บทที่ 45: แผนธุรกิจ
บทที่ 45: แผนธุรกิจ
ข้างล่างตึก 5 ชุมชนหมินอัน
หลังจากขนกระเป๋าเดินทางของกู้ว่านถิงขึ้นรถแล้ว พอไม่มีหลินเซินอยู่ เฉิงเยว่ก็มีโอกาสได้บ่นเสียที
“ถิงถิง เธอบอกฉันหน่อยสิว่าทำไมไอ้หลินเซินมันถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้?”
“ไม่รู้สิ”
กู้ว่านถิงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย นี่ทำให้เฉิงเยว่ที่สังเกตเห็นว่าอารมณ์ของเธอไม่ค่อยดีก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
“เป็นอะไรไปเหรอ?”
“ฉันมีเรื่องจะถามนายหน่อย”
กู้ว่านถิงกอดอก ดวงตาจับจ้องไปที่เฉิงเยว่อย่างไม่วางตา
“ตอนที่ฉันให้นายมาเก็บของครั้งแรก นายไปพูดจาอะไรไม่เข้าท่าหรือเปล่า?”
“ไม่นี่นา”
เฉิงเยว่ส่ายหน้าปฏิเสธ แต่กู้ว่านถิงเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ ยังคงซักไซ้ต่อไป
“ตอนนั้นนายพูดอะไรบ้าง?”
“ฉันก็ทำตามที่ถิงถิงเธอบอกไง บอกว่าเป็นเพื่อนเธอมาเก็บของให้”
เฉิงเยว่กางสองมือออกทำหน้าตาไร้เดียงสา
“แล้วเขาก็ทำหน้าเฉยๆ ดูเหมือนจะยอมรับไปแล้วว่าฉันเป็นแฟนเธอ แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีหึงหวงอะไรเลยนะ”
“...”
กู้ว่านถิงเงียบไป เฉิงเยว่เห็นแล้วก็ก้าวเข้าไปใกล้ๆ โอบไหล่เธอแล้วก็วิเคราะห์
“ถ้าเขายังรักเธออยู่ล่ะก็ เขาคงจะโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงไล่ฉันออกจากบ้านไปนานแล้วล่ะ”
“แต่ตอนนั้นเขาไม่ได้พูดอะไรเลย แถมยังทำหน้าเฉยๆ อีกต่างหาก แสดงว่าเขาไม่ได้ชอบเธอมาตั้งนานแล้ว แล้วตอนที่ฉันเก็บของในห้องนอนใหญ่ ก็ยังเจอร่องรอยของผู้หญิงคนอื่นอยู่ด้วยนะ”
“เพราะงั้นเขาถึงได้นอกใจเธอก่อนไงล่ะ”
มันเป็นแบบนั้นจริงๆ เหรอ?
กู้ว่านถิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย
ตอนแรกที่เธอให้เฉิงเยว่มาเก็บของ จุดประสงค์แรกเริ่มก็คืออยากจะแกล้งหลินเซิน ทำให้เขารู้สึกไม่มั่นคง
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า การแยกกันอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าก็ได้...
มั้ง?
กู้ว่านถิงเหลือบมองเฉิงเยว่ที่อยู่ข้างๆ ในใจก็อดที่จะเปรียบเทียบเขากับหลินเซินไม่ได้
ถ้าเป็นหลินเซินอ้วนๆ หุ่นเผละๆ คนเมื่อก่อน เขาก็คงจะสู้เฉิงเยว่ไม่ได้อย่างแน่นอน
ถึงแม้เฉิงเยว่จะหน้าตาไม่หล่อ แต่ปกติก็แต่งตัวสะอาดสะอ้าน เสื้อผ้าเรียบร้อย บวกกับบัฟที่บ้านรวย ยิ่งทำให้เขาดูดีมีระดับมากพอสมควร
แต่ตอนนี้ล่ะ?
