บทที่ 3: ปรับเปลี่ยนรูปร่าง

บทที่ 3: ปรับเปลี่ยนรูปร่าง

สี่ทุ่ม

“นี่คือรายงานที่ต้องใช้พรุ่งนี้ครับ”

หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ หลินเซินกดปุ่ม Enter บนคีย์บอร์ดโน้ตบุ๊ก ส่งเนื้อหางานที่ทำล่วงเวลาคืนนี้เข้าไปในกลุ่มวีแชทของแผนก

จริงๆ แล้ว ด้วยรายรับวันละพันเจ็ดหยวน ไม่ว่าใครก็สามารถลาออกจากงานได้เลย

แต่หลินเซินก็มีเหตุผลของตัวเอง

อย่างแรกเลยก็คือใกล้จะสิ้นเดือนแล้ว ผลงานเดือนนี้ของเขาก็ถือว่าไม่เลว น่าจะได้เงินเดือนก้อนโตก่อนลาออกตอนสิ้นเดือน

ก็แหม... ไม่มีใครไม่อยากได้เงินนี่นา แถมหลินเซินก็ยังไม่แน่ใจว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นคืนนี้มันเป็นแค่ฝันไปหรือเปล่า

ถ้าพรุ่งนี้ระบบมันเกิดหายไปขึ้นมา ชีวิตก็ยังต้องเดินต่อนะ!

หลังจากผ่านเรื่องราวมามากมาย หลินเซินก็มีนิสัยชอบเตรียมทางหนีทีไล่ไว้ให้ตัวเองเสมอ

อย่างที่สอง ภารกิจอัปเกรดของ【แอปสุขภาพและการออกกำลังกาย】ต้องอยู่ในฟิตเนสเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

ดังนั้น หลินเซินจึงตั้งใจจะไปใช้ฟิตเนสของบริษัทแบบฟรีๆ

ของฟรี ไม่ใช้ก็โง่แล้ว

หลินเซินยิ้มอย่างตื่นเต้น ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากหาว

การออกกำลังกายอย่างหนักหน่วงทั้งคืนแทบจะสูบพลังงานของเขาไปจนหมด พอได้พักเท่านั้นแหละ ความง่วงก็ถาโถมเข้ามาทันที

ดังนั้น พอขึ้นเตียง หลินเซินก็หยิบมือถือขึ้นมา เปิดแอป【สุขภาพและการออกกำลังกาย】 แล้วกดที่【ยานอนหลับ】กับ【ยาฟื้นฟูความเหนื่อยล้า】ตามลำดับ

ทันใดนั้น กลางอากาศก็มีแสงสีขาววาบขึ้นมา

จากนั้นของสองสิ่งก็ตกลงมาบนเตียง

อย่างหนึ่งคือกล่องสี่เหลี่ยมลูกบาศก์สีดำเล็กๆ ที่ใช้ใส่แหวน อีกอย่างคือขวดพลาสติกคล้ายๆ กับยาน้ำแก้ไอ

พอเห็นภาพตรงหน้า หลินเซินก็อึ้งไปเลย

ที่แท้ไอเทมพวกนี้ไม่ได้ใช้ในเกม แต่เป็นการเสกมันออกมาในโลกแห่งความเป็นจริงงั้นเหรอ?

นี่มันผิดหลักฟิสิกส์ไปหน่อยมั้ง!

