ตอนที่ 155: ทงเทียน? กระบวนดาบสังหารเซียน? ไม่เคยได้ยิน!
จักรพรรดิสุริยันจินอู่ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ!
“ฮ่าฮ่าฮ่า…”
“ที่นี่คือกระบวนกลจักรดาราโจวเทียน!”
“แม้แต่เซียนแท้ยังไม่กล้าเหยียบย่าง ข้าอยากรู้ว่าใครจะมาช่วยเจ้า แล้วใครจะช่วยเจ้าได้บ้าง!”
ตงหวงไท่อี้หัวเราะเย็นชา
“ฆ่า!”
ระฆังจักรพรรดิตะวันออกส่งเสียงคำราม
แผนภาพเหอตูลั่วซูเผยโฉมออกมาพร้อมกับหายนะนับไม่ถ้วน
จงใจจะกดสังหารจักรพรรดิสุริยันจินอู่ในที่แห่งนี้
เพื่อให้กระบวนกลจักรดาราโจวเทียนได้ชื่อเสียงว่า ‘สามารถสังหารเซียนแท้ได้’
“ปัง!”
ท้องฟ้าแตกกระจาย
ราชินีเซียนคาน่าพุ่งเข้ามายืนขวางระหว่างจักรพรรดิสุริยันจินอู่ ตงหวงไท่อี้ และตี้จวิน
นางมีสามเศียรหกกร ลำตัวเป็นมนุษย์แต่หางเป็นงู
อาวุธทั้งหกในมือโจมตีพร้อมกันในบัดดล
“ตึง!”
เสียงกระแทกกระทั้นลงบนระฆังจักรพรรดิตะวันออก
“หาเรื่องตาย…ห้ามเซียนแท้เข้ามาในโลกนี้เด็ดขาด มิเช่นนั้นตายแน่นอน!” ตี้จวินกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ข้าก็แค่อยากรู้ว่า กระบวนกลสังหารสุดยอดนี่ มันจะฆ่าเซียนแท้ได้จริงหรือเปล่า?” ราชินีเซียนคาน่ากล่าว
อาวุธทั้งหกในมือโหมกระหน่ำ
ผลักกระเด็นระฆังจักรพรรดิตะวันออกออกไป
“ราชินีเซียนคาน่า…ราชินีเซียนคาน่าลงมือแล้ว!”
“ยอดเยี่ยม! โลกเฉียนคุนของเรารอดแล้ว!”
“พวกผู้รุกรานนั่น จงเตรียมตัวรับความพินาศเถอะ!”
…
บนพื้นดิน เหล่าผู้ฝึกเซียนทั้งหลายเมื่อเห็นราชินีเซียนคาน่าออกโรง ต่างรู้สึกตื่นเต้นยินดี
ศิลาก้อนมหึมาที่กดทับใจพวกเขามานาน ในที่สุดก็ปลิวตกลง ในใจของผู้ฝึกเซียนแห่งโลกเฉียนคุนทั้งหลาย ล้วนมีความรู้สึกผูกพันเป็นพิเศษต่อราชินีเซียนคาน่า
เพราะครั้งที่แล้วนางเคยลงมาโลกนี้เพื่ออวดเบ่งมาแล้วหนึ่งรอบ
ในสายตาทุกคน ราชินีเซียนคาน่าคือหนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้
“หะ…เซียนแท้อีกหนึ่งคน!” ตี้จวินกับตงหวงไท่อี้ถึงกับอุทานด้วยความตะลึง
“ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว…”
ในเวลาเดียวกัน
หลี่ชิงเสวียน
เซียนหญิงคุนหลุน
ผู้เฒ่าจงเอ่อแห่งเขาเวิ่นเต๋า บรรพชนเขาเวิ่นเต๋า
มารสาวแห่งห้วงลึก
จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเซี่ย
พุทธะซูมี่
ราชาเขียวแห่งเผ่างูทะยาน
เก้าผู้ยิ่งใหญ่ระดับเซียนแท้ปรากฏกายในกระบวนกลจักรดาราโจวเทียนพร้อมกัน
“ตูม!”
