ตอนที่ 55 ชายเมา
สำหรับฉู่เทียนหลินแล้ว การเลือกเรียน “เภสัชศาสตร์” ไม่ใช่แค่ตามซูหลิงเฟยไป แต่มันยังตรงสายกับ “เตาสร้างสรรค์” ของเขาอีกด้วย ยาที่เขาหลอมออกมาจะได้ไม่ถูกมองว่าเป็นของงมงายไร้สาระ แต่เป็นงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์จริง ๆ แถมถ้าโชคดีอาจได้เรียนห้องเดียวกับซูหลิงเฟยอีกต่างหาก
หลังจากนักเรียนแต่ละคนกรอกใบเลือกคณะ/มหาลัยสร็จ ครูก็ตรวจเช็กทีละคน ก่อนจะใส่ซองปิดผนึกเรียบร้อย
ครูประจำชั้นพูดขึ้น “เอาล่ะ งานหลักเสร็จแล้ว นี่ก็เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ด้วยกันครบทั้งห้อง ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ …ครั้งนี้ฉู่เทียนหลินได้เป็นแชมป์สอบเข้ามหาลัย ได้รางวัลมากมายทั้งเงินและชื่อเสียง ครูก็พลอยได้หน้าไปด้วย วันนี้ครูเลยจะเลี้ยงพวกเธอเอง ไปกินข้าวด้วยกัน ดีไหม?”
เด็กทั้งห้องได้ยินก็ตะโกนเฮกันดังลั่น
ความจริงแล้วค่าใช้จ่ายไม่ใช่น้อย ห้องหนึ่งมีตั้งห้าสิบกว่าคน ต้องแบ่งนั่งหกโต๊ะ ตกโต๊ะละหลายร้อย รวม ๆ แล้วหลายพันหยวน สำหรับครูมัธยมคนหนึ่งถือว่าเท่ากับค่าแรงทั้งเดือน แต่ครูคนนี้ก็ไม่สนใจ เพราะนอกจากเงินรางวัลที่ได้จากการที่ลูกศิษย์สอบติดมหาลัยดัง ๆ แล้ว แค่ที่ฉู่เทียนหลินได้แชมป์ เธอก็กวาดโบนัสไปอีกห้าหมื่นหยวน! เรียกว่าคืนนี้เลี้ยงทั้งห้องยังไงก็คุ้ม
บรรยากาศในห้องเรียนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ทุกคนยิ้มแย้มสดใส— ยกเว้นเพียงคนเดียว…จ้าวเย่ ที่นั่งหน้าตามืดครึ้มไม่พูดไม่จา
ครั้งก่อนเพราะเรื่องของซูหลิงเฟย นิ้วของจ้าวเย่ถูกหักไปหนึ่งข้อ ถึงภายหลังจะต่อกลับแล้ว แต่ก็ใช้งานได้ไม่ถนัด เขาไม่กล้าไปแตะซูหลิงเฟยอีก เลยหันมาอาฆาตฉู่เทียนหลินแทน เดิมทีคิดจะเล่นงานในโรงเรียน แต่ช่วงหลังฉู่เทียนหลินเลิกเรียนปุ๊บก็กลับหอทันที ไม่มีช่องให้ลงมือ ยิ่งวันนี้อีกฝ่ายดันกลายเป็น “แชมป์สอบเข้ามหาลัย” ความอิจฉาและความแค้นก็ยิ่งคุโชน
“หึ…แชมป์งั้นเหรอ? เดี๋ยวฉันหักมือขวา แกจะได้ดูสิว่าจะเขียนหนังสือยังไง!”
จ้าวเย่กัดฟันแน่น หยิบมือถือแอบกดโทรศัพท์ นัดพรรคพวกที่เตรียมไว้แล้วให้มาดักระหว่างทางกลับบ้าน เพื่อจะจัดการฉู่เทียนหลินให้สาสม!
นักเรียนแต่ละคนส่งใบเลือกคณะ/มหาลัยสร็จแล้ว ก็พากันเดินไปที่ร้านอาหารใกล้ ๆ ครูก็จองห้องไว้เรียบร้อย พอถึงที่ ทุกคนนั่งประจำโต๊ะตามกลุ่มเพื่อนสนิท—ส่วนใหญ่ก็นั่งกันเป็นกลุ่มเพื่อนร่วมหอ
อาหารทยอยมาเสิร์ฟ บรรยากาศคึกคักกว่าที่เคยอยู่ในห้องเรียนเยอะ ทุกคนปล่อยตัวเต็มที่ กินไปคุยไป เสียงหัวเราะดังลั่น
แม้ครูจะอนุญาตให้ดื่มแอลกอฮอล์ได้ แต่ก็กำหนดว่าผู้ชายดื่มได้แค่แก้วเดียวเท่านั้น ที่เหลือก็เป็นโค้กกับน้ำแข็ง ใครชอบก็รินไป
ฉู่เทียนหลินเองก็ไม่ชอบเบียร์นัก รสชาติขมปี๋ ดื่มแล้วไม่เห็นจะอร่อยตรงไหน กำลังตักกับข้าวเข้าปากอยู่นั้นเอง จู่ ๆ ก็มีชายเมาคนหนึ่งโผล่พรวดเข้ามาในห้อง!
