บทที่ 10 น้องชายอย่าหันหลังกลับ พี่ซีซีเอง

บทที่ 10 น้องชายอย่าหันหลังกลับ พี่ซีซีเอง
เจียงหยางพิจารณาเจ้าความสามารถ 'ใช้ก่อนจ่ายทีหลัง' นี้อย่างละเอียด ถึงสุดท้ายจะต้องจ่ายคืน แต่สำหรับเขามันมีประโยชน์จริงๆ
ถ้าเกิดสุ่มเจอของดีๆ ในร้านค้า เขาก็สามารถเอามันมาใช้ก่อน แล้วค่อยๆ ผ่อนคืนทีหลังได้
เท่ากับได้ทดลองใช้ประสิทธิภาพของสินค้าในร้านค้าก่อน
คุ้มค่าสุดๆ
ติดตรงที่ใช้ได้แค่ครั้งเดียว ต้องคิดให้ดีว่าจะใช้กับอะไร
จะซื้อของแพงหูฉี่ก็ไม่ได้ ไม่งั้นคงต้องใช้หนี้กันจนลูกบวช
ซื้อของถูกไปก็รู้สึกขาดทุน ต้องกะเกณฑ์ให้พอดี
แม้ใจจะอยากได้มีดพับ Butterfly Knife เล่มนั้นขนาดไหน แต่เจียงหยางก็ข่มใจไว้ก่อน
ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงลูกพี่ลูกน้องข้างๆ ร้องโวยวายด้วยความหัวร้อน "ไอ้เ_ี้ยเอ๊ย กดๆๆๆ!"
หลังจากแพ้ใน 5EPL (Pro League) ไปอีกเกม หม่าซีซีกดเริ่มจับคู่ใหม่ แต่คราวนี้กลับไม่มีห้องเด้งขึ้นมาสักที เขาเลยวิเคราะห์สถานการณ์ "สงสัยพวกมันเลิกเล่นกันหมดแล้วมั้ง"
ต่างจากแมตช์จัดอันดับทั่วไป 5EPL คือเซิร์ฟเวอร์พิเศษกลุ่มเล็กๆ ที่จะจับคู่เฉพาะผู้เล่นระดับโปรในลีกเท่านั้น
ถ้าในช่วงเวลานั้นมีคนกดหาห้องน้อยกว่า 10 คน ก็จะจับคู่ไม่ได้
พอได้ยินหม่าซีซีพูดแบบนั้น ชาวเน็ตในช่องแชทก็เริ่มพิมพ์แซวกันสนุกปาก
【พอได้ยินว่านายจะกดหาห้อง พวกนั้นก็รีบกดยกเลิกกันหมดเลย】
【ไปเล่นเกมจับคู่ภาพเหมือนเถอะไป๊】
【ซีซีโชว์ให้เห็นแล้วว่า 'ผีเห็นครั่นคร้าม' ในวงการ PL มันเป็นยังไง】
【พวกเด็กเปรต คงไม่นึกว่าซีซีจะตามมาหลอกหลอนถึงนี่】
【เด็กเปรตโดน 'CS ล้มมวย' มาทั้งบ่าย คงหลอนจนตัวชาแล้วมั้ง】
【ทั้งกากทั้งชอบเล่น】
【สุดยอด ซีซีของฉันกลายเป็นบุคคลต้องห้ามที่โปรเพลเยอร์คนอื่นต้องหลีกทางให้แล้วเหรอเนี่ย?】
ปกติหม่าซีซีเป็นคนอารมณ์ดี แต่วันนี้แพ้ PL ติดกันหลายตา ในใจมันก็หงุดหงิดอยู่แล้ว
พอมาเจอคอมเมนต์ปั่นประสาทพวกนี้เข้าอีก เขาก็เลยของขึ้น เถียงกับช่องแชททันที
"ที่พวกมันไม่เล่น เพราะมันไม่มีคนเล่นโว้ย ไม่มีคนเล่น PL ก็คือไม่มีคนเล่น เดี๋ยวก็จะปิดสตรีมแล้วเนี่ย"
"น่าเบื่อ เลิกงานดีกว่า"
"เตรียมตัวออกไปกินเหล้าแล้ว"
เจียงหยางที่ได้ยินดังนั้น ก็ยื่นหน้าเข้ามาถามด้วยความสงสัย "เกิดไรขึ้น?"
