บทที่ 143 มาร์แตล XO 28,800 ขวด

บทที่ 143 มาร์แตล XO 28,800 ขวด
บ้าเอ๊ย! นี่มันเป็นเงินเท่าไหร่กันเนี่ย?
เงินจำนวนมหาศาลขนาดไหน?
มิน่าล่ะ การทำงานในกรมศุลกากรถึงเป็นที่หมายปองของใครต่อใคร
มองดูทีไร ก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความเสียดายทุกที
น่าเสียดายที่ของพวกนี้ไม่ใช่ของตัวเอง
แม่งเอ๊ย ปวดใจชะมัด!
แม้ลูกตาจะกลอกกลิ้งมองไปทั่ว แต่จางเซวียน ก็รู้งาน ไม่ได้ซักถามอะไรมากความ ได้แต่เดินตามสหายหร่วนเต๋อจื้อ ไปเงียบๆ
เดินตามต้อยๆ ไปจนถึงมุมทิศตะวันออกเฉียงเหนือของโกดัง
"ถึงแล้ว"
เดินมาได้สักพัก หร่วนเต๋อจื้อ ก็หยุดฝีเท้ากะทันหัน ชี้ไปที่ถังไม้โอ๊กที่กองอยู่ตรงหน้าแล้วเอ่ยขึ้น
มองดูกองถังไม้โอ๊กที่วางซ้อนกันเป็นภูเขาลูกย่อมๆ หัวใจที่เมื่อครู่ยังถอนหายใจด้วยความเสียดาย จู่ๆ ก็เต้นรัวด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาทันที
อดใจไม่ไหวต้องเดินวนดูรอบหนึ่ง จางเซวียน นับอย่างละเอียด มีทั้งหมด 72 ถัง
บนถังไม้โอ๊กแต่ละถังมีป้ายระบุไว้ แสดงให้เห็นว่าหัวเชื้อบรั่นดีลอตนี้เดิมทีถูกส่งผ่านจากอังกฤษมายังฮ่องกง จากนั้นตอนที่ลักลอบนำเข้าจากฮ่องกง ก็ถูกยึดได้กลางทะเล
ถูกยึดมาตั้งแต่ปี 86 จนถึงตอนนี้ก็ผ่านไป 7 ปีแล้ว ของสิ่งนี้เลยกำหนดระยะเวลาขอรับคืนของพวกเส้นใหญ่ไปนานแล้ว พ้นระยะเวลาแช่แข็งมาแล้ว การที่ถูกกรมศุลกากรโละขายออกมาจึงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
จางเซวียน ตบถังไม้โอ๊กด้วยความตื่นเต้น เงยหน้าถามหร่วนเต๋อจื้อ ว่า "คุณน้าครับ ถังนี้มีความจุเท่าไหร่?"
ไม่รู้ทำไม ทุกครั้งที่เห็นหลานชายคนนี้มีท่าทางดีใจ อารมณ์ของหร่วนเต๋อจื้อ ก็จะดีขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เขาขยับแว่นตาแล้วตอบว่า
"ขนาดของถังไม้โอ๊กนี้คือ 50 แกลลอน"
จางเซวียน ถามต่อ "แล้วหัวเชื้อบรั่นดีลอตนี้กี่ดีกรีครับ?"
หร่วนเต๋อจื้อ บอกเขาว่า "75 ดีกรี"
75 ดีกรี นี่มันเหล้าแรงระดับจุดไฟติดที่ปากได้เลยนะ แรงกว่าวอดก้าของรัสเซียเสียอีก ดื่มเพียวๆ ไม่ได้ ต้องนำไปผสมเจือจางก่อนถึงจะขายได้
ถังละ 50 แกลลอน...
หัวเชื้อ 75 ดีกรี...
พอคิดมาถึงตรงนี้ สมองของจางเซวียน ก็แล่นปรู้ดปร๊าด เริ่มคำนวณตัวเลขในใจทันที
ในท้องตลาด แกลลอนมีทั้งแบบแกลลอนอังกฤษและแกลลอนอเมริกา
แต่หัวเชื้อบรั่นดีลอตนี้มาจากอังกฤษ ก็ต้องคำนวณตามมาตราแกลลอนอังกฤษเป็นธรรมดา
หนึ่งแกลลอนอังกฤษเท่ากับ 4,546 มิลลิลิตร หรือเทียบเท่ากับ 7.2 จิน
จางเซวียน จำได้ว่า มาร์แตล XO ในท้องตลาดหนึ่งขวดน่าจะประมาณ 750 มิลลิลิตร ดีกรีอยู่ที่ 40
หนึ่งถังคือ 50 แกลลอน หัวเชื้อ 75 ดีกรี จางเซวียน ใช้ความรู้ที่มีคำนวณอย่างรวดเร็ว ถ้าผสมเจือจางให้เหลือแอลกอฮอล์ 40% บรรจุขวดละ 750 มิลลิลิตร หนึ่งถังจะสามารถผสมมาร์แตล XO ได้ประมาณ 400 ขวด
72 ถัง ก็เท่ากับหัวเชื้อบรั่นดี 12 ตัน ทั้งหมดจะสามารถผสมออกมาเป็นเหล้ามาร์แตล XO ได้ถึง 28,800 ขวด
โฮ่!
