บทที่ 210 การวิวัฒนาการของมือแห่งท้องฟ้า

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หนึ่งวันผ่านไปแล้ว

หลี่เซวียนจัดการร่างแยกโลหิตจำนวนมาก โดยใช้หินมิติที่ขโมยมา สร้างประตูมิติสามสิบหกแห่ง สามารถเชื่อมต่อกับหลายประเทศและพื้นที่ยุทธศาสตร์

ด้วยประตูมิติเหล่านี้ ในอนาคตหากเกิดภัยพิบัติ ก็สามารถบอกข้อมูลของประตูมิติได้

สามารถทำให้ผู้แข็งแกร่งของแต่ละประเทศเชื่อมต่อกัน รวมพลังทำลายล้างปีศาจ

"ประตูมิติสามสิบหกแห่ง และยังมีค่ายกลส่งผ่านโบราณ ไม่รู้ว่าฉันได้เปลี่ยนแปลงอนาคตหรือไม่?"

หลี่เซวียนนั่งอยู่ในห้องใต้ดิน ถือหนังสือแห่งโชคชะตาอ่าน รอให้มีข้อมูลใหม่ปรากฏบนหนังสือแห่งโชคชะตา

ไม่นาน ข้อมูลหนึ่งปรากฏบนหนังสือแห่งโชคชะตา

【วิกฤติกำลังจะเกิดขึ้น บุตรแห่งโชคชะตาเติบโตอย่างยากลำบากในภัยพิบัติ แต่ละประเทศมีการสูญเสียหนัก ประเทศล่มสลาย ครอบครัวพังทลาย ภูเขาและแม่น้ำแตกสลาย มนุษย์ยังมีความหวังหรือไม่?】

"นี่!"

เมื่อเห็นคำเตือนนี้ หลี่เซวียนรู้สึกหนักใจอย่างยิ่ง ผ่านข้อมูลนี้ เขารู้สึกถึงความรู้สึกวิกฤติอย่างลึกซึ้ง รู้สึกว่าอนาคตอาจมีภัยพิบัติเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

"ฉันสร้างประตูมิติแล้ว แม้แต่ประตูมิติก็ไม่สามารถช่วยคนได้มากขึ้นหรือ?"

หลี่เซวียนมีสีหน้าหนักใจ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เลือกที่จะดูอนาคต

เขาต้องการดูว่าทำไมถึงพยายามเปลี่ยนแปลงอย่างหนัก แต่เผ่ามนุษย์ยังคงสูญเสียหนัก

ด้วยความกังวลอย่างลึกซึ้ง หลี่เซวียนเริ่มสำรวจอนาคต

ไม่นาน

ภาพอนาคตปรากฏ

ในภาพ ประตูมิติที่ซ่อนอยู่ในสำนักจ้างเยว่ถูกทำลาย ประตูมิติสามสิบห้าแห่งที่เชื่อมต่อกันก็ถูกปีศาจทำลาย

หลังจากนั้น

คลื่นสัตว์ปีศาจที่ไม่มีที่สิ้นสุดระเบิดขึ้น รวมถึงประเทศจ้างเยว่ในหลายประเทศที่สูญเสียไป หลายประเทศตกอยู่ในคลื่นสัตว์ปีศาจ มนุษย์เสียชีวิตและบาดเจ็บหนัก

บุตรแห่งโชคชะตาต่อสู้อย่างยากลำบาก หลังจากบาดเจ็บหนักถูกผู้ปกป้องนำไป

และผู้หญิงที่ไม่มีผู้ปกป้อง ซึ่งก็คือศิษย์ใหม่ของหลี่เซวียน เสี่ยวม่อ ต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวในวินาทีสุดท้าย

ในภาพ หลี่เซวียนยังคงปรากฏตัวช่วยเสี่ยวม่อ แต่เผชิญกับคลื่นสัตว์ปีศาจที่ไม่มีที่สิ้นสุด หลี่เซวียนสูญเสียร่างแยกโลหิตเกือบทั้งหมด แต่ยังไม่สามารถหยุดคลื่นสัตว์ปีศาจได้

ไม่นาน

ภาพอนาคตหายไป หลี่เซวียนมีสีหน้าซีดเซียว ขมวดคิ้วกล่าว

"มันคือคลื่นสัตว์ปีศาจที่ไม่มีที่สิ้นสุด ฆ่าไม่หมด ศัตรูที่มีจำนวนมากขนาดนี้ยากที่จะจัดการ

จุดสำคัญคือก่อนเกิดคลื่นสัตว์ปีศาจ ประตูมิติถูกทำลายล่วงหน้า

ไม่มีประตูมิติ ผู้ฝึกตนของแต่ละสำนักไม่สามารถปรากฏตัวในสนามรบได้ทันเวลา แค่เดินทางก็ใช้เวลามาก"

