ตอนที่ 250 เอวเลื้อยจริง
ถึง ชิงเสวียนถงจะยังไม่เคยมีประสบการณ์จริง แต่ในฐานะนักศึกษาแพทย์ แน่นอนว่าเธอก็รู้ดีอยู่แล้วว่าผู้ชายกับผู้หญิงมีความแตกต่างกันตรงไหนบ้าง
ฝ่ามือร้อนผ่าวขึ้นมา ทำเอาเธอไปต่อไม่ถูกอยู่ชั่วขณะ
เซียวหยางเองก็หน้าแดงหูแดง
สามวินาทีผ่านไป—
“ปล่อยได้หรือยัง?”
“เชอะ ทำอย่างกับฉันอยากจับนักนี่!”
ชิงเสวียนถงรีบปล่อยมือ แล้วหันหน้าหนีไปทางอื่น
“ไอ้คนลามก…”
เสียงเบาเหมือนยุงบิน แต่ในห้องนี้มีแค่สองคน มันย่อมเข้าหูเซียวหยางชัดเจน
เซียวหยางหันขวับกลับมา “เป็นเธอที่เริ่มจับก่อนนะ จะมาเรียกลามกอะไรอีก อย่ามั่วสิ!”
“ใครว่าเป็นฉันเริ่ม นายก็…”
“ก็อะไรล่ะ…”
ชิงเสวียนถงอ้ำอึ้ง ไม่กล้าพูดต่อ
“นั่นมันก็แค่ปฏิกิริยาธรรมชาติ เธอเรียนหมอนะ เรื่องแค่นี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ถ้าฉันไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย แบบนั้นสิแปลก สมควรไปหาหมอชายแล้ว!” เซียวหยางอดไม่ได้ที่จะบ่น
แต่บ่นจบ เขาเองก็รู้สึกเขิน รีบเบี่ยงตัวไปอีกทาง
“โอ๊ย!” แค่เอนตัวก็ร้องลั่นออกมา
เพราะลืมไปว่าไหล่ข้างที่บาดเจ็บยังไม่หายดี น้ำหนักตัวกดลงไปทันที ความเจ็บแล่นจี๊ดจนเขาหน้าบิดเบี้ยว
“เป็นอะไรน่ะ?”
ชิงเสวียนถงตกใจ รีบโผเข้ามาดูใกล้ ๆ
ทว่าแรงกดกลับทำให้เขายิ่งเจ็บหนักกว่าเดิม
ร่างเธอเบียดเข้ามาชิดจนเซียวหยางแทบแยกไม่ออกแล้วว่านี่มันเจ็บจริงหรือฟินกันแน่
“เธอ…”
“กำลังทับแผลฉันอยู่น่ะสิ!”
เซียวหยางสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ทั้งเจ็บทั้งรู้สึกประหลาด
ใหญ่ก็ใหญ่จริง…
ขนาดโดนกดจากด้านหลังก็ยังแทบหายใจไม่ออก ถ้าเป็นการบุกโจมตีตรง ๆ ล่ะก็ คงทำเอาตายได้เลยทีเดียว
ชิงเสวียนถงถึงได้รู้ตัว รีบถอยออกมา สีหน้าร้อนรน “ขอโทษ ๆ เจ็บมากไหม?”
เขารีบขยับมานอนหงายแทน แบบนี้ถึงค่อยดีขึ้นหน่อย
ตอนนี้เองชิงเสวียนถงก็มองเขาด้วยสายตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและเป็นห่วง
จริง ๆ แล้วอาการบาดเจ็บของเซียวหยางก็เป็นเพราะช่วยเธอแท้ ๆ
“พอเถอะ อย่าขยับแล้ว อยู่แบบนี้แหละ” เซียวหยางหัวเราะบาง ๆ พูดขึ้น
“อืม”
ชิงเสวียนถงพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นก็มองใบหน้าด้านข้างของเขาไม่วางตา
โคตรหล่อเลย!
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้มองเขาใกล้ขนาดนี้ สำหรับเธอแล้วถือว่าเป็นกำไรสุด ๆ
“มองอะไรของเธอเนี่ย” เซียวหยางกลับรู้สึกเก้อเขิน
“ไม่เกี่ยวกับนายหรอก คิดซะว่าฉันไม่มีตัวตนก็ได้”
“คนทั้งคนอยู่ตรงนี้ จะทำเหมือนไม่มีได้ยังไงกันล่ะ!”
เขาทำอะไรเธอไม่ลง เลยหยิบมือถือขึ้นมาเล่นแทน
แต่ทันทีที่ปลดล็อก หน้าจอก็พุ่งเสียงดังลั่นขึ้นมา
ภาพในจอคือสาวสวยหุ่นดี กำลังกอดเสาเต้นยั่วอย่างดุเดือด
เสื้อเชิ้ต… กระโปรงสั้น… ถุงน่องดำ…
ครบเซ็ต JK สุดฮิต!
เซียวหยางถึงกับหน้าเสียสุดขีด ตอนแรกชิงเสวียนถงเข้ามา เขาแค่กดล็อกจอเฉย ๆ ไม่คิดว่าพอเปิดใหม่จะโผล่มาแบบนี้
“แค่ก ๆ …”
เขารีบกดปิด พลางแหงนมองเพดาน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ชิงเสวียนถงเองก็แก้มแดง แต่กลับยกมุมปากขึ้นขำเบา ๆ “เมื่อกี้นายดูอะไรอยู่น่ะ?”
