บทที่ 24 ฝันที่กล้าผจญภัย

บทที่ 24 ฝันที่กล้าผจญภัย
ห้องไลฟ์ของหลินเสี่ยวหนิง เวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง การ PK รอบแรกของสงครามสังกัดได้เริ่มต้นขึ้น
การแข่งขันเล็กๆ ระหว่างสังกัดแบบนี้ ไม่ได้มีพิธีรีตองอะไรมาก ลุยกันให้จบๆ ไป
คืนเดียวแข่งตั้งแต่รอบคัดเลือกยันรอบชิงชนะเลิศ!
คู่แข่งคนแรกของหลินเสี่ยวหนิง คือ เสี่ยวลู่ จากสังกัดฮวาเฉิง ซึ่งก็เป็นเด็กสาววัยรุ่นเหมือนกัน
เสี่ยวลู่ไม่ใช่สตรีมเมอร์ใหญ่อะไร พอจะเรียกได้ว่าเป็นสตรีมเมอร์เกรด C ปลายแถว ในห้องไลฟ์มีคนนั่งโซนวีไอพีแค่ 10-20 คน และมีนักท่องเที่ยวขาจร ประมาณ 100-200 คน
แต่แค่นี้ก็ถือว่าดีกว่าหลินเสี่ยวหนิงมากโขแล้ว
เพราะในห้องไลฟ์ของหลินเสี่ยวหนิง โซนวีไอพีตอนนี้มีแค่ตัวเธอเอง กับเสิ่นฮ่าว และนอกจากนั้นก็มีแต่นักท่องเที่ยวไอดีไก่ ที่ไม่พูดไม่จาอีกสิบกว่าคน
ก่อนจะเชื่อมต่อไมค์ กับหลินเสี่ยวหนิง เสี่ยวลู่ได้เช็คข้อมูลคู่แข่งมาแล้ว ยัย เสี่ยวเสี่ยวหนิง นี่เป็นเด็กใหม่แกะกล่องชัดๆ
บนแรงค์รายสัปดาห์มีแค่ยอดเปย์หลักร้อยอยู่สองคน คนหนึ่งเป็นไอดีของสังกัด อีกคนเป็นผู้คุมห้อง
เปิดสงครามสังกัดรอบแรกมาเจอคู่แข่งแบบนี้ ถ้าไม่ผ่านเข้ารอบก็เสียชาติเกิดแย่!
แต่เสี่ยวลู่เข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่งดี นั่นคือ ห้ามทำสงครามโดยไม่มีการเตรียมพร้อม!
ต่อให้คู่แข่งจะอ่อนแค่ไหน ก็จะประมาทไม่ได้ ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด
เผื่อว่าอยู่ดีๆ ฝั่งโน้นจะมีไอดีไก่โผล่มาเล่นบทวีรบุรุษช่วยสาวงามขึ้นมา เรื่องแบบนี้ใช่ว่าจะไม่เคยเห็น
โดยเฉพาะเวลาสตรีมเมอร์ตัวเล็ก PK กัน ส่วนใหญ่ของขวัญแค่ไม่กี่หยวนก็ตัดสินแพ้ชนะได้แล้ว
"พวกพี่ๆ คะ เดี๋ยวต้องแข่งสงครามสังกัดแล้ว หนูไม่ขอให้ทุกคนเปย์เยอะนะ แค่ช่วยส่งอาหารเสือ ฟรีให้หนูหน่อย หนูก็ขอบคุณมากๆ แล้วค่ะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
"วางใจเถอะเสี่ยวลู่ อาหารเสือพี่พร้อมแล้ว เดี๋ยวจัดให้!"
"เสี่ยวลู่ เสี่ยวลู่ พี่จะเป็นอันดับหนึ่งของหนู! แผนที่สมบัติ ใบหนึ่งพอไหม ไม่พอเดี๋ยวเติมให้! อะไรนะ? พอแล้วเหรอ งั้นถือว่าพี่ไม่ได้พูดละกัน"
เสี่ยวลู่ไม่มีเวลามาสนใจพวกนักท่องเที่ยวไอดีไก่ที่เข้ามาป่วน เธอรัวนิ้วพิมพ์วีแชทหาพี่ใหญ่ของเธออยู่
"พี่เฟิงโซว คะ หนูต้องแข่งสงครามสังกัดแล้ว มาช่วยหนูหน่อยได้ไหม คู่แข่งอ่อนมาก เปย์สักร้อยสองร้อยหยวนก็น่าจะชนะแล้ว เดี๋ยวลงไลฟ์แล้วหนูวิดีโอคอลไปคุยด้วยนะ"
พี่ใหญ่เบอร์หนึ่งของเสี่ยวลู่ คือพี่เฟิงโซวที่เธอกำลังคุยด้วยคนนี้ มียศถึงระดับ "ท่านลอร์ด"
ยศระดับนี้ต้องจ่ายค่าเปิด 1,000 หยวน และค่าต่ออายุเดือนละ 200 หยวน
โดยปกติ คนที่กล้าเปิดยศระดับนี้ ก็ถือว่าเป็นคนที่กล้าใช้เงินในระดับหนึ่ง
พี่เฟิงโซวเป็นที่หนึ่งในแรงค์ของเสี่ยวลู่มาตลอดช่วงนี้ แรงค์รายสัปดาห์มียอดเปย์เกินพันหยวน!
