บทที่ 39 ใจคอไม่ดี

บทที่ 39 ใจคอไม่ดี
หลินเสี่ยวหนิงตกอยู่ในอาการมึนงงตั้งแต่ได้เจอพี่เมิ่งในไลฟ์คืนนี้
กระทั่งลงสตรีมไปแล้ว สมองก็ยังเบลอๆ อยู่
เธอไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าสถานการณ์นี้มันคืออะไรกันแน่
ทำไมจู่ๆ ถึงมีพี่ใหญ่โผล่มาในห้องสตรีมของเธอ?
ทำไมเสินฮ่าวระดับนี้ถึงได้ถูกตาต้องใจเธอ?
เธอร้องเพลงเพราะขนาดนั้นเลยเหรอ?
เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง สตรีมเมอร์หน้าใหม่คนหนึ่ง จู่ๆ ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ หลินเสี่ยวหนิงบอกได้คำเดียวว่า ใจคอไม่ดีเลย
ส่วนพี่ฮวาที่ดูสตรีมของหลินเสี่ยวหนิงอยู่ อยากจะกระชากตัวเธอลงมา แล้วขึ้นไปสตรีมแทนซะเหลือเกิน
ความฝันสูงสุดของคนเป็นสตรีมเมอร์ ไม่ใช่การได้เจอพี่ใหญ่ที่รักและคอยซัพพอร์ตหรอกหรือ?
ดวงของหลินเสี่ยวหนิงมันเฮงทะลุฟ้าจริงๆ เพิ่งสตรีมได้แค่สามวันก็เจอพี่เมิ่งเข้าให้แล้ว แถมดูจากทรงของพี่เมิ่ง นี่มันระดับเสินฮ่าวตัวท็อปชัดๆ!
โอกาสแบบนี้ล้ำค่าเกินกว่าจะบรรยาย!
ถ้าจัดการไม่ดี ทำให้พี่เมิ่งไม่พอใจจนเสียพี่ใหญ่คนนี้ไป
วันหน้าจะหาเสินฮ่าวที่ถูกใจเธอแบบนี้อีก ยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร!
มีของดีอยู่ในมือแล้วไม่รู้จักรักษา พอเสียไปจริงๆ แล้วจะมานั่งเสียใจทีหลังก็ไม่ทันแล้ว!
ไม่เห็นเหรอว่าสตรีมเมอร์ตัวเล็กตัวน้อยตั้งเท่าไหร่ กัดฟันสู้มาเป็นปีสองปีหรือนานกว่านั้น ก็ยังไม่เกิด สุดท้ายก็ได้แต่ถอดใจอำลาวงการไปเงียบๆ
ดังนั้น เธอต้องติวเข้มหลินเสี่ยวหนิงอย่างหนัก ว่าจะทำยังไงถึงจะมัดใจพี่เมิ่งให้อยู่หมัด!
พอหลินเสี่ยวหนิงลงสตรีม พี่ฮวาก็พุ่งเข้าไปหาทันที ดึงตัวหลินเสี่ยวหนิงไว้แล้วพูดว่า "อย่าเพิ่งรีบกลับมหาลัย มานี่ พี่มีเรื่องต้องสอนงาน"
หลินเสี่ยวหนิงสะดุ้งโหยง ลังเลอยู่ครู่หนึ่งถึงพูดว่า "พี่ฮวา หนูต้องรีบไปขึ้นรถเมล์เที่ยวสุดท้ายนะคะ ขืนช้ากว่านี้เดี๋ยวไม่ทัน"
พี่ฮวากุมขมับจนปัญญา ยัยเด็กบื้อนี่ ยังจะมาห่วงเรื่องรถเมล์อยู่อีก
เธอใส่อารมณ์ด้วยความขัดใจ "วันนี้ไม่สิ ตั้งแต่นี้ไป เวลามาทำงานให้เรียกแท็กซี่! แท็กซี่น่ะเข้าใจไหม? เธอรู้ไหมว่าคืนนี้เธอทำเงินไปเท่าไหร่? เสี่ยวหนิง เธอเป็นสตรีมเมอร์ใหญ่แล้วนะ วางตัวให้มันสมฐานะหน่อย! รถเมล์ รถไฟใต้ดิน มันไม่เหมาะกับเธอแล้ว อีกสักเดือนสองเดือน เผลอๆ เธอจะซื้อรถขับเองได้แล้วด้วยซ้ำ แถมยังเป็นพวกรถสปอร์ตอย่างปอร์เช่ หรือเฟอร์รารี่เลยนะ!"
