ตอนที่ 145 ทั้งหมดต้องการ ได้ไหม?

 “คุณว่าอะไรนะ?”

  สีหน้าของเซียวหยางเปลี่ยนไปทันที

  จากนั้นสายตาของเขาก็ตกไปอยู่บนตัวเจียงอี้หมิง

  เจียงอี้หมิงรีบเบือนหน้าหนี

  ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงจะกล้าจ้องกลับไปไม่ยอมแพ้แน่

  แต่หลังจากผ่านการประมูลรอบนี้ แม้ไม่พูดอะไร แต่การที่อีกฝ่ายกล้าทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อซื้อที่ดินรกร้าง แถมยังกล้าปะทะกับฟางจิ้งหยางแบบซึ่ง ๆ หน้า เขาก็อดเกรงใจเซียวหยางขึ้นมาไม่ได้

  เขาคิดไม่ออกเลยว่าข้อมูลของเซียวหยางนั้นจริงหรือไม่จริง

  ครอบครัวธรรมดาสุด ๆ แบบนั้น เซียวหยางจะเอาเงินหลายพันล้านมาจากไหนได้?

  คำตอบเดียวก็คือ ข้อมูลพวกนั้น…

  ทั้งหมดเป็นของปลอม!

  หรือพูดอีกอย่าง ข้อมูลเหล่านั้น ตั้งใจทำมาให้พวกเขาตรวจสอบเจอ

  ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เรื่องนี้ก็ชักจะน่าสนใจขึ้นมาแล้วสิ

  แต่ถึงยังไง เขาก็ไม่เสียใจที่ยกเจียงเหยียนให้แต่งเข้าบ้านฟาง

  ต่อให้เป็นยังไง บ้านฟางก็มีรากฐานมั่นคง ไม่ว่าในเจียงตู หรือทั้งมณฑล J ก็นับว่ามีอำนาจล้นฟ้า

  เขายังมีสติพอที่จะชั่งน้ำหนักได้ ถึงพื้นเพของเซียวหยางจะลึกลับแค่ไหน แต่ก็ไม่สำคัญอะไร

  “ฮึ่ม!”

  ฟางจิ้งหยางส่งเสียงเย็นชา หันหน้าหนีจากเซียวหยางทันที

  ยังไงซะ เจียงเหยียนก็จะต้องแต่งให้เขา แบบนี้ก็เพียงพอแล้ว!

  สำหรับเซียวหยาง ต่อให้ยังไงก็แพ้!

  แม้หัวใจเธอจะไม่ได้อยู่กับเขา แล้วไงล่ะ? อย่างน้อยเขาก็ได้ตัวคนมา ส่วนหัวใจ ค่อย ๆ คว้ามาทีหลังก็ยังไม่สาย!

  ฟางจิ้งหยางไม่สนใจเซียวหยางอีกต่อไป แต่หันไปจัดการเรื่องการประมูล

  เวลานี้งานประมูลได้จบลงแล้ว หลายคนก็ส่งคนไป หรือบางคนก็ไปจัดการเรื่องซื้อขายกันเอง

  นี่ก็นับเป็นธรรมเนียมของงานเลี้ยงประมูล

  ในห้องโถงด้านหลัง คนตระกูลสวี่ก็ออกมาเดินกันพลุกพล่าน

  ทั้งจ่ายเงิน ทั้งโอนทรัพย์สิน

  เงินถึงของถึง

  สวี่จี้หยุนก็มองไปรอบ ๆ คอยกำชับให้การดำเนินงานเป็นไปเรียบร้อย

  อีกไม่นาน เธอก็เดินตรงเข้ามาหาเซียวหยาง

  “คุณชายเซียว!”

  “คุณหนูสวี่!”

  ตอนนี้อารมณ์ของเซียวหยางไม่ค่อยดีนัก เขายังเอาแต่คิดเรื่องเจียงเหยียน คิ้วขมวดเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้ามองสวี่จี้หยุน ถือว่ารักษามารยาทให้

  “กล้าถามหน่อยเถอะ คุณชายเซียว…เป็นคนตระกูลเซียวใช่หรือไม่?”

  “หา?”

