บทที่ 70 คาเฟ่แมว

บทที่ 70 คาเฟ่แมว

คุณซื้อเหรอ?

หลินเซินมองสีหน้าของฉินเยว่นานที่ไม่เหมือนกำลังล้อเล่น ในใจก็ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

นี่เธออยากจะให้ฉันเอาเงินหนึ่งล้านมาขายตัวเองหรือไงเนี่ย!

หลินเซินพูดทีเล่นทีจริง

“ไม่คิดเลยนะครับว่าในสายตาพี่นาน ผมจะมีค่าถึงหนึ่งล้านเลย”

“ด้วยสัญชาตญาณที่เฉียบแหลมกับแนวคิดในการดำเนินงานธุรกิจสัตว์เลี้ยงของคุณ หนึ่งล้านมันยังน้อยไปด้วยซ้ำค่ะ”

ฉินเยว่นานพูดเบาๆ ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความชื่นชมในตัวหลินเซิน

“คำแนะนำเรื่องการปรับปรุงการดำเนินงานผู้ดูแลสัตว์เลี้ยงที่คุณช่วยฉันเมื่อช่วงก่อนหน้านี้ได้รับการอนุมัติแล้วนะคะ ทางเบื้องบนตัดสินใจจะลองนำไปใช้กับลูกค้า VIP บางกลุ่มดูก่อนค่ะ”

“ถ้าประสบความสำเร็จ เดือนนี้ฉันน่าจะได้โบนัสก้อนโตเลย ไว้ถึงตอนนั้นฉันจะเลี้ยงข้าวคุณนะคะ”

“งั้นผมก็จะรอข่าวดีนะครับ”

หลินเซินยิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความสงสัยทันที

“พี่นานครับ ผมขอถามอะไรพี่อย่างหนึ่งแบบไม่เกรงใจได้ไหมครับ?”

“ว่ามาสิคะ?”

“พี่มีเงินเก็บเท่าไหร่เหรอครับ?”

หลินเซินรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

“คนทั่วไปทำงานมาสามปี ไม่น่าจะมีเงินเก็บถึงหนึ่งล้านเลยไม่ใช่เหรอครับ?”

“ยังไงซะมันก็ไม่ใช่เงินเก็บทั้งหมดของฉันหรอกค่ะ คุณวางใจได้เลย”

ฉินเยว่นานรู้ว่าหลินเซินกำลังกังวลเรื่องอะไร เธอจึงพูดให้กำลังใจด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ที่ฉันเลือกจะลงทุนในตัวคุณ ก็เพราะฉันเชื่อใจคุณ อย่าทำให้ฉันผิดหวังนะคะ”

พูดจบ ฉินเยว่นานก็ลงจากรถแล้วก็เดินจากไป

หลินเซินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ในใจก็ยังคงไม่สงบลงเสียที

ตั้งแต่มีระบบแล้ว เขาเคยจินตนาการไว้หลายครั้งเลยว่า วันที่ตัวเองมีเงินเก็บครบหนึ่งล้านมันจะเป็นภาพแบบไหน

แต่เขาไม่คิดเลยว่าวิธีการมันจะเป็นการเกาะผู้หญิงกิน!

เงินแบบนี้มันจะใช้ได้จริงๆ เหรอ?

หลินเซินหยิบมือถือขึ้นมา เปิดแอป【แอปโกยทรัพย์】ขึ้นมา

เป็นอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้จริงๆ ภารกิจสินทรัพย์แปดแสนยังไม่สำเร็จ แถมข้างล่างยังมีกรอบข้อความเด้งขึ้นมาอีกด้วย

【หมายเหตุ: สินทรัพย์จำกัดเฉพาะเงินฝากส่วนตัว ไม่รวมเงินกู้ยืม】

“ดูท่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆ สินะ”

หลินเซินพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ทันใดนั้นก็มีเสียงบีบแตร “ปี๊นๆ” ดังมาจากหลังรถ

