ตอนที่ 275 จริงดังว่า
ลูกบอลถูกโยนขึ้นสูง
จริงดังที่เซียวหยางคาดไว้ การเสิร์ฟของหยางเว่ยเป็นลูกโค้งลอยสูงกลางอากาศ
นักศึกษาหญิงที่ยืนอยู่ท้ายคอร์ตถอนหายใจยาวเหมือนเตรียมตัวไว้ก่อน เธอถอยหลังไปหนึ่งก้าว
ลูกเทนนิสตกลงมาตรงหน้า กระดอนขึ้น
เธอไม่รีบตี แต่รอจนบอลขึ้นไปถึงจุดสูงสุดเหนือศีรษะแล้วจึงยกไม้ทั้งสองมือขึ้น ตัวโน้มลงเล็กน้อย
แรงจากขาที่ประสานกับแรงมือ ทำให้ลูกนี้พุ่งออกไปเต็มแรง
“ปัง!” เสียงดังลั่น ลูกเทนนิสพุ่งเป็นเส้นโค้งกลับไปหาหยางเว่ย
ดูเหมือนเป็นแค่ลูกธรรมดา แต่สีหน้าหยางเว่ยกลับแอบมีแววประหลาดใจ
ความเร็วของลูกต่างจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง จุดตกก็ลึกกว่าเก่า ไม่ใช่สปีดแบบผู้หญิงเลยสักนิด
ความจริงก็เป็นอย่างนั้น—หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะลูกนี้เธอใช้แรงทั้งตัวบวกกับแรงจากต้นขา ความเร็วสูงมาก แต่ก็กินแรงสุด ๆ เช่นกัน
ลูกแรก ต้องทำลายจังหวะคู่แข่งให้ได้!
นี่คือสิ่งที่เธอคิดไว้
เซียวหยางถึงกับยกนิ้วกดไลก์
“ลูกนี้แรงมาก ดูแค่สีหน้าหยางเว่ยก็รู้ว่าเขาแปลกใจ”
“จังหวะเขาถูกตัดไปแล้ว!”
“ลูกแรกต้องฟันให้ขาด ทำลายไม้ตายสามกระบวนท่าของเขา ด้วยนิสัยหยางเว่ย เขาไม่มีทางยอมง่าย ๆ แน่”
“แต่การแข่งเทนนิสสำคัญที่ใจคงที่ พอใจเขาหวั่นเมื่อไร ก็จะพังเอง”
เซียวหยางพูดเสียงเรียบกับเจียงเหยียน แต่สายตายังจับจ้องสนามไม่กะพริบ
เจียงเหยียนเหลือบมองเขา พอเห็นเขาจริงจังขนาดนี้ ใจก็หวานซึ้งขึ้นมาทันที
เขาแอบไปหัดเล่นเทนนิสมางั้นสิ!
เธอเม้มปากยิ้ม สายตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู
เซียวหยางนี่มัน…สมบัติล้ำค่าของแท้เลย!
……
ในสนาม
ลูกต่อไปตกลงมาอีกครั้ง
สีหน้าของหยางเว่ยไม่มั่นใจเหมือนเมื่อครู่แล้ว
ลูกที่สาม…
ลูกที่สี่!
ไม่ว่าเขาจะตีอย่างไร ฝ่ายหญิงก็จะสวนกลับด้วยลูกโค้งแรงกว่าเดิมทุกครั้ง
มองนักศึกษาหญิงที่อยู่อีกฝั่ง เหมือนตัวเองถูกดึงเข้าไปในจังหวะของเธอ
แต่ที่จริง…
เธอไม่ได้มีจังหวะอะไรเลย!
ก็แค่ฟาดลูกโค้งแรง ๆ จุดตกก็สุ่มมั่วไปหมด
เหมือนกับว่าเธอเล่นไม่เป็นด้วยซ้ำ ไม่มีเทคนิคตายตัวอะไรทั้งนั้น
ที่สำคัญ เล่นแบบนี้เหมือนเขาถูกบังคับให้ดวลตัวต่อตัวกับเธอ
แต่จะให้แพ้ผู้หญิงงั้นเหรอ ไม่มีทาง!
หยางเว่ยเหวี่ยงไม้เต็มแรงอีกครั้ง ส่งลูกกลับไป
แต่ไม่นาน ลูกก็ถูกสวนกลับมาอีก
คราวนี้ตกลงก่อนถึงเส้นหลังเล็กน้อย แต่ระยะลึกกว่าเดิมอีก
ทันใดนั้น เขารู้สึกขาอ่อนยวบ
รีบพุ่งตัวไปตีลูกเต็มแรง
แต่ครั้งนี้กลับไม่ได้ยินเสียงใสกระทบลูกกับไม้…
ตีวืด!
เขาพลาดรับลูก!
เสียงเฮดังลั่นราวกับสนามจะถล่ม
ฝั่งหญิงที่เพิ่งตีลูกนั้นก็แทบจะกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ
เสียงนกหวีดดัง
แต้มนี้นับ!
