บทที่ 55 ต่อไปนี้ต้องเรียกฉันว่า บอส นะ

บทที่ 55 ต่อไปนี้ต้องเรียกฉันว่า บอส นะ
เสิ่นฮ่าวมีธุระจริงๆ เพราะหลินเสี่ยวหนิงเพิ่งส่งข้อความ วีแชท มาหาเขา
เธอบอกว่าวันนี้จะลงไลฟ์เร็วกว่าปกติ เพื่อเลี้ยงมื้อดึกเขา และมีเรื่องอยากจะปรึกษาด้วย
เรื่องของไอ้หัวล้านหรือมู่เป่าเป่า ย่อมเทียบไม่ได้กับเรื่องที่หลินเสี่ยวหนิงนัดกินข้าว ดังนั้นเสิ่นฮ่าวจึงกดออกจากแอป Huya อย่างไม่ลังเล
เตรียมตัวเก็บข้าวของ ไปหาหลินเสี่ยวหนิง
............
ในขณะที่เสิ่นฮ่าวใช้ไอดี ชวี่ม่าวเสี่ยนเตอเมิ่ง ช่วยไอ้หัวล้านตีดาราประจำสัปดาห์ และสาดกระสุนไปนับสิบล้าน
สตรีมเมอร์ทั้งแพลตฟอร์มต่างพากันถ่ายทอดสดสงครามครั้งนี้
แต่ในห้องไลฟ์ของหลินเสี่ยวหนิง กลับไม่มีการถ่ายทอดสด
ไม่เพียงแต่ไม่ถ่ายทอดสด แม้แต่ตัวหลินเสี่ยวหนิงเองก็ไม่ได้อยู่หน้ากล้อง เธอเปิดเอฟเฟกต์การ์ตูนเคลื่อนไหวทิ้งไว้ เปิดเพลงคลอไปเรื่อยๆ ส่วนคนหายตัวไปแล้ว
เพราะพี่เมิ่งจากไป ยอดคนดูที่พุ่งแตะหลักหมื่นเมื่อครู่ก็ร่วงกราวรูดลงมา
พวกคนดูขาจรที่ชอบมุงดูเรื่องสนุกๆ ต่างก็ตามพี่เมิ่งไปที่ห้องไอ้หัวล้านกันหมด หลินเสี่ยวหนิงเองก็ยังไม่มีแฟนคลับเดนตายอะไร ดังนั้นห้องไลฟ์จึงเงียบเหงาอย่างน่าใจหาย นานๆ ทีจะมีคอมเมนต์โผล่มาสักหนึ่งหรือสองข้อความ ซึ่งก็เป็นของขาจรที่ผ่านมาเห็น
"นี่เหรอสตรีมเมอร์หญิงที่พี่เมิ่งดัน?"
"ใช่ ดูอันดับหนึ่งบนบอร์ดสิ! พี่เมิ่งเปย์ไปล้านกว่า!"
"อิจฉาว่ะ สตรีมเมอร์เปิดเพลงทิ้งไว้ รายได้วันละล้าน!"
แล้วหลินเสี่ยวหนิงหายไปไหน?
ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในห้องทำงานของพี่ฮวา กำลังปรึกษาเรื่องสำคัญอยู่
"พี่ฮวาคะ หนูขอเบิกเงินล่วงหน้าหน่อยได้ไหมคะ?" หลินเสี่ยวหนิงถาม
ในใจเธอรู้สึกตุ้มๆ ต่อมๆ เพราะยอดเงินที่เธอจะขอล่วงหน้าดูเหมือนจะเยอะไปหน่อย ถ้าเกิดพี่ฮวาปฏิเสธทันควันจะทำยังไงดีนะ
แต่ผิดคาด พี่ฮวารับปากอย่างรวดเร็วและใจป้ำสุดๆ "ไม่มีปัญหา จะเบิกเท่าไหร่ล่ะ?"
หลินเสี่ยวหนิงหารู้ไม่ว่า สถานะของเธอในใจพี่ฮวาตอนนี้ พุ่งทะยานขึ้นไปเป็น "เบอร์หนึ่งของสังกัด" เรียบร้อยแล้ว!
คืนนี้ ทันทีที่พี่เมิ่งออนไลน์ สิ่งแรกที่ทำคือเข้ามาฟังเพลงในห้องหลินเสี่ยวหนิง แถมยังเสนอตัวจะช่วยดันเธอชิงดาราประจำสัปดาห์โดยที่เธอไม่ได้ร้องขอ
ที่สำคัญ ดาราประจำสัปดาห์รอบนี้ไม่ใช่แค่ระดับสองสามแสนเหมือนคนอื่น
แต่เปย์ตูมเดียวหนึ่งล้าน!