“คลิปสอนเต้นน่ะ จริง ๆ ฉันเคยฝันอยากเป็นนักเต้นนะ!” เซียวหยางพูดหน้าตาย
“ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อน?”
“ก็เพราะตอนนั้นเรายังไม่รู้จักกันไง!”
เธอหัวเราะคิก “เมื่อกี้ผู้หญิงในคลิปไม่ใช่เอวจริงหรอก ใช้แอปแต่งเอาทั้งนั้น”
“จริงเหรอ?”
“ก็เออน่ะสิ ดูสิ เสายังเอียงเลย!”
ว่าแล้ว เธอก็ก้มกระซิบข้างหู “อยากเห็นเอวเลื้อยของจริงไหม?”
ลมอุ่น ๆ เป่าข้างหู ทำเอาเขาขนลุกไปทั้งตัว
เขาสบตาเธอ “ไม่อยากดู”
ถึงปากพูดอย่างนั้น แต่สายตากลับเหลือบมองลงด้านล่างทันที
เอวเลื้อย?
หึ ฉันเคยเห็นมาแล้วนะ!
เหมือนจะจับพิรุธได้ ชิงเสวียนถงจึงหน้าแดงเชิดตาใส่
แล้วก็ถอดแจ็กเก็ตออกทันที
“อย่าเลย เดี๋ยวหนาว” เขารีบพูด แต่ตากลับถลึงมองไม่กะพริบ
ของจริงงั้นเหรอ… ไม่อยากเชื่อเลย
เพราะเสื้อเชิ้ตด้านในที่เธอสวม กลับเหมือนกับของสาวในคลิปไม่มีผิด แต่หุ่นของเธอกลับกินขาดทุกอย่าง ถึงขั้นกระดุมแทบปริอยู่แล้ว
ชิงเสวียนถงขยับเอวเบา ๆ
แผ่วเดียวก็เป็นเส้นโค้ง S สมบูรณ์แบบ อวบอิ่มเย้ายวน
ตรงไหนควรโค้งก็โค้ง ตรงไหนควรนูนก็นูน
เสื้อตัวนั้นถูกผูกขึ้นเป็นปมที่เอว เหลือเผยผิวขาวนวลแค่คืบเดียว
เธอก้าวเข้ามาช้า ๆ แม้ไม่ได้ทำท่ายั่วเหมือนสาวในคลิป แต่กลับมีเสน่ห์ยิ่งกว่า
แค่ยักคิ้วหรือยิ้ม ก็เล่นเอาใจเขาเต้นไม่เป็นส่ำ
คอเขาแห้งผากทันที
“เบียดเข้ามาสิ ข้างนอกมันหนาว”
ชิงเสวียนถงหัวเราะเบา ๆ แล้วมุดเข้ามาในผ้าห่มด้วย
แต่เซียวหยางกลับไม่ทำอะไรต่อ นอกจากพูดเบา ๆ ว่า “ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ รู้ว่าเธออยากทำอะไร”
“แต่มันไม่ได้”
เขาถอนหายใจยาว
“นาย…ทำไม่ได้เหรอ?” เธอตกใจ
“ไม่ใช่หมายถึงตรงนั้นนะโว้ย!” เซียวหยางถึงกับตะโกนใส่ “สมองเธอคิดแต่เรื่องเพี้ยน ๆ รึไง!”
จะว่าฉันอะไรก็ได้ แต่ห้ามมาดูถูกว่า ‘ทำไม่ได้’ เด็ดขาด!
“หมายความว่า… ฉันไม่สามารถทำให้เรื่องมันซับซ้อนไปกว่านี้อีกแล้ว ฉันยังมีเจียงเหยียน มีฉีเย่ว์ ฉันอธิบายกับพวกเธอไม่ถูกหรอก ถึงรู้ว่าเธอชอบฉัน แต่…”
คำพูดยังไม่ทันจบ จู่ ๆ ชิงเสวียนถงก็โน้มหน้ามาจูบเขาเต็ม ๆ
สายตาสองคู่สบกันแน่นิ่ง
เซียวหยางช็อกค้าง
นี่มัน…
เขาโดนผู้หญิงบุกจูบอีกแล้ว!
เฮ้อเวรกรรม…
เขาอ้าปากตอบรับอย่างเผลอตัว พริบตาถัดมา เขาถึงกับเบิกตากว้าง—
นี่มันท้าทายกันใช่ไหม!?
ในตำนานเล่าว่ามีขงเบ้งลิ้นปราบขุนนางทั้งหลาย วันนี้เซียวหยางก็ต้องใช้ลิ้นปราบหญิงสาวให้จงได้!
ศึกชิงความเป็นหนึ่งเปิดฉากทันที!
แต่จังหวะกำลังรุกไล่ เสียงตึง ๆ ก็ดังมาจากหน้าประตู
“มีคนอยู่ข้างใน!”
ทั้งคู่รีบผละออกจากกันทันที
เซียวหยางหน้าเสียดายสุด ๆ ใครมันบังอาจมาขัดจังหวะ!
หรือจะเป็นหลินฉีเย่ว์? เจียงเหยียน?
บ้าชะมัด ถ้าใช่จริง คราวหน้าต้องจัดการแน่!
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิด พวกเขามาแล้วจะทำยังไงดี?
ทั้งคู่หันมาสบตากัน
“ไม่ทันแล้ว!”
“เธออย่าออกเสียงนะ!” เซียวหยางรีบดันเธอลงไปซ่อนใต้ผ้าห่ม
หัวใจสองดวงเต้นถี่แรง…
นี่มันจะเรียกว่า… แอบนอกใจกันรึเปล่านะ?
(จบตอน)