เหล้านอกแบรนด์ดังมาร์แตล 28,800 ขวด!
จางเซวียน ถึงกับตกใจจนตาค้างกับตัวเลขที่ตัวเองคำนวณออกมา
ตั้งสติ! ตั้งสติไว้!
ชายวัยกลางคนในร่างเด็กหนุ่ม ข่มความตื่นเต้นแล้วบอกกับหร่วนเต๋อจื้อ ว่า "คุณน้า ช่วยหยิบเครื่องคิดเลขมาให้ผมหน่อยสิครับ"
หร่วนเต๋อจื้อ ดูเหมือนจะเดาออกว่าเขากำลังทำอะไร จึงพยักหน้ายิ้มๆ หันไปกวักมือเรียกพนักงานด้านนอกแล้วสั่งว่า "ช่วยเอาเครื่องคิดเลขมาให้ฉันหน่อย"
"ได้ครับ"
เครื่องคิดเลขเป็นอุปกรณ์สำคัญที่ขาดไม่ได้ของโกดังอยู่แล้ว ไม่นานนักก็มาอยู่ในมือของจางเซวียน
ถังละ 50 แกลลอน
หัวเชื้อ 75 ดีกรี
ผสมตามอัตราส่วน
นิ้วชี้ขวาของจางเซวียน รัวกดเครื่องคิดเลขยิกๆ
ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม 28,800 ขวด!
ฟู่ว!
จางเซวียน ตื่นเต้นจนเลือดสูบฉีด ถึงจุดสุดยอดทางอารมณ์ แต่ก็ยังพยายามกดความรู้สึกที่พลุ่งพล่านแล้วคำนวณซ้ำอีกรอบ
ผลลัพธ์สุดท้ายก็ยังเหมือนเดิม 28,800 ขวด!
พับผ่าสิ!
รวยแล้ว!
งานนี้เขารวยเละแน่ๆ!
อารมณ์มันช่างฟินสุดๆ! ถ้าไม่ติดว่าจะเสียฟอร์ม ไม่สามารถขายหน้าต่อหน้าคนนอกได้ ไม่สามารถหลุดมาดสุขุมได้! เขาคงกระโดดโลดเต้นอยู่กับที่ไปแล้ว
กระโดดทีหนึ่งก็เป็นเงินเป็นทองทั้งนั้น!
ฟู่ว~
สูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง จางเซวียน เดินวนรอบถังไม้โอ๊กอีกรอบ สุดท้ายก็ลองหยั่งเชิงถามหร่วนเต๋อจื้อ
"คุณน้า น้าต้องรับรองแขกบ่อยๆ พอจะรู้ไหมครับว่าตอนนี้มาร์แตล XO ในท้องตลาดขายกันขวดละเท่าไหร่?"
หร่วนเต๋อจื้อ นึกอยู่ครู่หนึ่งก็ตอบว่า "ฉันเคยดื่มเหล้านอกตัวนี้ที่บ้านซูจิ้น เห็นว่าขวดละ 800 หยวน"
ขวดละ 800 ตรงนี้ผสมได้ 28,800 ขวด งั้นมูลค่าตลาดจะเท่าไหร่กัน?
กดเครื่องคิดเลขปุ๊บ คำตอบก็ออกมาทันที 23,040,000
แน่นอน จางเซวียน รู้ดีว่าบัญชีมันคิดแบบนี้เป๊ะๆ ไม่ได้
เพราะมาร์แตล XO ที่สมบูรณ์หนึ่งขวด สิ่งที่มีค่าที่สุดมีอยู่สามอย่าง
อย่างแรกคือหัวเชื้อบรั่นดีคุณภาพเยี่ยม
อย่างที่สองคือฝีมือการปรุงและบรรจุขวด
อย่างสุดท้ายคือแบรนด์เหล้านอก
จางเซวียน รู้ดีว่า ตัวเองมีแค่หัวเชื้อบรั่นดี แต่ไม่มีฝีมือการปรุงและบรรจุขวด ยิ่งไม่มีแบรนด์ที่โด่งดังและช่องทางการจัดจำหน่าย
ดังนั้นไอ้ตัวเลข 23,040,000 หยวนนี้ ตอนนี้มันก็เป็นแค่ปราสาทในอากาศ พอตกมาถึงมือตัวเองจะได้สักเท่าไหร่ ก็ยังไม่แน่ไม่นอน
เพราะต่อให้เหล้าดีแค่ไหน ถ้าอยู่ในตรอกลึกคนก็ไม่รู้จัก
ของจะดีแค่ไหน ถ้าไม่มีแบรนด์มาแปะ ก็ไม่ได้รับการยอมรับจากลูกค้าระดับไฮเอนด์ พอไม่ได้รับการยอมรับ ก็เปลี่ยนเป็นเงินไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ในประเทศจีน การขายบุหรี่และสุรา จำเป็นต้องมีใบอนุญาตประกอบการจำหน่ายยาสูบและสุรา ถึงจะสามารถวางขายหน้าร้านได้ ไม่อย่างนั้นก็ถือว่าผิดกฎหมาย
เมื่อรวมเหตุผลต่างๆ นานาเหล่านี้เข้าด้วยกัน ในใจของจางเซวียน ก็เริ่มเห็นแนวทางที่ชัดเจนขึ้นมา
ปรุงผสมขายเองไม่ได้ เพราะไม่มีเทคโนโลยี ไม่มีแบรนด์ แถมยังไม่มีใบอนุญาตประกอบการ และไม่มีช่องทางการจำหน่าย
หัวเชื้อเยอะขนาดนี้ จะให้ขายปลีกทีละขวดๆ จะขายไปถึงปีมะโว้หรือไง?