หลี่เซวียนมีสีหน้าหนักใจอย่างยิ่ง

สาเหตุที่ประตูมิติถูกทำลายคือร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบของสำนักจ้างเยว่ บอกเหตุผลที่ขโมยหินมิติ

นี่ทำให้ข้อมูลรั่วไหล ทำให้ประตูมิติถูกทำลายต่อเนื่อง

"น่าจะเป็นฉันที่สั่งการ ไม่เช่นนั้นร่างแยกโลหิตจะไม่บอกออกมา"

หลี่เซวียนนวดขมับ รู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง หลังจากคิดสักพัก เขาเริ่มออกคำสั่งต่างๆ เพื่อรับมือกับคลื่นสัตว์ปีศาจ

ทำทุกอย่างเสร็จสิ้น

หลี่เซวียนหยิบผลวิวัฒนาการที่ปิงเซวียนเอ๋อส่งกลับมา กินทั้งหมดเพื่อเพิ่มพลัง

【ติ๊ง! มือแห่งท้องฟ้าของคุณที่ตาซ้ายได้รับการวิวัฒนาการหกครั้ง พลังเพิ่มขึ้นสามเท่า ขอบเขตการใช้จากหลายสิบเมตร เพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งร้อยกิโลเมตร ผลข้างเคียงไม่เพิ่มขึ้น】

【คำเตือน: ผลวิวัฒนาการธรรมดา ไม่สามารถวิวัฒนาการมือแห่งท้องฟ้าของคุณได้อีก ต้องการผลวิวัฒนาการขั้นสูง】

"ต้องการผลวิวัฒนาการขั้นสูง? ดูเหมือนว่ามือแห่งท้องฟ้าของฉันวิวัฒนาการถึงขีดสุดแล้ว กลายเป็นน่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆ"

หลี่เซวียนสูดลมหายใจลึก หยิบผลหลอมรวมสองเม็ดออกมา

ครั้งนี้ปิงเซวียนเอ๋อได้นำผลวิวัฒนาการสามเม็ดกลับมา และผลหลอมรวมสองเม็ด ทั้งหมดนี้ฉินเยว่ได้มาด้วยความยากลำบาก ต้องเสียสละไม่น้อย

ด้วยเหตุนี้

หลี่เซวียนส่งมอบยันต์วิญญาณระดับสี่ที่มีเจตน์กระบี่ห้าร้อยแผ่น ให้ปิงเซวียนเอ๋อส่งไปให้ฉินเยว่

เดิมทีหลี่เซวียนเตรียมส่งเลือดของตัวเองไปบ้าง แต่พิจารณาว่าอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันระหว่างทาง หลี่เซวียนเตรียมรอให้ประตูมิติทั้งหมดติดตั้งเสร็จแล้วไปส่งด้วยตัวเอง

หลี่เซวียนสูดลมหายใจลึก หยิบผลหลอมรวมสองเม็ด กินทีละเม็ด

【ติ๊ง! รากวิญญาณธาตุดินระดับสุดยอดของคุณ รากวิญญาณธาตุไฟระดับสุดยอด หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายลาวา ร่างกายลาวาแข็งแกร่งขึ้น คุณมีความต้านทานต่อการโจมตีด้วยไฟมากขึ้น】

ด้วยเสียงเตือนจากเครื่องจักร พลังของหลี่เซวียนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาที่แข็งแกร่งขึ้นสามารถเผชิญหน้ากับวิกฤติได้อย่างมั่นใจมากขึ้น

หลี่เซวียนปิดตาทั้งสองข้าง รอคอยอย่างเงียบๆ ในการฝึกฝน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หนึ่งวันผ่านไปแล้ว

หอประชุมสำนักจ้างเยว่

ผู้ฝึกตนหกคนที่มีพลังแข็งแกร่งนั่งอยู่ในหอประชุม มีสีหน้าเคร่งเครียดมองไปที่กลางห้อง มองไปที่ร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบที่ยืนอยู่เงียบๆ

ร่างทั้งหกนี้เป็นผู้บริหารระดับสูงของสำนักจ้างเยว่ แต่ละคนมีพลังไม่ธรรมดา เจ้าสำนักและอาวุโสใหญ่ยิ่งเป็นผู้ฝึกตนขั้นจินตันปลาย

อาวุโสที่เหลือที่อ่อนแอที่สุดก็มีพลังขั้นจินตันต้น พลังการต่อสู้ที่น่ากลัวทำให้สำนักจ้างเยว่กลายเป็นสำนักที่มีชื่อเสียงใกล้ไกล

ขณะนี้

ผู้ฝึกตนขั้นจินตันเหล่านี้จ้องมองไปที่ร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบ แต่ละคนมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง

เพราะ

หินมิติที่สำนักจ้างเยว่เก็บสะสมมาหลายปีถูกขโมยไปหมด ไม่มีเหลือเลย ทำให้สำนักจ้างเยว่สูญเสียหนัก

เรื่องนี้แพร่กระจายไปทั่วสำนัก ศิษย์ห้าพันคนรู้เรื่องนี้แล้ว รอคอยการตัดสินใจสุดท้ายในสำนัก

ฟิ้ว!

