ตอนที่ 255 ห้าพันล้านไม่พอเหรอ
ตั้งนานกว่าหว่านเชี่ยนจะสงบอารมณ์ได้
เดิมทีเธอตั้งใจจะกลับจากบ้านจางซินไปพักผ่อน แต่ตอนนี้ถึงขั้นขาอ่อนแรงเดินแทบไม่ออก
ห้าพันล้าน!
ใครมันจะไม่ช็อกบ้าง!
เธอหันมองจางซินตรงหน้า ถอนหายใจยาว “ซินซิน บีบฉันทีสิ ฉันอยากรู้ว่าตัวเองกำลังฝันอยู่หรือเปล่า!”
“……”
พอเห็นต้นขาแดงเป็นรอย หว่านเชี่ยนก็ถึงบางอ้อ
นี่มันเรื่องจริง!
เธอไม่กล้าปิดข้อความในมือถือ กลัวว่าถ้าปิดไป เงินจะหายไปด้วย
นี่มันห้าพันล้านนะ!
ตอนที่บริษัทเสวี่ยนฮวาอยู่จุดสูงสุด มูลค่าก็แค่สิบกว่าล้านเท่านั้น
ไม่ต้องพูดถึงจะกลับไปถึงจุดสูงสุดเลย แค่เริ่มต้นตรงนี้ก็ก้าวนำไปไกลแล้ว
จางซินเองก็ตื่นเต้นสุด ๆ แต่สองคนนี้ยังพอสงบสติได้บ้าง
ทั้งคู่จ้องตัวเลขศูนย์เรียงยาวบนจอมือถือ มองยังไงก็ไม่เบื่อ
“พี่เชี่ยน แล้วเราจะทำยังไงต่อดี?”
หว่านเชี่ยนถอนหายใจแรง ๆ ตอนจนเงินไม่พอทำอะไรก็ไม่สะดวก แต่พอมีเงินขึ้นมา กลับกลายเป็นปัญหาใหม่—จะใช้ยังไงดี?
เธอขมวดคิ้ว ไม่ตอบทันที แต่เริ่มคิดอย่างจริงจัง
ห้าพันล้าน…ไม่ใช่ว่าใช้ยังไงก็ไม่หมด
ในโลกนี้ ไม่มีเงินก้อนไหนใช้ไม่หมดหรอก
ที่เซียวหยางโอนมาได้ขนาดนี้ แปลว่าเขาคงคาดหวังผลตอบแทนสูงมากแน่นอน
ความดีใจค่อย ๆ กลายเป็นความกังวล
ให้เธอมาบริหารเงินขนาดนี้ มันเกินกำลังจริง ๆ
ใช้เงินให้ถูกจุดต่างหากที่สำคัญ
“ก่อนอื่น ต้องทำให้แบรนด์เสวี่ยนฮวากลับมาโด่งดังอีกครั้ง” หว่านเชี่ยนลูบคางพลางคิด
“ซินซิน ยืมคอมเธอหน่อยสิ”
“ได้เลย”
หว่านเชี่ยนเปิดคอมทันที ตอนนี้ต้องวางแผนให้ละเอียดที่สุด
สำหรับคนรวย เงินคือเครื่องมือทำเงินเพิ่ม จะปล่อยให้นอนนิ่ง ๆ อยู่ในบัญชีไม่ได้ อย่างน้อยยังมีดอกเบี้ยให้ด้วย!
การจะทำให้เสวี่ยนฮวากลับมาโด่งดังได้ ต้องมีศิลปินที่สร้างชื่อได้จริง
เธอเหลือบมองจางซินข้างตัว
ไม่ต้องสงสัยเลย ตอนนี้เธอคือนักร้องเบอร์หนึ่งของเสวี่ยนฮวา
แต่ปัญหาคือ…
ผลงานอยู่ที่ไหน?
ในเมื่อจะเปิดศึกใหญ่ งานแรกต้องดังสนั่นให้ได้
ต้องหาคนเขียนเพลงระดับท็อป โปรดิวเซอร์มือหนึ่ง ทำอัลบั้มที่คู่ควรกับเงินห้าพันล้านของเซียวหยาง!
