บทที่ 121 วันหนึ่งคุณอาจจะเป็นเหมือนพี่เมิ่งก็ได้

บทที่ 121 วันหนึ่งคุณอาจจะเป็นเหมือนพี่เมิ่งก็ได้
ยังคงเป็นร้านชาชานเทิงร้านเดิม และที่นั่งริมหน้าต่างมุมเดิม
ดึกป่านนี้แล้ว ลูกค้าในร้านบางตา บรรยากาศเงียบสงบ
เสิ่นฮ่าวกับหลินเสี่ยวหนิงนั่งตรงข้ามกัน กินไปคุยไป
"คืนนี้คุณได้ดูสตรีมไหม?"
หลินเสี่ยวหนิงถามอย่างตื่นเต้น ใบหน้ายังแดงระเรื่อ ดูเหมือนอารมณ์ยังไม่เข้าสู่ภาวะปกติ
ก็ไม่แปลกหรอก เมื่อกี้เธอเพิ่งผ่านประสบการณ์ถูกเสินฮ่าวระดมเปย์ของขวัญใส่หน้าไป 40 ล้านมาหมาดๆ!
แถม
เงินก้อนนี้ยังไม่ใช่ของเธออีกต่างหาก!
ชีวิตพลิกผันขึ้นลงราวนั่งรถไฟเหาะ อารมณ์ย่อมแปรปรวนเป็นธรรมดา
"ดูสิ ศึกแห่งศตวรรษขนาดนี้ ฉันจะพลาดได้ไง ถามจริง เธอจะบริจาคเงินทั้งหมดนั่นจริงๆ เหรอ?"
เสิ่นฮ่าวรินน้ำส้มให้เธอ พลางถามยิ้มๆ
"คุณไม่ถามก่อนเหรอว่าทำไมพี่เมิ่งถึงเปย์ให้ฉันเยอะขนาดนั้น เขาเรียกร้องอะไรหรือเปล่า?"
หลินเสี่ยวหนิงจ้องตาเสิ่นฮ่าวแล้วถามกลับ
คำถามนี้ เป็นสิ่งที่หลินเสี่ยวหนิงอยากถามเสิ่นฮ่าวมานานแล้ว
เธอก็รู้ว่าอาชีพสตรีมเมอร์สาว มักมีข่าวลือเสียๆ หายๆ เยอะแยะ
โดยเฉพาะพวกที่มีเสินฮ่าวคอยหนุนหลัง...
ถึงเธอจะบริสุทธิ์ใจ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมพี่เมิ่งถึงจู่ๆ ก็มาสนับสนุน
แต่หลินเสี่ยวหนิงก็ไม่อยากให้เสิ่นฮ่าวเข้าใจเธอผิด
เสิ่นฮ่าวยิ้มบางๆ มองหลินเสี่ยวหนิงด้วยสายตาอ่อนโยน แล้วพูดว่า "บางทีพี่เมิ่งอาจจะแค่ชอบฟังเธอร้องเพลงก็ได้ คนรวยน่ะ บางทีก็ทำอะไรแปลกๆ เข้าใจยาก ส่วนเรื่องข้อแลกเปลี่ยนอื่นๆ ฉันเชื่อว่าเธอไม่ใช่คนแบบนั้น"
หลินเสี่ยวหนิงยิ้มกว้างออกมาอย่างสดใส ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่ม
เธอเปลี่ยนเรื่องคุย "เฮ้อ เงินตั้งเยอะ พอมาคิดตอนนี้ก็แอบเสียดายนิดๆ นะเนี่ย รู้งี้บอกพี่เมิ่งว่าขอบริจาค 90% เก็บไว้สักนิดหน่อยก็ยังดี ถ้าทำแบบนั้น ป่านนี้คงพอซื้อคอนโดเล็กๆ ได้สักห้องแล้ว อิอิ..."