พวกเขาต่างเผยพลังระดับเซียนแท้ออกมาพร้อมกัน
ย้อนไปในระหว่างที่ซูหนิงกำลังฝึกเหินฟ้าด้วยกระบี่ เหล่าผู้เฒ่าทั้งหลายที่เคยยังไม่ถึงระดับเซียนแท้ ต่างก็บรรลุระดับนี้กันถ้วนหน้า
ส่วนหลี่ชิงเสวียนกับคนอื่น ๆ ยิ่งก้าวล้ำไปไกลยิ่งกว่าเซียนแท้เสียอีก
“ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว…”
ยังไม่พอ!
เผ่าดึกดำบรรพ์เสื่อมสวรรค์อย่างมังกร หงส์ไฟ และกิเลนที่กลายพันธุ์ ต่างก้าวเข้ามาในกระบวนกลดาราเช่นกัน
รวมถึงห้าบรรพชนเผ่าประหลาด
พวกเขาทั้งหมดทำลายความว่างเปล่า พุ่งทะลุเข้าสู่กระบวนกลจักรดารา
“ได้ยินว่ากระบวนกลนี้ฆ่าเซียนแท้ได้ ข้าก็อยากลองดูเหมือนกัน…จะฆ่าได้จริงไหม?” กิเลนดำกล่าวพร้อมรอยยิ้มยียวน จ้องเขม็งไปยังตงหวงไท่อี้และตี้จวิน
“…เซียนแท้แห่งยุคดึกดำบรรพ์…” ตงหวงไท่อี้กับตี้จวินทั้งคู่เริ่มหมดคำจะพูด
กระบวนกลจักรดาราโจวเทียนก็จริงที่ร่ำลือว่าสามารถสังหารเซียนแท้ได้
แต่…ก็ไม่เคยพูดว่าจะสามารถสังหารเซียนแท้จำนวนมากขนาดนี้พร้อมกันได้!
ให้ตายสิ…
พวกเจ้าเกือบจะยัดมาเต็มกระบวนกลของข้าแล้ว คิดจะทำอะไรกันแน่!?
เปรียบไปก็เหมือนกับ… ข้าสร้างกรงขังที่ว่ากันว่า ‘อาจ’ กักขังเสือได้ แล้วอยู่ ๆ เจ้าก็พาเสือมาเป็นร้อยตัว!
จะให้ข้าเอากรงแค่นี้ไปกักเสือเป็นร้อยงั้นเหรอ???
โว้ย…
นี่มันบ้าไปแล้ว!
ตงหวงไท่อี้กับตี้จวินถึงกับยืนช็อก “ทำไม…ทำไมถึงมีเซียนแท้มากขนาดนี้…”
“ไม่ใช่ว่าการก้าวสู่เซียนแท้ มันยากลำบากสุด ๆ เหรอ?”
“ในยุคดึกดำบรรพ์ยังมีเซียนแท้แค่หยิบมือเดียวเองใช่ไหม? นับด้วยสองมือยังเหลือ”
“แล้วทำไม…ในโลกนี้ถึงได้มีเซียนแท้โผล่มากมายขนาดนี้!”
“ของจริงแน่เหรอ…”
ตี้จวินกับตงหวงไท่อี้ถึงกับพูดไม่ออก
กระบวนกลจักรดาราโจวเทียนนั้นแข็งแกร่งแน่นอน
แต่ถ้าต้องเผชิญหน้ากับเซียนแท้มากมายขนาดนี้ จะหวังสังหารพวกเขาได้หรือ?
ฆ่าบ้าอะไรล่ะ!
พื้นที่ก็แคบขนาดนั้น แค่ยัดลงไปยังแน่นเลย
เจอกองทัพระดับนี้เข้าไป ตงหวงไท่อี้กับตี้จวินได้แต่หันหลังเข้ามุมอย่างเงียบ ๆ
“ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว…”
คนยังทะยอยมาเพิ่มอีกไม่หยุด
แม้ว่าผู้ที่เหินสวรรค์ทั้งหลายบางส่วนยังไม่ถึงระดับเซียนแท้ แต่ส่วนใหญ่ก็กลายเป็นกึ่งเซียนกันหมดแล้ว
เซียนแท้มากมายขนาดนี้ กึ่งเซียนอีกเพียบ…
จะสู้บ้าอะไรอีก?
“กระบวนกลจักรดาราโจวเทียนไม่ใช่เหรอว่าแกร่งมาก?” จักรพรรดิสุริยันจินอู่ตอนนี้ถึงกับยิ้มย่องอีกครั้ง “ลองอีกทีสิ จะสังหารพวกเราได้ไหม?”
