บทที่ 79 มาทำงานกับผมสิ

บทที่ 79 มาทำงานกับผมสิ
"ว่ามาเลยครับพี่หู ทุกคนไปกินข้าวกันหมดแล้ว ไม่มีใครอยู่หรอก" เสิ่นฮ่าวกล่าว
"เฮ้อ จริงๆ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ก็เรื่องตาแก่ซ่งของพี่นั่นแหละ..." พี่หูถอนหายใจ
เสิ่นฮ่าวตกใจรีบถาม "พี่ซ่งเป็นอะไรไปครับ? เขา... มีกิ๊กเหรอ? ไม่น่าเชื่อ! พี่ซ่งแกออกจะเป็นคนซื่อๆ ขนาดนั้น"
สามีของพี่หู เสิ่นฮ่าวเคยเจอมาก่อน เป็นคนเงียบๆ ซื่อๆ นิสัยดีเหมือนพี่หูเปี๊ยบ
คนแบบนี้เนี่ยนะ จะนอกใจมีเมียน้อย?
พอได้ยินเสิ่นฮ่าวพูดแบบนั้น พี่หูก็หลุดขำ "พรืด" ออกมา
เธอค้อนใส่เสิ่นฮ่าววงใหญ่ แล้วดุกลั้วหัวเราะ "ไอ้เด็กบ้า พูดจาเลอะเทอะ ตาแก่ซ่งนั่นนอกจากฉันแล้วจะมีผู้หญิงตาบอดที่ไหนมาเอา เงินก็ไม่มี หน้าตาก็ไม่ได้เรื่อง"
เสิ่นฮ่าวหัวเราะตาม เขาจงใจพูดแบบนั้นเพื่อแหย่ให้พี่หูหายเครียด
พี่หูดูผ่อนคลายลงแล้ว จึงพูดเสียงเบาว่า "ตาแก่ซ่งเขาตกงานน่ะสิ บริษัทเกมที่เขาทำอยู่ พอเปิดตัวเกมใหม่ออกมาก็ไม่มีคนเล่นเลย เจ้านายยื้อไม่ไหว ก็เลยประกาศปิดบริษัทไปดื้อๆ"
สามีของพี่หู หรือ 'พี่ซ่ง' ทำงานเป็นฝ่ายเทคนิคอยู่อีกบริษัทหนึ่ง ซึ่งก็เป็นบริษัทพัฒนาเกมมือถือเหมือนกัน
เกมมือถือทำเงินได้เร็วก็จริง แต่การแข่งขันก็ดุเดือดเลือดพล่านสุดๆ
เบื้องหลังเกมดังเปรี้ยงปร้างแต่ละเกม ไม่รู้ว่ามีค่ายเกมต้องล้มหายตายจากไปเงียบๆ มากมายแค่ไหน
เสิ่นฮ่าวเคยได้ยินผู้จัดการเล่าให้ฟังว่า เดี๋ยวนี้มีบริษัทเกมในจีนตั้งหลายหมื่นแห่ง ทั้งหมดทำเกมมือถือกันทั้งนั้น!
และบริษัทของพี่ซ่ง ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นหนึ่งในรายที่ล้มหายตายจากไปอย่างเงียบเชียบ...
"ฝีมือระดับพี่ซ่ง หางานใหม่คงไม่ยากมั้งครับ" เสิ่นฮ่าวถามต่อ
พี่หูส่ายหน้า "เขาอายุไม่น้อยแล้วนะ ในวงการนี้ คนอายุขนาดเขา หางานที่เหมาะๆ ยากมาก"
คำพูดนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเกินจริง งานสายเทคนิค โดยเฉพาะในบริษัทเกมขนาดกลางและเล็ก ย่อมอยากได้เด็กจบใหม่มากกว่า
พลังงานล้นเหลือ ร่างกายแข็งแรง สู้งานหนักได้ และที่สำคัญคือ 'หลอกง่าย'
แค่วาดฝันสวยหรู บอกว่าถ้าเกมเปิดตัวแล้วปัง สิ้นปีจะแจกโบนัส 24 เดือน!
