ตอนที่ 60 “รวยจริง ๆ”

 จ้าวม่อม่อพาลินเซิ่งหนานและกลุ่มเพื่อนอีกสามคนไปกินข้าวเที่ยงที่โซนมหาวิทยาลัยก่อนจะพามาถึง “สถานีรับของเก่าเจี้ยนกั๋ว” ซึ่งเป็นที่ตั้งร้านของเฉินหราน

  ทันทีที่มาถึง พวกเธอก็เห็นเฉินหรานกำลังขับ Jeep Wrangler สีดำจะออกไปพอดี

  “อะไรนะคะ ไม่ขายเหรอ!?”

  ลินเซิ่งหนานขมวดคิ้วมองเขาด้วยความไม่เชื่อ สายตาที่เคยเต็มไปด้วยความคาดหวังพลันว่างเปล่า — ใจเย็นวาบเหมือนโดนน้ำเย็นราด

  จ้าวม่อม่อเองก็มึนงงไปเหมือนกัน เธอเดินเข้าไปคว้าแขนเฉินหรานไว้ “ไม่ขาย แล้วให้ฉันถ่ายคลิปโปรโมตทำไมกัน! ตอนนี้ฉันอุตส่าห์พาคนมาด้วยนะ นายมาบอกว่า ‘ไม่ขาย’ แบบนี้ ฉันจะให้พวกเขากลับยังไง!”

  เฉินหรานเกาหัวอย่างลำบากใจ ความจริงเขาเองก็ “ชอบ” รถคันนี้เหมือนกัน จึงลังเลไม่อยากปล่อยขาย

  แต่พอเห็นแววตาผิดหวังของลินเซิ่งหนานที่มองมาด้วยความไม่เข้าใจ เขาก็ถอนหายใจยาว ก่อนจะตัดสินใจ “ยอมจำใจขาย” เสียเลย

  > เอาเถอะ ขายก็ขาย เดี๋ยวหาคันใหม่ทีหลัง… จ้าวม่อม่อพูดถูก คนเขาอุตส่าห์มาถึงนี่แล้ว จะให้กลับมือเปล่าคงไม่ดีนัก — ทำธุรกิจอย่าใช้อารมณ์ ไม่งั้นพังแน่

  เฉินหรานเปิดประตูรถ แล้วหันไปบอกพี่ชายที่นั่งข้าง ๆ
  “พี่ ลงมาก่อนเถอะ”

  จากนั้นเขาก็หยิบกุญแจส่งให้จ้าวม่อม่อ พร้อมพยักหน้าขอโทษลินเซิ่งหนาน ก่อนหยิบกุญแจอีกชุดจากกระเป๋าออกมา —

  ลินเซิ่งหนานมองแล้วทำหน้าฉงน “กุญแจ…รถตู้?”

  แต่ยังไม่ทันพูดต่อ เสียงร้องตะโกนของชายหนุ่มสองคนที่มาด้วยก็ดังขึ้นพร้อมกัน
  > “เฮ้ย! Corvette C7 นี่หว่า!”

  เฉินหรานชะงักหันไปมอง สองหนุ่มยืนตาโตเหมือนเห็นของวิเศษ

  เขาหันไปหาจ้าวม่อม่อ พลางถอนใจ “อย่าบอกนะ ว่าพวกเขาอยากได้คันนี้อีก?”

  จ้าวม่อม่อถลึงตาใส่ “คันนี้นายเองบอกไม่ขาย ฉันไม่กล้าเสนอให้ใครอยู่แล้ว!”

  เฉินหรานโล่งใจ “ดีแล้ว ฉันก็ชอบมันเหมือนกัน”

  จากนั้นเขาบอกต่อ “ฉันมีธุระต้องออกไปข้างนอก ฝากเธอดูร้านหน่อยนะ ถ้าฉันไม่กลับก่อนห้าโมง เย็นเธอก็ปิดประตูได้เลย”

  จ้าวม่อม่อพยักหน้ารับ “ได้เลย! นายไว้ใจฉันขนาดนี้ ฉันไม่ทำให้นายผิดหวังแน่นอน”

  เธอหันไปมองชายที่นั่งข้างเฉินหรานอย่างสงสัย “เอ๊ะ คนนี้คือ…?”