วิธีนี้ใช้ไม่ได้!
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็เหลือแค่อีกสองวิธี
วิธีแรก คือขายต่อหัวเชื้อไปเลยตรงๆ ฟันกำไรสักสิบเท่าก็น่าจะไม่มีปัญหา
วิธีที่สอง หาตัวแทนจำหน่ายเหล้านอกที่มีใบอนุญาตมาร่วมทุน แบ่งรายได้ตามสัดส่วนยอดขาย
ตัวเองออกหัวเชื้อ หุ้นส่วนออกแรงงาน ออกขวดคริสตัล ออกแบรนด์ ออกกระบวนการบรรจุและปรุงผสม รวมถึงรับผิดชอบการขาย
เพียงแต่วิธีที่สองจะยุ่งยากกว่า อย่างน้อยที่สุดก็ต้องจดทะเบียนบริษัทเซ็นสัญญา จะทำในนามบุคคลธรรมดาคงไม่ได้
แต่ไม่ว่าจะยังไง จะวิธีแรกก็ดี หรือวิธีที่สองก็ตาม หัวเชื้อลอตนี้ได้มายังไงก็กำไร
จะหาเงินสัก 2,000,000 หยวนขึ้นไปแบบสบายๆ ก็ไม่ใช่เรื่องยาก
เพราะนี่เพิ่งจะปี 93 ในประเทศจีน เหล้านอกยังเป็นของหายากมาก เป็นของที่เอาไว้โชว์หน้าตาได้เป็นอย่างดี
จัดว่าเป็นสินค้าระดับไฮเอนด์ที่หาได้ยาก!
แถมมาร์แตล XO ก็มีชื่อเสียงโด่งดังมากในกว่างโจว เห็นโฆษณาตามหน้าหนังสือพิมพ์และทีวีอยู่บ่อยๆ
ตามหลักการแล้ว ไม่มีทางขายไม่ออก
อีกอย่าง ถ้าไม่ทำมาร์แตล XO หัวเชื้อบรั่นดีก็ยังสามารถนำไปปรุงเป็นชีวาส, เฮนเนสซี่, แบล็คเลเบิ้ล, เรดเลเบิ้ล, เรมี่ มาร์ติน, หลุยส์ 13...
ในบรรดาชื่อพวกนี้ มีแบรนด์ไหนบ้างที่ไม่ใช่แบรนด์ระดับโลกที่ดังกระฉ่อน?
จะกลัวขายไม่ได้เหรอ?
ขอแค่หาที่รับซื้อเจอ รับรองขายดีเทน้ำเทท่า!
ส่วนจะเก็บไว้เองทั้งหมด ไม่ขายเลยดีไหม?
ด้วยเงื่อนไขของตัวเองในตอนนี้
นั่นมันไม่สมจริงเอาซะเลย
เพราะการบ่มหัวเชื้อบรั่นดีจำเป็นต้องรักษาอุณหภูมิให้คงที่ อุณหภูมิที่แน่นอนเท่าไหร่นั้น ตอนนี้สมองจางเซวียน ก็เบลอๆ จำตัวเลขเป๊ะๆ ไม่ได้
แต่ที่แน่ๆ อุณหภูมิควรจะต่ำกว่า 25 องศาเซลเซียส น่าจะอยู่ระหว่าง 15 ถึง 20 องศาเซลเซียสถึงจะเป็นอุณหภูมิที่เหมาะสมที่สุดในการเก็บรักษา
แถมสถานที่บ่มเก็บก็ต้องพิถีพิถัน ไม่เก็บในห้องใต้ดิน ก็ต้องเก็บในที่ที่ร่มรื่นและเย็นเพียงพอ
ดังนั้นถ้าจะเก็บหัวเชื้อทั้ง 72 ถังไว้ไม่ขาย ตัวเองต้องเสียเงินเสียแรงไปเท่าไหร่เพื่อจัดการเรื่องนี้?
คิดดูแล้วได้ไม่คุ้มเสีย!
แต่ถ้าจะเก็บไว้เองสักตันสองตัน หรือก็คือหัวเชื้อสัก 12 ถัง เอามาบ่มต่อ อันนั้นก็น่าลองดู
และจำเป็นต้องลองดูด้วย!