ฉินเยว่นานกระพริบไฟหน้ารถใส่เขา แล้วก็ขับรถอ้อมไป

หลินเซินเห็นแล้วก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

มือซ้ายของเขาก็หมุนพวงมาลัยอย่างรวดเร็ว เหยียบคันเร่งเบาๆ ขับรถจากัวร์ XFL ตามท้าย Volvo S90 ของฉินเยว่นานไปติดๆ จนกระทั่งบีบแตรให้กันแล้วก็แยกย้ายกันไปที่สี่แยก

หลังจากกลับมาถึงบ้านแล้ว เนื่องจากยังไม่ได้กินข้าวเย็น หลินเซินก็ตัดสินใจจะปล่อยตัวปล่อยใจสักหน่อย สั่งอาหารปิ้งย่างรอบดึกแบบเดลิเวอรี่มากิน

ระหว่างรอ เขาก็นั่งอยู่บนโซฟาเปิดคู่มือการใช้งานของ【โลชั่นบำรุงผิวเพิ่มความมีชีวิตชีวา】ขึ้นมาดู ตั้งใจจะศึกษาดูว่าไอเทมที่เพิ่งจะได้มาวันนี้มันใช้ยังไง

【หลังจากทาลงบนบริเวณที่ต้องการของร่างกายแล้ว จะสามารถปลุกพลังของกล้ามเนื้อส่วนนั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ เผยให้เห็นรูปร่างที่แข็งแรงสุขภาพดี!】

หลินเซินเขย่าขวดเล็กๆ สีขาวกึ่งโปร่งแสงในมือ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ บีบมันลงบนนิ้วชี้ แล้วก็ทาไปที่แก้ม

พร้อมกับความรู้สึกเย็นสบายที่แผ่ซ่านเข้ามา ก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าผิวดูเนียนละเอียดขึ้น ลองหยิกเบาๆ ก็รู้สึกถึงความยืดหยุ่น

มันจะวิเศษขนาดนั้นเลยเหรอ?

มองดูใบหน้าที่หล่อเหลากว่าเดิมในกระจกแล้ว หลินเซินก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ผิวหน้าของเขาเคยทา【เจลขัดหน้าลดไขมัน】มาแล้ว ดังนั้นมันจึงดีกว่าคนทั่วไปเยอะมากอยู่แล้ว

ผลลัพธ์คือ【โลชั่นบำรุงผิวเพิ่มความมีชีวิตชีวา】ยังสามารถช่วยปรับปรุงสภาพผิวให้ดีขึ้นไปอีกได้ แถมยังเห็นผลทันทีอีกต่างหาก!

ถ้ามีเจ้านี่แล้วจะไปซื้อผลิตภัณฑ์บำรุงผิวอื่นๆ มาทำไมกันล่ะ!

หลินเซินจู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างออก ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออกแล้วก็ลองทาโลชั่นบำรุงผิวเพิ่มความมีชีวิตชีวาไปที่บริเวณหลังส่วนล่างดู

ทันใดนั้น อาการปวดเมื่อยที่เคยมีอยู่ตรงเอวของเขาก็ทุเลาลงไปกว่าครึ่งเลยทีเดียว

“ใช้ดีจริงๆ!”

หลินเซินอดที่จะเอ่ยชมออกมาไม่ได้ วางโลชั่นบำรุงผิวเพิ่มความมีชีวิตชีวาไว้ข้างกระจก

หลังจากออกจากห้องน้ำแล้ว เขาก็นั่งลงบนโซฟาอีกครั้ง หยิบมือถือขึ้นมา เปิด【ลอตเตอรี่ขูดซูเปอร์】ที่ได้มาจาก【โลว์เต๋อ】วันนี้ขึ้นมา

ไม่เหมือนกับสีแดงปกติที่เคยเห็น การ์ดลอตเตอรี่ขูดใบนี้ในหน้าจอเป็นสีทองอร่าม แถมรอบๆ ยังมีเงาแสงที่ดูพร่ามัวอีกด้วย

น่าจะขูดได้ของดีแน่ๆ!