เธอเหลือบมองเวลา ตอนนี้ก็ล่วงดึกแล้ว
ลังเลนิดหน่อย แต่ก็ไม่คิดจะพัก หันไปถามจางซิน “เธอถนัดแนวเพลงแบบไหนมากที่สุด?”
ก่อนหน้านี้ หว่านเชี่ยนตั้งใจจะให้ทีมเก่าของบริษัทแต่งเพลงให้จางซิน
แต่ตอนนี้…ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
ส่วนเซียวหยาง เธอไม่ได้คิดถึงเขาแล้ว
ถึงเขาจะเคยบอกว่าพอแต่งเพลงได้บ้าง แต่ในสายตาหว่านเชี่ยน มันไม่จำเป็นเลย
เขาลงทุนมาขนาดนี้ ถ้าตัวเองยังทำไม่ได้ก็น่าอายเกินไป ไม่คู่ควรกับความไว้ใจของเขา
คิดดูเถอะ คนที่ควักเงินก้อนโตได้ขนาดนี้ ต้องเป็นคนที่วัน ๆ เอาเวลาไปคุยงานหลักร้อยพันล้าน
จะให้เขามาเสียเวลาทำเพลงง่อย ๆ มันตลกสิ้นดี
ยิ่งไปกว่านั้น อัลบั้มไม่ได้มีแค่เพลงเดียว เพลงเดียวมันไม่พออยู่แล้ว!
“ฉันว่าเชิญคุณเฉินจื้อหลงมาดีกว่า เขาเป็นคอมโพสเซอร์สายเพลงช้า ระดับแนวหน้าเลย เธอก็ถนัดเพลงแนวนี้ ถ้าได้เขามาช่วย รับรองคุณภาพแน่นอน” หว่านเชี่ยนคิดต่อ
มีเงินแล้วก็ต้องจ้างคนดัง
ทั้งคุณเฉิน ทั้งอาจารย์อู๋นักแต่งเพลง ต้องเชิญให้หมด
มีพวกเขาอยู่ การันตีคุณภาพแน่นอน!
ส่วนค่าตัวน่ะเหรอ…
ถ้าเป็นเสวี่ยนฮวาเมื่อก่อน คงไม่มีหวัง แต่ตอนนี้เรามีเงินตั้งห้าพันล้าน
ลงทุนครั้งใหญ่เพื่อประกาศศักดา ไม่ใช่ปัญหาเลย
ยังต้องปรับปรุงสภาพแวดล้อมการทำงานด้วย
บริษัทเสวี่ยนฮวาไม่ได้รีโนเวทมานานแล้ว ทั้งสำนักงานเก่า เครื่องมือก็โทรม
สตูดิโอต้องเปลี่ยนใหม่!
ซาวนด์เอนจิเนียร์ก็ต้องจ้างมืออาชีพที่สุด
สื่อก็ต้องปูทางล่วงหน้า ให้นามจางซินดังเปรี้ยงตั้งแต่ก่อนอัลบั้มออก
เมื่อก่อนคิดไม่กล้า แต่ตอนนี้…ทำได้หมด!
แต่เงินก้อนนี้ก็ใช่ว่าจะสุ่มสี่สุ่มห้าใช้ได้ หว่านเชี่ยนเลยหยิบมือถือขึ้นมาจะถามความเห็นเซียวหยางก่อน
ตอนนั้น เซียวหยางยังไม่หลับหรอก มีสาวสวยนอนกอดอยู่ข้าง ๆ ใครมันจะหลับลง
ส่วนฉิงเซวียนถงน่ะ…เล่นใหญ่ทั้งวัน ตั้งแต่ถูกฟางจิ่งหยวนลักพาตัวจนถึงนอนโรงพยาบาล เหนื่อยแทบขาดใจ หลับสนิทไปแล้ว
เขาเลยนอนเล่นมือถือแทน กำลังอ่านนิยายเรื่องหนึ่งชื่อ “มหาเศรษฐีเริ่มจากการเซ็นชื่อกับสาวสวย”
พระเอกในเรื่องก็ไม่เลวหรอก เสียอย่างเดียว—เจ้าชู้ไปหน่อย
ไม่เหมือนตัวเองสักนิด!
