ระดับ 10

“รอยดาบยาวห้าเมตร?!”

ซูเทียนซ่งอายุแค่สี่สิบเท่านั้นและเขายังห่างไกลจากขีด จำกัด สูงสุดที่อายุห้าสิบแปดปี โดยธรรมชาติ เขายังเป็นผู้เล่นและเขาก็เป็นนักรบด้วย

ในฐานะทหาร เขาเข้าใจแนวคิดของความหมายรอยดาบห้าเมตรดี

“ล้อเล่นเหรอ!” ซูเทียนซ่งลุกขึ้นจากที่นั่ง

“นายซูคิดว่าเราจะล้อเล่นเหรอ?” อีกฝ่ายถามกลับ

ซูเทียนซ่งสัมผัสเคราที่ไม่มีอยู่จริงและตกใจ

“อย่างน้อยก็ระดับหกหรือเจ็ด นักรบที่มีพลังเต็มที่”

“หรือมันอาจจะเป็นผู้เล่นระดับสูงที่ไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ก็ได้!”

เขาได้เรียนรู้กระบวนการเฉพาะจากลูกสาวของเขาแล้ว และเขาก็รู้ว่าใครเป็นต้นเหตุ แต่เขาไม่คิดว่าชายหนุ่มจะแข็งแกร่งขนาดนี้!

บนดินแดนที่ไร้ขอบเขต เขาระมัดระวังและตั้งค่ายทีละขั้น ในที่สุด เขาก็มาถึงระดับ 4 ด้วยพรสวรรค์ระดับ A ที่ยอดเยี่ยมและความกล้าหาญที่ไม่ธรรมดา

เหตุผลก็คือระดับสูงยิ่งแข็งแกร่ง เพราะระดับที่สูงกว่าจะมองหาผู้เล่นระดับล่างก่อนแน่นอน ไม่ว่าศัตรูจะเลเวลสูงแค่ไหน ก็มีเพียง 1 แต้มหากมันถูกผนึก

แทนที่จะเสี่ยงต่อสู้เพื่อ 1 แต้มนั้น สู้ไปทำร้ายผักง่อยๆกันดีกว่า

เขาเชื่อว่าคนส่วนใหญ่เข้าใจความจริงข้อนี้

“คุณซูรู้หรือไม่ว่าใครเป็นต้นเหตุ เราแค่ต้องการทราบ” หลินตงยิ้ม น้ำเสียงและทัศนคติของเขาดีมาก

ถ้าไม่ใช่เพราะความเอื้ออาทรและไมตรีจิตของ ซูเทียนซ่งพวกเขาจะไม่สามารถเข้ามาได้เลย

ท้ายที่สุด ชายที่อยู่ข้างหน้าเขานั่งอยู่ในตำแหน่งมหาเศรษฐีมาเป็นเวลากว่าสิบปีแล้ว และไม่มีใครอยากจะทำให้เขาขุ่นเคือง

ซูเทียนซ่งกางมืออย่างช่วยไม่ได้แล้วส่ายหัว "น่าเสียดาย ฉันไม่รู้ และลูกสาวของฉันก็ไม่รู้จักบุคคลนั้นด้วย"

เดิมทีเขาต้องการสารภาพ แต่ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งเกินไป

เขาควรจะระมัดระวัง

“รู้แค่ว่าเป็นผู้ชาย”

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าการถามคำถามต่อไปเป็นเรื่องหยาบคาย หลินตงก็โต้กลับตามหน้าที่ "แต่เค่อเป่ยบอกว่าคุณซูและคนๆ นั้นดูเหมือนจะรู้จักกัน"

“ลูกสาวของฉันบอกว่าเธอจำคนผิดเหมือนกัน”

หลินตง ไม่รู้ว่า ซูเทียนซ่งไม่รู้จริง ๆ หรือไม่อยากเปิดเผย สรุปทริปนี้ไม่ประสบความสำเร็จ

“เข้าใจแล้ว เพราะคุณหนูรองซูก็ไม่รู้เหมือนกัน งั้นเราขอตัวก่อนนะ”

“หยางป๋อส่งแขก”

ลุงหยางผู้น่าสงสาร รีบเร่ง ทันทีที่เท้าหน้าก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่น เท้าหลังของเขาก็ถูกส่งไปดูแลแขก เขายังต้องพูดกับ หลินตง และคนอื่นๆ ด้วยรอยยิ้มว่า

"เชิญครับ!"