พอเห็นน้องชายเดินมา หม่าซีซีก็ฟ้องทันที "ฉันจะบอกให้นะ ทุกครั้งที่ฉันเล่น PL จะต้องมีพวกเกรียนคีย์บอร์ดเข้ามาด่าตลอด"
"วันนี้ฉันอุตส่าห์เปลี่ยนชื่อห้องสตรีมเป็น 'คนแก่วัย 38 บุกตะลุย PL' แล้วนะ"
"พวกบ้านี่ยังตามเข้ามาถามคำถามปัญญาอ่อนอีก ทำไมไม่ปาของ? ทำไมไม่ฆ่าคน?"
เจียงหยางเสริมขึ้นมาข้างๆ "นั่นสิ แล้วทำไมไม่ฆ่าคนล่ะ? ไม่อยากฆ่าเหรอ?"
แฟนคลับรุ่นเดอะในช่องแชทได้ยินประโยคนั้นถึงกับขำกลิ้ง
【ถามได้แทงใจดำมาก】
【น้องชายคนนี้ฮาชิบหาย】
【นั่นสิซีซี ทำไมนายไม่ฆ่าคน? หรือนายไม่อยากฆ่า?】
【ซีซีไปกินเหล้าเถอะ ให้น้องชายมาเล่นแทน เราอยากดูน้องชายเล่น C+ ขำๆ】
【เล่น PL ก็ไม่ไหว กินเหล้าก็ไม่ดี ให้เจียงหยางมาเล่นแทนเถอะเชื่อผม】
คำถามซื่อๆ ของเจียงหยางทำเอาหม่าซีซีใบ้กิน
เขาไม่รู้จะอธิบายยังไง การที่เขามาสตรีม PL ให้คนดู ส่วนหนึ่งก็เพื่อสร้างคอนเทนต์ขายขำให้คนดูนั่นแหละ
แต่เจียงหยางก็ดูออกว่าหม่าซีซีไม่ได้โกรธจริงจัง แค่กำลังงัดข้อกับชาวเน็ตเฉยๆ
และหม่าซีซีเองก็ไม่ได้โกรธคำพูดเจียงหยาง เพราะเขารู้ว่าน้องมันพูดไปตามเนื้อผ้าไม่ได้มีเจตนา
แถมเขายังทึ่งในพรสวรรค์ด้านการสตรีมของเจียงหยางอีกครั้ง
ไอ้หมอนี่มันมีของจริงๆ
ตอนนั้นเอง เขาเหลือบไปเห็นคอมเมนต์เด่นๆ สองบรรทัดบนจอรอง
【น้องชายโคตรน่าสนใจเลยว่ะ】
【สนับสนุนให้น้องชายลงสนาม! WOW~】
เขาจำได้แม่นว่าเจ้าของ ID ที่พิมพ์มาคือ CSBOY
คนที่จะใช้ ID นี้ได้มีอยู่แค่สามคน
ตัวเขา, เจียงหยาง และอีกคนคือ โม
พอเห็นคู่หูเข้ามาพิมพ์แซว หม่าซีซีก็ตะโกนลั่น "อยู่นี่เหรอ อยู่ก็เปิดสตรีมสิวะ!"
"โม แกมาบ่นอะไรแถวนี้ ฉันชวนแกมาพากย์คู่ แกก็ควรจะมาสตรีมมุมมองคนเล่นสิ สรุปแกก็เบี้ยวฉันทุกวัน!"