เสิ่นฮ่าวหัวเราะ "เธอมี วีแชท เขานี่ ลองส่งข้อความไปถามดูสิ เผื่อเขาจะไม่ได้ซีเรียสเรื่องนี้ก็ได้นะ"
หลินเสี่ยวหนิงรีบส่ายหน้า "ไม่เอาหรอก! ฉันพูดออกไปต่อหน้าคนตั้งเยอะแยะแล้ว ถ้ามาแอบกลับคำทีหลัง ก็กลายเป็นคนไม่มีสัจจะสิ ฉันเดาว่าคนระดับพี่เมิ่ง คงเกลียดคนกลับกลอกที่สุด ไม่เอาดีกว่า"
คุยสัพเพเหระกันสักพัก หลินเสี่ยวหนิงก็นึกอะไรขึ้นได้
"จริงสิ เกมมือถือของคุณจะเปิดแล้วไม่ใช่เหรอ? เอา QR Code ดาวน์โหลดมาสิ เดี๋ยวฉันเอาไปแปะในห้องสตรีมให้ ช่วงนี้กระแสห้องฉันน่าจะดีอยู่ เดี๋ยวฉันให้พี่เทียนช่วยแปะให้อีกแรง"
ถึงหลินเสี่ยวหนิงไม่พูด เสิ่นฮ่าวก็จะพูดเรื่องนี้พอดี
พอเธอถามนำมา เขาก็ยิ้มตอบ "เตรียมไว้หมดแล้ว พร้อมเปิดได้ตลอด พรุ่งนี้ฉันส่ง QR Code ให้เธอนะ"
"โอเค งั้นพรุ่งนี้คืนฉันจะขึ้นให้ ถ้าโชคดีมีพี่ใหญ่สักสองสามคนสนใจเกมนี้ คุณอาจจะได้ลาภลอยก็ได้นะ แต่เรื่องจะมีคนดูไปเล่นเยอะไหม อันนี้ไม่กล้ารับประกันนะ คุณก็รู้ การโปรโมทเกมในแอปสตรีมมิ่ง ผลตอบรับอาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่"
หลินเสี่ยวหนิงพูดจบก็แอบมองเสิ่นฮ่าว กลัวเขาจะผิดหวัง
การโฆษณาเกมผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งไม่ใช่เรื่องใหม่
ค่ายเกมต่างๆ ลองกันมาหมดแล้ว โดยเฉพาะพวกเว็บไพ่ หรือเว็บพนัน
ผลลัพธ์ก็งั้นๆ
เว็บพนันอาจจะพอได้ผลบ้าง แต่เกมทั่วไปนี่แย่เลย
เสิ่นฮ่าวเข้าใจดี
บริษัทเกมเก่าที่เขาเคยทำ ก็เคยลองจ้างโปรโมทผ่านสตรีมมิ่งเหมือนกัน
ได้ยินว่าตอนนั้นจ้างสตรีมเมอร์ชื่อดังระดับล้านวิว แถมเป็นสายเกมโดยตรงด้วย
ทุ่มงบโปรโมทไป 5-6 แสน สุดท้ายได้คนสมัครมาแค่ 2-3 พันคน
ถ้า 2-3 พันคนนี้เล่นจริงจังและเติมเงิน บริษัทก็อาจจะไม่ขาดทุน
บริษัทถึงกับเปิดเซิร์ฟใหม่เพื่อรับคนกลุ่มนี้โดยเฉพาะ
ที่พีคคือ คน 2-3 พันคนนี้ เข้ามาเล่นคืนเดียว หายไปเกินครึ่ง
ไม่ถึง 3 วัน เซิร์ฟนั้นก็ร้าง
เพราะไม่มีคนเล่นแล้ว!
ตอนนั้นบอสถึงกับด่ากราด บอกว่าไอ้พวกสตรีมเมอร์นี่มันนักต้มตุ๋น!
หน้าเลือดกว่าคนทำเกมมือถือซะอีก!
ดังนั้น การดึงคนจากสตรีมมิ่งเข้าเกม แผนของเสิ่นฮ่าวไม่ได้มีแค่การแปะ QR Code หรอก
เพราะทำแค่นั้น มันไม่ได้ผลหรอก!
