ตอนที่ 95 ตอนนี้หาเงินง่ายขนาดนี้เลยเหรอ
ตลอดสองวันที่ผ่านมา ทางฝั่งเจียงซ่างเสวี่ยก็ยุ่งอยู่กับเรื่องร้าน เซียวหยางจึงไม่ได้ไปยุ่งอะไรกับเธอมากนัก
ตัวเขาเองก็ไปเยี่ยมลู่ซิงที่โรงพยาบาล พร้อมถามไถ่เรื่องช่องทางจัดหาวัตถุดิบของร้าน
ลู่ซิงน่าจะต้องนอนโรงพยาบาลอีกพักใหญ่ ช่วงนี้จึงแทบจะมีเซียวหยางคนเดียวที่ดูแลเรื่องร้านปิ้งย่าง
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ปริมาณลูกค้าแทบไม่ลดลงเลย ร้านยังเพิ่มพนักงานเสิร์ฟอีกสองคน ถือว่าพอเพียงแล้ว
หลายคนที่ตอนแรกมาตามเจียงซ่างเสวี่ย แต่ช่วงนี้เธอไม่ได้อยู่ร้านเลย ก็พอมีคนเสียดายอยู่บ้าง
แต่รสชาติร้านปิ้งย่างนี้ก็ยังดึงดูดพวกเขาอยู่ดี
วันไหนพนักงานไม่ต้องไปเรียน เซียวหยางก็พอได้ว่างบ้าง
ฉิงเสวียนถงเคยมาหาเขา ก็นับว่าเป็นการนั่งกินข้าวด้วยกันหนึ่งมื้อ และไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลินฉีเยว่ถึงกับมาหาถึงบ้าน เลี่ยงไม่ได้ที่จะเข้าครัวอีกครั้ง แถมยังแอบใบ้ให้ถ่ายคลิปเซ็นชื่อเช็กอิน ทำเอาเขาได้รายรับเพิ่มอีกห้าล้าน
หักค่าใช้จ่ายไปบ้าง ตอนนี้ในมือเซียวหยางยังเหลือยี่สิบสามล้าน เงินสำหรับเช่าร้านอีกห้าสิบสาขาก็เหลือเฟือ
เรื่องที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ ช่วงนี้มีคนมาติดต่อเรื่องแฟรนไชส์ไม่น้อย
แต่เขามอบให้เจียงซ่างเสวี่ยจัดการแล้ว จึงไม่พูดอะไรเพิ่ม
ต่อมา ใครมาที่ร้านเพื่อสอบถามเรื่องแฟรนไชส์ เซียวหยางก็สั่งพนักงานให้ส่งไปหาเจียงซ่างเสวี่ยทั้งหมด
ในตอนแรกที่เอาเรื่องมากองไว้ที่เธอคนเดียว เซียวหยางก็รู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง
แต่พอเจอกันจริง เขากลับพบว่า เจียงซ่างเสวี่ยไม่เพียงไม่เหนื่อย แต่ยังดูมีชีวิตชีวา ทำงานอย่างสนุกสนาน
“นี่มันหญิงแกร่งโดยกำเนิดชัด ๆ!” เซียวหยางคิดในใจ
“ฉันวางข้อบังคับแฟรนไชส์เสร็จหมดแล้ว ตอนนี้ต้องการทีมงานที่มีความพร้อม” เจียงซ่างเสวี่ยพูดทันทีที่เจอเขา
“ไวจัง?” เซียวหยางอดแปลกใจไม่ได้
เจียงซ่างเสวี่ยพยักหน้าทันที “ใบอนุญาตประกอบการบริษัทก็ทำเสร็จแล้ว ตอนนี้ต้องการเพียงที่ทำงาน และรับสมัครพนักงานเพิ่ม”
เซียวหยางก็รู้อยู่แล้วว่าเธอทำงานเก่ง แต่ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้
แค่ไม่กี่วัน เธอก็จัดการได้เกือบครบหมดแล้ว
ตอนนี้ก็เหลือแค่หาสำนักงานกับคนเพิ่มเท่านั้น
“เรื่องรับสมัคร…”
“ให้ฉันทำเองไหม?” เซียวหยางถามอย่างเกรง ๆ
ถ้ามีคนอยู่แถวนั้น คงมองกันตาค้าง
นี่ใครเป็นเจ้านาย ใครเป็นลูกจ้างกันแน่เนี่ย!
เจียงซ่างเสวี่ยพยักหน้าทันที “ให้ฉันทำดีกว่า เรื่องร้านก็เกือบเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ที่ต้องการคือเงินของนายเท่านั้น!”
“เท่าไหร่ เดี๋ยวโอนให้!” เซียวหยางไม่คิดจะงกแม้แต่น้อย
มากสุดก็แค่ให้หลินฉีเยว่ไปสารภาพรักอีกสักหนึ่งสองครั้งก็พอ
แหะ ๆ…
ทำไมรู้สึกเหมือนเอาหลินฉีเยว่ามาเป็นเหมืองทองเลย?
แบบนี้จะไม่ดีหรือเปล่านะ?
เขาคิดอย่างรู้สึกผิด แต่ในหัวก็มีเสียงอีกด้านบอกว่า ไม่ใช่ความผิดเขา ทั้งหมดเป็นเพราะตระกูลฟางที่บีบเกินไป…
“โอ๊ะ เรื่องนั้นไม่ต้องหรอก…” เสียงเธอดังขึ้น
เซียวหยางถึงกับงง “หมายความว่ายังไง ไม่ใช่เรื่องบริษัทเหรอ?”
