บทที่ 18 เพลงรักเล็กๆ
บทที่ 18 เพลงรักเล็กๆ
เมื่อเสิ่นฮ่าวส่งอาหารเสือ 67 ถุงออกไป ตัวเลขบนแถบ PK ก็เปลี่ยนเป็น "6600 VS 6700"
หลินเสี่ยวหนิงพลิกกลับมาชนะ!
เมื่อเห็นฉากนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลินเสี่ยวหนิง
เธอพูดด้วยความซาบซึ้งใจว่า "ขอบคุณค่ะ พี่ฮ่าว พี่อยากฟังเพลงอะไรคะ เดี๋ยวเสี่ยวหนิงร้องให้ฟังนะ"
ถึงแม้สิ่งที่เสิ่นฮ่าวส่งให้จะไม่ใช่ของขวัญเสียเงิน เป็นแค่อาหารเสือฟรีๆ แต่ 67 ถุงนี้ก็ได้กู้หน้าให้กับหลินเสี่ยวหนิง
ถ้าเลือกได้ ใครจะอยากแพ้กันล่ะ ถึงจะเป็นแค่การ PK ที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไรก็เถอะ
"ร้องเพลง 'เพลงรักเล็กๆ' ของวง Sodagreen หน่อยครับ" เสิ่นฮ่าวพิมพ์บอก
"ได้เลยค่ะ มอบเพลงรักเล็กๆ ให้พี่ฮ่าวนะคะ"
หลินเสี่ยวหนิงยิ้มพร้อมกับเปิดดนตรีบรรเลง และเริ่มฮัมเพลงเบาๆ ไปตามท่วงทำนองที่ไพเราะ
นี่คือเพลงรักเล็กๆ ที่แสนเรียบง่าย
ขับขานความคดเคี้ยวในหัวใจผู้คน
ฉันคิดว่าฉันมีความสุขเหลือเกิน
เมื่อได้รับความอบอุ่นจากเธอ
บรรยากาศรอบกายพลันเปลี่ยนไป
นี่คือเพลงรักเล็กๆ ที่แสนเรียบง่าย
ขับขานพิราบขาวในหัวใจของเราสอง
ฉันคิดว่าฉันช่างเหมาะสม
กับการเป็นผู้ขับขานบทเพลง
ความเยาว์วัยล่องลอยไปในสายลม
เธอรู้ไหม
ต่อให้พายุฝนจะทำให้เมืองนี้กลับตาลปัตร
ฉันก็จะมอบอ้อมกอดให้เธอ...
…………
เพลงนี้เป็นเพลงโปรดของเสิ่นฮ่าว ถึงแม้ต้นฉบับจะเป็นเสียงผู้ชาย แต่เสียงของหลินเสี่ยวหนิงก็เข้ากับเพลงนี้มาก
โดยเฉพาะตอนที่หลินเสี่ยวหนิงร้องเพลงนี้ เธอใส่อารมณ์ร่วมไปเต็มที่ ดูลึกซึ้งกินใจมาก
ราวกับว่ากำลังพรรณนาความในใจอะไรบางอย่างให้เสิ่นฮ่าวฟัง
พอเพลงจบ เสิ่นฮ่าวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ตอบว่า "เพราะมากจริงๆ เพื่อเพลงนี้ ผมน่าจะส่ง 'แผนที่สมบัติ' ให้คุณสักใบนะเนี่ย"
แผนที่สมบัติคือของขวัญที่แพงที่สุดในแพลตฟอร์ม Huya แผนที่สมบัติหนึ่งใบต้องใช้เงินถึง 5,000 หยวน!
หลินเสี่ยวหนิงตกใจแทบแย่ นึกว่าเสิ่นฮ่าวจะส่งแผนที่สมบัติให้เธอจริงๆ เธอไม่กล้ารับหรอก
เผลอๆ เงินเดือนทั้งเดือนของเสิ่นฮ่าวยังไม่พอค่าแผนที่สมบัติใบเดียวเลยมั้ง จะให้เขามาสิ้นเปลืองขนาดนี้ได้ยังไง!
"อย่าเชียวนะ! พี่ฮ่าวอย่าใจร้อน ตกลงกันแล้วไงคะ ถ้าพี่เห็นฉันเป็นเพื่อน ก็ห้ามเปย์ของขวัญเสียเงินให้เด็ดขาด แค่มาส่งอาหารเสือฟรีช่วยปั่นเลเวลป้ายไฟให้ทุกวันก็พอแล้ว" เธอรีบห้ามปราม
"ฮ่าๆ ผมก็แค่อยากส่ง แต่กระเป๋าตังค์ไม่อำนวยครับ" เสิ่นฮ่าวพิมพ์หยอกเล่น
อาจเพราะหลินเสี่ยวหนิงร้องเพลงเพราะจริงๆ หรืออาจเพราะช่วงเวลานี้คนเริ่มเยอะแล้ว แป๊บเดียวห้องไลฟ์ของเธอก็มีขาจรทยอยเข้ามาเรื่อยๆ
"เฮ้ย สตรีมเมอร์หน้าใหม่เหรอ ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยแฮะ"
มีคนดูพิมพ์ถาม แถมยังเป็นคนดูที่มียศซะด้วย เปิดสถานะ จอมยุทธ์ !