…………
"ไม่เป็นไร ฉันมีวิธีอื่น เกมนี้ต้องทำเงินได้แน่นอน ฉันยังหวังจะใช้เงินจากเกมนี้ เก็บเป็นค่าสินสอดไปขอภรรยาอยู่นะ" เสิ่นฮ่าวหัวเราะ
หลินเสี่ยวหนิงหน้าแดงระเรื่อ ค้อนเขาไปวงหนึ่ง อ้าปากจะถามอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เขินเกินกว่าจะพูดออกมา
"เฮ้อ มีเงินนี่ดีจังนะ เมื่อไหร่ฉันจะเป็นเหมือนพี่เมิ่งบ้างนะ เปย์ทีหลายสิบล้านตาไม่กะพริบเลย" เสิ่นฮ่าวถอนหายใจ
"นี่คุณ! ต่อให้รวยจริงๆ ก็ห้ามใช้เงินแบบนั้นนะ ฉันรู้สึกว่า... ว่าการเอาเงินมาเปย์ในแอปสตรีมมิ่งเยอะขนาดนั้น มันสิ้นเปลืองเกินไปอะ" หลินเสี่ยวหนิงรีบปราม
"ฮ่าๆ วางใจเถอะ ต่อให้ฉันอยากเปย์ ก็ไม่มีตังค์ขนาดนั้นหรอก" เสิ่นฮ่าวยิ้ม
"สู้ๆ! สักวันหนึ่งคุณอาจจะประสบความสำเร็จเหมือนพี่เมิ่งก็ได้! ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่เมิ่งทำงานอะไร ถึงได้เก่งขนาดนี้ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ฉันแอด วีแชท เขาไว้ แต่ไม่เคยคุยกันเลย เพราะไม่รู้จะคุยอะไร ในชีวิตจริงพี่เมิ่งต้องเป็นคนใหญ่คนโตแน่ๆ งานคงยุ่ง ฉันเลยไม่กล้ารบกวน"
หลินเสี่ยวหนิงให้กำลังใจเสิ่นฮ่าว
พร้อมกับแอบบอกเป็นนัยๆ ว่าเธอไม่ได้สนิทสนมกับพี่เมิ่งเป็นการส่วนตัวนะ
………………
ในขณะที่เสิ่นฮ่าวกับหลินเสี่ยวหนิงกำลังกินมื้อดึก ทางฝั่งสังกัดฮวาเฉิงก็กำลังคุยกันเครียด
เพียงแต่พวกเขาไม่มีอารมณ์จะกินอะไร
และเนื่องจากอยู่คนละที่ เลยต้องคุยผ่านกลุ่ม วีแชท
"การแข่งคืนนี้... เฮ้อ พลาดจริงๆ! เป็นความผิดพลาดของฉันเอง ประเมินพี่เมิ่งต่ำไป" พี่จิ่วเปิดประเด็นด้วยการวิจารณ์ตัวเอง
"ไม่โทษพี่จิ่วหรอก ใครจะไปคิดว่าเขาจะเปย์ได้เยอะขนาดนั้น! พูดตรงๆ นะ ตอนนี้ผมเริ่มคิดแล้วว่าเขาไม่ใช่ไอดีสังกัด เพราะไอดีสังกัดเขาไม่เล่นกันแบบนี้ หรือจะเป็น... คนของแพลตฟอร์ม?" เหล่าลิ่วพูดไม่ทันจบก็ชะงักไป
"ไม่ใช่หรอก อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้รับข่าวมา ตอนนี้แพลตฟอร์มกำลังเตรียมเข้าตลาดหุ้น ช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้เขาไม่กล้าทำอะไรเสี่ยงๆ หรอก ถ้าความแตกขึ้นมา จะกลายเป็นเรื่องฉาวโฉ่ใหญ่โต" ผู้ถือหุ้นเก่าแก่คนหนึ่งแย้งขึ้น
คำพูดของเขา ทั้งพี่จิ่วและเหล่าลิ่วต่างเชื่อถือ เพราะผู้ถือหุ้นคนนี้เส้นสายลึกซึ้งกับผู้บริหารระดับสูงของแพลตฟอร์ม
เรื่องวงในของแพลตฟอร์ม แทบไม่มีอะไรปิดบังเขาได้
"งั้นก็แปลกแล้วสิ! หรือจะเป็นมหาเศรษฐีตัวจริงมาเล่นสตรีม? ลีลาการจ่ายเงินแบบนี้ จุ๊ๆ..." เหล่าลิ่วอุทาน
"ในเมื่อยังเดาทางพี่เมิ่งไม่ถูก งั้นเราก็ปฏิบัติกับเขาเหมือนเป็นเสินฮ่าวตัวจริงไปก่อน ปัญหาคือ สังกัดจะเอายังไงต่อ? สถานการณ์ตอนนี้ไม่สู้ดีเลย เสี่ยวเฉากับมู่เป่าเป่าจะทนรับไหวไหม?" พี่จิ่วถามตัดบทเข้าเรื่อง
เหล่าลิ่วตอบว่า "ก็คงต้องดูสถานการณ์ไปก่อน ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็คงต้องเก็บตัวเงียบๆ สักพัก รอจังหวะแล้วค่อย..."