ศพเวทรวมวิถี · ต้นกำเนิดแห่งหายนะ

 กู้เซิงเกอฉีกเปิดช่องว่างมิติ ก้าวออกมาทีหนึ่ง กลิ่นเน่าเหม็นรุนแรงก็ถาโถมเข้าใส่ ที่นี่คือสถานที่ซึ่งซากศพถูกรวมไว้มากที่สุด กลิ่นอายอาฆาตและกลิ่นเน่าผุยิ่งเข้มข้น

  ทันทีที่เขาปรากฏ ตัวฟ้ารอบด้านก็ถูกปกคลุมด้วยเมฆดำหนาทึบ วิชาเทพสายฟ้ารวมตัวพร้อมปลดปล่อย

  กู้เซิงเกอยกมือขึ้น พันสายฟ้าฟาดลงอย่างรุนแรง แสงฟ้าอันร้อนแรงกลืนกลายซากศพเบื้องล่างทั้งหมด เปลวไฟพวยพุ่งสู่ท้องนภา

  ในฝูงซากศพ นัยน์ตาสีขาวของศพเวทพันธมิตรเก้าภพพลันเปลี่ยนเป็นแดงเข้ม พลังวิญญาณเย็นเยียบพุ่งออกจากดวงตา

  “บังอาจนัก! กล้ามาทำลายลานบ่มเพาะของข้า เจ้าหาที่ตายรึ!”

  โครงกระดูกพลังงานสีแดงเข้มขนาดมหึมาพุ่งทะยานขึ้นจากพื้น พุ่งตรงเข้าใส่กู้เซิงเกอ กลิ่นอาฆาตอันเย็นยะเยือกซัดมาปะทะหน้า

  กู้เซิงเกอเพียงคิดในใจ ฟ้ารอบด้านก็พลันกลายเป็นตาข่ายสายฟ้าโรเทียนครอบลงมา เสียงฟ้าผ่าดังกึกก้อง โครงกระดูกพลังงานนั้นถูกสายฟ้าสังหารสลายกลายเป็นเถ้าธุลี

  เพียงประมือแรก กู้เซิงเกอก็มองเห็นระดับพลังของอีกฝ่ายโดยคร่าว แน่นอนว่าอยู่ในขั้น “รวมวิถี” อันน่าสะพรึงกลัวนัก!

  ศพเวทพันธมิตรเก้าภพลอยขึ้นกลางอากาศ เอ่ยเสียงเย็น “เจ้าคือผู้ใด?”

  สีหน้ากู้เซิงเกอเยียบเย็น แคบตาน้อย “กู้เซิงเกอ แล้วเจ้าล่ะ โผล่มาจากหลุมไหน?”

  ศพเวทลงมือฉับพลัน ร่างผอมแห้งพุ่งเข้าใกล้ในพริบตา ยกมือฟาดฝ่ามือหนึ่ง พลังเย็นยะเยือกแผ่ทั่ว

  “คนระดับแค่ขั้นแปรเทพอย่างเจ้ามิจำเป็นต้องรู้หรอก สงบลงแล้วเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงข้าเสียเถิด!”

  พลังชีวิตอันเข้มข้นในร่างกู้เซิงเกอกลับดึงดูดอีกฝ่ายอย่างรุนแรง พลังเย็นในมือเขากลายเป็นคมดาบแห่งความอาฆาต พุ่งแทงตรงอกกู้เซิงเกอ

  กู้เซิงเกอไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะเร็วปานนี้ ดวงตาสองชั้นระเบิดพลังแห่งมิติสร้างกำแพงกั้นขึ้นฉับพลัน แยกตนออกห่างจากศพเวท

  ศพเวทแทงพลาดหมายจะตามซ้ำ ทว่าพอจะขยับ พลังฟ้ารุนแรงสายหนึ่งก็ฟาดลงตรงกระหม่อม เสียงระเบิดดังสนั่น ร่างเขาถูกฟ้าฟาดตกกระแทกพื้น

  “ตูม!”