  เซียวหยางหัวเราะเบา ๆ แต่ยังไม่เข้าใจความหมายอีกฝ่าย

  “ผมแซ่เซียว บ้านที่ผมอยู่ก็คือตระกูลเซียว แต่ตระกูลเซียวที่ผมหมายถึง คงไม่ใช่ตระกูลเซียวที่คุณพูดถึงแน่นอน!”

  สวี่จี้หยุนพยักหน้าเบา ๆ

  จริง ๆ แล้วเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตระกูลเซียวจะมีหนุ่มรุ่นเล็กชื่อเซียวหยางอยู่ด้วย

  อีกอย่าง ถึงเป็นตระกูลเซียวจริง ก็ไม่มีทางปล่อยให้เด็กหนุ่มใช้เงินเล่น ๆ หลายพันล้านหรอก!

  เพียงแต่ทักทายพอเป็นพิธี จากนั้นสวี่จี้หยุนก็ค่อย ๆ พูดว่า “ห้องโถงด้านหลังจะมีคนมาดูแลเรื่องประมูลของคุณชาย ของที่คุณชายประมูลได้ทั้งหมด จะทำการซื้อขายได้ที่นั่น”

  เซียวหยางพยักหน้ารับ แล้วสวี่จี้หยุนก็จากไป

  สายตาของเซียวหยางเหลือบมองตามไป

  ต้องยอมรับเลยว่า หุ่นท่วงท่าของสวี่จี้หยุน ชวนให้มองไม่วางตาจริง ๆ

  อ้อนช้อย เย้ายวนสุด ๆ

  ถ้าแม่มาเห็นเข้า คงจะพูดสองคำว่า “คลอดง่าย!”

  แต่ตรงนี้ หลินฮั่นเหวินก็มองเห็นสีหน้าของเซียวหยางผิดปกติ จึงเอ่ยถามขึ้นว่า “เจียงเหยียนคือใคร?”

  เซียวหยางถอนหายใจยาว

  “เจียงเหยียน คือคนที่ฉันชอบ!”

  ถึงเวลาต้องเปิดเผยแล้ว!

  เซียวหยางไม่ได้ปิดบังหลินฮั่นเหวิน ค่อย ๆ พูดว่า “เจียงเหยียนเป็นคนที่ฉันเจอหลังจากที่สารภาพกับเสี่ยวเย่ว์แล้วถูกปฏิเสธ”

  “ต่อมาได้พบเจียงเหยียน เราก็มีเรื่องราวบางอย่างเกิดขึ้น”

  พูดถึงตรงนี้ เซียวหยางมองไปที่หลินฮั่นเหวิน แต่ไม่คิดเลยว่าหลินฮั่นเหวินจะไม่โกรธ

  “ดังนั้น นายชอบเจียงเหยียน ไม่ใช่เสี่ยวเย่ว์งั้นสิ?” เขาเลิกคิ้วถาม

  “ก็ใช่…แต่ก็ไม่ใช่”

  เซียวหยางยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเอง

  ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ในใจเขามีเจียงเหยียนอยู่จริง ๆ

  แต่ในอีกมุมหนึ่ง เขาก็ไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อหลินฉีเย่ว์เช่นกัน

  ไอ้ผู้ชายหลายใจ!

  นี่คือคำที่เซียวหยางใช้ด่าตัวเอง

  “นายคืออยากได้ทั้งคู่ใช่ไหม?” หลินฮั่นเหวินถามขึ้นกะทันหัน

  “หา?” เซียวหยางอึ้งไป ไม่คิดว่าความคิดของอีกฝ่ายจะตรงประเด็นขนาดนี้

  “เอ่อ…ได้ไหม?”

  เซียวหยางถึงกับพูดติดอ่าง

  “ได้บ้าอะไรล่ะ!” ไม่คิดเลยว่าคนสุขุมอย่างหลินฮั่นเหวินจะสบถขึ้นมาทันที

  เซียวหยางก็รู้ว่าตัวเองคิดเพ้อฝัน รีบหุบปากเงียบ

  เชี่ยเอ๊ย ตูพูดอะไรออกไปเนี่ย! นี่มันพ่อของหลินฉีเย่ว์นะโว้ย

  กลับกล้าไปถามเรื่อง “จะเอาทั้งหมดได้ไหม” ทั้งที่มีลูกสาวเขาอยู่ในนั้นด้วย

  พูดกันตรง ๆ เลยว่า ที่เขาแค่สบถด่า ยังถือว่าเบามาก ไม่ลุกมาซัดหน้าให้ก็บุญแล้ว!

