ตอนที่ 90 : เธอต่อสู้ได้ไหม? (ขอซับ!)
ติ๊ง!
【เช็กอินสำเร็จ!】
【รางวัล: เงิน R 30,000 หยวน!】
【รางวัลสุ่ม: กล่องสุ่มทักษะ 1 ใบ】
หลังออกจากบ้านหลินซีเวย เสียงระบบก็ดังขึ้นพอดี
ติ๊ง!
【เปิดกล่องสุ่มสำเร็จ!】
【ได้รับทักษะ: ศาสตร์การต่อสู้ระดับปรมาจารย์】
ทันใดนั้น ความรู้และเทคนิคการต่อสู้มากมายก็ไหลทะลักเข้ามาในสมองของจางเซียนเหมือนน้ำป่า
“โอ้โห แจ่มเลย!”
ทักษะเยอะไม่มีเสียหายอยู่แล้ว!
เขาเปิดประตูขึ้นรถอย่างอารมณ์ดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น—เป็นสายจากพี่สาวคนโต จางซีหนาน
“เสี่ยวเซียน เห็นข้อความที่พี่ส่งไปยัง?”
“หือ? ข้อความอะไรเหรอ?”
จางเซียนเพิ่งอยู่กับหลินซีเวยมาตลอด เลยไม่ได้สนใจ WeChat เท่าไร ปกติถ้าใครมีเรื่องด่วนก็มักจะโทรมาเลยเหมือนพี่สาวนี่แหละ
“ก็เรื่องนัดดูตัวน่ะสิ!”
“ไหน ๆ นายก็เลิกกับฉู่โหย่วหรงแล้ว พอดีเพื่อนร่วมงานพี่มีน้องสาวยังโสดอยู่ พี่ส่งรูปไปให้แล้วนะ สวยไม่แพ้ฉู่โหย่วหรงเลย”
“อ้อ แล้วเธอก็แอด WeChat ไปแล้ว ผ่านให้หน่อยด้วยล่ะ!”
“โอเค งั้นเอาไว้ก่อนนะ พี่ติดงานอยู่”
พูดจบ จางซีหนานก็ตัดสายทันที
จางเซียนได้แต่นั่งอึ้ง—ข่าวเลิกกับฉู่โหย่วหรงเคยดังทั่วโซเชียล พ่อกับพี่สาว ๆ เลยคิดว่าเขาคงอกหัก เลยรวมตัวปลอบใจกันใหญ่ ถึงขั้นเสนอจะหาคู่ใหม่ให้ ตอนนี้พี่สาวก็จัดคิวดูตัวมาให้สมสัญญาแล้วสินะ
แต่เขาไม่ได้อยากมีแฟนหรอก ผู้หญิงในชีวิตตอนนี้ก็พอจะทำให้ยุ่งหัวปั่นแล้ว—
ด้านหนึ่งมีหานจื่อเวย อีกด้านก็หลินซีเวย รักแรกที่กลับมาปะทุไฟเก่า …แค่ “สองเวย” ก็เหนื่อยจะตายแล้ว!
อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพื่อนที่พี่สาวแนะนำมา จะปฏิเสธดื้อ ๆ ก็ไม่ดี เขาเลยกดดูรูปที่ส่งมา
หืม…ก็ไม่เลว รูปร่างสูงโปร่งเหมือนนางแบบเลยทีเดียว
แน่นอน จางเซียนไม่ใช่คนตื้นเขินหรอกนะ! (แต่ในใจแอบคิดว่า—ผิวสวย หุ่นดีแบบนี้ ใครจะไม่ชอบวะ!)
เขาเปิดรายชื่อเพื่อนใหม่—ชื่อใน WeChat คือ 【เสวี่ย】 จางเซียนก็กดยืนยันรับทันที พร้อมทักไปก่อนด้วย
“วันนี้มีเวลามั้ย เจอกันหน่อย?”
อีกฝ่ายก็ตอบตรงประเด็นทันที “ได้สิ เจอกันตอนเที่ยงที่ร้านกาแฟนะ”
นัดดูตัวที่ร้านกาแฟนี่ถือว่าดี ถ้าไม่ถูกใจก็ชิ่งง่าย ถ้าโอเคก็ค่อยไปต่อที่ร้านอาหาร จะได้ไม่เสียเวลามาก
ว่าแล้วเขาก็ขับรถไปถึงห้างใหญ่ที่นัดหมาย ร้านกาแฟอยู่ชั้นล่าง เขามาถึงก่อนเวลา สั่งอเมริกาโน่เย็นแก้วนึงแล้วนั่งเล่นมือถือ
ระหว่างนั้น มีข้อความเข้ามาเรื่อย ๆ
—จากฉู่โหย่วหรง: “ฉันไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้ 5 วันนะ”
(เฮ้ย รายงานตัวทำไมอ่ะ แบบนี้มันเหมือนแฟนกันเลยนะ!)
—จากหลานเฉียวเฉียว: “เสาร์นี้ไปยูนิเวอร์แซลสตูดิโอกันมั้ย?”
(จางเซียนคิดในใจ: ที่แบบนั้นไม่ค่อยน่าสนใจหรอก ไร้สาระสู้ไปนอนโรงแรมหรู ๆ กินบุฟเฟต์เช้าดีกว่า ฮ่า ๆ)
—จากหานจื่อเวย: ส่งรูปแมวในบ้านกำลังตีลังกาหลัง พร้อมแชต “ตอนเย็นมาเล่นกับมันสิ”
จางเซียนรีบตอบ “ไปแน่นอน!” เรื่องแบบนี้พลาดได้ไง
…
ขณะกำลังเพลิน ๆ กับมือถือ ก็มีเสียงเรียกจากด้านหลัง
“หนุ่มหล่อ มาดูตัวเหรอ?”
จางเซียนหันไป—แล้วแทบช็อก!
เบื้องหน้าคือสาวร่างยักษ์ หนักร่วม 200 จิน แต่งหน้าหนาเตอะจนแป้งแทบหล่นเป็นผง …เธอยิ้มหวานจนแก้มปลิ้น
โอ้โห! นี่มันไม่ใช่แค่ “ดูตัวพัง” แล้ว แต่มันคืออุบัติเหตุสิบคันชนกันกลางถนนชัด ๆ!!
“คุณคือ…?”
“คริสติน่าไง!” เธอยิ้มตาหยี “คุณคือพี่ชายจูซึ (ผลไม้ปั่น) ใช่มั้ย!”
“เอ่อ…ไม่ใช่นะครับ ผมว่าคุณคงจำผิดคนแล้ว”
“ไม่มีทาง! คุณแหละพี่ชายจูซึของฉัน!”
เธอทำท่าจะเดินเข้ามานั่งเกาะติด จางเซียนหน้าเหวอไปแล้ว ดีที่มีชายร่างผอมคนหนึ่งรีบลุกมาข้าง ๆ
“คริสติน่า ทางนี้สิ ผมต่างหากพี่ชายจูซึ!”
คริสติน่ามองเขาที มองจางเซียนที จากนั้นใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นผิดหวังสุดขีด—ภาพตรงหน้าไม่ต้องอธิบายอะไรเลย!
จางเซียนถึงกับถอนหายใจโล่งอก รอดไปที!
แต่พอนึกภาพว่าถ้าเขาต้อง “ไปต่อ” กับคริสติน่าจริง ๆ …โอ้โห ขนลุกซู่!
ทันใดนั้นเอง เสียงรองเท้าส้นสูงดัง “ตึ้ก ตั่ก ตั่ก” เข้ามาใกล้ กลิ่นหอมเย็นลอยมาก่อนที่สายตาเขาจะเห็น—
ขาเรียวยาวขาวราวแสงจันทร์ …เอวบางคอดกิ่ว …ทรวดทรงอลังการ …
และใบหน้าเย็นชางามหยดย้อย!
“จางเซียน?”
หญิงสาวคนนั้นยืนอยู่ตรงหน้า
“ใช่ครับ คุณคือ ถังอ้าวเสวี่ย ใช่ไหม?”
“ใช่ ยินดีที่ได้รู้จัก”
พอแน่ใจไม่ใช่ “ตัวปลอม” เธอก็นั่งลงตรงข้าม
“ดื่มอะไรดีครับ?”
“ลาเต้หวานน้อย”
“ได้เลย!”
จางเซียนกดสั่งในมือถือให้ทันที
หลังจากนั่งประจันหน้ากัน ถังอ้าวเสวี่ยก็เอ่ยขึ้นด้วยสายตาจริงจัง
“ฉันขอถามตรง ๆ เลยนะ …นายต่อสู้ได้มั้ย?”
(จบตอน)