ตอนที่ 150 เพื่อนสาวที่ดี

 ในสภาพเมาเล็กน้อย เซียวหยางกดโทรหาผู้ช่วยเสี่ยวจาง

  คืนนี้เสี่ยวจางแน่นอนว่ากลับไปไม่ได้ เพราะขับรถของเซียวหยางมา อีกทั้งแถวนี้หารถยาก เซียวหยางเลยบอกให้พักอยู่บ้านด้วยกันไปเลย

  ยังไงบ้านหลังนี้ก็กว้างมาก หลายห้องเจ้าของเองยังไม่เคยเหยียบเข้าไปด้วยซ้ำ

  เสี่ยวจางก็เลยยิ้มหน้าบาน

  คฤหาสน์หรูในย่านชุมชนชินฟู่ คนธรรมดาไม่มีสิทธิ์เหยียบเข้ามาได้เลย

  นี่คือทำเลที่ดินราคาแพงที่สุดในเจียงตู เสี่ยวจางไม่มีแม้แต่คำบ่นสักคำ ตรงกันข้ามยังตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเสียอีก

  พอเซียวหยางโทรมา เขาก็รีบขับรถไปรับทันที บ้านของเจียงอี้เฉินก็อยู่ไม่ไกลนัก ไม่นานก็ถึง

  เซียวหยางกลับถึงบ้าน ก้าวเข้าห้องก็นอนสลบไปเลย เพราะตอนอยู่ที่โรงแรมก็ซัดเหล้าไปไม่น้อยแล้ว

  ส่วนเจียงอี้เฉินน่ะหรือ ชีวิตนี้แทบจะขาดเหล้าไม่ได้

  ตอนแรกเซียวหยางไม่ได้อยากดื่มมาก แต่เจียงอี้เฉินกลับเมามันพล่ามว่าจะเอาเรื่องบุกรุกบ้าน ส่งจดหมายทนายมาขู่

  เซียวหยางก็จนปัญญา ได้แต่ยกเหล้าขึ้นชนต่อไปอีกหลายแก้ว

  พอเหล้าเข้าปาก ทุกอย่างก็เลยปล่อยตามเลย

  เรื่องบ่ายวันนี้ก็เหมือนเลือนหายไป

  สองหนุ่มคุยโอ้อวดไปเรื่อย เลยลากเข้าเรื่องงานเลี้ยงค่ำคืนนี้

  “บอกแล้วท่านอาจไม่เชื่อ ข้าอัดเสียงฟางจิ้งหยางเห่าหอนเอาไว้ด้วยนะ!”

  ทั้งคู่หัวเราะลั่น จนเหล้าหมดไปอีกหลายแก้ว

  เซียวหยางเดิมอยากอาศัยจังหวะนี้ถามถึงสถานที่หมั้นหมายวันพรุ่งนี้ แต่จนเจียงอี้เฉินเมาเละ เรื่องนี้ก็ยังไม่ได้ความ

  สุดท้ายก็ต้องกลับบ้าน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

  ……

  คืนนั้น มีหลายเรื่องเกิดขึ้น ในห้องเล็กสิบกว่าตารางเมตร

  ตอนนี้ สองสาวก็ยังนอนไม่หลับเช่นกัน

  ตั้งแต่เลิกไลฟ์มาพักใหญ่ หลังจากฉลองด้วยกุ้งเครย์ฟิชไปหนึ่งกิโลกรัม จางซินก็ยังแทบไม่เชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น

  “เสี่ยวอี เธอลองนับดูอีกทีสิ มั่นใจนะว่าไม่ผิด?”

  “ไม่ผิดหรอกแน่ ๆ เลย ยอดของขวัญคือ 136,312,364 หยวน!”

  ข้าง ๆ เสี่ยวอีกลืนน้ำลายแรง ๆ ไม่รู้เพราะเพิ่งซัดกุ้งไปหรือเพราะตัวเลขมันน่าตกใจเกินไปกันแน่

  สองสาวเลิกไลฟ์ไปนานแล้ว

  แต่ยอดเงินนี้ มันช่างเกินคาดไปจริง ๆ

  “แค่ท่านหยางก็มอบของขวัญให้เราร้อยสามสิบกว่าล้านหยวนแล้วนะ!”

  ทั้งคู่ถอนหายใจยาว

  จางซินแทบอยากโทรหาพี่ชายทันที แล้วพูดว่า—พี่จ๋า บ้านเราได้เป็นเศรษฐีแล้ว!