  “เสี่ยวเย่ว์รู้เรื่องนี้หรือยัง?” หลินฮั่นเหวินถามต่อ

  เซียวหยางส่ายหน้า

  “แล้วผู้หญิงที่ชื่อเจียงเหยียนคนนั้น เธอจะหมั้นเข้าบ้านฟางแล้วใช่ไหม?”

  “อืม” เซียวหยางพยักหน้า

  “ไม่แปลกเลยที่นายจะคอยหาเรื่องบ้านฟาง” หลินฮั่นเหวินพูดเสียงขุ่น

  “…” เซียวหยางพูดไม่ออก

  ท่าทีของหลินฮั่นเหวินนี่มันชวนให้เขางงจริง ๆ

  “นายลองคิดให้ดี ๆ เถอะ” หลินฮั่นเหวินชี้ไปที่อกของเซียวหยาง ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

  นี่หมายความว่ายังไง? เซียวหยางยืนอึ้งอยู่กับที่

  ฟังเสียงหัวใจตัวเองงั้นเหรอ?

  ช่างมันเถอะ

  ตอนนี้สิ่งสำคัญคือเรื่องของเจียงเหยียน พรุ่งนี้เจียงเหยียนจะหมั้นกับฟางจิ้งหยางแล้ว!

  งั้นเขาควรทำยังไงดี? จะไป หรือจะไม่ไป? เซียวหยางรู้สึกสับสนจริง ๆ

  สำคัญกว่านั้น คือความเข้าใจผิดระหว่างเขากับเจียงเหยียนยังไม่ได้เคลียร์เลย

  แต่ทันใดนั้นเอง ในหัวก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

  【ติง!】

  【เวลาการใช้บัตรคืนเงินสิบห้าเท่าสิ้นสุด】

  【ยอดใช้จ่าย: 3,000,000,000 หยวน ได้คืน 45,000,000,000 หยวน】

  เสียงนั้นเพิ่งเงียบลง มือถือของเซียวหยางก็ดังแจ้งเตือนทันที

  ยอดโอนเข้า 45,000,000,000 หยวน!

  จำนวนศูนย์เยอะจนตาลาย ทำเอาเซียวหยางแทบจะมองไม่ถนัด

  พอเห็นเงินมหาศาลขนาดนี้ แววตาของเซียวหยางก็ค่อย ๆ มั่นคงขึ้นมา

  เขาลูบหน้าอกตัวเองเบา ๆ ฟังเสียงหัวใจตัวเองงั้นเหรอ?

  ใช่แล้ว!

  ฉันจะไปสนใจเชี่ยอะไรกับความเข้าใจผิด! ประเด็นคือเธอกำลังจะหมั้นเข้าบ้านฟางแล้วต่างหาก!

  สิ่งที่แน่ชัดก็คือ ฉันชอบเจียงเหยียน และเจียงเหยียนก็ชอบฉันเหมือนกัน จะปล่อยให้เป็นเหมือนละครน้ำเน่าหรือไง ที่ปล่อยให้ความเข้าใจผิดค้างคาตลอดไป?

  ยังไงก็ต้องแย่งเธอกลับมาก่อนสิ!

  ยิ่งไปกว่านั้น ฉันมีระบบนี่หว่า!

  ฉันแม่งเป็นพระเอกโว้ย! มัวมาคิดมากทำไม!

  ฟังหัวใจตัวเอง ชอบใครก็ไปคว้ามาเลย!

  “เชี่ย! ในเมื่อฉันเป็นพระเอกที่มีระบบ จะมัวกลัวเชี่ยอะไรอีก!”

  ทันใดนั้น สีหน้าของเซียวหยางก็สดใสขึ้น คิ้วคลายออก เหมือนเจอเส้นทางใหม่ชัดเจน

  (จบตอน)

  ปล.จากผู้แต่ง หยกก็คือหยก ไม่ใช่โลกกำลังภายในสูงส่งอะไรหรอก และไม่มีการบำเพ็ญเซียนแน่นอน