แค่นี้พนักงานก็พร้อมจะแหกปากร้องลั่นแล้วปั่นงานโต้รุ่งกันถวายหัว
แต่พนักงานรุ่นเก๋าทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว เป็นพวกเขี้ยวลากดิน เรียกเงินเดือนสูง แถมยังไม่กล้าใช้งานหนักจนเกินไป
แต่ละคนพอเข้าสู่วัยกลางคน สุขภาพก็เริ่มถดถอย ขืนหัวใจวายตายคาโต๊ะทำงานขึ้นมา บริษัทซวยหนักแน่
ดังนั้น พี่ซ่งจึงหางานยากจริงๆ
เรียกเงินเดือนสูงไป บริษัทเขาก็ไม่เอา
ให้เงินเดือนน้อยไป พี่ซ่งก็ทำใจรับไม่ได้ เพราะยังมีภาระครอบครัวต้องดูแล
...
นี่คือความจริงอันโหดร้ายที่คนวัยกลางคนในเมืองใหญ่ต้องเผชิญ หากยังถีบตัวเองขึ้นไปไม่ได้ ก็ต้องเจอกับทางตัน
คนส่วนใหญ่อาจผ่านด่านนี้ไปไม่ได้ ต้องยอมลดค่าตัว ใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างเรียบง่าย
แต่ปัญหานี้สำหรับเสิ่นฮ่าวในตอนนี้ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มพลางเอ่ยว่า "เอาอย่างนี้ไหมครับพี่หู พรุ่งนี้ผมขอเจอพี่ซ่งหน่อย พอดีเกมที่ผมรับเหมามา ขาดคนไว้ใจได้มาช่วยดูเซิร์ฟเวอร์ งานนี้พี่ซ่งทำได้สบายอยู่แล้ว"
พี่หูมองเสิ่นฮ่าวตาค้าง
เธอคิดในใจว่า วันนี้ไอ้หนุ่มเสิ่นฮ่าวมันไปโดนตัวไหนมา ถึงได้พูดจาเพ้อเจ้อแบบนี้
เป็นเพื่อนร่วมงานกันมา ใครเป็นยังไงก็รู้ไส้รู้พุงกันหมด
สถานะทางการเงินของเสิ่นฮ่าวเป็นยังไง เธอก็เห็นอยู่กับตา
ไอ้ที่รับเหมาเกมไปทำนั่น ก็ยังต้องมายืมเงินเธอห้าหมื่นอยู่เลย
เด็กหนุ่มที่แม้แต่เงินห้าหมื่นยังไม่มีปัญญาหาได้ จู่ๆ มาบอกว่าจะให้สามีเธอไปทำงานด้วย นี่มัน...
เหมือนจะดูออกว่าพี่หูคิดอะไรอยู่ เสิ่นฮ่าวจึงพูดด้วยความจริงใจ "เชื่อผมเถอะครับพี่หู ที่ผมกล้าพูดแบบนี้ เพราะผมมั่นใจ ถ้าให้พี่ซ่งมาทำงานกับผม ผมไม่ทำให้เขาเสียเปรียบแน่นอน รับประกันรายได้ดีกว่าที่เก่าชัวร์"
พอเห็นเสิ่นฮ่าวทำหน้าจริงจัง พี่หูถึงเริ่มเชื่อว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น แต่เอาจริง
"เธอ... เธอมั่นใจในเกมนั้นขนาดนั้นเลยเหรอ?" พี่หูถามอย่างแบ่งรับแบ่งสู้
"สองวันมานี้ผมรู้จักกับสตรีมเมอร์เบอร์ใหญ่คนหนึ่ง!
พี่หูรู้จักพวกสตรีมสดใช่ไหมครับ คนที่มีคนดูเป็นแสนเป็นล้านน่ะ!
เขารับปากแล้วว่าจะช่วยโปรโมทเกมให้ พี่ก็รู้นี่ครับว่าเกมบริษัทเรามันเน้นเติมเงินขนาดไหน เราไม่กลัวหรอกว่าคนเข้ามาเล่นแล้วจะไม่เติม เรากลัวแค่จะไม่มีคนเล่นต่างหาก
ในเมื่อปัญหาเรื่องคนเล่นหมดไป มีสตรีมเมอร์ดังช่วยดึงคนมาสักหมื่นสองหมื่นคน พี่คิดว่ารายได้มันจะน้อยเหรอครับ?"
คำพูดนี้ เสิ่นฮ่าวพูดจริงครึ่งเท็จครึ่ง
แต่ประโยคสุดท้าย เขาพูดด้วยความมั่นใจเต็มร้อย รายได้ไม่มีทางน้อยแน่นอน!