ทุกคนดูออกหมดแล้วว่าพี่เมิ่งเอ็นดูและให้ความสำคัญกับหลินเสี่ยวหนิงขนาดไหน
จุดเริ่มต้นของความฝัน ของจริง!
ในสถานการณ์แบบนี้ หลินเสี่ยวหนิงแทบจะเดินกร่างในบริษัทได้แล้ว แค่ขอเบิกเงินล่วงหน้านิดหน่อยจะไปยากอะไร
อีกอย่าง ยอดของขวัญเดือนนี้ของหลินเสี่ยวหนิงพุ่งไปถึงหนึ่งล้านหนึ่งแสนกว่าแล้ว!
เดือนหน้า แค่ค่าคอมมิชชั่นอย่างเดียวเธอก็จะได้ส่วนแบ่งสี่แสนกว่า ดังนั้นพี่ฮวาจึงไม่กังวลเลยสักนิดว่าเธอจะไม่มีปัญญาใช้คืน
............
"เอ่อ งั้น... งั้นขอเบิกสักแสนนึงก่อนได้ไหมคะ" หลินเสี่ยวหนิงคิดสักพักแล้วเอ่ยปาก
"ได้สิ เธอไปเอาใบคำร้องที่ห้องการเงินมากรอกเลยนะ ระบุไปด้วยว่าหักจากส่วนแบ่งเดือนนี้ ช่างเถอะ เดี๋ยวพี่โทรบอกการเงินให้เอามาให้เอง" พี่ฮวาพูดอย่างใจดี
ไม่นานนัก ขั้นตอนก็เสร็จสิ้น ฝ่ายการเงินโอนเงินหนึ่งแสนหยวนเข้าบัญชีหลินเสี่ยวหนิงผ่านระบบออนไลน์ทันที
แน่นอนว่าไม่ได้ใช้บัญชีบริษัท แต่เป็นบัญชีเงินสำรองฉุกเฉินที่สังกัดเปิดไว้
เมื่อเห็นหลินเสี่ยวหนิงได้รับเงินแล้ว พี่ฮวาก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ตอนนี้รู้แล้วใช่ไหมว่าทำอาชีพสตรีมเมอร์มันทำเงินได้ดีขนาดไหน! คืนเดียวรายได้สี่แสน เดือนหน้าเธอถอยรถหรูได้เลยนะ พี่แนะนำนะ เอาให้จบทีเดียว อย่าไปเสียดายเงิน ซื้อรถสปอร์ตราคาล้านกว่าไปเลย! พวกเราเป็นสตรีมเมอร์ เงินมันหาง่ายอยู่แล้ว"
หลินเสี่ยวหนิงรีบโบกมือปฏิเสธ ยิ้มเขินๆ "หนูไม่กล้าคิดถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ คืนนี้อาจจะแค่โชคดีเจอพี่เมิ่งเปย์หนัก พูดจริงๆ นะคะ ตอนนี้หนูยังใจสั่นอยู่เลย กลัวว่า... กลัวว่าพี่เมิ่งจะเมาแล้วเปย์ พอสร่างเมามาทวงเงินคืนจะทำยังไง เงินก้อนนี้ หนูยืมมาเพื่อช่วยเพื่อนทำธุรกิจน่ะค่ะ"
"ฮึๆ เธอคิดมากไปแล้ว เธอเพิ่งวิ่งมาขอเบิกเงินคงยังไม่รู้สินะ เมื่อกี้พี่เมิ่งเพิ่งไปช่วยพี่เทียนฟาดดาราประจำสัปดาห์สิบล้านมาหมาดๆ!" พี่ฮวามองเธออย่างขำๆ แล้วพูด
หลินเสี่ยวหนิงตาโตเท่าไข่ห่าน เธอนึกภาพไม่ออกจริงๆ ว่าต้องรวยขนาดไหนถึงจะใช้เงินในโลกออนไลน์คืนเดียวสิบเอ็ดล้าน!