ถึงจะเป็นยศขุนนางขั้นต่ำสุดที่ใช้เงินเปิดแค่ 50 หยวน แต่อย่างน้อยก็พิสูจน์ได้ว่าเป็น ลูกค้าที่ยอมจ่าย ไม่ใช่พวกสายฟรี
"ใช่ค่ะ ฉันเพิ่งเริ่มไลฟ์ เป็นสายร้องเพลง ถ้าทุกคนชอบฟังเพลงก็กดติดตามไว้ได้นะคะ วันหลังแวะมาฟังเพลงกันอีกนะ" หลินเสี่ยวหนิงรีบตอบ
"ทำ 'ท่า S' (S-Squat) เป็นไหม หนึ่งขวดเลือดใหญ่แลกกับหนึ่งท่า S?" จอมยุทธ์คนนั้นถามต่อ
ท่า S?
มันคืออะไรหว่า?
หลินเสี่ยวหนิงเริ่มงงกับสถานการณ์
พี่โจวโจวที่กำลัง PK ด้วยกันเห็นข้อความในช่องแชทฝั่งนี้พอดี ก็เลยช่วยอธิบายให้หลินเสี่ยวหนิงฟังพร้อมรอยยิ้ม "ท่า S คือท่าเต้นท่านึง กำลังฮิตในแพลตฟอร์มเลย เหมือนกับการร้องเพลงนั่นแหละ ให้คนดูเปย์ของขวัญแลกกับการทำท่านี้ เดี๋ยวพี่ทำให้ดูรอบนึง เธอทำตามเดี๋ยวก็เป็นแล้ว"
พี่โจวโจวนี่นิสัยดีใช้ได้ ขนาดเวลานี้ยังอุตส่าห์สอนงานหลินเสี่ยวหนิง
พูดจบ เธอก็เลื่อนเก้าอี้ออกไป ยืนในจุดที่กว้างหน่อย แล้วบิดส่ายร่างกายอย่างยั่วยวน ค่อยๆ ย่อตัวลงช้าๆ
"เอ่อ... แบบนี้นี่เอง!" หลินเสี่ยวหนิงดูจนตาค้าง
จอมยุทธ์คนนั้นพิมพ์มาอีกว่า "ใช่ แบบที่ฝั่งตรงข้ามทำนั่นแหละ หนึ่งขวดเลือดแลกหนึ่งท่า S ได้ไหม?"
เสิ่นฮ่าวมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่เขาไม่ได้พูดอะไร แม้ในใจจะไม่อยากให้หลินเสี่ยวหนิงต้องทำเรื่องพรรค์นี้เพื่อแลกกับของขวัญ
แต่ตอนนี้ทั้งสองคนเป็นอะไรกันล่ะ?
เขามีเหตุผลอะไรไปห้ามคนอื่น
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลินเสี่ยวหนิงก็กัดริมฝีปากเบาๆ แล้วส่ายหน้า "ขอโทษนะคะพี่ชาย ฉันเป็นแค่สตรีมเมอร์ร้องเพลง ไม่รับทำอะไรพวกนี้ค่ะ"
"เหอะๆ ของขวัญก็ไม่เอา สมควรแล้วที่เธอจะเจ๊ง!" จอมยุทธ์ทิ้งประโยคนี้ไว้แล้วกดออกจากห้องไป
ทันใดนั้น คนดูคนอื่นในห้องก็เริ่มผสมโรง
"เป็นสตรีมเมอร์ก็เลิกทำตัวหน้าบางได้แล้ว ไม่งั้นก็อดตายไปซะ!"
"นั่นดิ จะมาแอ๊บใสซื่ออะไรตอนนี้ ออกมาเป็นสตรีมเมอร์แล้ว ยังจะมาทำเป็นนี่ก็ไม่เอานั่นก็ไม่เอา นึกว่าตัวเองอยู่ในโรงละครเวียนนาหรือไงแม่คุณ?"
"ฮ่าๆ สตรีมเมอร์หน้าใหม่ก็งี้แหละ เดี๋ยวสักพักก็รู้เรื่อง ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่ท่า S เลย ให้เรียกว่าป๋าก็ยังยอม"
เมื่อเห็นข้อความถากถางพวกนั้น ใบหน้าของหลินเสี่ยวหนิงก็ซีดเผือดลงเล็กน้อย แต่เธอยังคงยืนกรานอย่างดื้อรั้น "ฉันเป็นแค่สตรีมเมอร์ร้องเพลง อยากให้ทุกคนยอมรับในเสียงร้องของฉันเท่านั้นค่ะ!"