หลินเซินใช้นิ้วโป้งถูหน้าจอมือถือ ทันใดนั้นดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

【ยินดีด้วย! คุณขูดได้รางวัลเงินสด: 288,888 หยวน】

【ยินดีด้วย! คุณขูดได้รางวัลไอเทม: แคลเซียมเสริมสร้างกระดูก*1】

【ยินดีด้วย! คุณขูดได้รางวัลคุณสมบัติ: แต้มคุณสมบัติแบบระบุได้*2】

「ธนาคารเจี้ยนเซ่อ: บัญชี XXXX7946 ของท่านมีเงินเข้า ณ วันที่ 11 ส.ค. เวลา 23:13 จำนวน 288,888.00 หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 720,000.00 หยวน」

!?

พอเห็นรางวัลสามอย่างที่เด้งขึ้นมาในมือถือ หลินเซินก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่งจากโซฟาทันที ในใจก็รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก

นี่มันจะดีเกินไปหน่อยแล้วมั้ง!

แค่ลอตเตอรี่ขูดครั้งเดียวเกือบจะเท่ากับรางวัลจากภารกิจสามอย่างของฉันเลยเหรอเนี่ย?

“ดูท่าเลเวล 10 มันจะเป็นจุดเปลี่ยนจริงๆ นั่นแหละนะ พอผ่านไปได้แล้วก็จะได้รับรางวัลที่คุ้มค่ามาก”

หลินเซินพยายามสงบสติอารมณ์ที่กำลังตื่นเต้นดีใจอย่างสุดขีดลงชั่วคราว ก่อนจะลิสต์ระดับของแอปฯ ทั้งหมดที่ตัวเองมีออกมา

【แอปโกยทรัพย์ lv.6】 ภารกิจต่อไปคือเงินฝากแปดแสนหยวน ตอนนี้มีเจ็ดแสนสองหมื่นแล้ว อีกไม่นานก็คงจะสำเร็จ

【แอปสุขภาพและการออกกำลังกาย lv.8】 ภารกิจต่อไปคือเรียนรู้กีฬาที่ไม่เคยเล่นมาก่อน ดูท่าขอแค่ปั่นจักรยานเสือหมอบให้คล่องก็น่าจะพอแล้ว

【อัลบั้มรูปกล้องถ่ายรูป lv.4】 ภารกิจต่อไปคือถ่ายรูปในหัวข้อ “สัตว์” หรือว่ามันอยากจะให้ฉันไปเที่ยวสวนสัตว์สักหน่อยนะ?

ขณะที่หลินเซินกำลังครุ่นคิดอยู่ จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา

“คุณครับ อาหารที่คุณสั่งมาแล้วครับ!”

“ขอบคุณครับ”

หลังจากรับถุงปิ้งย่างใหญ่ๆ มาจากพนักงานส่งอาหารแล้ว หลินเซินก็จัดเรียงมันลงบนโต๊ะเล็กๆ อย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะหยิบโค้กกระป๋องสองกระป๋องออกมาจากตู้เย็น แล้วก็ยกไปนั่งกินที่ระเบียง

ฤดูร้อน แสงสุดท้ายของวัน ปิ้งย่าง เครื่องดื่มเย็นๆ

บางทีความสุขมันก็เป็นเรื่องง่ายๆ แบบนี้แหละนะ

หลินเซินอดที่จะทอดถอนใจในใจไม่ได้ กินไปพลางเปิดมือถือขึ้นมา จัดสรรแต้มคุณสมบัติแบบระบุได้ไปที่ “พลังไต”

【ร่างกาย: 71/71 (สุขภาพดี+) 】

【จิตใจ: 72/72 (สงบ+) 】

【พลังไต: 76 (74+2) /76 (74+2) (แข็งแรง+) 】

【ความยาว: 7cm/15.4cm, ก่อน/หลัง】

【ส่วนสูง: 180cm; น้ำหนัก: 78kg】

“ไม่เลว”

หลินเซินรู้สึกว่าสภาพร่างกายของตัวเองกำลังดีขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะพลังไตที่พร่องไปในช่วงสามปีที่ผ่านมา เพียงแค่ครึ่งเดือนก็อาศัยระบบฟื้นฟูกลับมาได้ทั้งหมดแล้ว

จะเป็นใครกันแน่นะ?