  “ถึงแบ่งได้แค่สามส่วนสิบ ก็ยังมีตั้งสี่สิบกว่าล้าน!” เสี่ยวอีพูดพลางเต็มไปด้วยความอิจฉา

  “ใช่สิ เงินเยอะขนาดใช้ทั้งชีวิตก็ไม่หมด ฉันยังไม่อยากเชื่อเลย แค่ไลฟ์ไม่กี่วันเอง กลับได้ของขวัญเยอะขนาดนี้!” จางซินถอนหายใจ รู้สึกเหมือนฝันไป

  “ว่าแต่ เสี่ยวอี การไลฟ์นี่มันหาเงินได้เยอะขนาดนี้ตลอดเลยเหรอ?” จางซินเอ่ยถาม

  “ไม่มีทางหรอก แค่เธอโชคดีเจอท่านหยางเท่านั้นเอง”

  “ลองดูในบอร์ดหน้าใหม่สิ อันดับสอง ‘เสี่ยวเถาอิง’ ยังได้แค่ห้าสิบกว่าล้านเอง!”

  “ยังบอกว่าแค่ห้าสิบล้านเนี่ยนะ!” จางซินแกล้งแซว

  “ก็แหม จู่ ๆ เรารวยข้ามคืนซะอย่าง!” เสี่ยวอีหัวเราะตอบ

  “เธอดูสิ ห้าสิบล้านนั้น ส่วนใหญ่ได้จากหยวนจง กับคนอื่น ๆ ช่วยกันเติมเข้าไป ที่แท้ก็เป็นสมาคมของเสี่ยวเถาอิงจัดการให้ทั้งนั้น”

  “แต่พวกเราสิ ท่านหยางคนเดียวก็ทุ่มให้เป็นร้อยล้าน ใครจะไปมีน้ำใจขนาดนี้อีก!”

  ทั้งคู่เลยกดเข้าไปดูโปรไฟล์ ID【หยางหมิงลี่วั่น】

  ไม่มีข้อมูลอะไรเลย มีเพียงแค่สองคำตัวใหญ่ ๆ เปล่งแสงทองคำว่า—จ้าวมังกร

  รองลงมาก็มีประโยคว่า—ไอ้นี่มันขี้เกียจสุด ๆ ไม่ทิ้งอะไรไว้เลย

  “ว่าแต่ เขามาโปรยเงินให้เราขนาดนี้ไปทำไมกันนะ?” จางซินงงงวย

  ไม่ใช่แค่เธอหรอก คนทั้งแพลตฟอร์มก็สงสัยเหมือนกัน ใครจะเชื่อว่ามีคนฟังเพลงแล้วอัดของขวัญเป็นพันล้านได้

  มันเว่อร์เกินไป!

  ……

  เพลงหนึ่งมีค่าถึงร้อยล้าน?

  mujสำคัญคือ ตอนท่านหยางเข้ามา เพลงของเธอก็ร้องจบแล้ว!

  “ว่าไปแล้ว หรือท่านหยางจะชอบเธอเข้าแล้วก็ได้นะ!” เสี่ยวอีแซวพลางยื่นมือมาบีบแก้มจางซิน

  “ไม่มีทางหรอก!”

  จางซินหน้าแดงทันที ท่าทางน่ารักมาก

  รอยลักยิ้มเล็ก ๆ ทำให้ดูหวานสุด ๆ

  ถ้าตอนนี้ยังไลฟ์อยู่ คนดูคงช็อกไปแล้ว

  เพราะต่อให้เปิดฟิลเตอร์สวย ใบหน้าเธอก็ยังพอจะทำให้คนทั้งห้องทุ่มเงินกระหน่ำได้อยู่ดี

  “ฉันก็ใส่หน้ากากอยู่นะ ใครจะรู้ว่าหน้าฉันจริง ๆ เป็นยังไง!”

  “แต่เธอนี่สิ ดวงตาคู่สวยเหมือนดอกท้อ จะปิดยังไงก็ปิดไม่มิดหรอก!” เสี่ยวอีหัวเราะ มือยังล้วงไปที่อกของจางซินอีก!

  “โอ๊ย ตายแล้ว ฉันเป็นผู้หญิงยังแทบจะหลงรักเธอเลย ถ้าเป็นผู้ชายจะทนไหวเหรอเนี่ย!”

