บทที่ 9 เพิ่มสถานะอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 9 เพิ่มสถานะอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อหยางเถาแสดงความอยากรู้อยากเห็นในตัวเขา เฉินผิงก็เริ่มสนใจในตัวหยางเถาเช่นกัน

ความสนใจนี้ไม่ใช่ความรู้สึกแบบหนุ่มสาว อันที่จริง เมื่อการซื้อขายก้าวไปถึงระดับหนึ่งแล้ว ผู้คนก็จะหลุดพ้นจากตัณหาราคะอันต่ำต้อยนั้นไปได้

เฉินผิงรู้สึกชื่นชมหยางเถามากกว่า

ตามเหตุผลแล้ว อัจฉริยะสาวที่มีความคิดล้ำหน้าคนนี้ควรจะโดดเด่นในแวดวงการเงิน แต่ความจริงคือเฉินผิงกลับจำไม่ได้ว่ามีบุคคลชื่อนี้ในโลกที่แล้วของเขาเลย

เมื่อนึกถึงจุดจบของพ่อเธอ หยางกั๋วเสียง เฉินผิงก็คาดเดาว่าทั้งสองเรื่องนี้น่าจะมีความเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิด

ถ้าเป็นเช่นนั้น เฉินผิงก็มีเหตุผลที่จะเดิมพันกับหยางเถาแล้ว

“พรุ่งนี้วันศุกร์ แน่นอนว่าผมจะไป”

“ถ้าอย่างนั้น คุณเฉินจะรังเกียจไหมคะถ้าฉันจะขอไปสังเกตการณ์อยู่ข้าง ๆ?”

“คุณจะโดดเรียนเหรอ?”

“คุณเฉินก็โดดเรียนเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ?”

ทั้งสองมองหน้ากันและยิ้ม

....

วันศุกร์ วันที่ท้องฟ้าสดใสอีกวัน

เฉินผิงตื่นแต่เช้า และมาถึงหน้าสำนักงาน Đông Wu Futures ก่อนตลาดเปิดในช่วงเช้าเก้าโมง

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ หยางเถามาถึงก่อนเขาเสียอีก แถมดูเหมือนจะมาถึงได้สักพักแล้ว บะหมี่ร้อนแห้ง (Hot Dry Noodles) ในชามของเธอกินไปเกือบหมดแล้ว แต่ซาลาเปาสามลูกกับปาท่องโก๋สองอันที่ถืออยู่ยังไม่ได้แตะเลย

การถือชามกินอาหารเช้าดูเหมือนจะเป็นนิสัยเฉพาะตัวของคนเมืองเจียงเฉิง การที่หยางเถาทำแบบนี้ทำให้เธอไม่มีบุคลิกอ่อนโยนแบบคุณหนูตระกูลใหญ่ของเจียงเจ้อเลยแม้แต่น้อย แต่กลับดูติดดินและมีความเป็นผู้หญิงเมืองเจียงเฉิงที่เปิดเผย

“คุณเฉิน มาแล้วเหรอคะ!”

หยางเถาดูดเส้นบะหมี่เส้นสุดท้ายจนหมด แล้วยื่นซาลาเปากับปาท่องโก๋ในมือให้เฉินผิง

“ยังไม่ได้ทานข้าวเช้าใช่ไหมคะ? ฉันซื้อซาลาเปากับปาท่องโก๋มาให้คุณด้วย”

เธอยิ้มให้เฉินผิงอย่างสดใส

ลุง ๆ ป้า ๆ ที่มองดูเหตุการณ์อยู่ข้าง ๆ อิจฉาจนฟันกรามแทบแตก

นักศึกษาที่ดูจน ๆ คนหนึ่ง ทำไมถึงได้รับความโปรดปรานจากคุณหนูหยางคนนี้ได้?

“ขอบคุณครับ มีน้ำใจจริง ๆ”

เฉินผิงยิ้มอย่างสดใส

“กินเสร็จแล้วรีบเข้าไปกันเถอะค่ะ ตลาดใกล้จะเปิดแล้ว!”

“รีบร้อนอะไรขนาดนั้นครับ?”

“ฉันเห็นว่าเมื่อวานบ่ายคุณเฉินเปิดสถานะซื้อฝ้ายเต็มวงเงิน ไม่กลัวว่าราคาจะเปิดต่ำมาก ๆ ในช่วงเช้าเหรอคะ? สถานะของคุณน่ะ ถ้าตกลงห้าเปอร์เซ็นต์ก็จะถูกล้างพอร์ตแล้วนะคะ!”