เงาร่างแรกที่แวบเข้ามาในหัวของหลินเซินก็คือฉินเยว่นาน ก็แหม... การพิชิตเทพธิดาสุดเย็นชาระดับนี้มันคือความสำเร็จที่ผู้ชายมากมายใฝ่ฝันถึงเลยนี่นา

แน่นอนว่าห้ามใจร้อนเด็ดขาด ต้องค่อยเป็นค่อยไปถึงจะถูก

หลินเซินกระดกโค้กเย็นๆ อึกใหญ่ มองดูดวงดาวที่เต็มท้องฟ้านอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย

「ธนาคารเจี้ยนเซ่อ: บัญชี XXXX7946 ของท่านมีเงินเข้า ณ วันที่ 12 ส.ค. เวลา 00:01 จำนวน 10,000.00 หยวน ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 730,000.00 หยวน」

นาฬิกาชีวภาพที่ตั้งไว้แล้วทำให้หลินเซินตื่นนอนตอนแปดโมงตรง

เขาสวมชุดแห้งไวลงไปวิ่งจ็อกกิงข้างล่างตึก ต่อด้วยการฝึกกล้ามเนื้อหน้าอกกับหน้าท้อง และออกกำลังกายแบบเคเกล

เก้าโมงเช้า

หลินเซินขึ้นห้องไปอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน พร้อมกับเคี้ยวแคลเซียมเสริมสร้างกระดูกสองเม็ดไปด้วย

หลังจากออกมาจากห้องน้ำแล้ว เขาทำอาหารเช้าที่มีคุณค่าทางโภชนาการอย่างไข่ดาว นม และขนมปัง ตั้งใจว่าพอกินเสร็จแล้วจะไปสำรวจ “หน่วนจว่าวอัว แคท คาเฟ่” ดูสักหน่อย

นี่คือร้านที่การวางแผนธุรกิจวิเคราะห์ไว้เมื่อวานนี้ แผนการดำเนินงานที่ให้มาทำให้หลินเซินค่อนข้างพอใจ

เก็บสะสมเงินทุนสำหรับเริ่มต้นธุรกิจมาได้ตั้งล้านกว่าหยวนแล้ว ถึงเวลาที่จะแสดงให้เห็นถึงประโยชน์ที่แท้จริงของมันเสียที

หลินเซินแต่งตัวแต่งหน้าจัดแต่งทรงผมเรียบร้อย หยิบกุญแจรถแล้วก็ลงไปข้างล่าง

พอเขาเห็นจากัวร์ XFL ที่จอดนิ่งสนิทอยู่ในที่จอดรถไม่ไกลแล้ว ในใจก็อบอวลไปด้วยความสุขเล็กน้อย

นี่แหละคือความรู้สึกปลอดภัยที่รถมอบให้กับผู้ชาย

ไม่ว่ายังไงก็ตาม มันก็จะยังคงรอคุณอยู่ที่เดิมเสมอ ไม่เคยทอดทิ้ง

“วื้ด—!” (เสียงสตาร์ทรถ)

ขึ้นรถ สตาร์ทเครื่องยนต์ หลินเซินถอนหายใจออกมาเบาๆ

ปรับแอร์ให้อยู่ในอุณหภูมิที่สบายที่สุด เสียงเพลงโปรดก็ดังมาจากเครื่องเสียง Meridian

♪~เข็มนาฬิกาแห่งภาพกาลเวลาที่หมุนวน เริ่มจะเคลื่อนที่ไปในทิศทางตรงกันข้าม~♪

หลินเซินเหยียบคันเร่งเบาๆ ขับรถจากไป

ระยะทางสี่สิบนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลินเซินขับรถตามระบบนำทางมาถึงชุมชนแห่งหนึ่ง ในใจก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

คาเฟ่แมวทั่วไปมันไม่ได้เปิดอยู่ในย่านธุรกิจที่มีคนสัญจรไปมาหนาแน่นหรอกเหรอ เปิดอยู่ที่นี่มันจะทำกำไรได้ยังไงกัน?