  จางซินแก้มแดงจัด รีบกดเสี่ยวอีให้นอนหงาย

  “ฉันจะสั่งสอนเธอเองที่กล้าแต๊ะอั๋งฉัน!”

  ……

  น่าเสียดายที่คืนนี้หวี่จื่อเฉียวไม่ได้อยู่ ไม่งั้นคงได้ดูฉากสาวตบกันให้สมใจ

  ……

  อีกสักพัก ทั้งคู่ก็หน้าแดงไปหมด

  จางซินรีบจัดเสื้อผ้า หันไปมองเสี่ยวอีตาเขียวปั๊ด

  “ท่านหยางคนนั้น สุดท้ายแล้วเป็นใครกันแน่นะ!”

  “ไม่รู้สิ แต่คงชอบฟังเพลงมากแน่ ๆ!”

  “เสี่ยวอี เธอว่า ถ้าท่านหยางชอบฉันจริง ๆ ล่ะจะทำยังไง?”

  “เป็นไปได้ซะที่ไหนล่ะ ก็บอกแล้วว่าฉันยังไม่เคยโชว์หน้าเลย!”

  “ก็จริง…”

  “เขานี่ใจกว้างสุด ๆ ทุ่มเงินขนาดนั้น แล้วก็หายตัว ไม่ทิ้งข้อความอะไรเลย!”

  “ใช่ ดูยังกับเขามาแค่เพื่อฟังเพลงจริง ๆ” จางซินถอนหายใจ

  ถึงยังไงเธอก็เป็นสตรีมเมอร์สายร้องเพลง มาฟังเพลงก็สมเหตุสมผลอยู่

  แต่ใครจะเชื่อว่ามีใครมาฟังเพลงแล้วเปย์เป็นร้อยล้าน?

  “ทำไมรอบตัวฉันไม่มีคนแบบนี้บ้างนะ อยู่ดี ๆ โอนเงินให้ใช้เล่น ๆ ก็ยังดี!” เสี่ยวอีกล่าวอย่างอิจฉา

  “ที่ไหนกันจะมีโชคแบบฟ้าประทานล่ะ!”

  “ก็มีแล้วนี่ไง ท่านหยางโยนก้อนโชคก้อนใหญ่ลงมา ไม่ตกใส่เธอเต็ม ๆ เหรอ!” เสี่ยวอีหัวเราะ “ถ้ามีใครให้ฉันแบบนี้บ้าง ฉันยอมใส่ปลอกคอเห่า ‘โฮ่งโฮ่ง’ เดินตามเขาไปเลย!”

  “ไม่อายบ้างรึไง!” จางซินค้อนใส่

  “เชอะ งั้นถ้าท่านหยางโผล่มาตรงหน้าเธอจริง ๆ เธอจะทำยังไงล่ะ?”

  “ก็ต้องขอบคุณเขาสิ!” จางซินยิ้มตอบ

  “แล้วจะขอบคุณยังไงกันล่ะ?” เสี่ยวอีทำตากรุ้มกริ่ม “ก็เธอสวยออก ทำไมไม่ตอบแทนด้วยตัวเองไปเลยล่ะ!”

  “เธอนี่มัน! อยากตายใช่ไหม!”

  “งั้นตกลงจะขอบคุณยังไงล่ะ?”

  “อืม…” จางซินมองเพดาน ครุ่นคิด

  “หรือว่าถ้ายอมเป็นของเขาไปเลยก็ดีนะ～”

  “เห็นมะ ใช่เลย เธอลองคิดดู แค่ของขวัญก็ทุ่มให้เธอเป็นร้อยล้านแล้ว ถ้าเธอยอมตกลงไปกับเขาอีก มันก็…”

  “ได้เป็นหงส์ฟ้าทันที!” ทั้งคู่พูดพร้อมกัน

  จางซินหัวเราะเบา ๆ คิดว่าเป็นแค่เรื่องเล่น ๆ

  “แล้วถ้าเขามีเมียหรือแฟนอยู่แล้วล่ะ?” เสี่ยวอีถามต่อ

  “งั้นก็ไปเป็นเมียน้อยให้สิ!” จางซินหัวเราะร่า

  “ดีเลย งั้นฉันก็ไปกับเธอ!”

  “เพื่อนสาวที่ดี!”

  “อื้ม เพื่อนสาวที่ดี!”

  —— จบตอน ——