ฝ่ายหญิงตีเสมอได้แล้ว!
กัปตันทีมชาย “หลี่ชุน” ถึงกับตาค้าง
“หยางเว่ย นายทำอะไรของนาย!”
“ก็แค่โชคร้าย ขามันลื่นนิดหน่อยเอง ยังไม่ได้แพ้ซะหน่อย จะโวยวายทำไม” หยางเว่ยทำเสียงหงุดหงิดกลบเกลื่อน
เหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ในสายตาของเจียงเหยียนและเซียวหยาง
“จริงด้วย อย่างที่เธอบอก หยางเว่ยลงเท้าไม่มั่น” เจียงเหยียนเอ่ยอย่างตื่นเต้น
“เขาวิ่งไปวิ่งมาไม่มีจังหวะ พอลูกโค้งกลับมาเร็ว ๆ สุดท้ายก็ต้องมีพลาดแน่”
“เรื่องแค่นี้คาดเดาได้อยู่แล้ว” เซียวหยางยิ้มบาง
เจียงเหยียนหันมองใบหน้าเขา ใจแทบจะละลาย
บอกว่าคู่แต่งงานพออยู่กันนาน ๆ ความรู้สึกจะจืดชืดลง…แต่กับผู้ชายคนนี้ ทำไมเธอยิ่งมองก็ยิ่งรักขึ้นเรื่อย ๆ นะ!
เขานี่มันจะเพอร์เฟ็กต์เกินไปแล้ว!
……
เกมที่สอง
ฝ่ายหญิงใช้แผน “สองคนยืนหลัง” เพื่อแบ่งเบาภาระ เพราะสาวที่เพิ่งดวลกับหยางเว่ยกินแรงมาก ต้องพักหายใจ
สองสาวผลัดกันรับลูก จึงสามารถประหยัดแรงได้
“เล่นลูกโค้งยาว ๆ ลากเกมให้ยาวไว้ ไม่ต้องรีบรุก” เซียวหยางพึมพำ
เสียง “ปัง!” ลูกเทนนิสลอยข้ามไปมา
“เกมแบบนี้คือดวลความอดทน ถ้าไม่ใช่ลูกหักมุมจริง ๆ ฝั่งหญิงไม่น่าพลาดหรอก” เขาอธิบายช้า ๆ
เจียงเหยียนพยักหน้า “ใช่ แต่มันขาดพลังบุก”
“ไม่เป็นไร โอกาสจะมาเอง”
เธอเชื่อเขา จึงหันไปดูเกมต่อ
ฝ่ายชายยังใช้ลูกโค้งตามถนัด หยางเว่ยยังเดินเกมเหมือนเดิม
หลี่ชุนถอยหลังเล็กน้อย
“ปล่อยให้ฉันจัดการเอง” หยางเว่ยพูดเสียงดัง
หลี่ชุนอึ้งไป แต่ก็ยอมเชื่อใจ
เกมยังคงดวลยาว
ลูกเทนนิสลอยไปมานานจนสาว ๆ แทบกลั้นหายใจ
เจียงเหยียนเองแม้มั่นใจในคำพูดเซียวหยาง แต่สีหน้าก็เริ่มตึงเครียด—การตั้งรับไม่อาจยืดไปตลอด ถ้าสู้กับผู้ชายยังไงก็ต้องหมดแรงก่อนแน่
แต่แล้ว…
เซียวหยางมองหยางเว่ยที่เหงื่อหยดพราก มุมปากก็ยกขึ้น
“โอกาสมาแล้ว!”
จริงดังว่า เหงื่อหยดเปาะใหญ่ร่วงจากหน้าผากหยางเว่ย
คราวนี้หลี่ชุนวิ่งมารับแทน แต่จังหวะเดียวกัน ฝ่ายหญิงก็เปลี่ยนแผนทันที
คู่หน้า–หลัง พุ่งขึ้นหน้าโต้
เสียง “ปัง!” ดังขึ้น ลูกสไลซ์เฉือนตกตรงหน้าเน็ต
ลูกแบบนี้แม้ไม่ยากนัก แต่จังหวะต่อมาก็เปลี่ยนรูปแบบอีกครั้ง—ทั้งคู่พุ่งขึ้นหน้า เล่น “สองขึ้นหน้า” เต็มตัว!
กลยุทธ์นี้เน้นบุกเร็ว ตัดจบในสามจังหวะ
เธอจะปิดเกมลูกนี้ให้ได้!
ลูกเพิ่งข้ามตาข่าย
สาวอีกคนกระโดดขึ้นฟาดเต็มแรง
ปัง!!!
ลูกเทนนิสพุ่งกระแทกพื้นเสียงดัง ลอยออกนอกสนาม!
“ไม่ทันแล้ว!”
หลี่ชุนกับหยางเว่ยตะลึง รีบพุ่งตัวไป แต่ก็สายเกิน
เสียงนกหวีดดัง
แต้มที่สองเป็นของฝ่ายหญิง