  ร่างศพเวทมหึมาร่วงถึงพื้น ฝุ่นควันกระจาย เปลวไฟพลันลุกโชนขึ้นในขณะนั้น

  กู้เซิงเกอสะบัดหอก “หยู่หลงเซวียนฉี่” สายฟ้าหนาทึบกระหน่ำลงต่อเนื่อง พลังอสนีสะท้านฟ้าสร้างหลุมมหึมากลางพื้น แผ่นดินดำไหม้เกรียม

  ศพเวทถูกฟ้าผ่าต่อเนื่องจนไร้เรี่ยวแรงขัดขืน ร่างกายสั่นสะท้านไม่อาจควบคุมได้

  หลังโดนสายฟ้ากว่าหลายสิบครั้ง ครึ่งกายแทบแหลกสลาย เขาฝืนรวมพลังกลับคืน ร่างพลันถูกคลุมด้วยหมอกดำหนาทึบกลืนทั่วร่าง

  สายฟ้าฟาดซ้ำ หมอกดำปั่นป่วนแต่ไม่สลาย ยังคงห่อหุ้มแน่นหนา

  “ฮ่าฮ่า กู้เซิงเกอ ข้าดูแคลนเจ้าจริง ๆ แค่แปรเทพชั้นผู้น้อยกลับใช้วิชาสายฟ้าได้ลึกล้ำถึงเพียงนี้!”

  ขณะเขาลอยตัวขึ้น หมอกดำใต้พื้นก็พวยพุ่งไม่หยุด เปลวไฟที่สายฟ้าจุดไว้ค่อย ๆ ดับสนิท แผ่นดินทั้งผืนกลายเป็นทะเลหมอกดำมืด คล้ายหวนสู่ห้วง “ทะเลร้อยภัย” ที่เต็มไปด้วยความมืด

  ศพเวทรวมหมอกดำกว้างใหญ่ทะยานขึ้นฟ้า พุ่งใส่กู้เซิงเกออีกครา

  กู้เซิงเกอกระตุ้นพลังสายฟ้าเต็มกำลัง สายฟ้านับพันล้านสายเทกระหน่ำลงจากฟ้า กระแทกใส่หมอกดำอย่างดุเดือด

  หอกหยู่หลงเซวียนฉี่ในมือเขาเปล่งเสียงมังกรคำราม กลืนพลังฟ้าไว้ทั่วด้าม แสงฟ้าเจิดจ้าเปล่งประกายในความมืดมิดโดดเด่นยิ่ง

  พลังสองฝ่ายปะทะกัน สายฟ้ากับหมอกดำไม่ยอมลดราวาศอก ปะทะจนท้องฟ้าสั่นสะเทือน

  กู้เซิงเกอเป็นฝ่ายรุก ดวงตาสองชั้นเรืองแสงมิติ แทรกผ่านกำแพงมิติติดต่อกันชั่วพริบตา ปรากฏตรงหน้าอีกฝ่าย หอกหยู่หลงเซวียนฉี่เปล่งประกายฟ้าพร้อมเสียงมังกรคำราม แทงตรงศีรษะศพเวทหมายสังหารให้สิ้น

  สีหน้าศพเวทพลันเปลี่ยน แสงร่างแปรเป็นควันหายวับ เพียงชั่วระยะสั้น กู้เซิงเกอกลับช้ากว่าก้าวหนึ่ง

  ศพเวทอ้อมไปด้านหลัง มือแห้งกรังแปรเป็นกรงเล็บกระดูกขาว แผ่กลิ่นมรณะหมายแทงทะลุใจจากด้านหลัง

  กู้เซิงเกอรู้ตัวทันที พลังมิติในดวงตาระเบิด ศพเวทรู้สึกว่าระยะระหว่างตนกับกู้เซิงเกอถอยห่างออกเรื่อย ๆ กรงเล็บแทงออกไปกลับว่างเปล่า

  “บดสังหาร!”

  กู้เซิงเกอหันกลับ ใช้กฎมิติขังศัตรูไว้ พื้นที่รอบศพเวทแตกดังเปรี๊ยะ รอยแยกแผ่ขยายทั่วทั้งร่างของมันพร้อมเสียงแตกสะเทือน

  มันคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ร่างอันแข็งแกร่งซึ่งทนถูกผนึกมานับหมื่นปีกลับปรากฏรอยแตก ทำให้เดือดดาลสุดขีด!

  “โฮกกก!”

  เสียงคำรามสะเทือนฟ้า ร่างมันเริ่มแปรเปลี่ยน ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป ผิวกลายเป็นสีดำสนิท เนื้อแห้งเหี่ยวกลับพองแน่น กลายเป็นอสูรร่างคนผิวดำคล้ายเปลือกไม้หยาบกร้าน

  มันคำรามอีกครั้ง คลื่นเสียงรุนแรงทำลายมิติที่กักขังจนแหลก แล้วพุ่งเข้าฟาดฟันกู้เซิงเกออย่างดุเดือด


v

ตอนก่อน

จบบทที่ ศพเวทรวมวิถี · ต้นกำเนิดแห่งหายนะ

ตอนถัดไป