั่งข้างๆเขา พูดอย่างกระตือรือร้น: “นี่เป็นตัวล็อกสายแบบพับสามทบนะคะ เดี๋ยวฉันช่วยใส่ให้ค่ะ”

“ครับ” ถังซ่งวางมือซ้ายลงบนโต๊ะอย่างว่าง่าย

ถึงแม้จะไม่เข้าใจสาเหตุ แต่เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร

เถียนจิ้งจับนิ้วมือของเขาโดยตรง ดึงมือของเขาเข้ามาหาตัวเองเล็กน้อย

ปลายนิ้วที่เนียนนุ่มของเธอสัมผัสเสียดสีกับฝ่ามือของเขาเบาๆ แสร้งทำเป็นประหลาดใจแล้วพูดว่า: “เอ๊ะ! ซ่งคะ ลายมือของคุณแปลกมากเลยนะคะ! เหมือนกับที่เคยอ่านเจอในหนังสือเล่มหนึ่งเลยค่ะ ฉันต้องขอดูละเอียดๆ หน่อยแล้ว”

จากนั้น เธอก็ทำราวกับว่าค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่ สอดประสานนิ้วมือของเธอกับเขาโดยตรง ประคองฝ่ามือของเขาขึ้นมาตรงหน้า ดวงตาเป็นประกายจ้องมองขึ้นๆ ลงๆ

ร่างของถังซ่งสั่นสะท้านเล็กน้อย นอกจากแสงจันทร์สีขาวแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้จับมือกับผู้หญิง

ละเอียดอ่อนเนียนนุ่ม ราวกับแสงแดดยามต้นฤดูใบไม้ผลิ อ่อนโยนแต่ไม่ร้อนแรง

สูดหายใจเข้าลึกๆ นิ้วมือของถังซ่งก็เริ่มขยับตามไปด้วย

นี่คงจะไม่นับว่าเป็นการเอาเปรียบหรอกนะ ก็เธอเป็นฝ่ายเริ่มเองนี่นา

……

เหอลี่ถิงมองไปยังทิศทางของถังซ่งอย่างเหม่อลอย ในหัวขาวโพลนไปหมด

เดิมทีเธอยังดีใจอยู่เลยว่าคนที่เขามาเดทด้วยดูด้อยกว่าเชี่ยนเชี่ยนเยอะ ไม่คิดเลยว่าพริบตาเดียวจะมีบอสใหญ่ปรากฏตัวขึ้นมา

รูปร่างหน้าตาก็โดดเด่นมาก ที่สำคัญคือเครื่องแต่งกายบนตัวดูแล้วก็รู้ว่าไม่ธรรมดาเลย

เมื่อกี้เธอแอบถ่ายรูปไปค้นหาดูแล้ว

กระเป๋าที่เธอวางไว้บนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจใบนั้นคือ Chanel 22 bag ราคาห้าหมื่นกว่าหยวน

ส่วนกระโปรงชุดนั้นเป็นคอลเลคชั่นใหม่ล่าสุดของปีนี้จากเบอร์เบอรี่ ดาราสาวหลายคนก็เคยใส่ ฮิตมากในโลกออนไลน์ ราคาขายก็สามหมื่นกว่าหยวน

ผ้าคลุมไหล่หาข้อมูลไม่เจอ แต่ดูจากเนื้อผ้าแล้วก็รู้ได้เลยว่าต้องไม่ถูกแน่นอน

แถมยังมีสร้อยคอ ต่างหู เครื่องประดับผมเข้าชุดกันอีกด้วย

ทั้งตัวนี่อย่างน้อยก็มีมูลค่าเป็นแสนหยวนเลยไม่ใช่เหรอ?

แล้วผู้หญิงคนนี้ดูแล้วก็รู้เลยว่าถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี สง่างาม ทันสมัย บริสุทธิ์สดใส เป็นผู้หญิงในอุดมคติที่ผู้ชายธรรมดาทั่วไปเห็นแล้วต้องใจสั่นอย่างแน่นอน

เมื่อเทียบกับเธอแล้ว เชี่ยนเชี่ยนที่เป็นนักบำบัดความงามตกงานที่ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย ไม่มีอะไรจะไปสู้ได้เลยแม้แต่น้อย เป็นการถูกขยี้จนเลือดหมดหลอดตั้งแต่แรกเจอ

เมื่อเห็นคนทั้งสองแลกของขวัญกัน โดยเฉพาะนาฬิกาข้อมือที่คุณหนูไฮโซคนนั้นมอบให้ ในหัวของเหอลี่ถิงก็พร่ามัวไปชั่วขณะ

นาฬิกาซิติเซ็นที่เชี่ยนเชี่ยนกัดฟันซื้อมา คงจะไม่มีโอกาสได้ให้แล้วล่ะมั้ง....