"ที่รักรอแป๊บ เดี๋ยวพี่ออนไลน์เดี๋ยวนี้แหละ!" พี่เฟิงโซวก็เป็นคนใจป้ำ ไม่มีการอิดออด
ปกป้องสตรีมเมอร์สาว เป็นหน้าที่ของพี่ใหญ่เบอร์หนึ่งอย่างเขาอยู่แล้ว!
สิบกว่าวินาทีต่อมา เมื่อเห็นข้อความเอฟเฟกต์บนหน้าจอแจ้งเตือนว่า "อันดับ 1 แรงค์รายสัปดาห์ เฟิงโซว เข้าสู่ห้องไลฟ์" เสี่ยวลู่ก็ยิ้มแก้มปริ
PK ครั้งนี้
นอนมาเห็นๆ!
…
หลินเสี่ยวหนิงและเสี่ยวลู่เชื่อมต่อไมค์กัน หน้าจอห้องไลฟ์ของทั้งสองฝ่ายแบ่งครึ่งหน้าจอ มีแถบ PK ยาวพาดผ่านตรงกลาง
"สวัสดีค่ะพี่สาวฝั่งตรงข้าม หนูชื่อเสี่ยวลู่ จากสังกัดฮวาเฉิง ยินดีที่ได้ PK ด้วยนะคะ"
เสี่ยวลู่เปิดฉากทักทายอย่างสุภาพ
หลินเสี่ยวหนิงรีบตอบกลับ "สวัสดีค่ะพี่เสี่ยวลู่ หนูชื่อเสี่ยวเสี่ยวหนิง จากสังกัดกวงหรง เป็นสตรีมเมอร์มือใหม่ค่ะ เอ่อ เป็นสายร้องเพลงค่ะ"
"งั้นเสี่ยวหนิงต้องออมมือให้พี่หน่อยนะ อย่าตีแรงนักล่ะ พี่ไม่มีตั๋วใหญ่ให้เก็บหรอกนะ" เสี่ยวลู่แกล้งถ่อมตัว
"อ๊ะ... ไม่หรอกค่ะ ไม่หรอก แข่งรอบนี้หนูแค่มาเก็บเกี่ยวประสบการณ์ สู้พี่เสี่ยวลู่ไม่ได้อยู่แล้วค่ะ" หลินเสี่ยวหนิงรีบโบกมือปฏิเสธ
พอได้ยินหลินเสี่ยวหนิงพูดแบบนั้น เสี่ยวลู่ก็วางใจสนิท ดูท่าทางฝั่งนั้นคงไม่คิดจะสู้ในสงครามรอบนี้จริงๆ
ไม่งั้นคงไม่พูดแบบนี้ต่อหน้าคนดูตั้งเยอะแยะ
เอ่อ ดูเหมือนรวมสองห้องแล้วก็มีคนดูไม่กี่คนนี่หว่า
ในห้องไลฟ์เสี่ยวลู่ พี่ใหญ่เฟิงโซวเริ่มหงุดหงิด พิมพ์บอกว่า "รีบๆ เริ่มเถอะ อย่ามัวแต่ลีลา"
เขาชอบผู้หญิงหุ่นแซ่บแบบเสี่ยวลู่ ไม่ได้พิศวาสนังหนูหัวเหลืองที่ดูเหมือนยังโตไม่เต็มวัยฝั่งตรงข้ามสักนิด
พอเริ่ม PK ปุ๊บ พี่เฟิงโซวก็กดส่งปืนยิงเงิน ออกไปทันที
เห็นแค่หน้าจอฝั่งเสี่ยวลู่ มีปืนยิงเงินสีแดงขนาดใหญ่ลอยขึ้นมา แล้วพ่นธนบัตรออกมาอย่างบ้าคลั่ง
"ว้าว ขอบคุณพี่เฟิงโซวสำหรับปืนยิงเงินค่ะ รักนะคะ จุ๊บๆ" เสี่ยวลู่ร้องด้วยความเซอร์ไพรส์
นี่มันของขวัญราคา 300 หยวนเชียวนะ ปกติพี่เฟิงโซวก็ไม่ได้ส่งบ่อยๆ ส่วนใหญ่แกจะส่งแค่หม้อไฟ 66 หยวน หรือป้ายเตือนภัยระดับสูง 88 หยวนมากกว่า
ของขวัญที่ส่งออกไป ส่งผลต่อแถบ PK ทันที
จะเห็นว่าแถบ PK ฝั่งเสี่ยวลู่พุ่งปรู๊ดจนเต็มหลอด ส่วนฝั่งหลินเสี่ยวหนิงหดเหลือสั้นจุ๊ดจู๋
ถ้าใช้ศัพท์วงการสตรีม ก็คือ "โดนตบจนเหลือเซ็นเดียว!"