คนที่อาศัยอยู่ในชุมชนส่วนใหญ่ก็เป็นผู้สูงอายุ ดึงดูดคนหนุ่มสาวไม่ได้หรอกนะ

หลินเซินจอดรถไว้ข้างทาง สุดท้ายก็เจอ “หน่วนจว่าวอัว แคท คาเฟ่” ที่ดูจะโดดเด่นท่ามกลางร้านค้ามากมาย

รูปลักษณ์ภายนอกดูเรียบง่าย ไม่ได้มีการตกแต่งอะไรที่ฟุ่มเฟือยเลยแม้แต่น้อย

ป้ายไม้ก็มีเพียงแค่ตัวอักษรคำว่า “หน่วนจว่าวอัว” สามตัวใหญ่ๆ สลักไว้ ข้างๆ ยังมีรูปหัวแมวตัวใหญ่วาดอยู่อีกด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะตั้งใจมาหาจริงๆ ล่ะก็ คนทั่วไปคงจะสังเกตเห็นได้ยากมาก

มิน่าล่ะ ธุรกิจถึงได้แย่จนต้องประกาศเซ้งร้าน

หลินเซินแอบบ่นในใจ ค่อยๆ ผลักประตูร้านเข้าไป

“กริ๊ง กริ๊ง—!”

กระดิ่งลมที่หน้าประตูส่งเสียงใสๆ ดังขึ้นมาทันที

พอเดินเข้าไปในร้าน สิ่งที่ทำให้หลินเซินประหลาดใจก็คือ บรรยากาศภายในคาเฟ่แมวถึงแม้จะไม่ใหญ่มาก แต่กลับดูอบอุ่นเป็นพิเศษ

พื้นที่ทั้งหมดออกแบบให้เป็นแบบเล่นระดับ ตรงกลางปูด้วยพรมขนยาวสีขาวนวล แมวพันธุ์แร็กดอลล์สิบกว่าตัวเพราะไม่มีลูกค้า ก็เลยขดตัวเป็นก้อนกลมนอนพักผ่อนกันอยู่

ด้านซ้ายเป็นเคาน์เตอร์กาแฟ ด้านขวาเป็นโซนพักผ่อน ตรงมุมห้องก็มีคอนโดแมวขนาดใหญ่วางอยู่ การจัดวางโดยรวมก็ถือว่าใช้ได้

เพียงแต่ว่าไม่มีลูกค้าเลย

แน่นอนว่าก็เข้าใจได้นะ วันทำงานตอนเช้า ธุรกิจคาเฟ่แมวก็คงจะเงียบเหงาที่สุดแล้วล่ะ

“สวัสดีค่ะ”

พอเห็นมีลูกค้าเข้ามา เจ้าของร้านก็รีบเดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์กาแฟด้วยความดีใจ

เธอสวมเสื้อไหมพรมสีขาวนวลกับกางเกงยีนส์ ข้างหน้าผูกผ้ากันเปื้อนไว้ ผมรวบไว้ที่ท้ายทอย รอยยิ้มดูสุภาพอ่อนโยน

ระหว่างคิ้วกับดวงตาแผ่รัศมีความเป็นสาวใหญ่ออกมาอย่างเข้มข้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาคู่สวยที่เหมือนดอกท้อของเธอ พอหรี่ลงเล็กน้อยก็ยิ่งดูเย้ายวนเป็นพิเศษ ราวกับมองใครก็ดูจะรักใคร่เอ็นดูไปเสียหมด