...

เมื่อเวลา 0:00 น. ในอารมณ์อยากรู้อยากเห็นและรอคอยของผู้คนนับไม่ถ้วน เสียงก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

[วันใหม่คุณได้เวลาเข้าถึง 6 ชั่วโมง]

[เวลามาถึงปัจจุบันทั้งหมดที่เหลืออยู่: 360 นาที]

ประโยคที่ 2 ของข้อมูลระบบอาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล หากยังเหลือเวลาอีกในวันแรก เวลาที่เหลือก็จะมากขึ้นโดยธรรมชาติ

ซูหยางวิ่งออกไปในวันแรก ดังนั้นตอนนี้เหลือเวลาเพียง 6 ชั่วโมงเท่านั้น

ก่อนที่คนส่วนใหญ่จะเปิดระบบการทำงานอย่างเต็มที่ พวกเขาแข่งขันกับเวลา ไม่มีใครอยากตามหลังคนอื่น ควรใช้ทันทีที่มีเวลาและไม่จำเป็นต้องเก็บไว้

"ไป!"

จิตใจของซูหยางขยับและร่างกายของเขาก็ค่อยๆ กลายเป็นโฟตอน หลังจาก 5 วินาที เขาก็หายตัวไปในโลก

พอลืมตาขึ้นอีกครั้งก็มาถึงแดนไร้สิ้นสุด ตำแหน่งปัจจุบัน เหมือนกับตอนที่จากไปเมื่อวาน และทุ่งหญ้าที่คุ้นเคยก็ยังอยู่ตรงหน้า

เขาเปิดกระดานส่วนตัวและเหลือบมองที่ระดับ

ระดับ : 9 (50/90)

สี่คน ฆ่าอีกสี่คนและสามารถไปถึงระดับ 10 ได้!

ตามข้อมูลที่ได้รับจากระบบสนามรบ หลังจากถึงระดับ 10 จะสามารถใช้คะแนนได้อย่างอิสระ และในขณะเดียวกัน ฟังก์ชันต่างๆ จะเปิดขึ้น

เมื่อมองดูผู้เล่นที่อยู่ห่างไกลซึ่งได้เริ่มการต่อสู้ครั้งใหญ่แล้ว ซูหยางคิดกับตัวเอง

'ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ระดับของคนอื่น แต่ฉันก็ควรจะอยู่บนสุดของห่วงโซ่ และน่าจะอยู่บนสุดในตอนนี้'

'ถ้าฉันระดับสูงที่สุด ฉันจะเป็นคนแรกในโลกที่ไปถึงระดับ 10 เหรอ? '

'เกียรติแบบนี้น่าจะมีสิ่งพิเศษนะ ฉันรีบแล้ว' '

ถ้ามันเป็นอย่างที่เขาคิด ในฐานะผู้เล่นคนแรกในโลกที่ไปถึงระดับ 10 เขาไม่เชื่อว่าระบบสนามรบจะไม่ตอบสนอง

เพราะในตอนเริ่มต้น ระบบสนามรบยังกระตุ้นให้พวกเขาอัปเกรดเป็นระดับ 10 โดยเร็วที่สุด

ซูหยางหันหลังและวิ่งไปที่ป่าซันไชน์ ที่ซ่อนแห่งเดียวในบริเวณใกล้เคียง

ตำแหน่งของเขาอยู่ที่ทางแยกของป่าซันไชน์และทุ่งหญ้าลมอุ่น และรีบกลับไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากผ่านการสะสมมาทั้งวัน แผนที่ที่สมบูรณ์ของท่านศาสดาก็เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก และชื่อที่เธอเขียนสำหรับสถานที่ต่างๆ จะค่อยๆได้รับการยอมรับจากโลก

ภายในไม่กี่นาทีหลังจากวิ่งเข้าไปในป่า ซูหยางก็ถูกซุ่มโจมตี

มันไม่ควรใช่การซุ่มโจมตี เพราะจู่ๆก็มีเพียงไม่กี่คนที่กระโดดออกมาขวางทางเขา

ซูหยางกวาดไปรอบๆ และเกือบจะอดหัวเราะไม่ได้

ยืนเรียงกันห้าคน! นี่เพียงเพื่อให้คะแนนแก่เขาหรือไม่?