หลินเสี่ยวหนิงเบิกตากว้าง พี่ฮวาพูดจริงเหรอเนี่ย?
ถึงคืนนี้เธอจะได้เงินเยอะก็จริง แต่เหมือนพี่เมิ่งจะแค่เปิดยศขุนนางให้ไม่กี่คน แล้วเปย์ของขวัญไปประมาณ แสนกว่าหยวนมั้ง
ตามเรตส่วนแบ่งของขวัญ เธอจะได้ส่วนแบ่ง 35% ก็คือประมาณสามหมื่นสี่หมื่นหยวน
เงินแค่นี้ ยังห่างไกลจากปอร์เช่ เฟอร์รารี่ลิบลับ ซื้อได้แค่รถบังคับวิทยุมากกว่ามั้ง
…………
พี่ฮวาลากหลินเสี่ยวหนิงมานั่ง แล้วเทศนายกใหญ่ "เธอนี่นะ อย่าคิดว่าคืนนี้พี่เมิ่งเปย์ให้น้อยเชียว! เดี๋ยวพี่จะดีดลูกคิดให้ดู แค่เปิดยศขุนนาง ยศเล็กๆ ไม่พูดถึงนะ เอาแค่จักรพรรดิ กับราชา สองยศนี้ ยอดเงินหมุนเวียนก็ปาเข้าไปแสนแปดแล้ว! หลังบ้านเธอจะได้ส่วนแบ่งจากการเปิดยศอีกสามหมื่นกว่าหยวน อันนี้สังกัดไม่หักเปอร์เซ็นต์นะ!
นอกจากนี้ ยอดเปย์ในบอร์ดประจำสัปดาห์ของเธอ พี่เมิ่งเปย์ไปทั้งหมดแสนห้าร้อยหยวน ครองอันดับหนึ่ง
อันดับสองคือพี่เหลยเหลย ก็สักสองหมื่นได้มั้ง
อันดับสามพี่เทียน ห้าพันหยวน
สามคนนี้รวมกันก็แสนสามเข้าไปแล้ว!
เท่ากับว่า แค่คืนนี้คืนเดียว ยอดของขวัญหมุนเวียนของเธอทะลุสามแสนหยวน ซึ่งจะทำให้เธอได้ส่วนแบ่งเรตสูงสุดของเดือนนี้ คือ 40%!
ค่าคอมมิชชั่นเปิดยศสามหมื่นสาม บวกกับส่วนแบ่งของขวัญห้าหมื่นสอง คืนนี้เธอฟันเงินไปแปดหมื่นห้าพันหยวน!"
ได้ยินตัวเลขรัวๆ จากปากพี่ฮวา หลินเสี่ยวหนิงฟังจนตาค้าง
คืนเดียวหาเงินได้แปดหมื่นห้า
มันเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?
แน่นอน เธอรู้ว่าพี่ฮวาไม่มีทางโกหกเธอหรอก ถ้าพี่เขาบอกว่าได้เท่านี้ ก็ต้องได้เท่านี้จริงๆ
จู่ๆ ก็มีเงินเยอะขนาดนี้ จะเอาไปใช้อะไรดีนะ
พี่ฮวาเหลือบมองเธอ แล้วพูดต่อ "เธอเพิ่งเริ่มสตรีม ยังไม่เข้าใจหรอกว่าการมีพี่ใหญ่สักคน มันมีความหมายกับสตรีมเมอร์ขนาดไหน! ไม่ต้องพูดถึงพี่เมิ่งนะ ลองดูอันดับสองอันดับสามของเธอสิ ถ้าไม่มีพี่เมิ่ง สองคนนั้นจะโผล่มาเปย์ของขวัญให้เธอไหม?"