ใบหน้าของตงหวงไท่อี้กับตี้จวินดำปี๋
เห็นได้ชัดว่า เขาโมโหมากจริง ๆ
ตี้จวินขมวดคิ้วหนาเหมือนเปลือกไม้
คำรามว่า “ใช้คนเยอะแล้วคิดว่าตัวเองเก่งนักรึ?”
“ใช่สิ ข้าก็ใช้คนเยอะไง ถ้าแน่จริง เจ้าก็หาคนมาอีกสิ หาเซียนแท้มาช่วยเจ้าให้ได้เยอะขนาดนี้สิ” จักรพรรดิสุริยันจินอู่เชิดหน้าด้วยท่าทางหยิ่งผยอง
ดูยังไงก็เป็นมาดคนมีเส้นสายเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
ทำให้พวกปีศาจของราชสำนักสวรรค์โมโหจัด แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
“ฆ่า!”
ตงหวงไท่อี้กับตี้จวินรู้แล้วว่าขืนยืดเยื้อต่อไปก็แค่ยิ่งแย่
ทว่าพวกเขาก็ไม่ได้รอให้ถูกฆ่าอย่างเฉย ๆ
กระบวนกลจักรดาราโจวเทียนจึงถูกกระตุ้นขึ้นอีกครั้ง พร้อมกันนั้น…สิบมหาเซียนแห่งเผ่าปีศาจก็ออกโรง
ฉีเหมิงเรียกลมเรียกฝน
อิงเจาเรียกสายฟ้ากับพายุ
เผ่าเจว๋เจ๋อร่ายศาสตร์โชคชะตาอันมหึมา นำพาผู้คนพ้นจากภัย
เฟยเหลียนชักนำกระแสลม
ฉงฉีขยับปีกคำราม…
…
ภายใต้การสนับสนุนของกระบวนกลจักรดารา พวกเขาต่างงัดไม้เด็ดออกมา หวังจะสู้สุดชีวิต
“ครืน…ครืน…”
แต่ครานี้ เหล่าผู้ฝึกเซียนจากสวนผักจื้อจุนกลับพร้อมใจกันแผ่พลัง
แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องประกายระยิบ
กระบวนกลจักรดาราโจวเทียนที่ว่าแน่นหนานัก กลับแตกสลายในชั่วพริบตา
พร้อมกันนั้น
ระฆังจักรพรรดิตะวันออก กับแผนภาพเหอตูลั่วซูก็โดนระเบิดพังยับ
ของวิเศษทั้งสองนั้นเป็นของวิเศษกำเนิดแต่ฟ้าดิน ต่อให้แตกก็ยากจะทำลายอย่างถาวร
ยังพอมีโอกาสฟื้นฟูได้ แต่…เมื่อฟื้นแล้วจะยังเป็นของของตี้จวินกับตงหวงไท่อี้หรือไม่นั้น ก็ไม่รู้แน่ชัด
“ฆ่า!”
จักรพรรดิสุริยันจินอู่เมื่อเห็นว่ากระบวนกลถูกทำลาย ก็เป็นคนแรกที่พุ่งเข้าหาตี้จวินกับตงหวงไท่อี้ทันที
ส่วนเหล่าจักรพรรดิอสูรแห่งเผ่าปีศาจทั้งสิบ กับเหล่าปีศาจจำนวนมากที่เหลือ แน่นอนว่าถูกจัดการโดยเหล่าผู้ฝึกเซียนฝ่ายเฉียนคุน
“ครืน…ครืน…”
ตงหวงไท่อี้และตี้จวิน พลังแห่งราชสำนักปีศาจมลายสิ้น
แม้จะปล่อยพลังออกมาอย่างสุดกำลัง เพื่อสู้กับจักรพรรดิสุริยันจินอู่ แต่ก็ไร้ผล
สุดท้าย…ร่างระเบิดกลางนภา
“เฮ้อ…ไม่นึกเลยว่าพวกเราจะหลุดพ้นจากมหันตภัยแห่งยุคดึกดำบรรพ์มาได้ แต่กลับตายด้วยภัยแห่งโลกเฉียนคุน…”
“นี่หรือคือชะตากรรมของพวกเราชาวปีศาจ?”
…
ตูม!
จักรพรรดิสุริยันจินอู่ไม่เคยมีใจให้กับผู้ที่หมายจะเอาชีวิตเขาอยู่แล้ว
จัดการสังหารทั้งสองในทันที!