หยางเถาหมอบอยู่ข้างประตู มองเฉินผิงที่กำลังนั่งกินซาลาเปาอยู่ด้วยรอยยิ้ม

ถ้ามองจากระยะไกล ทั้งคู่ดูเหมือนคู่รักกันจริง ๆ

“ฝ้ายในช่วงนี้ไม่มีทางที่จะดิ่งลงอย่างรุนแรงได้หรอกครับ”

“ทำไมคะ? ราคาฝ้ายขึ้นสูงเกินจริงอย่างมากแล้วนะ! ถ้าวิเคราะห์จากสถานการณ์พื้นฐาน ตอนนี้เราควรจะเปิดสถานะขายสิคะ”

“ถ้าปัจจัยพื้นฐานตัดสินทุกอย่างได้จริง ป่านนี้ทุกคนก็รวยกันหมดแล้วครับ”

เฉินผิงแกะไข่ต้มลูกหนึ่ง แต่ไม่ได้กินเอง กลับยื่นไปตรงหน้าหยางเถา

ซาลาเปาสามลูกทำให้เขารู้สึกอิ่มแล้ว ไข่สองลูกคงกินไม่หมดแน่

ใบหน้าขาวผ่องของหยางเถาแวบไปด้วยสีแดงระเรื่อ แต่เธอก็รับไข่ต้มที่ปอกเปลือกแล้วไว้อย่างเปิดเผย

“มีสองอย่างที่กำหนดแนวโน้มราคาฟิวเจอร์ส นั่นคือ เงินทุน และ อารมณ์ของตลาด”

สิ่งที่เฉินผิงพูดแตกต่างจากสิ่งที่เธอเคยเรียนในห้องเรียนอย่างสิ้นเชิง จนทำให้หยางเถาเกิดความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมาในใจ หรือว่าอาจารย์สอนผิดกันแน่?

ถ้าเฉินผิงผิด ตอนนี้เขาควรจะขาดทุน แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม

“เมื่อวานฝ่ายขายฝ้ายเพิ่มสถานะขึ้นสามหมื่นมือ แสดงว่าพวกเขายังไม่ยอมแพ้ การบีบสถานะจึงยังคงดำเนินต่อไป”

“สถานการณ์จริงคือ ปริมาณการถือสถานะซื้อของฝ่ายซื้อมีมากกว่าปริมาณสินค้าฝ้ายคงคลังมาก ฝ่ายขายไม่สามารถหาของมาส่งมอบได้มากขนาดนั้นก่อนวันส่งมอบแน่นอน”

“ดังนั้น การบีบสถานะจึงเป็น อารมณ์ ของฝ้ายในขณะนี้”

เฉินผิงกินไข่ต้มที่เหลือจนหมด เช็ดมือ แล้วลุกขึ้นยืน “พูดไปก็ไร้ประโยชน์ คอยดูการทำงานของผมก็แล้วกันครับ!”

เขากวาดตามองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ตอนนี้เวลา 8:54 น. เหลืออีก 6 นาทีก่อนเปิดตลาด

เฉินผิงเดินกลับไปนั่งที่เดิมเมื่อวาน มีคนจำนวนไม่น้อยที่อยากจะเข้ามาดูการซื้อขายของเขา แต่เมื่อเห็นเด็กสาวที่อยู่ข้าง ๆ เฉินผิง ทุกคนก็ตกใจจนต้องถอยห่างออกไป

ล้อเล่นหรือเปล่า การซื้อขายในถิ่นของพ่อเธอ จะไปหาเรื่องคุณหนูหยางได้ยังไง!

เมื่อคนรอบข้างออกไป สภาพแวดล้อมก็เงียบลงทันที แม้แต่กลิ่นบุหรี่คุณภาพต่ำในอากาศก็ยังจางลงมาก

เขาเปิดคอมพิวเตอร์และเข้าสู่หน้าจอเข้าสู่ระบบ Wen Hua

เฉินผิงไม่ได้ปิดบังรหัสผ่านของเขา เพราะถ้าหยางเถาต้องการตรวจสอบ การปกปิดก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี

อีกอย่าง บัญชีของเขามีเงินแค่หมื่นกว่าหยวน ซึ่งไม่สำคัญอะไรเลยสำหรับคุณหนูหยางแห่ง Đông Wu Futures

เฉินผิงไม่สนใจ แต่หยางเถากลับหันหน้าหนีไปอย่างสุภาพ

เวลา 8:59 น. ผลการประมูลราคาก็ออกมา ราคาเปิดสูงที่ 30510 สัญญาขายถูกปิดไป 2,634 มือ ราคาฝ้ายพุ่งขึ้น 2.5% ทะลุ 30,000 จุด!

หยางเถาตกตะลึง

ฝ้ายขึ้นมามากกว่า 50% ในเดือนที่ผ่านมา แต่ยังสามารถขึ้นได้อีก บ้าไปแล้วหรือไง?

ฝ้ายราคา 30,000 หยวนต่อตันในปี 2010 มันหมายความว่าอะไร? แม้แต่ในอีก 15 ปีข้างหน้า ฝ้ายที่ราคาเพียงหมื่นกว่าหยวน ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะสามารถซื้อเสื้อผ้าฝ้ายแท้ใส่ได้ทุกคน

เมื่อคำนึงถึงภาวะเงินเฟ้อ มูลค่าจริงของฝ้ายในขณะนี้ควรจะเทียบเท่ากับ 80,000 หยวนต่อตันในปี 2025 ซึ่งเท่ากับว่าราคาเสื้อผ้าฝ้ายที่ทุกคนซื้อแพงขึ้น 8 เท่า!

