หุ่นเชิดผู้พิทักษ์

บันไดหินทอดยาวลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง อากาศภายในช่องทางเดินนี้แห้งสนิทและมีกลิ่นอายของประจุไฟฟ้าที่รุนแรงยิ่งกว่าภายนอกหุบเขาเสียอีก

หลินอี้ก้าวเท้าลงไปอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวของเขามั่นคงแต่แผ่วเบา มือขวากุมด้ามดาบตัดวายุอัสนีไว้แน่น เตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินทุกรูปแบบ

เมื่อลงมาลึกประมาณร้อยก้าว ความมืดก็เริ่มจางหายไป แทนที่ด้วยแสงสีฟ้าสลัวๆ ที่เรืองออกมาจากผนังถ้ำ

บนผนังหินทั้งสองด้าน มีหินผลึกสายฟ้าฝังอยู่เป็นระยะ ทำหน้าที่เหมือนคบเพลิงนิรันดร์ที่ส่องสว่างมานับร้อยปี

"อลังการใช้ได้..."

หลินอี้ผิวปากชม

เบื้องหน้าของเขาคือโถงทางเดินกว้างขวางที่ปูด้วยแผ่นหินศิลาสีดำ ขัดมันจนเงาวับ ลวดลายบนพื้นดูเหมือนวงจรพลังงานที่ซับซ้อน

ทันทีที่เท้าของเขาแตะแผ่นหินแผ่นแรก

วูบ!

ลวดลายบนพื้นส่องแสงสว่างวาบขึ้นมาทันที พร้อมกับเสียงกลไกที่เริ่มทำงาน

ครืด... ครืด...

[คำเตือน: ตรวจพบกับดักค่ายกลสังหาร]

[ประเภท: ค่ายกลอัสนีบาตเจ็ดทิศ]

[ความอันตราย: สูงมากสำหรับผู้ที่ไม่มีธาตุสายฟ้า]

เปรี้ยง!

สายฟ้าเจ็ดสายพุ่งออกมาจากผนังและเพดานพร้อมกัน เล็งเป้ามาที่หลินอี้จากทุกทิศทาง ไม่มีช่องว่างให้หลบหนี

แต่หลินอี้ไม่ได้ขยับตัวหลบ เขาเพียงแค่ยืนยิ้มมุมปาก

"กับดักสายฟ้า? เอาขนมหวานมาล่อเด็กหรือไง?"

เขาอ้าแขนรับพลังงานเหล่านั้น

ตูม!

สายฟ้าทั้งเจ็ดสายปะทะร่างของหลินอี้อย่างจัง แต่แทนที่ร่างจะไหม้เกรียม กลับเกิดเสียงดัง เปรี๊ยะๆ ของกระแสไฟฟ้าที่ถูกดูดซับเข้าสู่ผิวหนัง

กายาอัสนีบาต ของเขาทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ เปลี่ยนพลังทำลายล้างให้กลายเป็นอาหารอันโอชะ

"อู้ว... ซาบซ่านถึงทรวงใน"

หลินอี้บิดขี้เกียจ พลังปราณในร่างเพิ่มพูนขึ้นอีกเล็กน้อย

เขาเดินผิวปากผ่านค่ายกลสังหารไปอย่างสบายใจเฉิบ ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนหลังบ้าน กับดักสายฟ้าที่เคยคร่าชีวิตผู้บุกรุกมานับไม่ถ้วน กลายเป็นเพียงเครื่องชาร์จแบตเตอรี่เคลื่อนที่สำหรับเขาเท่านั้น

เมื่อเดินผ่านโถงทางเดินมาได้ เขาก็มาถึงห้องโถงขนาดใหญ่ที่มีเพดานสูงลิบ

ตรงกลางห้องโถง มีรูปปั้นนักรบสวมเกราะโลหะขนาดมหึมานั่งคุกเข่าอยู่ ร่างกายของมันสูงกว่า 5 เมตร สร้างจากโลหะสีม่วงคล้ำที่ดูแข็งแกร่งทนทาน ในมือถือขวานยักษ์ที่มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ

ทันทีที่หลินอี้ก้าวเข้ามาในห้อง ดวงตาของรูปปั้นก็สว่างวาบเป็นสีแดง

กึก...

เสียงโลหะเสียดสีกันดังสนั่น ร่างยักษ์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากชุดเกราะ

[ตรวจพบ: หุ่นเชิดผู้พิทักษ์ (Thunder Guardian)]

[ระดับพลัง: เทียบเท่า ก่อกำเนิด ขั้น 2]

[จุดเด่น: พลังป้องกันสูงมาก, การโจมตีรุนแรง, ไม่มีความรู้สึกเจ็บปวด]

[จุดอ่อน: ข้อต่อบริเวณคอและข้อเท้ามีความคล่องตัวต่ำ]

"ก่อกำเนิด ขั้น 2 เชียวรึ?"

หลินอี้กระชับดาบในมือแน่น

"น่าสนุก... ข้ากำลังอยากหาที่ระบายพลังพอดี!"

ตึง!