หลินเซินหลังจากเปลี่ยนโฉมแล้วไม่เพียงแต่จะผอมลงเท่านั้น
รูปร่าง หน้าตา สภาพจิตใจ
ไม่ว่าจะเป็นด้านไหนก็เรียกได้ว่าเป็นระดับท็อปในบรรดาผู้ชายด้วยกันเลยทีเดียว
เขาเหมือนกับจู่ๆ ก็กินยาที่ทำให้เวลาย้อนกลับไปได้ กลับไปสู่เมื่อสามปีก่อนตอนที่คนทั้งสองเพิ่งจะเจอกันใหม่ๆ
หลินเซินในตอนนั้น คือคนที่เธอชอบที่สุด!
อารมณ์ของกู้ว่านถิงก็พลันแย่ลงมาทันที สะบัดมือที่เฉิงเยว่โอบไหล่อยู่ออก แล้วก็เข้าไปนั่งในรถเบนซ์ E300 ที่เบาะข้างคนขับ
เธอรู้สึกเสียใจขึ้นมาแล้ว
เธอนึกว่าหลินเซินจะปล่อยเนื้อปล่อยตัวตกต่ำลงไปเสียอีก ผลลัพธ์คือไม่คิดเลยว่าเขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น!
ทำบ้าอะไรกันเนี่ย!
เหมือนกับว่าเมื่อก่อนที่ไม่ยอมลดความอ้วนก็เป็นเพราะจงใจจะแกล้งฉันอย่างนั้นแหละ!
“ถิงถิง”
เฉิงเยว่เห็นสีหน้าหม่นหมองของกู้ว่านถิง นึกว่าเธอยังคงโกรธเรื่องที่หลินเซินนอกใจอยู่ เขาจึงเข้าไปนั่งที่เบาะคนขับ ยื่นมือไปลูบต้นขาที่ขาวเนียนละเอียดของเธอเบาๆ เป็นการปลอบใจ
“อย่าโกรธไปเลยนะ หรือว่าพวกเราจะไปกินบุฟเฟต์อาหารทะเลกันดีไหม? ได้ยินว่าที่ห้างเหิงหลงพลาซ่าเพิ่งจะเปิดร้านใหม่ รสชาติไม่เลวเลยนะ”
“ไม่หิว”
กู้ว่านถิงปัดมือเฉิงเยว่ออกทันที นี่ทำให้เขาทั้งอึดอัดทั้งรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย
เธอปล่อยให้หลินเซินทำแบบนั้นได้ แต่ฉันแค่ลูบขาก็ไม่ได้เลยเหรอ?
พูดตามตรง นิสัยขี้งอนแบบกู้ว่านถิงนี่ คนทั่วไปคงจะทนไม่ไหวจริงๆ นั่นแหละนะ
แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้เธอหน้าตาสวย แถมหุ่นก็ยังดีอีกล่ะ?
พ่อแม่ของเฉิงเยว่ทำธุรกิจส่วนตัว ที่บ้านก็ถือว่าพอจะมีเงินอยู่บ้าง โตมาก็ไม่เคยขาดผู้หญิงข้างกายเลย
แต่เขากลับชอบกู้ว่านถิงตั้งแต่แรกเห็น แล้วก็เริ่มจะตามจีบเธออย่างไม่ลดละ แม้กระทั่งถึงขั้นยอมทำตัวต่ำต้อย
เพื่อนๆ ที่เป็นลูกคนรวยเหมือนกันต่างก็หัวเราะเยาะเขา บอกว่าเขาเป็นพวกยอมเป็นเบี้ยล่าง ทำเสียชื่อวงการ
แต่ถ้าไม่ใช่เพราะชอบจริงๆ ใครมันจะอยากจะเป็นเบี้ยล่างกันล่ะ?
เฉิงเยว่ถอนหายใจออกมาเบาๆ
“ถิงถิง เธอไม่ใช่เหรอที่บอกว่าพอกลับมาจากปารีสแล้วก็จะยอมเป็นแฟนฉัน? แล้วตอนนี้พวกเราสองคนตกลงแล้วเป็นอะไรกันแน่?”