"ผมสนับสนุนคุณนะ เสี่ยวหนิงคุณทำได้ ยึดมั่นในแนวทางของตัวเองเข้าไว้ ไม่จำเป็นต้องไปทำตามคนอื่น"
เสิ่นฮ่าวรู้สึกดีใจลึกๆ เขาดูผู้หญิงคนนี้ไม่ผิด
ถ้าหลินเสี่ยวหนิงทำตัวเหมือนสตรีมเมอร์หญิงคนอื่นๆ ที่ทำทุกวิถีทางเพื่อแลกเศษเงิน ยอมประจบสอพลอคนดูไปทั่ว
เขาคงจะผิดหวังมาก
แต่แผนการของเขาต้องรีบเริ่มแล้ว ไม่งั้นขืนปล่อยให้หลินเสี่ยวหนิงต้องมานั่งทำหน้าตาน่าสงสารได้ของขวัญไม่กี่หยวนแบบนี้ทุกวัน เขาก็ปวดใจเหมือนกัน
…………
การ PK ของหลินเสี่ยวหนิงกับโจวโจวจบลงแล้ว ใช้เวลาเต็มๆ ยี่สิบนาที ตัวเลขสุดท้ายบนแถบ PK หยุดอยู่ที่ "8600 VS 6700" ข้างหน้าคือของโจวโจว ข้างหลังคือของหลินเสี่ยวหนิง
พูดง่ายๆ ก็คือ ทั้งสองคนเสียเวลาไปยี่สิบนาที ร้องเพลงไปคนละเพลง แถมยังช่วยกันเรียกคะแนนตั้งนานสองนาน
สรุปคนนึงได้ของขวัญมูลค่า 8.6 หยวน อีกคนได้ 6.7 หยวน
แถมในยอดนี้ ส่วนใหญ่ยังเป็นอาหารเสือฟรี ที่สตรีมเมอร์เอาไปแลกเป็นเงินไม่ได้อีกต่างหาก
นี่แหละคือความจริงอันโหดร้ายของสตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ!
ไอ้ที่เขาว่าโกยเงินเข้ากระเป๋าวันละเป็นถัง เดือนละหลายแสนหลายล้านน่ะ ไม่ใช่ว่าไม่มี
แต่ในกองทัพคนทำอาชีพสตรีมเมอร์ที่มีอยู่หลายล้านหรืออาจถึงสิบล้านคน จะมีระดับหัวกะทิสักกี่คนกันเชียว คนส่วนใหญ่ก็เป็นแค่ตัวหารที่ไม่มีใครจดจำ
แบกความฝันและจินตนาการก้าวเข้าสู่วงการนี้ แต่พอไลฟ์ไปได้สักพัก ก็ทนต่อไปไม่ไหว ต้องม้วนเสื่อกลับบ้านไปอย่างเงียบเหงา
สังกัดกวงหรงของหลินเสี่ยวหนิง ที่มีสตรีมเมอร์ลงทะเบียนเป็นพันคน แต่เหลือคนที่ยังไลฟ์อยู่ปกติแค่สี่ห้าสิบคน ก็เป็นเครื่องพิสูจน์เรื่องนี้ได้ดี
"เป็นสตรีมเมอร์นี่ไม่ง่ายเลยแฮะ!" หลินเสี่ยวหนิงถอนหายใจ
โจวโจวฝั่งตรงข้ามก็ถอนหายใจเช่นกัน แล้วปลอบเธอว่า "เสี่ยวหนิง เดี๋ยวเธอก็ชินเอง ทางที่ดีเธอต้องวางฟอร์มลงบ้าง อาชีพอย่างพวกเรา พูดน่าเกลียดหน่อยก็เหมือนพวกเล่นปาหี่ขายศิลปะบนเน็ตนั่นแหละ หรือเผลอๆ... จะเรียกว่า 'ขอทานไซเบอร์' เลยก็ยังได้! ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้หรอก ถ้าไม่รู้จักปล่อยวาง ก็ยากที่จะอยู่รอดในวงการนี้"
มองดูแถบ PK แล้วหลินเสี่ยวหนิงก็ได้แต่พูดไม่ออก ถึงพี่โจวโจวจะพูดแรง แต่ความจริงมันก็เป็นแบบนั้น
ต่อให้เป็นขอทานที่นั่งขอตังค์อยู่บนสะพานลอย ผ่านไปยี่สิบนาที ก็คงไม่ได้เงินแค่ไม่กี่หยวนหรอกมั้ง
อ้อ ไม่ใช่สิ ตัวเธอไม่ได้เงินสักกะแดงเดียวเลยต่างหาก เพราะยอดนั่นมันเป็นแค่อาหารเสือฟรี