เซียวหยางส่ายหัวเบา ๆ พลันมีข้อความใหม่เข้ามาพอดี
“เงินก้อนนี้ฉันยังไม่แน่ใจว่าจะใช้ยังไงดี คิดว่าจะเริ่มจากปรับสำนักงานก่อน ทั้งสตูดิโอ อุปกรณ์ถ่ายภาพ แสงไฟ รวมถึงสตูดิโออัดเสียง ต้องเปลี่ยนเป็นระดับท็อปหมด …”
“แค่สตูดิโอระดับท็อปก็คงต้องใช้เงินเยอะเลย”
เซียวหยางอ่านแล้วถึงกับเลิกคิ้ว ตอบกลับไป “ห้าพันล้านไม่พอเหรอ?”
หว่านเชี่ยนแทบจะสำลัก
“ฉันไม่ได้หมายความว่าไม่พอ แค่จะบอกว่าต้องเช่าสำนักงานใหม่ทั้งตึก แล้วก็ต้องซื้ออุปกรณ์ใหม่อีกเพียบ…”
“ยังไงถ้าอยากให้เสวี่ยนฮวาดังขึ้นมาได้ ภาพลักษณ์ก็ต้องใหม่หมด”
“แล้วยังมีอีกหลายเรื่อง…”
ยังพิมพ์ไม่ทันจบ ข้อความใหม่ของเขาก็เด้งมาอีก
“ฟังดูแล้วก็ไม่ได้ถึงห้าพันล้านนี่นา แค่ยี่สิบสามสิบล้านก็พอแล้วมั้ง…”
“งั้นที่ส่งข้อความมายาวเหยียดนี่คืออะไร ฉันนึกว่าเงินไม่พอซะอีก!”
‘เชี่ย! รู้ไหมว่าฉันกำลังอ่านนิยายสนุกแค่ไหน มาขัดจังหวะได้ไงเนี่ย!’
เขาบ่นในใจ
ที่แย่คือ นักเขียนดันเทไม่เขียนต่ออีกด้วย ถ้าเจอไอ้หมอนี่ จะจับขังคุกไม่ให้เขียนก็จะหักขามัน!
“เงินทั้งหมดอยู่กับเธอแล้ว จะใช้ยังไงก็เรื่องของเธอ เรื่องเล็กน้อยไม่ต้องถามฉันหรอก” เขาตอบสั้น ๆ ก่อนปิดแชต กลับไปอ่านนิยายต่อ
หว่านเชี่ยนถึงกับงงไปเลย
ใช้ยังไงก็ได้?
นี่มันสไตล์การทำงานของเขาจริง ๆ งั้นเหรอ?
นี่ไม่ใช่เงินไม่กี่แสน แต่มันห้าพันล้านนะ!
แทนที่จะตรวจสอบละเอียด กลับบอกให้เธอตัดสินใจเองเฉยเลย?
เธอเงยหน้ามองจางซิน ทั้งคู่ดันนึกถึงภาพชายหนุ่มคนนั้นพร้อมกัน
ทั้งหล่อ อ่อนโยน สุขุม ร้องเพลงก็เพราะ กล้าหาญ จริงใจ แถมยังสู้เก่งอีก
ตอนนี้ต้องเพิ่มอีกหนึ่งคุณสมบัติ
ใจกว้างสุด ๆ!
หว่านเชี่ยนถึงกับตาซึม น้ำตาคลอหน่อย ๆ
เขาไว้ใจเธอมากถึงขั้นนี้ มอบเงินมหาศาลให้ดูแล ไม่กลัวว่าเธอจะหนีไปกับเงินเลยสักนิด
นี่มันห้าพันล้านเชียวนะ! อยู่ที่ไหนก็พอให้ใครใช้สบายไปทั้งชาติ
เธอยกมือปาดน้ำตา สูดหายใจลึก แล้วหันไปบอกจางซินด้วยดวงตาแดงก่ำ “ซินซิน เธอไปพักเถอะ ที่เหลือฉันจัดการเอง แต่เธอต้องดูแลรักษาสายเสียงให้ดี เราต้องไม่ทำให้เขาผิดหวังเด็ดขาด!”
จางซินพยักหน้าแรง ๆ
ห้ามทำให้ผิดหวังเด็ดขาด!
(จบตอน)