วิชาหมัดมวยบรรลุขั้นเชี่ยวชาญ

บทที่ 24 วิชาหมัดมวยบรรลุขั้นเชี่ยวชาญ

【ทักษะ】: วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ (เริ่มต้น 90/100)

เมื่อมองดูแผงหน้าจอของตัวเอง

"ข้ายังขาดอีกสิบแต้มค่าประสบการณ์ก็จะทะลวงผ่านระดับเริ่มต้น บรรลุถึงขอบเขตเชี่ยวชาญ"

"สำหรับข้าในตอนนี้ ยังมีการสนับสนุนจากโสมป่าอยู่ แค่ช่วงเช้าเดียวก็เพียงพอที่จะฟาร์มค่าประสบการณ์สิบแต้มนี้ออกมาได้!"

เมื่อคิดถึงจุดนี้

เจียงหนิงก็มาที่ลานว่างข้างๆ ปรับสภาพร่างกายของตนเองเล็กน้อยแล้วก็เริ่มฝึกหมัด

【ค่าประสบการณ์วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ +1】

หลังจากฝึกหมัดจบรอบหนึ่ง เขาก็หยิบกล่องผ้าไหมออกมาจากอกเสื้อ

หลังจากเปิดกล่องผ้าไหมออก โสมป่าที่เคยสมบูรณ์ทั้งต้นบัดนี้เหลือเพียงแค่สามในสิบส่วน

เจียงหนิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เด็ดโสมป่าครึ่งหนึ่งที่อยู่ในกล่องออกมาโดยตรง แล้วโยนเข้าปากเคี้ยวช้าๆ

จากนั้น ลำคอของเขาก็ขยับเล็กน้อย

โสมป่าที่ถูกเคี้ยวจนละเอียดเป็นเศษเล็กเศษน้อยก็เข้าสู่ท้องของเขา

ผ่านไปเพียงครู่เดียว เขาก็รู้สึกว่าพละกำลังในร่างกายฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ผิวหนังทั่วร่างแดงก่ำ เลือดลมไหลเวียนเร็วขึ้น การเต้นของหัวใจก็ยิ่งทรงพลังขึ้น

สรรพคุณยาของโสมป่าเริ่มออกฤทธิ์ในร่างกายของเขาแล้ว เมื่อพละกำลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว เจียงหนิงก็ไม่เสียสรรพคุณยาในร่างกายไปโดยเปล่าประโยชน์

【ค่าประสบการณ์วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ +1】

【ค่าประสบการณ์วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ +1】

【ค่าประสบการณ์วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ +2】

ภายใต้การสนับสนุนของสรรพคุณยาของโสมป่า ทุกครั้งที่ฝึกวิชาหมัดห้าสรรพสัตว์จบรอบหนึ่ง เจียงหนิงเพียงแค่ต้องใช้เวลาพักฟื้นพละกำลังครู่เดียวก็สามารถฝึกหมัดต่อไปได้ โดยไม่ต้องกังวลว่าร่างกายจะทรุดโทรมเลยแม้แต่น้อย

ประสิทธิภาพในการฝึกหมัดของเขาในตอนนี้ก็เร็วกว่าเดิมมาก

ตอนเริ่มต้น เขาต้องใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการฝึกวิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ให้จบรอบหนึ่ง แต่ตอนนี้ เวลาหนึ่งชั่วโมงบวกกับเวลาพักฟื้นสองสามนาทีระหว่างนั้น โดยพื้นฐานแล้วเขาสามารถฝึกวิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ได้ถึงสามรอบ

เช่นนี้แล้ว ขอเพียงมีการสนับสนุนจากยา การฟาร์มค่าประสบการณ์วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ก็ยิ่งมีประสิทธิภาพมากขึ้น

เมื่อตะวันลอยสูง

【ค่าประสบการณ์วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ +1】

เจียงหนิงมองดูแผงหน้าจอของตัวเอง

【ทักษะ】: วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ (เริ่มต้น 99/100)

บนแผงหน้าจอ เดิมทีค่าประสบการณ์ของวิชาหมัดห้าสรรพสัตว์สะสมมาถึง 99 แต้มแล้ว ตอนนี้เมื่อเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแต้ม

ก็ทะลุร้อยในทันที

【ทักษะ】: วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ (เชี่ยวชาญ 0/200)

เมื่อขอบเขตของวิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ทะลวงผ่าน เจียงหนิงก็หลับตาลงแล้ว

ในสมองของเขาพลันฉายภาพความเข้าใจเกี่ยวกับวิชาหมัดห้าสรรพสัตว์มากมาย

ความทรงจำของวิชาหมัดหลายสิบหลายร้อยครั้งฉายผ่านในสมองของเขาอย่างรวดเร็ว ราวกับภาพชีวิตที่ฉายผ่านไปมาราวกับโคมไฟหมุนก่อนตาย

หลายลมหายใจต่อมา

ภาพนับไม่ถ้วนที่ฉายผ่านในสมองก็หลอมรวมกัน สุดท้ายก็รวมเป็นหนึ่งเดียว

ตอนนี้เจียงหนิงก็รู้สึกว่าระหว่างกล้ามเนื้อและร่างกายดูเหมือนจะมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านเบาๆ ทั่วร่างรู้สึกชาเล็กน้อย

เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ในดวงตาก็มีประกายแสงแวบผ่าน

จากนั้น

เขาก็ฝึกหมัดอีกครั้ง ณ ที่เดิม

ทุกกระบวนท่า เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

เป็นการเปลี่ยนแปลงที่พูดไม่ออก บอกไม่ถูก ระหว่างการออกหมัด การยืดเหยียดของแขนขาก็ยิ่งเป็นธรรมชาติและคล่องแคล่วมากขึ้น รวมถึงจังหวะการหายใจก็เช่นกัน ทุกอย่างราวกับกลายเป็นการทำงานตามสัญชาตญาณของร่างกาย

เมื่อจบรอบหนึ่ง เจียงหนิงก็หลับตา ณ ที่เดิม หน้าอกสะท้อนขึ้นลงเล็กน้อย ระหว่างการหายใจเข้าออกหนึ่งครั้ง ลมหายใจก็ยาวนาน

【ค่าประสบการณ์วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ +1】

เมื่อข้อความแจ้งเตือนนี้ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา เขากลับทำเป็นมองไม่เห็น

เพราะความสนใจของเขาทั้งหมดอยู่ที่ภายในร่างกาย

เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า เมื่อเขาฝึกหมัดจบลง พลังปราณและโลหิตในร่างกายรวบรวมขึ้นมาได้ทั้งหมดสองสายในหนึ่งรอบ

"วิชาหมัดห้าสรรพสัตว์ระดับเชี่ยวชาญ ฝึกหนึ่งรอบสามารถรวบรวมพลังปราณและโลหิตได้สองสาย นี่คือประสิทธิภาพสองเท่าจากเดิม เช่นนี้แล้ว ความเร็วในการเสริมสร้างร่างกายและพลังปราณและโลหิตของข้าจะยิ่งเร็วขึ้น!"

"เข้าใกล้เงื่อนไขที่หวังจิ้นต้องการ บรรลุถึงขั้นเข้าสู่ระดับชั้นวรยุทธ์ก็ยิ่งเร็วขึ้น!"

เจียงหนิงสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกาย ในใจก็ค่อนข้างตื่นเต้น

ยิ่งสะสมพลังปราณและโลหิตได้เร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งเข้าใกล้การโคจรพลังปราณและโลหิตไปทั่วทั้งร่าง บรรลุถึงขอบเขตสมบูรณ์แบบได้เร็วขึ้นเท่านั้น

เช่นนี้ ถึงจะมีเวลามากขึ้นให้เขาสำเร็จการเข้าสู่ระดับชั้นวรยุทธ์

สำนักตรวจการ เขาต้องเข้าไปให้ได้!!!

เจียงหนิงกำหมัดแน่น

เขารู้ว่า นี่คือสถานที่ที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของเขาได้

สำหรับเขาแล้ว ขอเพียงให้เวลาและทรัพยากรแก่เขา เขาก็มีความมั่นใจว่าจะไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใด

และสำนักตรวจการ หากมองไปทั่วทั้งแผ่นดินต้าเซี่ย ก็เป็นต้นไม้ใหญ่ที่สุดสองต้น

องค์จักรพรรดิและจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์

บารมีของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ ไม่ได้ด้อยไปกว่าองค์จักรพรรดิ

ดังคำกล่าวที่ว่า "มีต้นไม้ใหญ่ให้พักพิงย่อมร่มเย็น"

ตัวเองเข้าร่วมสำนักตรวจการ ก็จะสามารถพึ่งพิงต้นไม้ใหญ่ที่สุดหนึ่งในสองต้นได้ ถึงจะมีเวลาให้ตัวเองค่อยๆ เติบโต

และ สำนักตรวจการยังมีทรัพยากรเพียงพอให้เขาเติบโตอีกด้วย

จากนั้น เจียงหนิงก็กำหมัด สัมผัสถึงพลังปราณและโลหิตที่เปี่ยมล้นในแขนขวา

ไม่รู้ว่าตอนนี้พละกำลังของตนเองมีเท่าไหร่แล้ว?

เจียงหนิงเกิดความสงสัยขึ้นในใจ สายตาก็จับจ้องไปที่ลูกตุ้มหินข้างกำแพงด้านขวาของลานด้านหน้า

ลองดูพละกำลังของข้าในตอนนี้สักหน่อย

ตามที่หวังจิ้นกล่าวไว้ การเข้าสู่สำนักตรวจการ ย่อมต้องมีการต่อสู้และการแก่งแย่งตามมา

หากพละกำลังของข้าแข็งแกร่งขึ้นหนึ่งส่วน พลังต่อสู้ก็จะแข็งแกร่งขึ้นหนึ่งส่วน

จากนั้นเขาก็มาที่หน้าลูกตุ้มหิน

"ศิษย์น้องเจียง เจ้ามาทดสอบพละกำลังของตัวเองอีกแล้วรึ?" เฉิงหรานเมื่อเห็นเจียงหนิงเดินมาที่ข้างลูกตุ้มหิน ก็เดินเข้ามา

เจียงหนิงหันกลับมา "ศิษย์พี่เฉิงหรานไม่ไปฝึกหมัด มาสนใจข้าทำไมกัน! หรือว่าศิษย์พี่เฉิงหรานท้อแท้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเซียวเผิงแล้ว?"

