บทที่ 76 เจอกันรอบชิง!

บทที่ 76 เจอกันรอบชิง!
ในขณะที่มู่เป่าเป่ากำลังทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไร
โชคดีที่หัวหน้าสังกัดเหล่าลิ่วกับพี่จิ่วคุยธุระกันเสร็จพอดี และได้รับแจ้งจากทีมงานฝ่ายปฏิบัติการ จึงรีบบึ่งมาที่ห้องของมู่เป่าเป่า
เห็นยอดคนดูแสนกว่าคนกับคอมเมนต์ที่ไหลเป็นน้ำป่า เหล่าลิ่วก็แอบหวั่นใจ
มิน่าล่ะไอ้เฉามันถึงได้ชิ่งหนี สถานการณ์แบบนี้รับมือยากจริงๆ
ตอนนี้ไอ้เฉาก็หนีไปแล้ว มู่เป่าเป่าจะหนีตามไปไม่ได้เด็ดขาด
เพราะสังกัดฮวาเฉิงต้องมีใครสักคนยืนหยัดรับหน้าเสื่อ เพื่อประคองสถานการณ์ไว้
ไม่งั้นคลื่นคนดูมหาศาลนี้จะกระจายตัวออกไป "อาละวาด" ตามห้องสตรีมเมอร์เล็กๆ ของฮวาเฉิง
สตรีมเมอร์พวกนั้นไม่มีทางรับมือไหวแน่
ในเมื่อมู่เป่าเป่าเป็นคนก่อเรื่อง ก็ต้องแก้ที่นี่แหละ
เหล่าลิ่วพิมพ์บอกว่า "เปิดกล่องโถวปั่ง เดี๋ยวฉันจะคุยกับคนดูหน่อย"
มู่เป่าเป่าเห็นข้อความของหัวหน้า เหมือนยกภูเขาออกจากอก ในที่สุดหัวหน้าก็มาช่วยแล้ว
เธอรีบทำตามอย่างพี่เทียน เปิดกล่องโถวปั่ง ตั้งค่าให้แสดงข้อความระดับจักรพรรดิ ซึ่งเหล่าลิ่วก็มียศจักรพรรดิเช่นกัน
ตอนนี้คนดูเริ่มเหนื่อยกับการสแปมข้อความแล้ว พอเห็นหัวหน้าสังกัดฮวาเฉิงจะออกมาพูด ทุกคนก็หยุดรอดูว่าเหล่าลิ่วจะว่ายังไง
เหล่าลิ่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพิมพ์ว่า
"ก่อนอื่น การที่มู่เป่าเป่ากล่าวหาว่าพี่เมิ่งเป็นไอดีหน้าม้าโดยไม่มีหลักฐาน ถือว่าไม่เหมาะสมจริงๆ"
เห็นประโยคนี้ มู่เป่าเป่าคิ้วกระตุก อยากจะกรี๊ด
เรื่องไอดีหน้าม้านี่ไม่ใช่พวกพี่กับพี่เฉา พี่จิ่ว คุยกันเองหรอกเหรอ ทำไมตอนนี้มาโยนความผิดให้ฉันล่ะ!
แต่เธอก็ต้องกลืนความไม่พอใจลงคอ เพราะนั่นคือหัวหน้าสังกัด เธอไม่กล้าหือ
เหล่าลิ่วพิมพ์ต่อ "แต่ว่านะ... การที่สตรีมเมอร์ที่พี่เมิ่งสนับสนุนล้วนแต่อยู่สังกัดกวงหรง ก็ช่วยไม่ได้ที่จะทำให้คนเข้าใจผิด กิจกรรมรอบนี้ พี่เมิ่งคงจะลงสนามด้วยสินะ ในเมื่อเป็นแบบนั้น ก็เอาตามที่พี่เมิ่งว่า อะไรที่ลงมือทำได้ ก็อย่ามัวแต่เห่า... ไปเจอกันในกิจกรรมดีกว่า!"
คำพูดของเหล่าลิ่ว ถึงจะพูดอ้อมๆ แต่ความหมายก็ยังยืนยันว่าพี่เมิ่งคือไอดีหน้าม้าอยู่ดี
แต่เขาฉลาด รู้ว่าคนดูอยากเห็นอะไร
คนดูอุตส่าห์วิ่งวุ่นไปมา พิมพ์ด่ากันจนนิ้วล็อก ก็เพื่ออยากเห็นการปะทะเดือดๆ ของทั้งสองฝ่ายไม่ใช่เหรอ
งั้นเขาก็จัดให้
ประกาศชัดเจนไปเลยว่า กิจกรรมรอบนี้ ฮวาเฉิงเอาจริง!