  เฉินหรานแนะนำ “พี่ชายผมเองครับ — หวังซิงฮุ่ย, ส่วนเธอคนนี้คือจ้าวม่อม่อ พนักงานใหม่ของผม”

  “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” จ้าวม่อม่อยกมือไหว้อย่างมั่นใจ

  “ครับ…สวัสดีครับ” หวังซิงฮุ่ยตอบกลับพลางแอบมองสำรวจเธออยู่พักหนึ่ง

  เมื่อรถของเฉินหรานขับออกไปจากลาน หวังซิงฮุ่ยก็หันมาถามเสียงเรียบ
  “น้อง นายกับผู้หญิงคนนั้น…มีอะไรหรือเปล่า? ฉันว่าท่าทางเธอมองนายไม่ธรรมดานะ”

  เฉินหรานถึงกับสะดุ้ง “เฮ้ย พี่พูดอะไรของพี่เนี่ย ไม่มีอะไรทั้งนั้น เราแค่เจ้านายกับลูกน้อง เข้าใจผิดแล้ว!”

  หวังซิงฮุ่ยหัวเราะหึ ๆ “จริงเหรอ งั้นทำไมรู้ว่าฉันคิดอะไร?”

  เฉินหรานกลอกตา “พอเลย อย่าพูดเล่น เดี๋ยวเขาได้ยินแล้วเข้าใจผิดอีก ผมกับเธอไม่มีอะไรจริง ๆ”

  หวังซิงฮุ่ยยังไม่แน่ใจนัก แต่ก็พยักหน้าอย่างจำยอม

  หลังจากเฉินหรานออกไป จ้าวม่อม่อก็เริ่มโหมด “ทำงานเต็มตัว”
  เธออธิบายสเปกรถ Jeep Wrangler อย่างละเอียด — ตั้งแต่ระบบเกียร์ ระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ ไปจนถึงการทดสอบภาคสนาม

  ลินเซิ่งหนานที่ตั้งใจมาซื้อคันนี้อยู่แล้วก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น หลังจากลองขับและฟังคำแนะนำจากจ้าวม่อม่อ เธอตัดสินใจทันที “ซื้อค่ะ!”

  ทั้งคู่จึงจัดการเซ็นสัญญาเบื้องต้นเรียบร้อย

  ระหว่างนั้นเกิดเหตุเล็ก ๆ ขึ้นในโกดังด้านหลัง
  เจิ้งเชี่ยน ขอไปเข้าห้องน้ำ แต่กลับเจอรถ Bentley Continental GT จอดอยู่ในโกดังพอดี

  สองหนุ่มที่ตามมาด้วยเห็นเข้า ก็แทบจะกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น

  โดยเฉพาะ เหลียงเซิน หนุ่มที่กำลังตามจีบเจิ้งเชี่ยนอยู่ เขาเดินวนรอบรถอย่างมืออาชีพแล้วเริ่มบรรยายไม่หยุด
  > “Bentley Continental GT… รถที่ Roman ขับขวาง Dom ใน Fast & Furious 8 เลยนะ! เครื่อง V8 เทอร์โบคู่ 507 แรงม้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ เกียร์ออโต้ 8 สปีด ZF! แรงบิดสูงสุดที่ 1700 รอบ!”

  เพื่อนอีกคนรีบเสริม “โอ้โห พี่เซิน นายนี่รู้ลึกมาก!”

