ตอนที่ 68 ห้องชุดใน WeChat

  หลินเซิ่งหนานแทบจะระเบิดอารมณ์ นี่มันเรื่องอะไรกัน! แค่จะซื้อรถราคาสามแสนสามเอง ต้องลำบากขนาดนี้เลยเหรอ?
  ฉันเสนอสามแสนสาม นายจะเพิ่มเป็นสามแสนสี่ฉันยังพอเข้าใจ แต่นี่เล่นกระโดดไปสี่แสนเลย หมายความว่ายังไงกัน!?
  เธอหันไปมองเฉินหรานด้วยสีหน้าขุ่นเคือง ใบหน้าที่ปกติเย็นชาราวกับไม่แยแสโลก ตอนนี้กลับดูอ่อนลงเล็กน้อย แววตาที่เคยแข็งกร้าวพลันแฝงด้วยความหวังอย่างวิงวอน
  เธอชอบรถจี๊ปคันนั้นมากจริง ๆ รู้ดีว่าราคาสามแสนสามเป็นราคาที่โชคดีสุด ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ดั้นด้นมาจากเมืองอู๋ซีหรอก
  แต่สถานการณ์ตรงหน้า ทำเอาเธอถึงกับพูดไม่ออก
  สามแสนสามกับสี่แสน ใคร ๆ ก็รู้ว่าจะเลือกแบบไหน
  ทว่าที่ไม่คาดคิดคือ เฉินหรานเพียงยิ้มบาง แล้วหันไปพูดกับหลิวไป๋เต๋อว่า “ขอโทษนะครับ รถคันนี้ผมขายให้คุณผู้หญิงท่านนี้แล้ว ผมช่วยอะไรไม่ได้จริง ๆ”
  หลิวไป๋เต๋อมองตามปลายนิ้วของเขาไป ก็เห็นหลินเซิ่งหนานจ้องมองกลับมาด้วยสายตาเย็นชา
  “เอ่อ...” หลิวไป๋เต๋อถึงกับเก้อเขินพูดไม่ออก
  ส่วนหลินเซิ่งหนานกลับโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย มองเฉินหรานด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างบอกไม่ถูก ริมฝีปากยังคงมีรอยยิ้มจาง ๆ
  มันคือความรักงั้นเหรอ? ไม่หรอก... มันคือเสน่ห์ที่ฉันควบคุมไม่ได้ต่างหาก!
  เฉินหรานรู้สึกได้ถึงความภูมิใจเล็ก ๆ แต่ใบหน้ายังคงสงบนิ่ง เปี่ยมด้วยความสุภาพ
  ผู้ชายทุกคนย่อมมีความฝันอยากพิชิตหญิงสาวเย็นชาอย่าง “สาวน้ำแข็ง” อยู่แล้ว พอเห็นหลินเซิ่งหนานยิ้มให้ เขาเลยรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่บนอากาศ
  ที่จริง ถ้าวัดแค่รูปลักษณ์ หลินเซิ่งหนานไม่ได้โดดเด่นนัก แต่เธอมีเสน่ห์เฉพาะตัว ใบหน้าเย็นชา รูปร่างสูงเรียวยาวระดับนางแบบชื่อดัง เป็นเน็ตไอดอลที่มีชื่อเสียงในโลกออนไลน์ ความสง่างามนั้นชวนให้เกิดความอยากพิชิตขึ้นมาทันที
  หลิวไป๋เต๋อก็ยังมีศักดิ์ศรีอยู่บ้าง เห็นว่าเจ้าของตัวจริงมาถึงแล้ว ก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ
  เพียงแต่พอเห็นหน้าหลินเซิ่งหนาน เขากลับคิดไปเองว่า เฉินหรานยอมขายรถสามแสนสามให้เพราะมีจุดประสงค์บางอย่าง
  นั่นเป็นความอิจฉาที่พูดไม่ออก หลิวไป๋เต๋อได้แต่จากไปอย่างหงุดหงิด
  เฉิงเฟยอวี่เห็นบรรยากาศเริ่มอึดอัด จึงหัวเราะกลบเกลื่อน “บอสเฉิน นายไม่รู้หรอกว่าหลิวไป๋เต๋อนั่นชื่อเสียงเสียแค่ไหน ตอนก่อนยังให้ผมช่วยแก้รายงานตรวจรถให้เขาเลย ผมไม่ยอม เขาก็ไปฟ้องหัวหน้าผมอยู่หลายรอบ”
  เฉินหรานพยักหน้าให้หลินเซิ่งหนานและพวกไปนั่ง พลางพูดว่า “ฉันเห็นเขาเดินเข้ามาโดยไม่ทักนายก่อน ก็เลยไม่อยากรับนามบัตรเท่านั้นเอง เอาล่ะ ไม่พูดถึงเขาแล้ว ช่วยฉันอธิบายผลตรวจรถให้คุณหลินหน่อย”