"เฮ้อ!" เฉิงหรานถอนหายใจเล็กน้อย "เซียวเผิงคนนี้ซ่อนตัวลึกเกินไปแล้ว! หมัดกระบวนท่าพยัคฆ์ขั้นสูง หมัดกระบวนท่าวานรขั้นกลาง นำหน้าข้าไปมากเกินไปแล้ว!"

เจียงหนิงปลอบใจ "ศิษย์พี่เฉิงหรานจะรีบร้อนไปใย นี่ก็ยังเหลืออีกตั้งสามเดือนไม่ใช่รึ! การบรรลุวิชาหมัดถึงขั้นสูง สิ่งสำคัญคือความเข้าใจ คือโอกาส! ไม่แน่ว่าวันไหนโอกาสมาถึง ศิษย์พี่เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมา วิชามวยทั้งกระบวนท่าพยัคฆ์และกระเรียนก็อาจจะบรรลุถึงขั้นสูงพร้อมกันก็ได้!"

"ตราบใดที่ผลลัพธ์ยังไม่ถูกตัดสิน ทุกสิ่งล้วนเป็นไปได้!"

"ยิ่งไปกว่านั้น พลังปราณและโลหิตของศิษย์พี่เฉิงหรานก็สมบูรณ์แบบแล้ว ในด้านนี้ก็นำหน้าเซียวเผิงอยู่มาก!"

ขณะที่พูด เจียงหนิงก็ถอดเสื้อตัวบนออก ร่างกายเห็นได้ชัดว่าแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก สามารถมองเห็นมัดกล้ามเนื้อมากมายแล้ว ไม่เหมือนกับตอนที่ยังไม่ได้เรียนวรยุทธ์ที่ผอมบาง

ตอนนี้ เฉิงหรานเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ของเจียงหนิง ก็อดที่จะหัวเราะฮ่าๆ ไม่ได้

"ยังคงเป็นศิษย์น้องเจียงที่ปลอบใจคนเก่ง! ตอนนี้ข้ารู้สึกดีขึ้นเยอะแล้ว!"

"ก็จริง ตราบใดที่ผลลัพธ์ยังไม่ถูกตัดสิน ท่านกับข้าล้วนเป็นม้ามืดได้ทั้งนั้น!!!"

ในตอนนั้นเอง

เฉิงหรานพลันเผยรอยยิ้มบนใบหน้า

"พรสวรรค์ของศิษย์น้องเจียงไม่ธรรมดาจริงๆ พละกำลังก็สูงกว่าคนธรรมดาอยู่บ้างแล้ว"

ตอนนี้ภายใต้การออกแรงของแขนขวาของเจียงหนิง ลูกตุ้มหินที่ระบุว่าหนักหนึ่งร้อยชั่งก็ลอยขึ้นจากพื้นในทันที

เขายกลูกตุ้มหินขึ้นมาชั่งน้ำหนักในมือ ก็สามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพละกำลังของตนเองเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ลูกตุ้มหินหนักหนึ่งร้อยชั่งนี้สำหรับเขาแล้วไม่มีแรงกดดันเลยแม้แต่น้อย

เมื่อมองดูเจียงหนิงที่หน้าไม่แดง ใจไม่เต้น สีหน้าผ่อนคลาย

เฉิงหรานก็ชมอีกครั้ง "พละกำลังของศิษย์น้องเจียงไม่ธรรมดาเลย!"

เจียงหนิงยิ้ม "ฝึกหมัดมาสองสามวัน ก็ต้องมีความก้าวหน้าบ้าง!"

จากนั้นเขาก็วางลูกตุ้มหินลง

"ศิษย์น้องเจียงจะท้าทายลูกตุ้มหินหนักหนึ่งร้อยห้าสิบชั่งหรือไม่?" เฉิงหรานเอ่ยถามอีกครั้ง

เจียงหนิงพยัคหน้า "ย่อมต้องลองดู!"

พูดจบ เขาก็ก้าวเท้าไป มาอยู่หน้าลูกตุ้มหินหนักหนึ่งร้อยห้าสิบชั่ง

ลูกตุ้มหินหนักหนึ่งร้อยห้าสิบชั่ง สำหรับคนธรรมดาที่ไม่ได้ฝึกฝนแล้ว เป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่มาก

สำหรับเขาก่อนหน้านี้ ยิ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

เพราะก่อนหน้านี้เขาค่อนข้างผอมบาง เรียกได้ว่าไม่มีแรงแม้แต่จะฆ่าไก่ แม้แต่ลูกตุ้มหินหนักหนึ่งร้อยชั่งก็ยังยกไม่ขึ้นจากพื้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหนึ่งร้อยห้าสิบชั่งแล้ว