แต่พี่ฮวาสะดุดหูกับประโยคท้ายของหลินเสี่ยวหนิง เลยถามด้วยความสงสัย "ให้เพื่อนยืม? เพื่อนเธอทำอะไรเหรอ"
"ทำเกมมือถือค่ะ เขาเพิ่งเริ่มก่อตั้งธุรกิจ ช่วงนี้กำลังต้องใช้เงิน หนูเห็นว่า ตัวเองเพิ่งมีรายได้เข้ามานิดหน่อย เลยอยากช่วยเขา" หลินเสี่ยวหนิงตอบอย่างเขินอาย
"ทำเกมมือถือ? คงไม่ใช่... คนนั้นหรอกนะ คนที่มาเป็นแอดมินให้เธอ" พี่ฮวาถามด้วยความประหลาดใจ
หลินเสี่ยวหนิงเพิ่งแนะนำเสิ่นฮ่าวให้มาสมัครเป็นแอดมิน ตอนนั้นบอกว่าเป็นเพื่อน ทำงานเป็นคอลเซ็นเตอร์บริษัทเกมมือถือ
"ใช่ค่ะ เขาคนนั้นแหละ" หลินเสี่ยวหนิงพยักหน้า
พี่ฮวาส่ายหัว "ยัยเด็กโง่ช่างเถอะ ยังไงตอนนี้สำหรับเธอเงินแสนนึงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่พี่ขอเตือนไว้นะ คบเพื่อนต้องระวังตัวบ้าง อย่าไปหลงคารมใครเขาจนทุ่มหมดหน้าตัก สังคมข้างนอกน่ะ มันซับซ้อนกว่าในรั้วมหาวิทยาลัยเยอะ"
หลินเสี่ยวหนิงนึกย้อนไปถึงคืนที่เจอกับเสิ่นฮ่าว สภาพที่น่าเห็นใจของเขาบนรถเมล์ และคำพูดที่หนักแน่นว่า "ผมต้องคืนให้แน่นอน"
ใบหน้าของเธอเปื้อนยิ้ม เธอตอบพี่ฮวาไปว่า "ไม่ค่ะ หนูเชื่อใจเขา!"
พี่ฮวาส่ายหน้าไม่พูดอะไร คนเรานะ ต้องเจ็บตัวสักครั้งถึงจะฉลาดขึ้น
ตอนนี้พูดยังไงก็คงไม่ฟังหรอก
หลังจากได้เงินแล้ว หลินเสี่ยวหนิงก็รีบวิ่งกลับไปที่ห้องไลฟ์ ดูแวบหนึ่งเห็นว่าไม่มีคนดูจริงๆ
เสิ่นฮ่าวที่ควรจะทำหน้าที่แอดมิน ตอนนี้ก็ไม่รู้หายไปไหน
เธอเลยตัดสินใจกดปิดไลฟ์ก่อนเวลา แล้วส่งข้อความหาเสิ่นฮ่าว
"ฉันลงไลฟ์แล้วนะ กำลังนั่งแท็กซี่กลับ อีกยี่สิบนาทีเจอกันที่เดิม เดี๋ยวเลี้ยงมื้อดึก! มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย รอฉันด้วยนะ"
............
ยี่สิบนาทีต่อมา เสิ่นฮ่าวยืนอยู่หน้าร้านอาหารสไตล์ฮ่องกง มองดูหลินเสี่ยวหนิงที่เดินจ้ำอ้าวเข้ามาหาด้วยรอยยิ้ม
เพราะเพิ่งไลฟ์เสร็จ หลินเสี่ยวหนิงจึงแต่งหน้าอ่อนๆ ยิ่งขับเน้นความสดใสสมวัย
ผมสั้นประบ่าปลิวไสวตามแรงลมยามค่ำคืน ดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย
บนจมูกโด่งรั้นมีเหงื่อผุดซึมออกมานิดๆ เพราะความรีบร้อน
เธออาจจะไม่ใช่ผู้หญิงที่สวยที่สุดที่เสิ่นฮ่าวเคยเจอ
แต่ทว่า ในใจของเสิ่นฮ่าว เธอคือคนที่ งดงาม ที่สุด
สวยจากข้างในสู่ข้างนอก!
...
พอเดินเข้ามาในร้านนั่งลงยังไม่ทันสั่งอาหาร หลินเสี่ยวหนิงก็ยิ้มแฉ่งแล้วพูดว่า "เอามือถือออกมาหน่อย"
เสิ่นฮ่าวหยิบมือถือออกมาอย่างงงๆ
หลินเสี่ยวหนิงกดอะไรยุกยิกบนมือถือตัวเองแป๊บเดียว หน้าจอมือถือของเสิ่นฮ่าวก็สว่างวาบ มีแจ้งเตือน วีแชท เข้า
เขาเปิดดูด้วยความสงสัย พบว่าหลินเสี่ยวหนิงโอนเงินให้เขา ยอดเงินหนึ่งแสนหยวน!
"เธอ ทำแบบนี้ทำไม?" เสิ่นฮ่าวเงยหน้ามองหลินเสี่ยวหนิงแล้วถามด้วยความตกใจ
"ก็นายบอกว่าจะสร้างธุรกิจทำเกมมือถือไม่ใช่เหรอ นี่คือเงินลงทุนของฉัน ขอถือหุ้นด้วยนะ ถ้าได้กำไรต้องแบ่งให้ฉันด้วยล่ะ ต่อไปนี้ต้องเรียกฉันว่า 'บอส' เข้าใจไหม?"
มองดูรอยยิ้มหวานหยดของหลินเสี่ยวหนิง เสิ่นฮ่าวถึงกับอึ้งไปเลย