  เฉิงเฟยอวี่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ่งปลื้ม เดิมคิดว่าเฉินหรานไม่รับนามบัตรเพราะหยิ่ง แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าอีกฝ่ายแค่ตั้งใจ “ยกหน้า” ให้เขา
  เมื่อเงยหน้ามองหลินเซิ่งหนานกับเพื่อน ๆ เขาถึงกับชะงักไป ทั้งหมดสี่คน หน้าตาดี แถมรูปร่างสูงพอ ๆ กัน ห้องสำนักงานที่สูงสองเมตรสามสิบดูเตี้ยลงทันที
  เขามองไปทางหลินเซิ่งหนาน แม้ใบหน้าเย็นชาจะไม่ใช่แนวที่ชอบ แต่พอเห็นสาวผมสีชมพูข้าง ๆ ก็ถึงกับตาเป็นประกาย ผมยาวลอนชมพูอ่อนรับกับผิวขาวจัด หน้ากลมดวงตาโต ริมฝีปากชมพูอิ่ม—โอ้โห ชวนมองสุด ๆ
  “พี่เฉิน ดื่มน้ำสิ ไม่รู้ชอบแบบไหน ฉันเลยซื้อมาหลายอย่าง ลองเลือกดูนะ”
  เจิ้งเชี่ยนนั่งเบียดเฉินหรานอยู่บนโซฟา ซึ่งมีที่นั่งแค่สองคน ส่วนเหลียงเซินกับเพื่อนอีกคนต้องหันไปนั่งเก้าอี้พลาสติกแทนอย่างจนใจ
  เฉินหรานเลือกชาเปลือกส้มมาหนึ่งขวด พลางพูดคุยสบาย ๆ “สองวันที่ผ่านมา พวกเธอเที่ยวในเมืองหลิงกันเหรอ?”
  เจิ้งเชี่ยนเลือกเครื่องดื่มแบบเดียวกัน ดูดผ่านหลอดพลางตอบอย่างร่าเริง “เมืองหลิงมีที่เที่ยวเยอะมากค่ะ เมื่อวานเราไปวัดขงจื๊อมากินของอร่อยเต็มไปหมด วันนี้ตอนแรกจะไปทะเลสาบ W แต่พี่จ้าวม่อม่อ โทรมาชวนก่อน”
  เด็กสาวดูผิดหวังเล็กน้อย เหมือนยังอยากไป W Lake ให้ได้
  เฉินหรานซึ่งเป็นคนเมืองนั้นเองพูดอย่างขัดทันที “W Lake จะมีอะไรดี ก็มีแค่ดอกบัวกับกำแพงเมืองเก่าแค่นั้นแหละ”
  “เหรอคะ?” เจิ้งเชี่ยนที่เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยปีหนึ่งยังไร้เดียงสา สนใจแต่เรื่องกินเที่ยวไม่หยุด
  ทั้งคู่คุยกันได้ครู่หนึ่ง หลินเซิ่งหนานก็เดินเข้ามา
  “บอสเฉิน ฉันโอนเงินทาง WeChat เลยดีไหม?”
  เฉินหรานพยักหน้า หยิบโทรศัพท์ขึ้น “โอนได้เลย ทาง WeChat ก็ได้ รถโอเคไหม พอใจหรือเปล่า?”
  หลินเซิ่งหนานยิ้มอย่างขอบคุณ “พอใจมากค่ะ ผู้จัดการเฉิงบอกว่ารถคันนี้คุณซื้อมาแล้วแทบไม่ได้ใช้เลย ตามมาตรฐานรถมือสอง รถคันนี้เรียกได้ว่าใหม่ระดับ 9.99 เลยค่ะ ฮ่า ๆ”
  นี่เป็นครั้งที่สองของวันนั้นที่หลินเซิ่งหนานยิ้มให้เฉินหราน ข้าง ๆ เจิ้งเชี่ยนถึงกับตะลึง เพราะแทบไม่เคยเห็นหลินเซิ่งหนานยิ้มมาก่อนเลย
  เฉินหรานเปิด QR Code รับเงิน หลินเซิ่งหนานก็โอนมา 300,000 หยวนทันที บวกกับเงินมัดจำก่อนหน้าอีก 30,000 รวมเป็น 330,000 หยวนพอดี
  เจิ้งเชี่ยนแอบเหลือบมองยอดเงินในบัญชีของเฉินหราน แล้วกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่—โธ่เอ๊ย! สองล้านกว่าเลยเหรอ!?
  สมแล้วที่เป็นคนรวย ถึงขนาดเก็บ “ห้องชุด” ไว้ในบัญชี WeChat ได้เลยนะ!
