ตอนที่ 107 — คำกล่าวขอบคุณจากผู้เขียน (ไม่มีเนื้อหา)

ทำไมถึงใช้คำว่า ‘กล้า’ แทนที่จะเป็น ‘รู้สึก’ กันล่ะ?

ก็เพราะฉันไม่อยากขายความน่าสงสารอีกต่อไป นักเขียนพาร์ตไทม์มันไม่มีศักดิ์ศรีหรอก!

ณ เที่ยงคืนตอนนี้ ยอดขาย: 32,148 รายชื่อ

ฉันไม่กล้าหวังให้ทุกคนกดสั่งซื้อทุกตอนหรอก แต่อย่างน้อยช่วยกด “หัวใจแรก” ให้ฉันหน่อยได้ไหม จะได้มีแรงมีที่ให้ระบบแนะนำต่อ ไม่มากไปใช่ไหม?!

แน่นอน ที่ฉันมาขอ “หัวใจแรก” จากทุกท่าน ก็เพราะมีความจริงใจล้วน ๆ

ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาฉันอัปเดตวันละหมื่นคำ วันนี้ลงให้ทีเดียวสองหมื่นคำ นี่แหละคือความจริงใจของฉัน!

ฉันไม่ใช่คุณพี่อินทรีย์นะ เขาเป็นสัตว์ประหลาดมีหนวด ฉันเป็นแค่แมวส้มอ้วน ๆ จะไปเทียบกรงเล็บเหยี่ยวได้ยังไง

ส่วนหลังจากครบหนึ่งสัปดาห์ จะอัปเพิ่มทุกวัน หรือกลับมาอัปแบบปกติ ก็แล้วแต่พวกท่านผู้อ่านเลย!

▄██● คุกเข่าขอหัวใจแรก!!!

▄██● คุกเข่าขอหัวใจแรก!!!

▄██● คุกเข่าขอหัวใจแรก!!!

ก้มกราบสามที นี่คือความศรัทธาทั้งหมดจากใจของฉันที่มีต่อผู้อ่านทุกท่าน!

ต่อมาก็ต้องขอขอบคุณบรรณาธิการใหญ่ “ซัวต้า” และบรรณาธิการสาว “จูซา” ที่คอยสนับสนุนมาโดยตลอด นิยายเรื่องนี้จะมาถึงตรงนี้ไม่ได้เลยถ้าไม่มีทั้งสองท่าน ขอบคุณมากจริง ๆ!

แล้วยังมีอีก...

ขอบคุณ 【นกเพลิงแห่งการเผาไหม้】 สำหรับ “เหรียญเดือน” แรก!

ขอบคุณ 【เสี่ยวเต้าฮงตงตง】 สำหรับ “ตั๋วแนะนำ” แรก!

ขอบคุณ 【เฟิ่งเล่ยจื่อ】 สำหรับ “รางวัลทิป” ครั้งแรก!

ขอบคุณ 【จื่อเตี้ยนเซี่ยสือ】 ที่เป็น “ศิษย์ฝึกหัด” คนแรกของเรื่องนี้!

ขอบคุณ 【เสี่ยวเต้าฮงตงตง】 อีกครั้ง ที่กลายเป็น “ศิษย์เอก” คนแรก!

ขอบคุณ 【แรงงานในเมือง】 ที่เป็น “เจ้าหน้าที่” คนแรก!

ขอบคุณ 【พันธมิตรเลือดปีศาจ】 ที่เป็น “หัวหน้าสำนัก” คนแรก!

แมวส้มขออวยพรให้ทุกคน: สุขภาพแข็งแรง ทุกสิ่งราบรื่น หนุ่มหล่อสาวสวย ใครเห็นก็รัก ดอกไม้เห็นก็ผลิบาน รถเห็นก็ยางแตก...

เฉินหราน: “วันนี้จะอัปอีกสองหมื่นคำแล้วนะ ยังจะมัวพูดมากอยู่เหรอ?”

หงซินหราน: “แมวส้ม ถ้าไม่ไปเขียนตอนนี้ เดี๋ยวที่นั่นจะโดนตีรู้ไหม!”

ซูเสี่ยว: “แมวน้อยไม่กลัวหรอกค่ะ พี่สาวมากอดหน่อย จุ๊บ~”

ฉินซูเหยา: “ฉันไม่ได้ออกมานานมากแล้ว แบบนี้มันยังเรียกว่าตัวประกอบได้อยู่เหรอ น้อยใจแล้วนะ!”

จ้าวม่อม่อ: “ฮี่ฮี่ ฉันแอบใช้เส้นของแมวส้มมานะ…”

แมวส้ม: ถึงจะรู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ แต่ก็อยากพูดไว้ก่อน

ได้รางวัลหมื่นเพิ่มอีกตอน ถ้ามีหัวหน้าสำนักจะอัปเพิ่มสิบตอนรวด แต่ก็คงไม่มีหรอก เพราะฉันยังไม่มีแม้แต่กลุ่ม QQ สักกลุ่ม

ขอหัวใจแรกหน่อย!

ขอหัวใจแรกหน่อย!

ขอหัวใจแรกหน่อย!

(จบตอน)



ตอนก่อน

จบบทที่ ตอนที่ 107 — คำกล่าวขอบคุณจากผู้เขียน (ไม่มีเนื้อหา)

ตอนถัดไป