เพราะเขามีวิธีที่จะทำให้พวกสตรีมเมอร์แย่งกันเข้ามาเล่นเกม แถมยังจะเติมเงินกันแบบบ้าคลั่งด้วย!
คำอธิบายของเสิ่นฮ่าวฟังดูมีเหตุมีผล พี่หูจึงเริ่มคิดตามอย่างจริงจัง
เธอพยักหน้าช้าๆ "ก็ได้ เดี๋ยวกลับไปพี่จะลองคุยกับเขาดู ให้เขาโทรหาเธอพรุ่งนี้แล้วกัน"
…
ช่วงบ่าย เสิ่นฮ่าวเข้าไปพบเจ้านายหูเป่าเฉียง เพื่อคุยเรื่องขอเช่าห้องทำงาน
หูเป่าเฉียงตอบตกลงง่ายมาก "ไม่มีปัญหา ที่บริษัทมีห้องว่างอยู่หลายห้อง เดี๋ยวให้เลขา พาไปเลือกเอาเลย ตกแต่งไว้หมดแล้ว เฟอร์นิเจอร์ก็ครบ ค่าเช่าไม่ต้องหรอก ถ้านายทำเกมรุ่ง ก็ค่อยมาเช่าเซิร์ฟเวอร์เพิ่มก็พอ ฮ่าๆ"
การเช่าออฟฟิศในตึกเก่าๆ ก็มีข้อดีตรงนี้แหละ พื้นที่กว้างขวาง ค่าเช่าก็ไม่แพง
ขืนไปเช่าพวกตึกเกรดเอหรูๆ แถวๆ 'ตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนลเซ็นเตอร์', 'NEO', 'จินอวิ้นเซ็นจูรี่' หรือ 'ฟอร์จูนพลาซ่า' รับรองว่าหูเป่าเฉียงคงไม่ใจป้ำขนาดนี้แน่
หลังจากคุยกับหูเป่าเฉียงและจัดการเรื่องออฟฟิศเสร็จ เสิ่นฮ่าวก็ไม่อยู่ที่บริษัทต่อ
แต่เขากลับบ้านทันที
แผนการหลังจากนี้ เขาคิดเอาไว้หมดแล้ว
พรุ่งนี้เจอกับพี่ซ่ง ดึงตัวมาช่วยดูแลเซิร์ฟเวอร์
จากนั้นรออีกสองวันให้เงินรางวัลจากระบบเข้าบัญชี ก็เปิดเซิร์ฟเวอร์ทดลองระบบได้เลย
ส่วนเรื่องโปรโมทเกม ช่วงนี้ยังไม่ต้องรีบ
รอให้เขาจัดการศึกชิงแอมบาสเดอร์จบ ดันเจ้า 'ไอ้หัวล้าน' ขึ้นแท่นเบอร์หนึ่งให้ได้ก่อน
ที่สำคัญกว่านั้น คือต้องสร้างชื่อเสียงของตัวเองให้กระฉ่อน
ถึงตอนนั้นด้วยบารมีของเขา พูดอะไรไปคนก็เชื่อ แผนการขั้นต่อไปก็จะเริ่มดำเนินการได้ง่ายขึ้น
…
ตกกลางคืน พอหลินเสี่ยวหนิงเริ่มสตรีม เสิ่นฮ่าวก็ล็อกอินไอดี "ชวี่ม่าวเสี่ยนเตอเมิ่ง" เข้าไปในห้องของเธอตามธรรมเนียม
ส่งแผนที่สมบัติให้ 2 ใบ ขอเพลงฟัง 2 เพลง
จากนั้นพอเกือบๆ สองทุ่ม ไอ้หัวล้านออนไลน์ เขาก็แวะไปส่งแผนที่สมบัติให้อีก 2 ใบ ถือเป็นการ ให้อาหาร ประจำวัน
เปย์เสร็จก็ออฟไลน์ไปวิ่งออกกำลังกาย
คืนนี้แพลตฟอร์ม Huya ดูเงียบสงบผิดปกติ
แต่เมื่อช่วงกลางวัน บรรดาช่องข่าวต่างพากันเอาเรื่องเมื่อคืนมาเล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้กี่รอบ
คนดูขาประจำแทบทุกคนรู้ดีว่า มหาสงครามกำลังจะระเบิดขึ้น
และความเงียบสงบในตอนนี้ ก็เป็นแค่ความเงียบก่อนพายุใหญ่จะมาเยือนเท่านั้น