“มากกว่าเพื่อน”
กู้ว่านถิงเก่งเรื่องการสังเกตสีหน้าคนมาก พอเห็นสีหน้าเล็กๆ น้อยๆ ที่เต็มไปด้วยความน้อยใจของเฉิงเยว่แล้ว เธอก็รีบจับมือเขาที่วางอยู่บนพวงมาลัยแล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงน่าสงสารทันที
“ความรักครั้งก่อนมันทำให้ฉันเสียพลังงานไปเยอะมากเลย หลินเซินทำร้ายจิตใจฉันมาก จนทำให้ฉันกลัวการมีความรักไปเลย”
“ให้เวลาฉันสักพัก ให้ฉันได้ทำใจหน่อยได้ไหม?”
“ก็ได้”
เฉิงเยว่จับมือกู้ว่านถิงกลับ นี่ทำให้ในใจเธออดที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างโล่งอกไม่ได้
เอาอยู่แล้ว!
ถึงแม้หลินเซินตอนนี้จะหล่อกว่าเมื่อก่อนมากแค่ไหนก็ตาม แต่ในด้านฐานะทางการเงินแล้วยังไงก็สู้เฉิงเยว่ไม่ได้อย่างแน่นอน
แค่ข้อนี้ข้อเดียว กู้ว่านถิงก็ยังคงเอนเอียงไปทางเฉิงเยว่อยู่ดี
ยิ่งไปกว่านั้น บริษัทที่เธอทำงานอยู่หลังจากเรียนจบก็ยังเป็นบริษัทของบ้านเฉิงเยว่อีกด้วย อนาคตก็ย่อมจะสดใสกว่าแน่นอน
อยู่ที่เซี่ยงไฮ้มาสามปี กู้ว่านถิงเข้าใจดีอยู่แล้ว
ถ้าอยากจะตั้งหลักปักฐานในมหานครระดับโลกแบบนี้ได้ เว้นแต่คุณจะเรียนเก่งจนทะลุเพดาน ไม่อย่างนั้นความพยายามทั้งหมดก็สูญเปล่า
การก้าวข้ามชนชั้นมันยากยิ่งกว่าการขึ้นสวรรค์เสียอีก!
เว้นแต่ชีวิตจะโกงได้ ไม่อย่างนั้นก็ต้องยอมรับความจริงเรื่องเงินกับอำนาจ ซึ่งเป็นหนทางเดียวในการแพร่กระจายสามสิ่งนี้
สายเลือด การตั้งครรภ์ และเพศสัมพันธ์
——
——
บ่ายสองโมง
หลังจากหลินเซินตื่นนอนแล้ว เขาก็ไปล้างหน้าที่ห้องน้ำ ชำระล้างความหงุดหงิดและความเหนื่อยล้าในตอนเช้าออกไป
เขาชงกาแฟร้อนแก้วหนึ่ง ถือมานั่งที่โต๊ะทำงาน แล้วก็เริ่มพิมพ์ตัวอักษรสองสามตัวลงในหน้า Word ที่ว่างเปล่า
[ศูนย์สุขภาพสัตว์เลี้ยง]
นี่คือแผนธุรกิจที่หลินเซินวาดภาพไว้ในหัวมาโดยตลอดในช่วงนี้
ด้วยกระแสการบริโภคแบบชนชั้นกลางที่กำลังมาแรง ธุรกิจสัตว์เลี้ยงถือได้ว่าเป็นหนึ่งในตลาดบลูโอเชียนในปัจจุบันเลยทีเดียว
หลินเซินที่ทำงานอยู่ที่โฉ่งโย่วเจียมาสามปีเข้าใจเรื่องนี้ดีอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นเขาก็นึกไม่ออกเลยว่า บริษัทที่มีคนแย่ๆ อยู่เยอะขนาดนั้นจะพัฒนามาถึงจุดนี้ได้ยังไง
