ตอนที่ 30 ของขวัญ

  แม้พ่อแม่ของฉู่เทียนหลินจะใส่ใจเรื่องเรียนของลูกชายมากแค่ไหน สุดท้ายมันก็เป็นเส้นทางที่เขาต้องเลือกเอง ถ้าเจ้าตัวเลือกผิดทาง ต่อให้พ่อแม่จะห่วงเพียงใดก็ช่วยไม่ได้ โชคดีที่ก่อนสอบเอ็นทรานซ์ไม่นาน เขาดันสอบได้ที่หนึ่งของทั้งโรงเรียน ทำให้ความเชื่อมั่นของพ่อแม่กลับมาพุ่งสูงอีกครั้ง

  ระบบใหม่ของการสอบเข้ามหาวิทยาลัย คือประกาศผลก่อนแล้วค่อยเลือกมหา’ลัย ทำให้เด็ก ๆ ไม่ต้องเสี่ยงเลือกพลาดเหมือนสมัยก่อน ส่วนใหญ่ก็จะเลือกตามผลจริงของตัวเอง ไม่ต้องหวังพึ่งโชคเหมือนเมื่อก่อน

  คืนนั้นหลังจากกินข้าวอิ่มหนำ พ่อแม่ก็เริ่มชวนฉู่เทียนหลินคุยเรื่องอนาคต พ่อเสนอว่าอยากให้สอบเข้ามหาวิทยาลัย จิงฮวา ส่วนแม่กลับสนใจ เป่ยต้าน มากกว่า พ่อถึงกับยื่นข้อเสนอ “ถ้าสอบได้เกิน 700 คะแนน จะซื้อเซ็ต Apple สามเครื่อง iPhone, iPad, MacBook ให้เลย”

  แต่ฉู่เทียนหลินกลับส่ายหัวแรง “ไม่เอาหรอก ของแบบนั้นไร้สาระ! เอาเงินสดมาเลยดีกว่า” เอาไปซื้อค่าพลังกับวัตถุดิบยังมีประโยชน์กว่าเยอะ

  พ่อฟังแล้วก็หัวเราะตอบตกลง—จริงสิ ถ้าลูกชายทำได้จริง ๆ ถึงขั้นนั้น ต่อให้ต้องควักเงินเพิ่มอีกก็ไม่เสียดายหรอก

  วันถัดมา ฉู่เทียนหลินบอกพ่อแม่ว่าจะไปงานวันเกิดเพื่อน พวกเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร ยังช่วยยื่นเงินให้อีก 500 หยวน บอกให้ไปซื้อของขวัญสักชิ้น

  แม้เขาจะมีเงินเก็บเองอยู่บ้าง แต่เงินใครล่ะจะไม่อยากได้เพิ่ม? รับมาเต็ม ๆ แล้วก็เปลี่ยนเป็นชุดหล่อก่อนออกจากบ้าน

  ปัญหาก็คือ…จะซื้ออะไรให้ซูหลิงเฟยดี? ของแพงจริง ๆ เงินที่มีคงได้แค่เศษ ส่วนของธรรมดาเกร่อ ๆ ก็ไม่มีความหมาย เขาไม่อยากเป็นตัวตลกยื่นของถูก ๆ ท่ามกลางงานหรูหราแน่นอน

  ที่สำคัญ เขามั่นใจเต็มร้อยว่าเจ้า หนิงจื้อหยวน ต้องโผล่มาอีกแน่ และถ้าเจ้านั่นดันเตรียมของหรูหรามาเปรียบเทียบกัน ของเขาก็ไม่ควรดูด้อยกว่า

  คิดได้แบบนี้ เขาจึงวางแผน—ซื้อของธรรมดามาก่อน จากนั้นใช้ เตาสร้างสรรค์ อัปเกรดให้หรูหราขึ้น แต่ก็ต้องระวังไม่ให้เว่อร์จนดูเหมือนของเหนือธรรมชาติ จะได้ไม่โดนจับผิด

  เขาเดินเข้าร้านเครื่องประดับแล้วเลือกสร้อยข้อมือเงินเส้นหนึ่ง มีจี้ห้อยเป็นคริสตัลสีม่วงเล็ก ๆ สองเม็ด ราคาพอรับได้แค่ 150 หยวน เท่านั้น

  หลังจ่ายเงินเสร็จ เขาออกไปหามุมลับ ๆ ข้างถนน ยกสร้อยขึ้นมากำในมือแล้วสั่งในใจ—
  “หลอม! ใช้ค่าพลังครึ่งหน่วยพอ”

  เขาตั้งใจจำกัดเชื้อเพลิงไว้ เพราะกลัวเตาจะเผาเกินจนสร้อยกลายเป็นของวิเศษอลังการเกินไป

  พรึบ! สร้อยหายไปแวบหนึ่ง ก่อนกลับมาปรากฏบนมืออีกครั้ง คราวนี้ส่วนที่เป็นเงินส่องแสงเงาวับยิ่งขึ้น ส่วนคริสตัลสีม่วงก็ใสแจ๋วราวกับเม็ดอัญมณีราคาแพง แถมยังเรืองแสงจาง ๆ คล้ายลูกแก้วเรืองแสงในความมืด

  ข้อมูลหนึ่งผุดขึ้นในหัวทันที—
  【สร้อยข้อมือปกป้องหัวใจ: ของใช้ครั้งเดียว หากผู้สวมใส่เผชิญอันตรายถึงชีวิต สร้อยจะสลายตัวปกป้องเจ้าของทันที】

  “หูยยย…สุดยอด!” เขาเกือบจะร้องออกมา—นี่มันของวิเศษจริง ๆ แต่ดันพรางตาให้ดูเหมือนเครื่องประดับทั่วไปได้เนียนสนิท ไม่มีใครสงสัยแน่!

  ฉู่เทียนหลินยิ้มกว้าง พอใจกับผลงานสุด ๆ ก่อนจะโบกแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังบ้านของซูหลิงเฟย

  ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขามาถึงคฤหาสน์หรูหราบนเชิงเขา—บ้านของซูหลิงเฟยใหญ่โตอลังการกว่าที่คิดไว้มาก แค่สนามหญ้าหน้าบ้านก็กว้างเกินสองพันตารางเมตรแล้ว

  รอบ ๆ เต็มไปด้วยต้นไม้ร่มรื่น พื้นที่เหมือนรีสอร์ทตากอากาศ ส่วนประตูทางเข้ายังมีบอดี้การ์ดยืนเฝ้าแน่นหนา เขาเพียงแค่ยื่นบัตรเชิญให้ตรวจ ก็ได้รับการต้อนรับอย่างสุภาพและเชิญเข้าไปข้างในทันที

  ใจกลางคฤหาสน์มีสระว่ายน้ำรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว น้ำใสจนสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ บรรยากาศงานเลี้ยงคึกคัก เต็มไปด้วยแขกหนุ่มสาวแต่งตัวหรูหรา—แค่บรรยากาศก็รู้แล้วว่างานนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน!

(จบตอน)