  เหลียงเซินยิ้มบาง ๆ แล้วเหลือบตาไปทางเจิ้งเชี่ยนที่ยืนฟังอย่างสนใจ “ก็รู้นิดหน่อยแหละ รถระดับนี้ใครก็อยากศึกษานะ”

  เจิ้งเชี่ยนมองภายในรถตาเป็นประกาย “นี่คือ Bentley เหรอ ดูหรูมากเลย ต้องแพงสุด ๆ แน่ ๆ ใช่ไหม?”

  เหลียงเซินทำหน้ารู้ดี “ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก รุ่นนี้เป็นรุ่นเริ่มต้นของซูเปอร์คาร์ ราคามือหนึ่งราว ๆ สี่ล้านหยวน ถ้าเป็นมือสองก็น่าจะสองล้านหกถึงสองล้านเจ็ดแสนได้”

  เจิ้งเชี่ยนถึงกับเบิกตา “โห! รถมือสองยังแพงขนาดนั้นเลยเหรอ!?”

  เหลียงเซินยิ้ม “สองล้านกว่าสำหรับรถระดับนี้ถือว่าถูกแล้วนะ นี่น่าจะเป็นรถของ ‘บอสเฉิน’ เองแหละ ไม่งั้นคงไม่เก็บไว้ในโกดังแบบนี้หรอก”

  เจิ้งเชี่ยนหัวเราะคิก “ผู้ชายคนนี้ก็อายุไม่เท่าไหร่เองเนอะ แต่ดูสิ รวยสุด ๆ ไปเลย~”

  เหลียงเซินสะดุ้งนิด ๆ แต่รีบตอบกลบเกลื่อน “ก็อาจจะไม่ขนาดนั้นหรอก รถพวกนี้บางคันเขาฝากขายไว้เฉย ๆ เจ้าของจริงอาจเป็นคนอื่น”

  เจิ้งเชี่ยนหันมามองอย่างเย้า “พูดแบบนี้เพราะอิจฉาล่ะสิ”

  “ผะ…เปล่า!” เขารีบส่ายหัวแล้วเดินตามออกไปแทบไม่ทัน

  ด้านหน้าร้าน ลินเซิ่งหนานกับจ้าวม่อม่อเซ็นสัญญาซื้อขายเรียบร้อย
  ขั้นตอนโอนกรรมสิทธิ์และประกันรถทั้งหมด จ้าวม่อม่อรับอาสาจัดการให้ครบวงจร — มืออาชีพสุด ๆ

  “ซีซี~” ลินเซิ่งหนานหันไปเรียกเพื่อนสาวด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ “อยู่เล่นในเมืองหลิงอีกสักสองวันไหม ฉันอยากรอให้รถโอนเสร็จก่อน แล้วค่อยขับกลับอู๋ซีด้วยกันดีไหม?”

  เจิ้งเชี่ยนพยักหน้า “แน่นอนสิ ไปเที่ยวด้วยกันเลย!”

  ทั้งกลุ่มหัวเราะกันอย่างอารมณ์ดี แต่ยังไม่ทันก้าวออกจากประตู ก็มีเสียงเครื่องยนต์ดังกึก

  รถลากพ่วงขนาดใหญ่จอดเทียบหน้าประตู

  คนขับลงมาเดินหอบเอกสารถาม “ขอโทษครับ ไม่ทราบว่า คุณเฉินหราน อยู่ที่นี่หรือเปล่าครับ?”

  จ้าวม่อม่อหันไปมองพ่วงข้างแล้วตอบ “ใช่ค่ะ ที่นี่แหละ”

  ชายคนนั้นถอนหายใจโล่งอก “งั้นช่วยเซ็นรับของแทนหน่อยนะครับ โทรหาเจ้าตัวไม่ติดเลย”

  พูดจบ เขากดปุ่มปลดผ้าใบคลุมท้ายรถลง —

  ภายในคือรถสปอร์ต Porsche 911 Turbo S สีชมพูสดใส ที่สะท้อนแสงระยิบวับอยู่กลางลาน

(จบตอนที่ 60)