อารมณ์ของตลาดถูกผลักดันไปถึงขีดสุด ฝ่ายขายทุกคนหน้าซีดเซียวราวกับวันนี้คือวันพิพากษาของพวกเขา

ในขณะเดียวกัน กำไรลอยตัวในบัญชีของเฉินผิงก็เพิ่มขึ้นเป็น 7,600 หยวน ยอดเงินคงเหลือทะลุ 20,000 หยวน!

ขณะที่หยางเถาคิดว่าเฉินผิงจะปิดสถานะเพื่อทำกำไร เขากลับทำการที่ทำให้เธออ้าปากค้าง:

เพิ่มสถานะต่อ!

เงินทุน 20,000 หยวน ภายใต้อัตราทด 25 เท่า สามารถเปิดสถานะฝ้ายได้ 3 มือ แต่ความเสี่ยงในบัญชีของเฉินผิงกลับสูงถึง 95% อีกครั้ง ถ้าตลาดเปิดแล้วราคาตกเพียงสองเปอร์เซ็นต์ เขาก็จะถูกล้างพอร์ตทันที!

“คุณบ้าไปแล้วเหรอ?”

หยางเถาไม่เข้าใจการกระทำของเขาเลย

จากการสนทนาของทั้งคู่เมื่อวาน เฉินผิงดูเป็นคนที่สุขุมรอบคอบ แต่ทำไมตอนนี้เขาถึงกลายเป็นนักพนันที่ทุ่มเดิมพันทุกอย่างเช่นนี้?

“ผมไม่ได้บ้า!”

เฉินผิงจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างแน่วแน่

8:59:57, 8:59:58, 8:59:59…

เก้าโมงตรง

วูบ!

แท่งเทียนสีเขียวขนาดใหญ่พุ่งขึ้นราวกับดาบศักดิ์สิทธิ์ที่แทงทะลุฟ้า!

30615, 30720, 30795…

สัญญาขายถูกปิดไป 500! ถูกปิดไป 687! ถูกปิดไป 1,146!

ปริมาณการซื้อขายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ฝ่ายขายจำนวนนับไม่ถ้วนหนีตายอย่างตื่นตระหนก บางรายที่ปิดสถานะช้าก็ถูกล้างพอร์ตทันที

“กรี๊ดดดดด!!!”

เสียงกรีดร้องที่บาดหูดังขึ้นในห้องซื้อขาย คุณป้าที่สวมใส่ทองเต็มตัวคนหนึ่งทรุดตัวลงกับพื้น ดวงตาเหม่อลอย หายใจหอบถี่

“ฉันโดนล้างพอร์ตแล้ว! ฉันโดนล้างพอร์ตแล้ว!”

“ฉันโดนล้างพอร์ตแล้ว! ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!”

การล้างพอร์ตให้ความรู้สึกแบบไหน?

เมื่อเห็นภาพความสิ้นหวังของคุณป้า ทุกคนก็เข้าใจดี รวมถึงเฉินผิงด้วย

เขาจำได้ว่าตอนที่เขาถูกล้างพอร์ตครั้งแรก หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างรวดเร็วภายในไม่กี่วินาที หน้าอกเหมือนถูกค้อนเหล็กน้ำหนักหลายร้อยปอนด์ทุบอย่างแรง

นิ้วมือสั่นไม่หยุด ลำคอแห้งผาก ความรู้สึกขาดอากาศหายใจทำให้สมองว่างเปล่า มีเสียงหึ่ง ๆ ในหู รู้สึกชาไปทั้งตัว และเหงื่อท่วมหลังในพริบตา

แต่ไม่ใช่เวลาที่จะสนใจเรื่องนี้ ความสนใจของเฉินผิงกลับไปที่ตลาดอย่างรวดเร็ว

เวลา 9:01 น. แท่งเทียนปิดเป็นรูปแบบไม้กางเขน (Hanging Man) ราคาพุ่งสูงถึง 30800 แล้วย่อตัวลงมาที่ 30700 ชั่วขณะ

แต่ในขณะที่ฝ่ายขายที่เกือบจะถูกล้างพอร์ตหายใจได้ทั่วท้อง ฝ่ายซื้อก็ยังคงโจมตีอย่างรุนแรง ในช่วง 20 วินาทีแรกของการเปิดตลาด 9:02 น. แท่งเทียนที่สองก็พุ่งทะลุจุดสูงสุดของวัน 30820 ทันที เฉินผิงฉวยโอกาสเพิ่มสถานะอีกหนึ่งมืออย่างรวดเร็ว!

รวม 4 มือ! ทุ่มหมดตัวอีกแล้ว!

ในขณะนี้ ความเสี่ยงในบัญชีของเขาพุ่งขึ้นถึง 115% แล้ว! ถ้าลดลงเพียง 2.5% เฉินผิงก็จะพอร์ตแตกทันที!