"จะให้ดันน้องชายฉันเหรอ ได้ๆๆ รอน้องชายฉันไป 'ตอน' แกเมื่อไหร่เดี๋ยวรู้กัน!"
หม่าซีซีโวยวายแก้เก้อ
เจียงหยางปลอบใจอยู่ข้างๆ "พี่อย่าหัวร้อน ยิ่งพี่หัวร้อนกับแชท พวกนั้นยิ่งชอบใจ"
"อือ จะไปโมโหกัปตันโม ก็เปล่าประโยชน์ พี่ก็รู้ว่ารายนั้นแกไม่ค่อยคิดอะไรมากหรอก"
อารมณ์ของหม่าซีซีเริ่มเย็นลง เขาหันมาบอกเจียงหยาง "เอาเถอะ แกมาสตรีมแทนฉันสักพักดิ ตอนนี้ฉันไม่อยากเล่นแล้ว"
"ผมไม่ไหวหรอก ผมสตรีมเป็นที่ไหน" ความคิดแรกของเจียงหยางคือปฏิเสธ
"แกจะสตรีมอะไรก็ได้ เล่น Perfect World แรงก์ C+ ก็ได้ คนดูชอบจะตาย เห็นไหมเนี่ยเรียกร้องให้แกมาเล่นกันใหญ่" หม่าซีซียังคงงอนตุ๊บป่องกับช่องแชท
"สตรีมอะไรก็ได้เหรอ?" เจียงหยางถามหยั่งเชิง "งั้นพวกเราไปสตรีม 'นอกสถานที่' กันไหม?"
ไม่ใช่แค่หม่าซีซี แม้แต่คนดูในช่องแชทยังงงเป็นไก่ตาแตกกับความคิดอันบรรเจิดของเจียงหยาง
สตรีม CS อยู่ดีๆ ทำไมจู่ๆ จะออกไปข้างนอก?
เห็นสายตาสงสัยของลูกพี่ลูกน้อง เจียงหยางก็อธิบาย "ฟังผมนะ การสตรีมมันก็เหมือนอาหาร ต่อให้อร่อยแค่ไหน กินทุกวันมันก็เลี่ยน"
"เราออกไปสตรีมข้างนอก ให้คนดูได้ผ่อนคลาย เปลี่ยนรสชาติบ้าง พวกเขาต้องรู้สึกว่าอาหารมื้อนี้รสชาติไม่เลวแน่ๆ!"
หม่าซีซีขำก๊ากกับไอเดียสุดโต่งของเจียงหยาง "แล้วแกจะสตรีมอะไรล่ะ?"
ตอนที่ถามคำถามนี้ หม่าซีซีเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี
เพราะเขาเดาทางไม่ออกเลยว่าเจียงหยางจะงัดมุกอะไรออกมา
แล้วเขาก็ได้ยินเจียงหยางพูดแบบลองเชิงว่า "งั้นพวกเราออกไปวิ่งสัก 5 กิโลเมตรดีไหม?"
"ในฐานะสตรีมเมอร์เบอร์ใหญ่ เราต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้แฟนคลับสิ ดูอย่างพวกโปร CS เมืองนอกดิ กล้ามแน่นเปรี๊ยะกันทั้งนั้น เราอาจจะไม่ต้องขนาดนั้น แต่รักษาสุขภาพหน่อยก็ดี"
หม่าซีซีเงียบกริบ
วิ่ง... เขาไม่ได้วิ่งมากี่ปีแล้วนะ
ยังไม่ทันตอบรับ เจียงหยางก็พูดต่ออย่างตื่นเต้น "พี่ชาย พวกเราต้องมีวินัยนะ!"