ส่วนพี่เมิ่งจะลงหรือไม่ลง นั่นก็เรื่องของเขา
แต่ถ้าพี่เมิ่งไม่ลง คนดูก็คงจะหันไปรุมด่าพี่เมิ่งแทน กระแสดราม่าก็จะตีกลับไปหาพี่เมิ่งเอง
ต้องยอมรับว่า เหล่าลิ่วคลุกคลีอยู่ในวงการไลฟ์สตรีมมานาน
จาก YY มาจนถึง Huya
จากผู้จัดการสังกัดเล็กๆ จนกลายเป็นหัวหน้าสังกัดอันดับหนึ่งในสาย Star Show ของ Huya
ประสบการณ์โชกโชน รับมือปัญหาซับซ้อนได้อย่างเก๋าเกม
พอยั่วยุพี่เมิ่งเสร็จ เหล่าลิ่วก็แสดงความป๋าด้วยการบอกว่า คนดูเหนื่อยกันมามาก ให้มู่เป่าเป่าแจกอั่งเปาซะหน่อย
อั่งเปา 1,000 หยวน แจกทีเดียว 5 ซอง!
ถือว่าใจป้ำใช้ได้
พอเห็นของฟรี คนดูก็ลืมเรื่องอื่นหมดสิ้น
คอมเมนต์ไหลเร็วกว่าเดิมอีก
"666"
"ขอให้ได้ทีเถอะ!"
"สาธุ ขอให้ได้สักครั้ง"
"ถ้าฉันได้รางวัล ฉันยอมกินขี้โชว์!"
"ขอแค่ได้สักครั้ง ชาตินี้โสดก็ยอม!"
"ข้าขอแลกอายุขัย 30 ปีของคนดูทั้งห้อง กับโอกาสถูกรางวัลหนึ่งครั้ง!"
"ข้าขอสละความสุขทางเพศครึ่งชีวิตหลังของรูมเมต แลกกับโอกาสถูกรางวัล!" ...
…………
ในห้องของมู่เป่าเป่า คำพูดของเหล่าลิ่วถูก "พลเมืองดี" คาบข่าวไปบอกฝั่งพี่เทียนทันที
"พี่เมิ่งๆ เหล่าลิ่วบอกว่า เจอกันในกิจกรรม"
"เหล่าลิ่วบอกว่าจะทุบพี่จนอ้วกแตก!"
"พี่เมิ่ง เหล่าลิ่วออกมาแล้ว บอกว่าอย่าดีแต่ปาก ให้มาบวกกัน!"
"ฝั่งนู้นท้าชนแล้วนะ พี่เมิ่งกลัวเปล่า นั่นหัวหน้าสังกัดฮวาเฉิงเลยนะเว้ย!" ...
พี่เทียนกลัวพี่เมิ่งไม่รู้จักเหล่าลิ่ว เลยรีบอธิบาย "เหล่าลิ่วที่คนดูพูดถึง คือหัวหน้าสังกัดฮวาเฉิงครับ"
เสิ่นฮ่าวเห็นคอมเมนต์แล้วก็ยิ้มมุมปาก พิมพ์ตอบกลับไปว่า "ฝากไปบอกศัตรูฝั่งตรงข้ามด้วย... เจอกันรอบชิง!"
ความหมายคือ คำท้าของฝั่งนั้น
เขารับคำท้า!
ไม่ต้องถึงมือเขา กองทัพคนดูก็วิ่งกลับไปที่ห้องมู่เป่าเป่า เพื่อส่งสารให้เหล่าลิ่วทันที
"พี่เมิ่งรับคำท้าแล้ว!"
"พี่เมิ่งบอกว่า เจอกันรอบชิง!"
"ลุยเลย! เหล่าลิ่วจัดไป อย่าป๊อด!"
"คืนวันชิงชนะเลิศ ศึกตัดสินบนยอดเขาจื่อจิน!"
หัวหน้าสังกัดเหล่าลิ่วเห็นคอมเมนต์ ก็เข้าใจความหมายของพี่เมิ่ง
เขาแสยะยิ้มเย็นชา ครั้งนี้เตรียมตัวมาดีขนาดนี้ จะไปกลัวสังกัดใหม่อย่างกวงหรงทำไม!
