ตอนที่ 80 : Sixth Sense 【เขียนเพลงเวอร์ชัน AI】
หลังวางสายกับพี่ฮวน จางเซียนก็เปิดเว่ยป๋อขึ้นมาดูทันที
ไม่ผิดคาดเลย—เขาดังระเบิดแล้ว!
บนเทรนด์ร้อนแรง มีถึง 3 หัวข้อที่เกี่ยวกับเขา
#SixthSenseAIแต่งเพลง#
#SixthSenseลอกเพลง#
#SixthSenseหมดไฟแล้ว#
โดยเฉพาะประเด็น AI แต่งเพลง ขึ้นไปติดอันดับ 1 ฮอตเสิร์ชเรียบร้อย บอกเลยว่าทันกระแสโลกสุด ๆ
จางเซียนกดเข้าไปดูในช่องแสดงความคิดเห็น ก็เจอความปั่นยับเต็มไปหมด
“ฉันว่าแล้ว เพลงใหม่แม่งกลิ่น AI ชัด ๆ!”
“เพลง 《ความเสียใจที่เรียกว่าเรา》 เนี่ย ฟังแล้ว AI จ๋ามาก!”
“AI แต่งเพลงไม่ใช่เรื่องใหม่หรอก แค่ก่อนหน้านี้พวกเพลงมันไม่ดัง เลยไม่เป็นประเด็น!”
“ถ้า AI แต่งได้เพลงอย่าง 《สมศักดิ์ศรี》 งั้นนักดนตรีคงตกงานหมดแล้ว!”
“ประเด็นนี้มันก็เกินไปนะ ถึงเพลง 《ความเสียใจที่เรียกว่าเรา》 จะน้ำเน่าไปหน่อย แต่ไม่เหมือนเพลงที่ AI แต่งได้หรอก!”
“อะไรนะ? เพลงที่ทำฉันร้องไห้เนี่ย เป็น AI แต่งงั้นเหรอ?! เดี๋ยวนี้ AI มันเก่งขนาดนี้แล้วเหรอ!”
“เห็นในคอมเมนต์อื่นบอกว่า ไอ้คนใช้นามปากกา TT เนี่ย จะเป็นคนดีได้ยังไงวะ!”
จางเซียนเลื่อนดูไปก็หัวเราะไป ไม่ได้ใส่ใจจริงจังอะไร
AI งั้นเหรอ?
เด็ก ๆ ไปเลย!
เขาน่ะมี “ระบบนอนกิน” ต่างหาก! ของแบบนี้เหนือกว่า AI เยอะโว้ย!
ส่วนเรื่องที่หาว่าเขาลอก ก็มั่วทั้งนั้น มีคนเอาเพลงที่ทำนองไปคล้าย 《กลิ่นแอปเปิ้ล》นิด ๆ มาบอกว่าเขา copy ซึ่งจริง ๆ การตัดสินเรื่องลอกเพลงมันมีมาตรฐานชัดเจน คนในวงการฟังแค่ไม่กี่ทีก็รู้แล้วว่าเข้าข่ายหรือไม่ แต่พวกบล็อกเกอร์ชอบปั่น เอาแค่โยนโคลนใส่ก่อนก็พอ
พูดกันง่าย ๆ คือ ปล่อยข่าวลือใช้ปากเดียว แก้ข่าวต้องวิ่งจนขาลาก
ยิ่งไปดูในคอมเมนต์ #ลอกเพลง# ยิ่งเละ ด่ากันดุเดือด หลายคนขึ้นเสียงแรงจัด เห็นชัดเลยว่าคนส่วนใหญ่เกลียดพวก “ก็อป” สุด ๆ
จางเซียนขมวดคิ้วเล็กน้อย—ถึงเขาจะสายชิล ไม่ได้หมายความว่าจะให้ใครมารังแกง่าย ๆ ได้
ไหน ๆ บ้านก็มีทนายแล้วสิ…งั้นเอางานนี้ไปเป็นเคสฝึกให้พี่สาวสี่ จางไหลตี้ ละกัน!
ว่าแล้วเขาก็รวบรวมโพสต์และคลิปที่แชร์เยอะ ๆ ส่งไปให้พี่สาวสี่ ช่วยแยกว่าตรงไหนเข้าข่ายหมิ่นประมาทบ้าง ตรงไหนยื่นฟ้องได้เลย
ไอ้พวกหลบหลังจอคีย์บอร์ดปล่อยข่าวเนี่ย ไม่ว่ามันจะรับเงินมา หรือมาเกาะกระแสเอามัน ก็อย่าหวังจะรอดซักคน!
หลังจากไถคลิปเพิ่มอีกหลายอัน ความมุ่งมั่นของจางเซียนยิ่งเดือดพล่าน เขารีบกดโทรหาพี่สาวสี่ทันที
“พี่ไหลตี้ งานนี้งานช้างเลยนะ เรียกเพื่อนร่วมงานคนนั้นของพี่ด้วยละกัน—ผู้หญิงห้าวนมโตคนนั้นน่ะ ฝากเคสนี้ให้พวกพี่จัดการเลย เดี๋ยวให้เซียนอวี่มิวสิกประสานกับสำนักงานกฎหมายของพี่ด้วย”
ใช่แล้ว…ตอนที่เขาเอาของขวัญไปให้พี่สาวสี่ เคยเจอห้องเมทที่เป็นทั้งเพื่อนร่วมงานด้วย ผู้หญิงสั้นผมบอย ๆ แต่นมอลังแบบเสื้อนอกติดกระดุมแทบไม่อยู่ ชื่อ หลี่เหอ พอดีฝีมือด้านกฎหมายก็จัดว่าไม่เลว งานนี้เหมาะจะลากมาลุยด้วยเลย
…
หลังเคลียร์เรื่องฟ้องเสร็จ จางเซียนก็สมัครแอ็กเคาต์ติ๊กต็อกใหม่ ยืนยันตัวจริงเรียบร้อย
ชื่อแอ็กเคาต์ : Sixth Sense (เขียนเพลงเวอร์ชัน AI)
ไบโอเขียนชัดเจน : “สวัสดีครับ ผมคือคนที่ใช้ AI แต่งเพลง 《กลิ่นแอปเปิ้ล》, 《สมศักดิ์ศรี》, 《ความเสียใจที่เรียกว่าเรา》 และ 《บทเพลงของสามัญชน》 บัญชีนี้ของจริง ที่เหลือปลอมหมด!”
ที่ผ่านมามีแอ็กเคาต์ปลอมชื่อ Sixth Sense โผล่เป็นร้อย บางคนถึงกับปั่นจนได้ 160,000 แฟนแล้ว พูดจาซะเหมือนตัวจริงเถียงด่าคนในคอมเมนต์หน้าตาเฉย
แต่พอตัวจริงโผล่มา—ของปลอมพังครืนทันที!
ผีปลอมเจอของจริง งานนี้มีแต่เละ!
โพสต์แรกที่จางเซียนปล่อย คือรูป “นักรบคีย์บอร์ด ที่ AI เจน” ยังแอบขี้เกียจด้วยซ้ำ ไม่ลบลายน้ำออกด้วยซ้ำ!
ชัดเลยว่าเขาตั้งใจสื่อว่าพวกนั้นมันก็แค่ “คีย์บอร์ดแมน” ไม่มีอะไรน่ากลัว
ประกอบกับกระแสที่ร้อนแรงอยู่แล้ว พอ Sixth Sense ตัวจริงโผล่มา ปุ๊บ คนแห่เข้ามาดูทันที
ชาวเน็ตที่กินเผือกเต็มที่ก็แห่กันเข้ามา พอเห็นโพสต์และไบโอเท่านั้นแหละ งงกันทั้งบาง—นี่มัน “การยอมรับ” ตรง ๆ เลยหรือเปล่า?!
อห เหมือนเอาหลักฐานมาแปะเองเลย!
แต่คิดอีกที…นี่มันก็ “แทงกั๊ก” แบบเนียน ๆ ถ้าเขาออกมาเถียงว่าไม่ได้ใช้ AI พวกแอนตี้คงลากด่าไม่เลิก แต่พอเจ้าตัวออกมายอมรับแบบหน้าด้าน ๆ ปุ๊บ แอนตี้กลับเงิบไปเลย!
เพราะงั้นฟีดแบ็กกลับกลายเป็นโคตรบวก!
“ฮ่า ๆ ๆ ไอ้พวกแอนตี้สิ้นหวังแล้วว่ะ งานนี้จะด่าอะไรต่อดีล่ะทีนี้!”
“ครู Sixth Sense เล่นนอกตำรามาก 555+”
“ใช่ ๆ กูใช้ AI แต่งเพลงดังได้ มีปัญหาไรมั้ยล่ะ?”
“วงการเพลงจีนได้ยอดนักเลงมาเพิ่มอีกคนละโว้ย!”
“สรุปคือกูจะด่ายังไงต่อดีเนี่ย?!”
ภายในไม่กี่ชั่วโมง ยอดฟอลของเขาก็กระฉูด 300,000+ ไปแล้ว
…
ตัดภาพไปฝั่ง หรงซู่เอนเตอร์เทนเมนต์
ในห้องทำงานของถังจวิ้นเสียง บรรยากาศเครียดสุด ๆ
ตอนแรกทีมงานกำลังได้เปรียบ หามาได้ 2 เพลงที่เมโลดี้คล้าย ๆ 《แอปเปิ้ลหอม》 ตั้งใจจะใช้ปั่นให้ดูเหมือนจางเซียนลอกเพลงอยู่แล้ว ทิศทางสื่อก็ไหลตามน้ำ
แต่ทันทีที่จางเซียนโผล่มายอมรับแบบหน้าด้าน ๆ—ทิศทางดันเปลี่ยนซะงั้น!
ทั้งที่ทีมเพลงหรงซู่ฯ มีตั้ง 20-30 คน แต่สู้ Sixth Sense แค่คนเดียวไม่ได้ มันเจ็บใจจริง ๆ
ถังจวิ้นเสียงนั่งไถคอมเมนต์ในติ๊กต็อกไปพลาง หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ ก่อนจะ “เพี้ยะ!” ขว้างมือถือใส่โต๊ะเสียงดังลั่น
“พวกมันตาบอดกันหมดแล้วรึไง ถึงได้ไปเชียร์มันเนี่ย!”
ผู้ช่วยสาวยืนข้าง ๆ ถึงกับทำหน้าเหวอ “คุณถังคะ…มือถือที่คุณเพิ่งปา มันของฉันนะ”
“ไปซื้อใหม่เอาเงินไปสิ!”
เขาตะคอกเสียงขุ่น
คราวนี้ผู้ช่วยที่ปกติอ่อนน้อมกลับระเบิดอารมณ์ใส่บ้าง “คุณถัง! คราวที่แล้วตอนเพลง 《สมศักดิ์ศรี》 ดัง คุณก็โมโหปามือถือฉันจนพังเหมือนกัน ตอนนั้นบอกจะให้เงินค่ามือถือใหม่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่จ่ายเลย!”
“นี่ก็อีกแล้ว!”
“สรุปคือมือถือสองเครื่อง 8,000 หยวน! จ่ายมาซะที!”
น้ำเสียงเธอชัดถ้อยชัดคำ ไม่เกรงใจเจ้านายแม้แต่นิดเดียว!
(จบตอน)