"ลองคิดดูดิ พี่อดนอนกินเหล้าทุกวัน ตอนนี้อ้วนจนจะเป็นอะไรแล้ว ขืนปล่อยไว้แบบนี้พี่จะกลายเป็น 'หัวหมูพะโล้' แล้วนะ!" เจียงหยางเสริมต่อ "อีกอย่าง พี่ดูคอมเมนต์สิ ดูว่าคนดูเขาว่าไง"
พอได้ยินคำว่า 'หัวหมูพะโล้' หม่าซีซีก็เริ่มหวั่นไหว เขาหันไปมองจอรอง
【น้องชายแม่งอัจฉริยะ!】
【อากาศร้อนขนาดนี้ออกไปวิ่ง 5 โล น้องชายแม่งสุดจริง ฮ่าๆๆ】
【กลัวนายจะทำซีซีตายคาที่จริงๆ】
【ขำหัวหมูพะโล้】
【ล้อเลียน หวานจีชี เหรอวะ!】
แต่หม่าซีซีกังวลเรื่องเทคนิค "แล้วจะสตรีมข้างนอกยังไง? อุปกรณ์ฉันมี แต่ใครจะถ่าย?"
เจียงหยางคิดนิดนึง "ผมถือเองก็ได้มั้ง แต่มันอาจจะสั่นๆ..."
"อ๋อ ผมมีเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งบ้านอยู่แถวนี้ เดี๋ยวผมเรียกมันมาเป็นเบ๊ถือกล้องให้"
จากการสังเกตพฤติกรรมหม่าซีซีมาหลายวัน รายนี้วิ่งไม่เร็วแน่ๆ ให้เพื่อนเขาถือมือถือวิ่งตามภาพน่าจะนิ่งพอ
โม ที่สิงอยู่ในแชทก็ช่วยปั่น "ตาแก่คงไม่ใช่วิ่ง 5 โลไม่ไหวหรอกนะ"
พูดตรงๆ ข้อเสนอนี้โดนใจหม่าซีซีไม่น้อย ถึงแม้ตารางชีวิตเขาจะเละเทะ แต่เขาก็รักษาสภาพ (เละเทะ) แบบนี้มานาน
เขาขาดแค่แรงจูงใจที่จะกลับมาสร้างนิสัยดีๆ
แต่พอน้องชายมาชวน เขาเลยอยากลองดูสักตั้ง
เห็นหม่าซีซียังลังเล เจียงหยางก็ลากแขนเขาเตรียมออกจากบ้าน
"งั้นก็รอฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนสิ หรือจะให้ใส่กางเกงในตัวเดียวออกไปวิ่ง!"
"งั้นท่านผู้ชม เดี๋ยวเราปิดสตรีมแป๊บนึง เดี๋ยวเจอกัน"
...
เพื่อไม่ให้ที่อยู่หลุด พวกเขาตั้งใจไปวิ่งที่ทางเดินเลียบแม่น้ำใกล้ๆ
เจียงหยางเรียกเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นเบ๊จำเป็นมาช่วยถือมือถือสตรีม
วิ่ง 5 กิโลเมตรสำหรับเขามันจิ๊บจ๊อย แต่ในเมื่อพี่ชายดีกับเขาขนาดนี้ เขาก็อยากช่วยให้หม่าซีซีทำอะไรสำเร็จสักอย่าง
หม่าซีซีต้องสตรีมเลยมีตารางชีวิตที่แย่มาก เขาเลยอยากจะพ่วงหม่าซีซีไปด้วยตอนทำภารกิจวิ่ง
หม่าซีซีกดๆ มือถือแป๊บเดียวก็เปิดสตรีมสำเร็จ
พอกดเสร็จ หม่าซีซีก็อดบ่นไม่ได้ "เชี่ยเอ๊ย ร้อนตับแตกขนาดนี้ ฉันบ้าจี้ออกมาวิ่งทำไมวะเนี่ย"
แล้วเขาก็ส่งมือถือให้เจียงหยาง
เจียงหยางรับไปแล้วทักทายหน้ากล้อง "เอาล่ะชาวแก๊งเหล็กกล้าทั้งหลาย วันนี้ผมจะคุมเข้มซีซีวิ่งให้ครบ 5 กิโลเมตร ให้โลกรู้ว่าวงการ CS เรามีแต่ชายชาตรี!"