งั้นก็จัดไป!
เขาจะใช้โอกาสนี้ ประกาศศักดาให้คนดูทั่ว Huya รู้ว่า สังกัดฮวาเฉิงคือเบอร์หนึ่งตัวจริง
…………
หลังจากตอบโต้คำท้าของมู่เป่าเป่าและสังกัดฮวาเฉิงในห้องพี่เทียนเสร็จ เสิ่นฮ่าวก็ออฟไลน์
เพราะหลินเสี่ยวหนิงนัดเขาไปกินมื้อดึก เขาต้องรีบไปที่ร้านชาชานเทิงในหมู่บ้านกุ้ยเมี่ยวซินชุน
พอย้ายมาอยู่อวี้หลินฮวาฝู่แล้ว ระยะทางก็ไกลขึ้น เดินไปต้องใช้เวลาประมาณ 20 นาที
แต่เสิ่นฮ่าวตั้งใจว่าจะยังไม่บอกหลินเสี่ยวหนิงเรื่องย้ายบ้าน
เพราะมันอธิบายยากเหลือเกินว่าทำไมคนที่สามวันก่อนไม่มีเงินขึ้นรถเมล์ จู่ๆ ถึงย้ายเข้าไปอยู่คอนโดหรูได้
ขืนหลินเสี่ยวหนิงเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นพวกต้มตุ๋น จะยุ่งไปกันใหญ่
รอให้เกมเปิดตัวทำเงินได้ก่อน ถึงตอนนั้นค่อยอธิบายจะดีกว่า
เพราะเกมนี้ จะทำเงินสดให้เขาเป็นกอบเป็นกำแน่นอน!
…………
ที่เดิม ร้านเดิม มุมเดิมริมหน้าต่าง
เสิ่นฮ่าวกับหลินเสี่ยวหนิงนั่งกินไปคุยไป
"เสิ่นฮ่าว วันนี้คุณไม่ได้ดูไลฟ์สตรีมเหรอ คุณคงไม่รู้นะว่าเมื่อคืนดุเดือดมาก พี่เมิ่งประกาศสงครามกับฝั่งฮวาเฉิงแล้ว" หลินเสี่ยวหนิงเล่าอย่างออกรส
เสิ่นฮ่าวคีบกุ้งให้เธอด้วยรอยยิ้ม แล้วพูดเนิบๆ ว่า "เรื่องในเน็ตน่ะ จริงบ้างเท็จบ้าง เชื่อไม่ได้หรอก เธอเองก็ระวังตัวไว้หน่อยแล้วกัน"
หลินเสี่ยวหนิงพยักหน้า ถอนหายใจ "ฉันยังรู้สึกเหมือนฝันอยู่เลย ไม่รู้ว่าพี่เมิ่งเขาคิดอะไรอยู่ จู่ๆ ก็โผล่มาเปย์ให้ฉันตั้งเยอะตั้งแยะ ตั้งเป็นล้านหยวนแน่ะ!"
"ฮ่าๆ สงสัยจะหลงเสน่ห์ความสวยของเธอเข้าให้แล้วมั้ง กะจะจีบน่ะสิ" เสิ่นฮ่าวแซว
หลินเสี่ยวหนิงหน้าแดงระเรื่อ ค้อนเขาไปวงหนึ่ง
แล้วบ่นอุบอิบ "บ้า! หลงเสน่ห์แอปแต่งรูปมากกว่า ฉันรู้ตัวดีน่าว่าเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ
คนรวยอย่างพี่เมิ่ง จะมาชอบฉันจริงๆ ได้ยังไง
ฉันไม่เพ้อฝันหรอก
ความฝันสูงสุดของฉัน คือหาผู้ชายธรรมดาๆ ที่จริงใจสักคน ช่วยกันสร้างเนื้อสร้างตัว มีบ้านสักหลังในเซินเจิ้น แล้วก็มีลูก..."
จู่ๆ เธอก็หยุดพูด มองหน้าเสิ่นฮ่าวอย่างเขินๆ
เสิ่นฮ่าวยกนิ้วโป้งให้ ชมว่า "ดีมาก ความจริงฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน แต่ทางที่ดีควรมีลูกสักสองคนนะ ชายคนหญิงคน!"