หลินเซินอดที่จะชะงักไปครู่หนึ่งไม่ได้ ก็แหม... ในเน็ตน่ะมีคนแต่งตัวเป็นสาวใหญ่ปลอมๆ อยู่เยอะแยะไปหมด แต่สาวใหญ่ที่ดูจะเป็นมาตรฐานขนาดนี้เขาก็เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก

ใบหน้าที่ดูเป็นผู้ใหญ่และสง่างาม ร่างอรชรที่อวบอิ่มแต่ก็ไม่ได้อ้วน รวมถึงสะโพกที่อวบอั๋นจนทำให้กางเกงยีนส์ดูจะตึงเปรี๊ยะ

รูปร่างยังคงดูแลดีมากเลยนะ

หลินเซินครุ่นคิดในใจเงียบๆ สาวใหญ่ก็รีบเอ่ยถามทันที

“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้ามารับบริการหรือเปล่าคะ? ทางนี้ค่าเข้าสามสิบหยวนค่ะ”

“ก็ประมาณนั้นแหละครับ”

หลินเซินสแกนจ่ายเงินเสร็จแล้วก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ไม่ทราบว่าคุณคือเจ้าของร้านนี้หรือเปล่าครับ?”

“ใช่ค่ะ”

“งั้นผมก็มาหาคุณถูกคนแล้วล่ะครับ”

หลินเซินยิ้มบางๆ

“ไม่ทราบว่าคุณมีความคิดที่จะเซ้งร้านคาเฟ่แมวนี้หรือเปล่าครับ?”

หา?

สาวใหญ่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองสำรวจหลินเซินที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้งตั้งแต่หัวจรดเท้า

เธอก็มีความคิดที่จะเซ้งร้านคาเฟ่แมวอยู่เหมือนกันนะ ก็แหม... มันไม่ค่อยจะทำกำไรเท่าไหร่เลยนี่นา

เมื่อเทียบกับการขาดทุนทุกเดือนแล้ว สู้รีบๆ ปล่อยมือไปเสียแต่เนิ่นๆ จะดีกว่า

แต่เธอไม่คิดเลยว่า ยังไม่ทันจะได้ประกาศออกไปก็มีคนมาถึงที่แล้ว แถมเจ้าของใหม่ที่ตั้งใจจะมาซื้อกิจการยังอายุน้อยขนาดนี้อีกด้วย!

“ดิฉันก็มีความคิดที่จะเซ้งร้านอยู่เหมือนกันค่ะ!”

สาวใหญ่ใช้มือทัดผมข้างแก้มไปไว้หลังหู เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนแล้วก็ยื่นมือมาให้หลินเซิน

“ดิฉันชื่อหลินผิงค่ะ! ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าแซ่อะไรเหรอคะ?”

“ผมก็แซ่หลินเหมือนกันครับ”

หลินเซินจับมือกับหลินผิงอย่างเป็นมิตร

“ผมชื่อหลินเซินครับ”

“เอ่อ... เชิญคุณลูกค้านั่งก่อนนะคะ”

หลินผิงเชิญหลินเซินไปนั่งที่โซนพักผ่อนแล้วก็เอ่ยถามอย่างสุภาพ

“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าชอบดื่มกาแฟแบบไหนเหรอคะ? ขมหน่อยหรือว่าหวานหน่อยดีคะ?”

“หวานหน่อยแล้วกันครับ”

หลินเซินตอบส่งๆ ไป แต่หลินผิงกลับตั้งใจชงกาแฟให้เขาอย่างพิถีพิถัน แถมยังทำลาเต้อาร์ตบนนั้นอีกด้วย

“เชิญค่ะ”

“ครับ”

พอจิบกาแฟในมือไปนิดหนึ่ง หลินเซินก็อดที่จะเอ่ยชมออกมาไม่ได้

“ฝีมือคุณดีมากเลยนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

หลินผิงที่โดนชมก็ดูจะเกร็งๆ เล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ นั่งลงตรงข้ามหลินเซิน พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

“คุณลูกค้าแน่ใจเหรอคะว่าจะซื้อกิจการคาเฟ่แมวของดิฉัน?”