หลินเสี่ยวหนิงส่ายหน้าดิก ไม่มีทางอยู่แล้ว
พี่เหลยเหลยสองวันก่อนไม่เคยเฉียดมาห้องเธอด้วยซ้ำ ส่วนพี่เทียนยิ่งเหมือนคนละโลก ไม่เกี่ยวข้องกันเลย
คืนนี้ทั้งสองคนมาได้ ก็เพราะเกรงใจพี่เมิ่งทั้งนั้น
คิดได้ดังนั้น เธอทำหน้าครุ่นคิด "หนูเริ่มเข้าใจนิดๆ แล้วค่ะ คือถ้ามีพี่ใหญ่หนึ่งคน ก็จะดึงดูดพี่ใหญ่คนอื่นๆ มาเปย์ให้หนูด้วยใช่ไหมคะ?"
พี่ฮวาถอนหายใจยาว ยัยเด็กนี่หัวไวใช้ได้ สมกับเป็นเด็กมหาลัย เรียนรู้เร็ว
"ใช่แล้ว! คนระดับพี่เมิ่ง ต่อไปต้องดังระเบิดใน Huya แน่! แน่นอนว่าเขาคงไม่เปย์ให้เธอคนเดียวหรอก คงไปเดินเล่นห้องอื่น เปย์ให้คนอื่นบ้าง แต่เธอต้องจำไว้ เขาปรากฏตัวครั้งแรกที่ห้องเธอ เขาคือพี่ใหญ่ของเธอ! ห้องสตรีมของเธอ ตอนนี้ใครๆ ก็เรียกว่า 'จุดเริ่มต้นความฝัน' นี่คือต้นทุนที่แพงที่สุดของเธอ!
เวลาพี่เมิ่งไปเปย์ให้สตรีมเมอร์คนอื่น สตรีมเมอร์พวกนั้นรวมถึงพี่ใหญ่ของพวกเขาก็ต้องแวะเวียนมาเปย์คืนที่ห้องเธอตามมารยาท นี่แหละคือ 'การตอบแทนน้ำใจ' ของวงการสตรีม
สรุปง่ายๆ คือ ต่อไปนี้นะ เธอนั่งกินนอนกินได้เลย
เสี่ยวหนิง ยินดีด้วยนะ ว่าที่เศรษฐีนีตัวน้อยรายได้เดือนละล้าน!"
…………
หลินเสี่ยวหนิงเดินมาที่ริมถนน โบกเรียกแท็กซี่
พอรถออกตัว เธอนั่งอยู่เบาะหลัง นึกถึงเรื่องราวในคืนนี้ รู้สึกมีคำพูดมากมายอัดอั้นอยากจะเล่าให้ใครสักคนฟัง
จะเล่าให้ที่บ้านฟังก็คงไม่ได้ เรื่องมาเป็นสตรีมเมอร์นี่ยังไม่กล้าบอกเลย ผู้หลักผู้ใหญ่เขามักจะมองอาชีพนี้ในแง่ลบ
ก็ข่าวเกี่ยวกับสตรีมเมอร์ที่เห็นกันบ่อยๆ มันมีแต่เรื่องฉาวๆ นี่นา
อย่างเช่น 'หนุ่มยักยอกเงินบริษัทเปย์สตรีมเมอร์ จนติดคุกหัวโต!'
'สตรีมเมอร์สาวเป็นมือที่สาม ทำลายครอบครัวเศรษฐี'
'หนุ่มทุ่มเงินล้านเปย์สตรีมเมอร์สาว แฉเบื้องหลังมีข้อแลกเปลี่ยนสกปรก' เป็นต้น...