“จะมานั่งคิดเรื่องนี้กับระบบก็โง่เกินไปแล้ว”

หลินเซินบ่นกับตัวเอง ก่อนจะลองกิน【ยาฟื้นฟูความเหนื่อยล้า】เป็นอย่างแรก แต่ก็แค่จิบไปนิดเดียว

ในใจเขายังคงรู้สึกหวั่นๆ กลัวว่าจะกินของมีพิษเข้าไป

แต่โชคดีที่ทุกอย่างปกติดี

รสชาติของ【ยาฟื้นฟูความเหนื่อยล้า】คล้ายกับน้ำเปล่า เพียงแต่มีรสหวานเจืออยู่นิดหน่อย

พอดื่มเข้าไป หลินเซินก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว มีไอร้อนระเหยออกมาจากหน้าผากเล็กน้อย

ความเหนื่อยล้าของร่างกายที่เกิดจากการออกกำลังกายค่อยๆ เลือนหายไป เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากรับรู้ถึงความผิดปกติในร่างกาย จากตอนแรกที่ตกใจและลนลาน หลินเซินก็ค่อยๆ ปรับตัวได้ ก่อนจะจ้องมองน้ำยาในขวดซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ

มันได้ผลขนาดนี้เลยเหรอ?!

หลินเซินรู้สึกว่าสภาพร่างกายของตัวเองตอนนี้ยังดีกว่าตอนก่อนออกกำลังกายเสียอีก แถมอาการปวดหลังที่เกิดจากการนั่งนานๆ ก็หายไปสนิทเลย

หมอเทวดาชัดๆ!

หลินเซินค่อยๆ วาง【ยาฟื้นฟูความเหนื่อยล้า】ไว้ในลิ้นชักโต๊ะข้างเตียงอย่างระมัดระวัง ลุกจากเตียงเดินไปเดินมาสองสามก้าว กระโดดโลดเต้น สีหน้ายิ่งดูตื่นเต้นมากขึ้น

แต่ทว่า... 【ยาฟื้นฟูความเหนื่อยล้า】มันได้ผลดีเกินไป จนความง่วงที่อยากจะนอนของเขาหายไปหมด กลายเป็นนอนไม่หลับไปซะงั้น!

แต่โชคดีที่ยังมี【ยานอนหลับ】อยู่

หลินเซินไปที่ห้องครัวรินน้ำอุ่นมาแก้วหนึ่ง พอเปิดกล่องออก ข้างในก็มียาสีดำสนิทเม็ดหนึ่งวางอยู่จริงๆ

ขนาดประมาณครึ่งเล็บมือ มีกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายชะเอมเทศลอยออกมา

มี【ยาฟื้นฟูความเหนื่อยล้า】เป็นกรณีศึกษาที่ประสบความสำเร็จแล้ว ครั้งนี้หลินเซินจึงไม่ลังเลมากนัก เขาใช้เล็บแกะ【ยานอนหลับ】ออกมาส่วนเล็กๆ แล้วกลืนลงท้องพร้อมกับน้ำ

เขาวางแก้วน้ำลงแล้วเดินออกจากห้องครัว กำลังจะไปนอนหลับสบายๆ ในห้องนอน ทันใดนั้นความง่วงที่ไม่อาจต้านทานได้ก็ซัดสาดเข้ามาในหัวราวกับคลื่นทะเล

ไม่ใช่แล้วเพื่อน!

เดี๋ยวก่อนสิ!?

หลินเซินตกใจ รีบนั่งลงบนโซฟาตั้งใจจะพักสักครู่ แล้วก็...

ไม่มีแล้วก็อีกต่อไป

กว่าหลินเซินจะรู้สึกตัวอีกที ก็เป็นเช้าวันรุ่งขึ้นแล้ว

วันที่ 21 กรกฎาคม ปี 2025

เช้าวันจันทร์ หกโมง แสงอรุณรำไร

หลินเซินค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นบนโซฟา พลางควานหามือถือไปด้วย ดวงตายังคงพร่ามัว รู้สึกมึนงงเล็กน้อย

แน่นอนว่าที่งงน่ะ แค่งงว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น แต่จริงๆ แล้วเขากลับรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ

“ฤทธิ์ของยานอนหลับนี่มันจะดีเกินไปหน่อยแล้วมั้ง”

หลินเซินหยิบกล่องเล็กๆ บนโต๊ะขึ้นมา มองมันด้วยความรู้สึกที่ทั้งอยากจะหัวเราะทั้งอยากจะร้องไห้

เขาบิดขี้เกียจ รู้สึกเหมือนสภาพร่างกายของตัวเองย้อนกลับไปสู่ช่วงพีคสุดๆ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเลย!