ถึงจะไม่ได้หวังกับสงครามสังกัดรอบนี้ แต่โดนถล่มยับเยินขนาดนี้ มันก็น่าอายอยู่นะ
แถมหลินเสี่ยวหนิงยังเป็นมือใหม่ หน้ายังไม่หนาพอ หน้าเลยแดงระเรื่อขึ้นมาทันที
เธอกำลังจะหาเรื่องคุยแก้เขิน ก็เห็นข้อความเด้งขึ้นมาในช่องแชทสาธารณะ
"สตรีมเมอร์ ร้องเพลง 'ฝันที่กล้าผจญภัย' เป็นไหม?"
คนที่พิมพ์ถาม คือคนดูไอดีไก่ชื่อ "ชวี่ม่าวเสี่ยนเตอเมิ่ง"
กำลังอึดอัดอยู่พอดี มีคนส่งบันไดมาให้ลงซะงั้น
หลินเสี่ยวหนิงรีบตอบ "ร้องเป็นสิคะ พี่ชายท่านนี้จะขอเพลงเหรอคะ หนึ่งขวดเลือดใหญ่ ต่อหนึ่งเพลงนะคะ"
"อ้าว ต้องจ่ายตังค์ถึงจะฟังได้เหรอ? ผมอยากลองฟังก่อนว่าร้องเพราะไหม แล้วค่อยควักตังค์" เจ้า ชวี่ม่าวเสี่ยนเตอเมิ่ง พิมพ์ตอบกลับมา
หลินเสี่ยวหนิงรู้สึกจนใจ นี่คงเป็นคนดูหน้าใหม่อีกคนสินะ ไม่รู้กฎกติกาของแพลตฟอร์มเลย
แต่ก็ช่างเถอะ ไหนๆ ก็ว่างอยู่ ไม่เปย์ของขวัญก็ร้องให้!
"ได้ค่ะ งั้นจัดเพลง 'ฝันที่กล้าผจญภัย' ให้พี่ชายท่านนี้ ดูจากชื่อพี่แล้ว น่าจะชอบเพลงนี้มากสินะคะ"
เธอเปิดดนตรีประกอบในโปรแกรม Kugou แล้วหลินเสี่ยวหนิงก็เริ่มร้อง
เมื่อหัวใจสองดวงเริ่มสั่นไหว
เมื่อดวงตาของเธอเริ่มหลบสายตา
เมื่อความรักค่อยๆ ถูกบดบัง เหลือเพียงความมืดมิด
ระยะห่างดั่งเงาที่ถูกลากยาวออกไป
เมื่อเรื่องราวความรัก เหลือเพียงคำบอกเล่า
ฉันมองไม่เห็นใบหน้าอันใสซื่อของเธออีกแล้ว
เมื่อทุกวินาทีของชีวิต หมุนรอบตัวเธอ
ยิ่งใจยึดติดเท่าไหร่ ก็ยิ่งเจ็บปวดทวีคูณ
ความฝันเหล่านั้นที่เธอช่างกล้าผจญภัย
ฉันจะบ้าบิ่นไปเป็นเพื่อนเธอ
เสียงเพลงอันไพเราะดังขึ้น หลินเสี่ยวหนิงร้องไปก็อินไปกับบทเพลง
เธอมีจุดเด่นในการร้องเพลงคือใส่อารมณ์ความรู้สึกได้ดี บวกกับเคยผ่านการฝึกฝนอย่างมืออาชีพมา น้ำเสียงก็ดี
ดังนั้น การร้องเพลงของเธอจึงถือว่าเพราะมาก
พอร้องจบเพลง หลินเสี่ยวหนิงก็พอใจมาก เธอรู้สึกว่าตัวเองทำได้ดี แม้จะเทียบต้นฉบับไม่ได้ แต่ก็น่าจะได้สัก 90 คะแนนแหละน่า
เธอพูดพร้อมรอยยิ้ม "เป็นไงคะ เพลงนี้ร้องได้..."
พูดยังไม่ทันจบ จู่ๆ หลินเสี่ยวหนิงก็ต้องอ้าปากค้าง ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ราวกับได้เห็นเรื่องเหลือเชื่อปรากฏขึ้นตรงหน้า!