นักเรียนคนหนึ่งลุกไปบอก “อาเฮีย ห้องนี้มีคนจองแล้วนะครับ!”
แต่ชายวัยสามสิบกว่า ๆ คนนั้นกลับตะคอก “ไสหัวไป!” พร้อมทั้งผลักเด็กนักเรียนคนนั้นจนเซเกือบล้ม
ร่างเขาสูงเกือบเมตรแปด บึกบึนเต็มไปด้วยกล้าม ขณะที่นักเรียนโดนผลักตัวเล็กกะทัดรัดแทบปลิว ทำเอาเพื่อน ๆ คนอื่นเดือดจัด
“เมาแล้วกร่างเหรอวะ! จัดการมันเลย!” นักเรียนโต๊ะข้าง ๆ ลุกขึ้นพร้อมกัน
ชายเมาเห็นทีท่าไม่ดี ดวงตาเริ่มมีแววหวาด ๆ แต่ก็ยังพยายามทำขึงขัง “พวกแกจะทำอะไร รู้ไว้ด้วยนะว่าฉันมีเส้นอยู่ในโรงพัก! แตะฉันสิ เดี๋ยวได้เข้าซังเตกันทั้งห้องแน่!”
เด็กนักเรียนหลายคนที่เพิ่งสอบเสร็จ กำลังรอประกาศผลเข้ามหาลัยอยู่เหมือนกัน ได้ยินแบบนั้นก็ลังเล—จริงอยู่ พวกเขาไม่กลัวนักเลงหรอก แต่ถ้าถูกจับไปขึ้นโรงพักแล้วมีคดีติดตัว อนาคตอาจพังยับก็ได้
ชายเมาเห็นว่าทุกคนชะงักไป ก็ตั้งท่าเชิดหน้าหัวเราะหยัน “หึ รู้จักกลัวซะก็ดี!”
ครูประจำชั้นลุกขึ้นพูดเสียงแข็ง “คุณต้องขอโทษเด็กฉันเดี๋ยวนี้!”
แต่ชายเมากลับหัวเราะเยาะ “ขอโทษ? ฮ่า ๆ ๆ ในพจนานุกรมของฉันไม่มีคำว่าขอโทษหรอก! รู้จักรึเปล่า ไอ้หลิวทงที่ทำงานในโรงพักน่ะ นั่นพี่ฉันเอง! ถ้าพวกแกกล้าแตะตัวฉัน วันพรุ่งนี้ได้ไปนอนคุกแน่นอน!”
ทุกคนหน้าเสีย จะเถียงก็ไม่กล้า แต่ก็ไม่มีใครอยากยอม
ทันใดนั้น ฉู่เทียนหลินวางตะเกียบลง ลุกขึ้นช้า ๆ เอ่ยเสียงเรียบแต่ดังพอให้ทุกคนได้ยิน “ไอ้โง่”
ชายเมาตาเขียว “แกว่าอะไรนะ?!”
ฉู่เทียนหลินยิ้มบาง “ฉันบอกว่าแกมันโง่ …ไม่เข้าใจอีกเหรอ?”
เขาหยิบมือถือขึ้นมาโชว์ กล้องยังคงอัดอยู่ “เมื่อกี้ที่แกพูด ฉันบันทึกไว้หมดแล้วนะ เส้นสายในโรงพัก? ดีเลย พรุ่งนี้ถ้าเพื่อนฉันเป็นอะไรขึ้นมา ฉันก็จะปล่อยคลิปนี้ลงเน็ต …อยากรู้เหมือนกันว่าพี่แกจะยังนั่งเก้าอี้ในโรงพักได้อยู่หรือเปล่า”
คำพูดนั้นทำเอาชายเมาหน้าถอดสี—ก็รู้กันอยู่ว่ายุคนี้ คลิปหลุดลงเน็ตแป๊บเดียว เรื่องก็แดงไปทั่ว ถึงมีเส้นจริง ถ้าโดนเล่นข่าวเข้าไปก็คงนั่งไม่ติดเก้าอี้
เสียงฮือฮาดังทั้งห้อง เพื่อน ๆ พากันหัวเราะสะใจ—ในที่สุดก็มีคนลุกขึ้นสู้แทนทุกคนแล้ว!
(จบตอน)