หุ่นเชิดยักษ์กระทืบเท้า พื้นหินแตกร้าว มันเงื้อขวานยักษ์ขึ้นสุดแขนแล้วฟาดลงมาใส่หลินอี้

"ผู้บุกรุก... ต้องตาย!"

เสียงสังเคราะห์ที่แหบพร่าดังออกมาจากภายในชุดเกราะ

หลินอี้ใช้ย่างก้าวแมลงสาบดีดตัวหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

ตูม!

ขวานยักษ์ฟาดลงบนพื้นจนเกิดหลุมลึก เศษหินกระเด็นบาดหน้าหลินอี้เล็กน้อย

"แรงควายชัดๆ!"

หลินอี้อาศัยจังหวะที่ขวานยังจมดินอยู่ พุ่งตัวไต่ขึ้นไปบนแขนของหุ่นเชิด แล้วตวัดดาบฟันเข้าที่ข้อศอก

เคร้ง!

เสียงโลหะปะทะกันดังสนั่น ประกายไฟแตกกระจาย แต่ดาบตัดวายุอัสนีที่อัปเกรดมา กลับทำได้แค่สร้างรอยขีดข่วนตื้นๆ บนเกราะโลหะสีม่วง

"แข็งชะมัด! นี่มันเหล็กอะไรเนี่ย?"

หุ่นเชิดสะบัดแขนอย่างแรง เหวี่ยงหลินอี้ให้กระเด็นออกไป

วูบ!

หลินอี้ม้วนตัวกลางอากาศ ลงจอดบนพื้นอย่างสวยงาม

"โอเค... ฟันไม่เข้า งั้นต้องเจาะ!"

เขาเล็งไปที่จุดอ่อนตามที่ระบบบอก ข้อต่อบริเวณคอ

หุ่นเชิดดึงขวานขึ้นมา แล้วเริ่มหมุนตัวเหวี่ยงขวานเป็นวงกลม สร้างพายุหมุนสายฟ้าขนาดหย่อมๆ พุ่งเข้าหาหลินอี้

ครืนนนนน!

แรงลมดูดร่างของหลินอี้ให้เข้าไปหาคมขวาน

"จะเล่นท่าหมุนตัวงั้นเหรอ? ได้!"

หลินอี้รวบรวมสมาธิ เพ่งพลังปราณขั้น 10 ทั้งหมดไปที่ปลายดาบ จนเกิดแสงสีฟ้าเจิดจ้า

"เพลงดาบอัสนี... ทะลวงศูนย์!"

เขาไม่ได้หนี แต่พุ่งสวนเข้าไปในพายุหมุนนั้นตรงๆ โดยใช้ความเร็วสูงสุดของกายาอัสนีบาต

เสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย

หลินอี้มองเห็นช่องว่างเล็กๆ ในการหมุนของขวาน เขาบิดตัวลอดผ่านคมขวานไปได้อย่างเฉียดฉิว แล้วแทงดาบสวนขึ้นไปที่คอหอยของหุ่นเชิด

ฉึก!

ดาบที่อัดแน่นด้วยพลังสายฟ้าทะลุผ่านช่องว่างระหว่างเกราะคอ เข้าไปทำลายกลไกภายใน

เปรี้ยะ! เปรี้ยะ!

กระแสไฟฟ้าลัดวงจรระเบิดออกมาจากคอของหุ่นเชิด ร่างยักษ์หยุดชะงักกลางคัน ขวานหลุดจากมือตกลงพื้นดังสนั่น

ตึง!

หุ่นเชิดผู้พิทักษ์ค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าเหมือนเดิม ดวงตาแสงสีแดงดับวูบลง

"ฟู่ว..."

หลินอี้ถอนดาบออก หอบหายใจแฮ่กๆ

"เกือบไปแล้ว... ถ้าช้ากว่านี้นิดเดียว ข้าคงกลายเป็นหมูสับ"

[ติ๊ง! สังหารหุ่นเชิดผู้พิทักษ์]

[ได้รับแต้มความเกรียน 1,500 แต้ม]

[ได้รับไอเทม: แก่นพลังงานหุ่นเชิด (ใช้ซ่อมแซมหรืออัปเกรดอาวุธได้)]

หลินอี้งัดแงะเอาแก่นพลังงานสีม่วงออกมาจากอกของหุ่นเชิด แล้วเก็บเข้าแหวนมิติ

เมื่อหุ่นเชิดถูกกำจัด ประตูหินขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังห้องโถงก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางเดินที่ทอดลึกเข้าไปอีก

และที่ปลายทางนั้น... มีแสงสีม่วงและสีแดงส่องสว่างออกมา พร้อมกับกลิ่นอายพลังงานที่เข้มข้นจนขนลุก

"แก่นอสูรสายฟ้า... และไฟวิญญาณ..."

หลินอี้เลียริมฝีปาก

"ของจริงมันอยู่ข้างในสินะ"

เขากระชับดาบ เดินก้าวเท้าเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของวิหาร เพื่อคว้าโอกาสในการสร้างรากฐานระดับตำนานมาครอง!