ถึงหลินเสี่ยวหนิงจะไม่ทำเรื่องพรรค์นั้น และไม่คิดจะทำ แต่ก็ห้ามความคิดคนอื่นไม่ได้ เธอเลยเลือกที่จะปิดเงียบ ไม่บอกที่บ้านว่าทำอาชีพนี้
ยังไงซะเธอก็ไม่ได้กะจะยึดอาชีพนี้ไปตลอดชีวิต แค่หาเงินค่าขนมเฉยๆ
ส่วนเพื่อนที่มหาลัย หลินเสี่ยวหนิงก็ไม่อยากบอก นี่ก็ถือว่าเธอรวยทางลัดแล้วนะ...
เดิมทีก็เป็นนักเรียนจนๆ เหมือนกัน จู่ๆ เธอก็แอบรวยขึ้นมาคนเดียว มันดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่
คิดไปคิดมา มีอยู่คนเดียวที่คุยเรื่องพวกนี้ได้ นั่นก็คือ เสิ่นฮ่าว!
เธอจึงหยิบมือถือ พิมพ์ข้อความ วีแชท หาเสิ่นฮ่าว
"ฮัลโหล! อยู่ห้องเปล่า? ออกมากินมื้อดึกกัน ฉันเลี้ยงเอง! รู้นะว่าฉันรวยแล้ว อะฮ่าๆ"
…………
เสิ่นฮ่าวเห็นข้อความของหลินเสี่ยวหนิง ก็เผยรอยยิ้มออกมา
ยังดีนะ ยัยหนูนี่พอรวยแล้วไม่ลืมเพื่อนยากจน คนนี้ ยังร่าเริงสดใสเหมือนเดิม
เขาพิมพ์ตอบกลับ "เอาสิ เจอกันร้านเดิม คืนนี้จะกินล้างผลาญเศรษฐีให้หนำใจเลย"
ที่ร้านอาหารสไตล์ฮ่องกง ร้านเดิม ทั้งสองนั่งกินมื้อดึกพลางคุยสัพเพเหระ
"ต่อไปฉันจะดูแลคุณเอง! ฉันรวยแล้ว! คุณกำลังสตาร์ทอัพทำเกมมือถืออยู่ใช่ไหม เดี๋ยวพอค่าคอมมิชชั่นฉันออก ฉันจะแบ่งไปลงทุนให้คุณก้อนนึง ถึงตอนนั้นคุณต้องเรียกฉันว่า 'นายหญิง' แล้วนะ คิคิ" หลินเสี่ยวหนิงอารมณ์ดีสุดๆ ให้สัญญากับเสิ่นฮ่าวเป็นมั่นเป็นเหมาะ
"ไม่มีปัญหา ถึงตอนนั้นเรามาสร้างธุรกิจด้วยกัน อ้อ อีกสองสามวันพอเธอเริ่มดังแล้ว อย่าลืมช่วยโปรโมทเกมให้ฉันด้วยล่ะ" เสิ่นฮ่าวยิ้มรับมุก
"แน่นอนอยู่แล้ว! พอเกมคุณเปิดเซิร์ฟ เดี๋ยวฉันจะลองชวนพี่เมิ่งไปเล่นดู เขาเป็นคนรวย ถ้าเขาไปเล่นเกมคุณ คุณรวยเละแน่ ไม่ได้การละ เราต้องมาวางแผนกันว่าจะหลอกล่อเขายังไงดี" หลินเสี่ยวหนิงพูดทีเล่นทีจริง
เสิ่นฮ่าวกับเธอก็เลยนั่งคุยกันอย่างออกรส ว่าจะทำยังไงถึงจะแนะนำเกมให้พี่เมิ่งรู้จักแบบเนียนๆ
เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปไวเสมอ
พอกินเสร็จ เสิ่นฮ่าวไปส่งหลินเสี่ยวหนิงที่หอพัก ก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว
ได้เวลาที่ระบบจะสรุปยอดบัญชีอีกครั้ง