“ไม่เลว!”

หลินเซินถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออก แล้วขึ้นไปยืนบนเครื่องชั่งน้ำหนัก ตัวเลข “81.6” ทำให้เขาประหลาดใจและดีใจเป็นอย่างมาก

แค่คืนเดียว น้ำหนักลดไปตั้งหนึ่งกิโลกรัมเต็มๆ (*สองชั่งจีน = หนึ่งกิโลกรัม) ?

ถ้าไม่นับว่าเป็นเพราะท้องว่างตอนเช้า ผลลัพธ์นี้ก็ถือว่าชัดเจนมากแล้ว

ดูท่าประสิทธิภาพการออกกำลังกายที่เพิ่มขึ้น 30% นี่ไม่ใช่เรื่องโกหกจริงๆ!

“งั้นตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ก่อนแล้วกัน 75 กิโลกรัม!”

หลินเซินให้กำลังใจตัวเองเงียบๆ หลังจากแต่งตัวเสร็จก็ไปล้างหน้าแปรงฟันในห้องน้ำ แล้วก็ถือโอกาสส่องกระจกดูตัวเองไปด้วย

ใบหน้ายังคงดูอวบๆ อยู่บ้าง แต่รอยคล้ำใต้ตากลับหายไปแล้ว ผิวพรรณก็ดูดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะ

ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า การนอนเร็วตื่นเช้านี่แหละคือการทำสวยที่ดีที่สุด

“ต้องรักษาไว้!”

หลินเซินเก็บข้าวของเรียบร้อย แล้วก็เดินไปซื้ออาหารเช้าที่หน้าปากซอย

พอเปิดมือถือขึ้นมา เขาก็พบว่าเมื่อคืนตอนเที่ยงคืนกว่าๆ มี SMS จากธนาคารส่งเข้ามา

「ธนาคารเจี้ยนเซ่อ: บัญชี XXXX7946 ของท่านมีเงินเข้า ณ วันที่ 21 ก.ค. เวลา 00:01 จำนวน 1700.00หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 55,400.00 หยวน」

“สวย!”

หลินเซินอดที่จะยิ้มกริ่มด้วยความดีใจไม่ได้ กำลังจะให้รางวัลตัวเองด้วยโรตีใส่ไส้กรอกชิ้นโตๆ เป็นอาหารเช้า แต่จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังลดความอ้วนอยู่

ดังนั้น เขาจึงซื้อแค่ไข่ต้มสองฟองกับน้ำเต้าหู้แก้วเดียว

ในเมื่อตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้ว ก็ต้องทำให้ถึงที่สุด!

นอกจากการออกกำลังกายแล้ว นิสัยการกินที่ดีต่อสุขภาพก็เป็นส่วนสำคัญในการเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์เช่นกัน

หลังจากจัดการอาหารเช้าแบบลวกๆ เสร็จ หลินเซินก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคู่ใจของเขาไปที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน แล้วก็เดินเข้าบริษัทตอกบัตรตอนแปดโมงครึ่งตรงเวลา

“อรุณสวัสดิ์หลินเซิน!”

เพื่อนร่วมงานพอเห็นหลินเซินเดินมาที่โต๊ะทำงาน ก็พากันทักทายและพูดด้วยความประหลาดใจ

“ดูนายหน้าตาสดใสจังเลยนะ!”