ผู้หญิงสวยในชุดอาภรณ์ครามขั้นสร้างฐาน บินเข้ามาอย่างเร่งรีบ ตกลงอย่างรวดเร็วต่อหน้าร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบ ถามด้วยเสียงสั่น

"อู่ซือ นี่จริงหรือ? คุณขโมยหินมิติของสำนักจริงๆ หรือ?"

"ใช่ ขอโทษ"

ร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบพยักหน้า ชื่อปลอมของมันคืออู่ซือ ซึ่งเป็นเสียงเดียวกับห้าสิบ

"ทำไม? ทำไมต้องทำแบบนี้? สำนักไม่ได้ปฏิบัติต่อคุณอย่างเลวร้าย ยกย่องคุณเป็นศิษย์หลัก พยายามฝึกฝนคุณอย่างเต็มที่

แม้กระทั่งมอบหมายงานที่ดีอย่างการปกป้องหินมิติให้คุณ เพื่อให้คุณเติบโตได้ดีขึ้น

แต่คุณกลับขโมยหินมิติ คุณทำแบบนี้ทำไม คุณไม่รู้สึกผิดกับสำนักหรือ?"

ผู้หญิงในชุดอาภรณ์ครามพูดด้วยเสียงสั่น ทั้งตัวเธอรู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง

เพราะเธอเป็นคนค้นพบร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบ แนะนำให้สำนักหลายครั้ง แม้กระทั่งงานปกป้องหินมิติก็เป็นงานของเธอ

แต่เธอเชื่อมั่นในร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบอย่างมาก จึงให้ร่างแยกโลหิตช่วยเธอปกป้องหินมิติ

ผลคือเธอออกจากสำนักไปครั้งหนึ่ง กลับมาหินมิติก็ถูกขโมยไปแล้ว

และคนที่เธอให้ความสำคัญที่สุดเป็นคนขโมยไป ทำให้ผู้หญิงในชุดอาภรณ์ครามรู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่ง

"ศิษย์น้องหลาน เรื่องนี้อาจมีเบื้องหลัง เราตรวจสอบพบว่าอู่ซือขโมยหินมิติแล้วกลับไปที่คลัง

เขามีโอกาสหนีไปไกลได้ แต่เขาไม่ทำ กลับรอการลงโทษในคลัง"

อาวุโสห้าของสำนักกล่าวขึ้น บอกจุดสำคัญ

"เป็นแบบนี้เอง!"

ผู้หญิงในชุดอาภรณ์ครามได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจ รีบมองไปที่ร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบ ถามด้วยความกังวลและคาดหวัง

"อู่ซือ คุณมีเหตุผลใช่ไหม? บอกฉันเร็ว ฉันจะช่วยคุณอย่างเต็มที่ จริงๆ ฉันสัญญา!"

"ขอโทษ!"

ร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบส่ายหัว เรื่องนี้ไม่สามารถบอกใครได้ มันตายไปเองไม่เป็นไร แต่ถ้าประตูมิติถูกทำลาย หรือกระทบถึงตัวจริง นั่นเป็นเรื่องใหญ่

ดังนั้นร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบจึงเลือกที่จะส่ายหัวไม่พูด

"ไม่ต้องขอโทษ บอกฉันเหตุผลเร็ว คุณต้องมีเหตุผลใช่ไหม?

คุณเป็นศิษย์รุ่นใหม่ที่โดดเด่นที่สุดของสำนัก เป็นความหวังในอนาคตของสำนัก เราฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่คุณ

คุณมีอนาคตที่ดี คุณไม่สามารถทำเรื่องที่เห็นแก่ตัวเพื่อหินมิติได้ คุณต้องมีเหตุผล

บอกฉันเหตุผลเร็ว ฉันจะช่วยคุณแน่นอน แน่นอน!"

ผู้หญิงในชุดอาภรณ์ครามพูดด้วยความร้อนใจ ต้องการรักษาชีวิตของร่างแยกโลหิตหมายเลขห้าสิบ

(จบตอน)