แต่คนดูไม่ได้สนใจเรื่องวิ่ง สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของเจียงหยาง
【เช้ด นายแบบที่ไหนวะเนี่ย?】
【น้องชายหล่อขนาดนี้เลยเหรอ?】
【เบ้าหน้าฟ้าประทานขนาดนี้มาเป็นพนักงานซัมเมอร์ให้หม่าซีซีเนี่ยนะ??】
【ขอกล้องจับแต่น้องชายได้ไหม!】
【เลียจอแพร็บ】
【น้องชายอย่าหันหลังกลับ พี่ซีซีเอง...】
หม่าซีซีเห็นคอมเมนต์แล้วก็วิจารณ์ "หล่อมากเหรอ? สมัยฉันหนุ่มๆ ก็ประมาณนี้แหละ"
เจอนี้เข้าไป คนดูเงียบกริบ
มองดูหน้าหม่าซีซีตอนนี้ที่มีแต่หนวดเครารุงรัง ยากที่จะเอาไปเทียบกับความหล่อใสของเจียงหยาง
เจียงหยางหน้าสดแท้ๆ แต่ดูดีไม่ต่างจากดารา ทำให้พวกเขาต้องมองแล้วมองอีก
ในช่องแชทส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย แต่การที่ผู้ชายด้วยกันยังชมว่าหล่อ แสดงว่ามันหล่อจริงๆ
แต่เจียงหยางรู้ว่าหม่าซีซีไม่ได้โม้
สมัยหนุ่มๆ หม่าซีซีอาจจะไม่หล่อเท่าเขา แต่ก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่
เหตุผลแรกที่หม่าซีซีเรียกเจียงหยางมาทำงานซัมเมอร์ ก็เพราะกลัวไอ้เด็กนี่จะเสียคน
หน้าตาดีขนาดนี้ แถมยังเด็กขบเผาะ ขืนไปทำงานโรงงานเถื่อน เกิดพลาดท่าขึ้นมาคงกลายเป็นเด็กแว้นหัวทองไปซะก่อน
เจียงหยางส่งมือถือให้เพื่อนที่มารับบทเบ๊ วอร์มอัพนิดหน่อย แล้วก็เริ่มออกวิ่ง
เขาไม่มีปัญหาอะไรเลย แต่หม่าซีซีที่อดนอนเป็นกิจวัตร วิ่งไปไม่ถึงสองก้าวก็เริ่มหอบแฮก
"ไม่ไหว... ไม่ไหวแล้ว ปอดจะระเบิด!"
เจียงหยางที่เพิ่งจะได้เหงื่อซึมๆ วิ่งเหยาะๆ กลับมาหา "เพิ่งจะ 500 เมตรเอง! พี่ชายต้องใจสู้สิ!"