“ขอบคุณครับ”

หลินเซินยิ้มพยักหน้าตอบรับตามมารยาท แต่ในใจกลับไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ

ประสบการณ์สามปีในสังคมทำงานทำให้เขาเข้าใจมานานแล้วว่า ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงานเป็นสิ่งที่เปราะบางที่สุด

ถ้าคบกันเป็นเพื่อนได้ก็ดีไป แต่ถ้าคบไม่ได้ก็ไม่จำเป็นต้องไปประจบเอาใจใคร

เพราะถ้าคุณแสดงความขยันและความใจดีออกมาแม้แต่นิดเดียว งานสารพัดอย่างก็จะถาโถมเข้ามาที่คุณไม่หยุดหย่อน

คนดี มักจะโดนเอาเปรียบ

ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอแล้ว

ดังนั้น หลินเซินจึงยังคงทำตัวเหมือนปกติ เล่นกับแมวไปพลางทำงานไปพลาง

บริษัทที่เขาทำงานอยู่ชื่อว่า “โฉ่งโย่วเจีย” (บ้านอุปถัมภ์สัตว์เลี้ยง)

ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นบริษัทที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงโดยเฉพาะ ซึ่งรวมถึงแต่ไม่จำกัดเฉพาะบริการดูแลและเพาะพันธุ์สัตว์เลี้ยง การผลิตสินค้าและอาหารสำหรับสัตว์เลี้ยง และอื่นๆ อีกมากมาย

ดังนั้น นอกจากโซนสัตว์เลี้ยงเฉพาะที่ชั้นหนึ่งแล้ว ที่โซนออฟฟิศชั้นสองก็มักจะมีแมวที่บริษัทเลี้ยงไว้เดินเพ่นพ่านอยู่เป็นประจำ

หลินเซินชินกับเรื่องนี้มานานแล้ว

การเล่นกับแมวจึงกลายเป็นหนึ่งในแรงจูงใจในการทำงานของเขา ก็แหม... ใครจะไปปฏิเสธน้องเหมียวขี้อ้อนได้ลงคอล่ะ

นี่มันดีกว่าแฟนสาวที่วันๆ เอาแต่ขอเงินแล้วก็หาเรื่องทะเลาะตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ?

หลินเซินหัวเราะเยาะตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองคงจะแค้นกู้ว่านถิงฝังลึกน่าดู

พอถึงเวลาอาหารกลางวัน เขาก็สั่งอาหารคลีนแบบเดลิเวอรี่มากิน

เป็นเมนูลดความอ้วนที่ประกอบไปด้วยบรอกโคลี ข้าวโพด อกไก่ และมันม่วงบด

รสชาติก็ถือว่าไม่เลว ไม่ได้กลืนยากอย่างที่หลินเซินคิดไว้

ห้าโมงเย็น

หลังจากเลิกงาน หลินเซินก็โบกมือลาเพื่อนร่วมงาน แต่ไม่ได้กลับบ้านทันที เขาหยิบกระเป๋าแล้วเดินขึ้นไปที่ฟิตเนสชั้นสี่

เนื่องจากที่นี่ไม่ได้เปิดให้คนนอกเข้า คนจึงค่อนข้างน้อย บรรยากาศก็เงียบสงบดี

นี่มันเหมาะสำหรับมือใหม่อย่างหลินเซินที่เพิ่งเคยเข้าฟิตเนสครั้งแรกแบบสุดๆ ไปเลย

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ทำให้เขาลำบากใจมาก

นั่นก็คือลู่วิ่งไฟฟ้าทั้งแถว เหลือว่างแค่สองเครื่องในสุด แถมยังอยู่แยกกันอีกต่างหาก!

ตรงกลางระหว่างสองเครื่องนั้น มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังวิ่งอยู่ และดูเหมือนว่าคนรอบข้างจะจงใจหลีกเลี่ยงเธอ

ผมหางม้าที่สะบัดไปมาบ่งบอกถึงความกระฉับกระเฉง เสื้อกล้ามออกกำลังกายรัดรูปกับกางเกงโยคะก็ขับเน้นให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าที่อวบอิ่มเย้ายวนได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ

หลินเซินรู้จักเธอ

ฉินเยว่นาน

หัวหน้างานโดยตรงของเขา ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาด