ฉลอง

ที่เมืองหลวง มีพิธีประกาศรางวัลของแบบจำลองทางคณิตศาสตร์


มหาวิทยาลัยหัวชิง มหาวิทยาลัยจิงเฉิง มหาวิทยาลัยซางไห่ ฯลฯ อัจฉริยะของโรงเรียนชั้นนำทั่วประเทศมารวมตัวกันในงานนี้


คณะกรรมการและอาจารย์นั่งอยู่ด้านบน บ้างก็พยักหน้าหรือพูดคุยกัน...


ภายใต้ความคาดหวังของเหล่าอาจารย์ นักศีกษาที่มีความสามารถหลายคนตอบได้อย่างยอดเยี่ยม


ในที่สุด รางวัลก็ถูกตัดสินออกมาทีละรางวัล


"รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 3 ตกเป็นของมหาวิทยาลัยซางไห่ เจิ้งกง หยูเจิน และตันเหม่ยเจียว..."


"รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ตกเป็นของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เชินเจี่ยน ซ่งเซเหลียงและหลี่เฟิน..."


"รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ตกเป็นของมหาวิทยาลัยแห่งชาติชิงหัว เนี่ยเจิ้นเจียง ผานตีเฟยและหวงจื้อเฉียง..."


"ผู้ชนะถ้วยอุดมศึกษา ตกเป็นของหลินฟาน เซี่ยปิงและเซี่ยเสว่จากมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย!"


เมื่อรายชื่อผู้ชนะถูกประกาศออกมา บางคนก็มีความสุขและก็มีบางคนไม่พอใจ


เมื่อรางวัลระดับถ้วยอุดมศึกษาถูกประกาศออกมา ทุกคนก็มีสีหน้าที่ตกตะลึง


มหาวิทยาลัยเจียงเป่ย เป็นมหาวิทยาลัยที่สำคัญแห่งหนึ่งของจีน


อย่างไรก็ตาม ความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์ของพวกเขายังตามหลังมหาวิทยาลัยสำคัญๆอีกหลายแห่งอยู่มาก


ในการแข่งขันแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ครั้งก่อนๆ พวกเขาไม่แม้แต่จะได้รางวัลระดับประเทศเลยด้วยซ้ำ


แต่อยู่ดีๆปีนี้พวกเขากลับได้รางวัลระดับถ้วยอุดมศึกษาไปครองเลยทันที?


เกือบทุกคนในงานพยายามมองหาตัวของหลินฟานและทีม แต่ไม่ว่าพวกเขาจะมองไปที่ใหนก็ไม่เห็นทีมจากมหาลัยเจียงเป่ยเลย


จนมีคนพูดว่า "อย่ามองหาเลย นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเจียงเป่ยไม่ได้มาที่นี่"


“อะไรนะ? ไม่ได้มาตอบคำถามงั้นหรอ ถ้างั้นพวกเขาได้ถ้วยอุดมศึกษาไปได้ยังไง? พวกเขาโกงรึเปล่า?” คนข้างๆตะโกนลั่นทันที


“ฉันได้ยินมา… ว่าคนที่ชื่อหลินฟาน เป็นคนที่แก้ปริศนาของโจว และกำลังจะจัดงานบรรยายสรุปที่มหาวิทยาลัยเจียงเป่ยในเร็วๆนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่มีเวลามาตอบคำถามที่นี่” นักศึกษาอีกคนพูดออกมา


“แก้ปริศนาของโจวหรอ เอาจริงดิ!” มีคนแปลกใจ


เหนี่ยเจิ้นเจียงจากมหาวิทยาลัยชิงหัวพูดขึ้น "แก้ปริศนาของโจวได้แล้วไง เรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์งั้นหรอ"


“ยิ่งไปกว่านั้น เขาอาจจะไม่ได้เป็นคนที่แก้ปริศนาของโจวจริงๆก็ได้!”


มหาวิทยาลัยชิงหัวและมหาวิทยาลัยจิงเฉิง เป็นตัวเต็งในการได้ถ้วยระดับอุดมศึกษาของการแข่งขันการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของทุกปี


ในปีนี้ เหนี่ยเจิ้นเจียงเองก็ได้เตรียมตัวมามากมายโดยมีเป้าหมายเพื่อคว้าถ้วยระดับอุดมศึกษา!


แต่ตอนนี้เขากลับได้รับเพียงรางวัลรองชนะเลิศระดับหนึ่งของประเทศมาเท่านั้น


แล้วจะไม่ให้เขาหัวเสียได้ยังไร


อย่างไรก็ตาม ความโกรธของเขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้


…………


ในขณะนี้ หลินฟานกำลังขับรถลัมโบร์กินี่มุ่งหน้ากลับไปที่เจียงเป่ย


"กริ๊งงง!"


ทันใดนั้นเอง มือถือของเขาก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว


หลินฟานกดรับโทรศัพท์ทันที


“หลินฟาน ฉันมาบอกข่าวดีกับนาย! ทีมของนายเป็นผู้ชนะการแข่งขันระดับอุดมศึกษาในการประกวดแบบจำลองทางคณิตศาสตร์แห่งชาติ!” เสียงที่มีแต่ความตื่นเต้นของหูชวนดังขึ้นมาจากโทรศัพท์


ฉิวจือเฉียนที่นั่งอยู่ข้างๆก็ได้ยิน ใบหน้าของเธอก็มีความประหลาดใจขึ้นมาทันที


แม้ว่าเธอจะไม่ได้เรียนวิชาเอกคณิตศาสตร์มา


และถึงแม้ว่าเธอจะเรียนจบมาสองปีแล้วก็ตาม


แต่ฉิวจือเฉียนก็ยังเคยได้ยินชื่อถ้วยอุดมศึกษามาบ้าง


มันเป็นหนึ่งในรางวัลสูงสุดในภาควิชาคณิตศาสตร์


หลินฟานที่ทั้งหล่อทั้งรวยและยังต่อสู้เก่ง!


ปรากฎว่าเขายังฉลาดมากอีกด้วย!


พระเจ้า!


เธอได้พบกับเทพแบบไหนกันแน่?


ฉิวจือเฉียนมองไปยังดวงตาที่สวยงามของหลินฟานด้วยความรัก


หลังจากหูชวนพูดจบ หลินฟานก็ตอบกลับไปแค่ว่า "งั้นหรอครับ"


อันที่จริงเขาไม่มีความสนใจในถ้วยอุดมศึกษาเลย


ไม่อย่างนั้น หลินฟานคงไม่ปฏิเสธที่จะไปเมืองหลวง


เมื่อหูชวนได้ยินคำตอบของหลินฟาน เขาก็พูดไม่ออกครู่หนึ่ง


นั่นคือถ้วยอุดมศึกษาเลยนะ!


นายตอบกลับมาแค่ว่า งั้นหรอครับ?


นายช่วยตื่นเต้นให้มากกว่านี้หน่อยได้ไหม?


อย่างไรก็ตาม เมื่อหูชวนนึกถึงคำตอบของหลินฟานที่จะมาบรรยายปริศนาของโจวที่เจียงเป่ย เขาก็ค่อยข้างโล่งใจขึ้นมาหน่อย


เขาไอแห้งๆก่อนจะพูดว่า "ยังไงก็ตาม เราได้ติดต่อกับองค์การคณิตศาสตร์โลกแล้ว และกำลังจะจัดการประชุมรายงานในวันเสาร์นี้ เตรียมตัวให้พร้อมล่ะ"


"โอเคครับ" หลินฟานตอบ


เมื่อหลินฟานกลับมาถึงเจียงเป่ยก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว


ชุมชนยี่เกอบ้านเลยที่ 2501


หวงหลิงกำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น เธอง่วงและรู้สึกเบื่อนิดหน่อย


"พรึบ!"


ทันใดนั้นประตูก็ค่อยๆเปิดเข้ามาช้าๆ


หวงหลิงมีความกระตือรือร้นขึ้นทันทีหลังจากที่เห็นหลินฟานและฉิวจือเฉียนเดินเข้ามา


จากนั้นเธอก็ถามออกไป "จือเฉียน เรื่องครอบครัวของเธอเป็นยังไงบ้าง"


“ไม่เป็นไรแล้ว ที่รักจัดการให้หมดเลย” ฉิวจือเฉียนพูดตอบ


ขณะที่เธอพูด เธอก็นึกถึงฉากที่หลินฟานสั่งสอนชายหัวล้านกับหลี่ซิงหนิง จากนั้นเธอก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่หลินฟานด้วยความรัก


หลังจากหยุดไปครู่นึง ฉิวจือเฉียนก็พูดขึ้นอีกครั้ง "หวงหลิง เธอรู้หรือเปล่าว่าวันนี้ที่รักได้รับรางวัลถ้วยอุดมศึกษาในการประกวดแบบจำลองทางคณิตศาสตร์!"


“ถ้วยอุดมศึกษาหรอ!?” หวงหลิงอุทานด้วยความประหลาดใจ


เห็นได้ชัดว่าเธอก็รู้จักถ้วยอุดมศึกษาดี


ถ้วยนี้เป็นสิ่งที่พวกอัฉริยะหรือเหล่านักปราชญ์ที่เก่งกาจเท่านั้นที่จะได้แตะต้องมัน!


หรือจริงๆแล้วเธอกำลังยืนอยู่ต่อหน้าของนักปราชญ์ในตำนานกัน?


ฉิวจือเฉียนยิ้มและพูดว่า "มีถ้วยอื่นอีกหรอไง?"


ฉิวจือเฉียนชะงักไปครู่นึงแล้วถามว่า “อ้อ แล้วเสื้อผ้าที่ฉันซื้อส่งมาถึงแล้วใช่ไหม”


"มันอยู่นี่" หวงหลิงก้มศีรษะลงและพูดเสียงเบา


เมื่อนึกถึงเสื้อผ้าเหล่านั้น ใบหน้าที่สวยงามของเธอก็แดงขึ้นทันที


ฉิวจือเฉียนยิ้มแล้วพูด “เยี่ยมเลย! คืนนี้เรามาใส่ชุดพวกนี้เพื่อฉลองให้ที่รักเรื่องที่ชนะรางวัลถ้วยอุดมศึกษากันเถอะ!”


เมื่อหวงหลิงได้ยินดังนั้น เธอก็ก้มหัวเล็กๆของเธอลงอย่างเขินอาย เธอดูเหมือนนกกระจอกเทศตัวเล็กน่ารัก


คืนนั้น


พระจันทร์เต็มดวง!


คนในบ้านเลขที่ 2501 ในชุมชนยี่เกอ ไม่ได้นอนกันทั้งคืน!


…………


……


...


วันถัดไป.


หลินฟานได้ขับลัมโบร์กินี่ไปยังมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย


แต่หลังจากที่หลินฟานเหยียบเบรคหน้าสัญญาณไฟจราจร


"ตูม!"


ปอร์เช่คาเยนน์สีขาวก็ได้พุ่งเข้ามาชนท้ายรถของหลินฟาน


หลังจากนั้นก็ได้มีสาวสวยคนหนึ่งลงมาจากรถแล้วเดินเข้ามา


เธอมีผมยาวสลวยเหมือนน้ำตก ใบหน้าที่งดงาม กระโปรงสีขาวที่เน้นให้เห็นรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ ดูเป็นผู้ใหญ่และเต็มไปด้วยเสน่ห์!


หลินฟานแอบเปรียบเทียบเธอกับหานเทียนในใจ


รูปร่างก็ว่าคล้ายกันแล้ว หน้าตาก็ดีพอๆกันอีก


หลินฟานอดไม่ได้ที่จะใช้ดวงตาแห่งความจริง


【คะแนนรูปร่างหน้าตา: 95】


【คะแนนความชื่นชอบ: 70】


นี่มัน...


คะแนนพวกนี้ทำให้เขาแปลกใจ


คะแนนรูปร่างหน้าตาอยู่ที่ 95 นั่นเป็นคะแนนที่เขาคิดไว้อยู่แล้ว


แต่คะแนนความชื่นชอบ 70 นี่มัน?


เกิดอะไรขึ้น?


เธอชนท้ายรถของเขา แต่กลับมีคะแนนความชอบสูงขนาดนี้


ถ้าพูดตามหลักเหตุผลแล้ว เธอไม่ควรมีความชื่นชอบต่อเขาสูงอย่างนี้?


เมื่อสาวงามเข้ามาใกล้ กลิ่นที่คุ้นเคยก็ลอยมาที่จมูกของหลินฟาน


สาวสวยใช้โทนแม่เหล็กแล้วพูด "เป็นความผิดของฉันเองที่ไปชนท้ายคุณ ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะจ่ายค่าเสียหายให้คุณอย่างแน่นอน"


หลังจากหยุดไปชั่วครู่เธอก็พูดต่อ "และเพื่อเป็นการขอโทษสำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ให้ฉันเลี้ยงข้าวคุณได้ไหม"


หลินฟานกำลังจะตอบ


ทันใดนั้น เสียงที่ชัดเจนก็ดังขึ้นในจิตใจของเขา


[ภารกิจ: ร้านอาหารสตาร์ เชิญสาวงามที่มีคะแนน 90 ขึ้นไป ไปรับประทานอาหารมูลค่ามากกว่า 100,000 หยวน รางวัลซองแดงสีเงิน 5 ซอง ความคืบหน้า: 0/5 】


ภารกิจ?


ภารกิจใหม่มาแล้ว!


หลังจากเปิดซองแดงสีเงินมาหลายครั้ง หลินฟานก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง


ดวงตาของหลินฟานเป็นประกายแล้วพูดว่า "ผมจะให้ผู้หญิงสวยๆเลี้ยงได้ยังไง เป็นผมที่ควรจะเชิญคุณไปทานอาหารเย็นมากกว่า"


หญิงงามก้าวมาข้างหน้าสองก้าว แล้วหายใจออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนจะยิ้ม “มองเฉยๆไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าคุณก็เป็นพ่อคาสโนว่าชอบเกี้ยวสาวด้วย ฉันชอบ!”

ตอนก่อน

จบบทที่ ฉลอง

ตอนถัดไป