พอเจียงหยางลดความเร็วลง หม่าซีซีก็พอจะตามทัน
คนดูในสตรีมชอบใจกันใหญ่ ถึงส่วนใหญ่จะไม่ออกกำลังกาย แต่การได้ดูคนอื่นออกกำลังกาย ก็ถือว่าได้ออกแล้ว
เห็นหม่าซีซีทรมาน พวกเขามีความสุข แถมรู้สึกเหมือนตัวเองได้ออกกำลังกายไปด้วย
พอวิ่งไปถึงกิโลเมตรที่ 2 หม่าซีซีก็ร้องโอดโอยว่าจะไม่ไหวอีก
คราวนี้เจียงหยางไม่พูดพร่ำทำเพลง คว้าข้อมือหม่าซีซีแล้วลากวิ่งไปข้างหน้าดื้อๆ
หม่าซีซีบ่นอุบ "วันนี้ฉันเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย ออกมาวิ่งกับแก"
ถึงจะทรมาน แต่หม่าซีซีก็ยังกัดฟันสู้
เมื่อกี้เขาโดนคอมเมนต์ยุจนฮึดขึ้นมานิดหน่อย พลางคิดว่าถ้าลดความอ้วนได้ จะกลับมาดูดีเหมือนสมัยหนุ่มๆ ได้ไหมนะ
ช่วงท้ายๆ แทบจะเป็นเจียงหยางลากเขาเข้าเส้นชัย
จบ 5 กิโลเมตร เจียงหยางยืนหอบพลางพูดว่า "อย่าเพิ่งนั่ง เดินก่อน ไม่งั้นหน้ามืดแน่ กินน้ำพักหน่อย"
คนดูเองก็คาดไม่ถึงว่าเจียงหยางจะลากหม่าซีซีวิ่งจนจบ 5 กิโลได้จริง
หลายคนรู้สึกประทับใจ เริ่มระดมกดส่งของขวัญกันรัวๆ
【สุดยอด พาบอสหม่าวิ่งจบ 5 โลได้】
【แข็งแกร่งจริงๆ ว่าแต่ดูพวกเขาวิ่งสตรีมแบบนี้ก็น่าสนใจดีนะ】
【ที่ว่าน่าสนใจ คือชอบดูซีซีทรมานใช่ไหม】
【รู้ทันอีก ฮ่าๆๆ】
【น้องชายเรานี่มีของแฮะ】
หลายคนเริ่มตกหลุมรักลูกพี่ลูกน้องตัวน้อยของหม่าซีซีคนนี้แล้ว
หน้าตาดี มีคอนเทนต์ แถมยังมีออร่าความสดใสกระตือรือร้นของวัยรุ่นแผ่ออกมา
จะไม่ให้รักได้ไง?
หม่าซีซีพักจนหายเหนื่อย ก็กระตือรือร้นดึงเจียงหยางมาเซลฟี่ "ไม่ง่ายเลยนะเนี่ย 5 กิโลเกือบทำฉันตาย ต้องถ่ายรูปเช็คอินลงโมเมนต์หน่อย!"
เจียงหยางยื่นหน้าเข้ามาในกล้องมือถือหม่าซีซี พร้อมดึงเพื่อนร่วมชั้นเข้ามาด้วย สามคนถ่ายรูปด้วยกัน ถือว่าเช็คอินสำเร็จ
สำหรับตาแก่ที่ใกล้จะเลข 4 แถมอดนอนเป็นอาชีพ 5 กิโลเมตรคือความท้าทายระดับบอส วันนี้หม่าซีซีรวบรวมความกล้ามาได้ขนาดนี้ ก็ถือว่ากึ่งจำยอมกึ่งเต็มใจ
ตอนวิ่ง อยากจะตายมันซะตรงนั้น แต่พอโดนเจียงหยางลากจนจบ
ความรู้สึกหลังวิ่งจบ 5 กิโล มันทำให้เขารู้สึกเติมเต็มอย่างบอกไม่ถูก
ไม่รู้คิดไปเองไหม แต่รู้สึกตัวเบาขึ้นหน่อยๆ
ทันใดนั้น เขาก็ได้ยินเสียงเจียงหยางพูดขึ้นว่า "วันนี้แค่นี้แหละ พรุ่งนี้เอาใหม่นะ!"
ได้ยินประโยคนั้น หม่าซีซีที่เพิ่งจะยืดอกภูมิใจ ก็รู้สึกหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม "พรุ่งนี้ยังต้องมาอีกเหรอ!"
"ก็แหงสิ" เจียงหยางตอบหน้าตาย "การวิ่งมันต้องทำสม่ำเสมอนะ"
พูดจบ เขาก็เห็นตัวอักษรที่คุ้นเคยลอยขึ้นมาตรงหน้า
【ภารกิจรายวัน: วิ่ง 5 กิโลเมตร รางวัล: แต้มพลิกชะตาแบบสุ่ม】 【ยินดีด้วย รุ่นลุงได้รับแต้มพลิกชะตา 369...】