จะให้อยู่ร่วมกับเผ่าปีศาจงั้นหรือ? ไม่มีทาง!
ตราบใดที่ข้าแข็งแกร่งพอ ข้าคนเดียวก็เป็นเผ่าได้! นี่คือแนวคิดของจักรพรรดิสุริยันจินอู่
เมื่อก่อนราชินีเซียนคาน่าและผู้อื่นยังไม่ลงมาจากสวรรค์ ตงหวงไท่อี้กับตี้จวินก็หมายจะฆ่าเขาจริง ๆ แถมยังลงมือก่อนด้วย
ดังนั้น เขาจึงฆ่าโดยไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย เขาไม่ใช่พระโพธิสัตว์อะไรนักหนา
เมื่อตงหวงไท่อี้กับตี้จวินสิ้นชีพ ความพ่ายแพ้ของราชสำนักปีศาจก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
จักรพรรดิสุริยันจินอู่และผู้อื่น จึงช่วยให้โลกเฉียนคุนพ้นจากหายนะ
…
“ราชินีเซียนคาน่าจงเจริญ!”
“จักรพรรดิสุริยันจินอู่ไร้ผู้เทียบเทียม!”
“เซียนหญิงคุนหลุนไร้พ่ายในใต้หล้า!”
“จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าเซี่ยเป็นหนึ่งในทุกยุคทุกสมัย!”
…
ผู้คนในโลกเฉียนคุนนับไม่ถ้วน พากันสรรเสริญชื่อของพวกเขา
แต่หลี่ชิงเสวียนและจักรพรรดิแห่งต้าเซี่ยกลับมีสีหน้าที่เปลี่ยนไป
ซีดเซียวจนน่ากลัว
พวกเขาเงยหน้ามองท้องฟ้า
“เกิดอะไรขึ้น?” ผู้ฝึกเซียนคนอื่นถามอย่างงุนงง
“ภัยยังไม่หมด…มีสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่านี้เข้ามาใกล้แล้ว!”
“ข้าสัมผัสได้…”
“กลิ่นของดาบ!”
“พลังแห่งการทำลายล้าง…”
“เป็นยอดยุทธ์สายดาบคนหนึ่ง…”
“มาแล้ว!”
…
“ครืน…ครืน…”
หลี่ชิงเสวียนกับจักรพรรดิต้าเซี่ย ต่างเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านดาบอยู่แล้ว จึงไวต่อกลิ่นอายของมันเป็นพิเศษ
แต่ถึงไม่พูด ทุกคนก็สัมผัสได้เหมือนกัน
ท้องฟ้าแหวกเปิดเป็นรูขนาดใหญ่
ไอพลังแห่งความโกลาหลทะลักออกมาเต็มฟ้า
“ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว…”
ต่อจากนั้น มีดาบยักษ์สี่เล่มพุ่งออกมาจากรอยแยก
ดาบทั้งสี่ปักลงสู่สี่ทิศทั่วหล้า
“ปัง!”
ผังกลสังหารหนึ่งแผ่นตามมาติด ๆ
และในพริบตา มันก็ผสานเข้ากับพื้นพิภพ
นี่คือกระบวนกลสังหารอีกชุดหนึ่ง
รุนแรงเสียจนแม้แต่เซียนแท้ยังรู้สึกหนาวสะท้าน
หลี่ชิงเสวียนและคนอื่นสัมผัสได้ว่า…กระบวนกลนี้ สามารถ…สังหารเซียนแท้ได้!
“ราชสำนักปีศาจ จงไสหัวออกจากโลกนี้ไป! ข้าสัมผัสได้ถึงวาสนาที่ยิ่งใหญ่ในโลกนี้! โลกนี้…เป็นของข้าเจ้าสำนักทงเทียน! ถ้าพวกเจ้ายังไม่รู้จักถอยล่ะก็ ข้าจะใช้กระบวนกลสังหารเซียนนี้ กำจัดพวกเจ้าทั้งหมดให้สิ้น!”
เสียงคำรามดังมาจากทางเดินแห่งความโกลาหล สะท้านฟ้าไปทั้งสวรรค์
“ทงเทียน?”
“กระบวนดาบสังหารเซียน?”
หลี่ชิงเสวียนกับผู้อื่นขมวดคิ้ว
ไม่เคยได้ยินชื่อพวกนี้มาก่อนเลย…
จบตอน.