  ถ้าเฉินหรานรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ล่ะก็ คงจะพูดเสียงเรียบว่า “มีผู้หญิงชื่อฉินซูเหยาอีกคน เก็บทั้งคฤหาสน์ไว้ในนั้นเลยนะ ของฉันนี่จิ๊บ ๆ ไปเลย”
  รถห้าคัน ขายไปได้สองล้านเจ็ดแสนสี่หมื่นหยวน ช่วงนี้เขาก็ใช้เงินไปไม่น้อย ทั้งซื้อห้องในเมืองคอมพิวเตอร์สามแสนห้า หมดไปกับจ้าวม่อม่อ อีกห้าหมื่น เพื่อสร้าง “เน็ตไอดอลรุ่นพี่” คนใหม่ให้เธอ
  ตอนนี้ยอดเงินคงเหลือในบัญชีคือ 2,446,200 หยวน พอดิบพอดี
  ยังอีกไกลกว่าจะถึงสองเป้าหมายใหญ่ที่ตั้งไว้
  “อืม... คือว่า พี่เฉิน ฉันขอเรียกแบบนี้นะ เรียกว่าคุณเฉินมันฟังดูห่างเหินไปหน่อย” หลินเซิ่งหนานพูดขึ้น
  เฉินหรานพยักหน้าไม่ถือสา “ได้สิ ฉันเห็นสำเนาบัตรประชาชนของเธอแล้ว เธออยู่ปีสามสินะ เกิดปีเดียวกับจ้าวม่อม่อ เลย ใช่ไหม?”
  หลินเซิ่งหนานเม้มริมฝีปากก่อนเอ่ย “พี่เฉิน ขอบคุณที่ขายรถให้ฉันนะคะ ตอนเย็นถ้าคุณว่าง อยากชวนไปทานข้าวด้วยกัน เอ่อ...เชิญพี่จ้าวม่อม่อ ด้วยนะคะ ถ้าผู้จัดการเฉิงว่างก็มาด้วยกันได้”
  เฉิงเฟยอวี่ที่กำลังจัดเอกสารอยู่ถึงกับยิ้มแหย นี่เขาเป็นตัวประกอบชัด ๆ
  แต่พอคิดถึงชื่อจ้าวม่อม่อ เขาก็อดดีใจไม่ได้ รีบพยักหน้ารับในใจอยู่แล้ว
  เฉินหรานหัวเราะ “พวกเธออุตส่าห์มาจากอู๋ซีทั้งที ฉันต่างหากที่ควรเป็นคนเลี้ยง เอาอย่างนี้แล้วกัน ฉันรู้จักคลับแห่งหนึ่ง มีทั้งบ่อปลา ปิ้งย่าง แล้วก็มีที่พัก อยู่ติดกับทะเลสาบ W พอดี”
  เขาเพิ่งเห็นเมื่อครู่ว่าเจิ้งเชี่ยนเสียดายที่ไม่ได้ไป W Lake ก็เลยนึกถึง “เร่ยมิงคลับ” ขึ้นมา ที่นั่นอยู่ในเขตวิวทะเลสาบเลย
  “แหม แบบนี้มันจะดีเหรอคะ?” หลินเซิ่งหนานยังลังเลนิด ๆ
  เจิ้งเชี่ยนกลับตาเป็นประกาย “ดีสิ ดีเลย! เราจะได้ตกปลาแล้วก็ปิ้งย่างกันเอง ฉันถนัดตกปลาสุด ๆ เลยนะ!”
  เห็นอีกฝ่ายตื่นเต้นขนาดนั้น หลินเซิ่งหนานก็ได้แต่ยอมตามใจ คิดไว้ในใจว่าเดี๋ยวตอนจ่ายเงินจะรีบควักจ่ายก่อนก็แล้วกัน
  ส่วนเหลียงเซินกับเพื่อนอีกคน—เรียกว่าเผิงเกิ้นก็แล้วกัน ทั้งคู่แน่นอนว่าไม่มีสิทธิ์ขัดอะไรอยู่แล้ว
  เฉินหรานเห็นทุกคนตกลงกันได้ จึงโทรไปจองสถานที่กับทางคลับทันที ทั้งบ่อปลาและโซนปิ้งย่าง พร้อมสั่งให้เตรียมของไว้ให้เรียบร้อย
  “โอเค งั้นพวกเธอไปที่กรมขนส่งก่อนก็แล้วกัน จ้าวม่อม่อ อยู่ที่นั่น ช่วยเธอทำเอกสารอยู่ พอดีให้เธอโอนรถให้เสร็จด้วย ฉันกับเฟยอวี่ยังมีเรื่องต้องคุยต่อ เจอกันอีกทีสิบเอ็ดโมงตรง”
  “เย้~ ได้เล่นละ!” เจิ้งเชี่ยนดีใจสุด ๆ โผเข้ากอดหลินเซิ่งหนานหัวเราะคิกคักออกจากสำนักงานไป
  ส่วนเฉินหรานก็ยังคุยกับเฉิงเฟยอวี่ต่ออย่างตั้งใจ ไม่ว่าถามอะไร อีกฝ่ายก็ตอบให้หมด
  วันนี้มีสามตอนนะ ขอคะแนนโหวตกับยอดสนับสนุนหน่อยได้ไหม~
  (จบตอน)