“ฉันหมายถึงเรื่องร้าน แค่หาเวลามาเซ็นสัญญาเช่าก็พอ ส่วนบริษัทน่ะ ฉันมีเงิน!” เจียงซ่างเสวี่ยตอบช้า ๆ
“เธอมีเงิน?” เซียวหยางอึ้งไป “เดี๋ยวนะ หมายความว่าจะตั้งบริษัทเองเหรอ?”
นี่มันคิดจะยึดอำนาจกันหรือไงเนี่ย!
“ไม่ใช่สักหน่อย นี่เป็นแบรนด์ของนาย สูตรปิ้งย่างก็เป็นของนาย ถ้าไม่มีสูตรนี้ ฉันก็เปิดบริษัทไม่ได้หรอก!”
“งั้นหมายความว่าเธอจะลงทุนเงินตัวเอง เข้ามาเป็นหุ้นส่วน?”
“อ้อ ลืมบอก ฉันเก็บค่ามัดจำแฟรนไชส์จากนักลงทุนมาบ้างแล้ว รวมทั้งหมดสิบห้าราย รายละจ่ายมัดจำมาก่อนหนึ่งแสน เงินเข้าบัญชีแล้ว ฉันจะเอาไปลงทุนในบริษัท”
“แล้วทุนจดทะเบียนบริษัทก็คือสองล้านนี่แหละ”
“เดี๋ยวนะ หนึ่งแสนต่อร้าน สิบห้าร้าน ต้องเป็นหนึ่งล้านห้าแสนสิ ไม่ใช่เหรอ อย่ามาหลอกว่าฉันเรียนมาน้อยนะ?”
“พวกเขาจ่ายค่าซอสเครื่องปรุงมาพร้อมกันด้วย…”
“สรุปว่าร้านยังไม่เปิด เธอเก็บเงินมาก่อนแล้ว?”
โว้ย!
ยังไม่เริ่มก็ได้เงินก่อนแล้วเหรอ?
ร้านปิ้งย่างทำแบบนี้ได้ด้วย!
จนถึงตอนนี้ ร้านของเขายังทำรายได้แค่ราวยี่สิบล้านนิด ๆ
แต่เจียงซ่างเสวี่ยจัดการทีเดียว เก็บมาได้สองล้าน นี่ยังแค่ค่ามัดจำ?
นี่มันเครื่องจักรดูดเงินชัด ๆ!
แม่เจ้า ธุรกิจทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
“โครงการดี ๆ ไม่เคยขาดนักลงทุน เพราะพวกเขารู้ว่าร้านนี้ต้องทำกำไรแน่”
“ฉันยังพาพวกเขาไปดูร้านที่เรากำลังจะเช่าด้วย พวกเขาก็พอใจมาก รอแค่เซ็นสัญญา ร้านพวกนี้ก็จะปล่อยให้พวกเขาเช่า เราก็จะได้ค่าเช่าอีกต่อ…”
“อ่า…” เซียวหยางถึงกับยืนอึ้ง
เขาแค่คิดจะใช้เงินไป แล้วใช้บัตรคืนสิบเท่า ส่วนร้านก็ปล่อยไปตามแผน ไม่ต่างกับที่เธอคิดนัก
แต่ค่าเช่ายังไม่จ่าย เธอกลับไปคุยกับคนอื่นเรียบร้อยแล้ว?
“จริง ๆ ไม่ว่าจะปิ้งย่าง อาหาร หรือร้านกินดื่ม ก็แค่หนึ่งวิธีพัฒนาธุรกิจเท่านั้น”
“ร้านปิ้งย่างก็เป็นแค่จุดเริ่ม ไม่ใช่เป้าหมายสุดท้าย”
“สิ่งที่เราต้องทำคือกลายเป็นเครื่องจักรดูดเงิน กลายเป็นสัตว์กลืนทอง!” เจียงซ่างเสวี่ยตาเป็นประกาย เต็มไปด้วยไฟในใจ
เซียวหยางถึงกับสูดหายใจแรง
ระบบนี่มันพาเอาสัตว์ประหลาดอะไรมาหาเขากันเนี่ย?
ตอนนี้เขายอมรับแล้ว ว่าภารกิจนี้ไม่มีปัญหาเลย
“อย่าดูถูกว่ามีแค่สิบร้านแฟรนไชส์นะ ถ้าเปิดร้านไปแล้ว จะดึงดูดคนอื่นอีกเยอะ สิบร้านนี่อาจกลายเป็นร้อยร้าน แล้วนั่นก็…”
“หนึ่งพันล้านค่ามัดจำแฟรนไชส์!” เซียวหยางตาโต
“ใช่แล้ว ร้านอาหารบุฟเฟต์ซิงหยางของเรา จะครองเจียงตู และแม้แต่ทั้งมณฑล J!”
“แล้ว… แล้วหลังจากนั้นล่ะ!” เซียวหยางถึงกับถูกความทะเยอทะยานของเจียงซ่างเสวี่ยครอบงำ
เขาราวกับเห็นดาวระยิบระยับในดวงตาของเธอ
“หลังจากนั้นเราก็โฆษณา เป็นสปอนเซอร์รายการ เรียกนักลงทุนเพิ่ม”
“ให้ร้านซิงหยางกระจายไปทั่วประเทศ ให้ทุกคนแค่ได้ยินคำว่าปิ้งย่าง ก็ต้องนึกถึงเรา!” เจียงซ่างเสวี่ยเชิดอกด้วยความมั่นใจ
ดวงตาเซียวหยางพลันเปล่งประกาย
โธ่เอ๊ย ทำไมรู้สึกเหมือนถูกเธอดึงไฟในตัวขึ้นมา!
ไม่สนแล้ว ลุยเลย!
ยังไงซะ ฉันก็แค่นั่งนับเงินก็พอ!
(จบตอน)