รู้สึกเหมือนครึ่งหนึ่งของความสำเร็จต้องยกความดีความชอบให้กับการบริหารงานของฉินเยว่นานเลยนะ
หลินเซินเคาะหัวตัวเองเบาๆ ถึงแม้จะเจอเป้าหมายแล้ว แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี
ก็แหม... เขาไม่เคยทำธุรกิจมาก่อนเลยนี่นา
ดังนั้น หลินเซินจึงลองลิสต์เงินทุนที่ตัวเองมีอยู่ในตอนนี้ออกมาก่อน
เงินฝากสี่แสนหยวน กับเงินทุนสำหรับธุรกิจจาก【โลว์เต๋อ】อีกหกแสนเจ็ดหมื่นหยวน
แล้วในแอปฯ ก็ยังมีจุดสีแดงบางส่วนที่ยังไม่ได้ไปเช็กอิน แถมพอหลังเที่ยงคืนก็จะมีการรีเฟรชจุดใหม่ๆ ขึ้นมาอีกด้วย
หลินเซินคำนวณดูแล้ว ตอนนี้ทุกครั้งที่เขาผ่านจุดสีแดงจะได้เงินทุนสำหรับธุรกิจ 40,000 หยวน หนึ่งวันสามารถทำเงินได้เกือบจะ 500,000 หยวนเลยทีเดียว
แต่ก็ยังไม่พอ
ถ้าอยากจะทำธุรกิจในเซี่ยงไฮ้ อย่างน้อยก็ต้องมีเงินทุนสำหรับธุรกิจสักสองล้านหยวนถึงจะพอจะเริ่มได้
“ยังไงก็ลิสต์แผนงานออกมาก่อนแล้วกัน”
หลินเซินพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมา กดเข้าไปที่【ยาเม็ดน้อยเพิ่มสมาธิ】ในแอป【สุขภาพและการออกกำลังกาย】
พอขวดยาสีขาวตกลงมาบนโต๊ะแล้ว เขาก็ลองอ่านคู่มือการใช้งานดู
【เมื่อคุณต้องการจะจดจ่อทำอะไรบางอย่าง โปรดรับประทานสองเม็ดแล้วก็ตั้งสมาธิในใจถึงเรื่องนั้น ฤทธิ์ยาจะคงอยู่สองชั่วโมง】
【หนึ่งวันรับประทานได้สูงสุดหกเม็ด โปรดรับประทานด้วยความระมัดระวัง】
มันจะวิเศษขนาดนั้นเลยเหรอ?
หลินเซินลองกินไปสองเม็ดด้วยความสงสัยใคร่รู้ ก่อนจะหลับตาแล้วก็ตั้งสมาธิในใจ
‘ตอนนี้ฉันจะต้องจดจ่ออยู่กับการลิสต์แผนธุรกิจสำหรับสัตว์เลี้ยง’
พอหลินเซินลืมตาขึ้นมา เขาก็รู้สึกเหมือนความคิดที่กระจัดกระจายอยู่ในหัวมากมายมันเชื่อมโยงเข้าด้วยกันหมดเลย
สมองปลอดโปร่ง จิตใจสดชื่น ความคิดแผ่ขยาย สายตาสงบนิ่ง
ความคิดกับการกระทำเป็นหนึ่งเดียวกัน
หลินเซินเปิดไฟล์งานเก่าๆ ของตัวเองขึ้นมา เริ่มอ่านเนื้อหาซ้ำไปซ้ำมาแล้วก็ลิสต์ออกมาวิเคราะห์อย่างละเอียด
พอสังเกตเห็นว่าประสิทธิภาพและความสามารถในการเรียนรู้ของตัวเองเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในใจเขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ไอ้【ยาเม็ดน้อยเพิ่มสมาธิ】นี่มันใช้ดีจริงๆ นะ!