“คุณอยู่ท่ามกลางพวกเราแล้ว และไม่มีโอกาสที่จะเปลี่ยนความพ่ายแพ้ให้เป็นชัยชนะ จงโดนผนึกโดยพวกเราอย่างเชื่อฟัง”

หัวหน้าเป็นชายหัวเห็ด ถือมีดเหล็กอยู่ในมือ

“ขอบคุณ” ซูหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม ดาบใหญ่ปรากฏในมือของเขา

"อะไร?"

เมื่อชายหัวเห็ดและคู่หูชั่วคราวของเขายังคงสงสัยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงพูดแบบนั้น พวกเขาเห็นแสงดาบส่องประกาย!

เร็วมาก!

ใหญ่มาก!

ก่อนที่จะถูกผนึก มีเพียงความคิดนี้ในใจของเขา

[คุณผนึกผู้เล่น [เหลียนชางไห่] คุณได้ 10 คะแนน]

[คุณผนึกผู้เล่น [บลูไฟร์] คุณได้ 10 คะแนน]

......

[คำแนะนำ: ระดับปัจจุบันต่ำกว่าระดับ 10 และคะแนนเพียงพอที่จะอัปเกรดให้คุณโดยอัตโนมัติ ระดับปัจจุบัน 10]

[คุณได้รับคะแนนคุณสมบัติฟรี 5 คะแนน]

[คุณผนึกผู้เล่น [ซู รูบิน] คุณได้ 10 คะแนน]

[ยินดีด้วย คุณถึงระดับ 10 แล้ว! ]

[ร้านระบบเปิดแล้ว! ]

[ระบบการต่อสู้เปิดแล้ว! ]

[การแลกเปลี่ยนเปิดแล้ว! ]

"ว้าว... มีเปิดฟังก์ชันใหม่มากมาย! ฉันควรทำอะไรดีในตอนแรก... อ๊ะ... ความยากในการเลือกกำลังเกิดขึ้น"

ซูหยางถูมือของเขาเข้าด้วยกัน ดูระบบแจ้งติดต่อกันด้วยความรู้สึกพึงพอใจและตื่นเต้น

แต่มันยังไม่จบ

ติ้ง--!

"ติ้ง" แผ่กระจายไปทั่วดินแดนไร้สิ้นสุดและโลก

ผู้เล่นทุกคนใน ดินแดนไร้สิ้น ผู้เล่นที่ยังไม่ได้เข้าสู่ระบบในขณะนี้ ผู้ที่ไม่ใช่ผู้เล่นคนอื่นๆ และแม้แต่สัตว์และสัตว์ป่าในภูเขาและป่าไม้ ต่างก็ได้ยินเสียงที่คมชัดนี้อย่างชัดเจน

ผู้เล่นสองคนที่ต่อสู้อย่างดุเดือดหยุดสิ่งที่พวกเขาทำพร้อมกันและมองท้องฟ้าอย่างสงสัย

ลุงที่เดินไปกับลูกสุนัขหยุดและมองไปรอบๆ

สัตว์ร้ายที่กำลังพักผ่อนถูกปลุกให้ตื่นขึ้นทีละตัวและมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างไม่สบายใจ

ซูหยางตกตะลึงในทันใด และมีกล่องข้อความปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา

[การประกาศระดับโลกกำลังจะมาเร็ว ๆ นี้ คุณจะใช้ชื่อจริงหรือจะใช้ชื่อเล่นกระดานสนทนาของคุณ? ]

"ผู้เผยพระวจนะ" กงไป่เสวี่ย ผู้ซึ่งกำลังค้นหาขุมทรัพย์ในถ้ำที่ห่างไกลจาก ภูเขาหัวล้านก็ตกตะลึงเช่นกัน

"นี่...นี่คือการประกาศโลก.."

“เป็นไปได้ยังไงเนี่ย!?”

เธอไม่อยากเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง รูม่านตาสีแดงของเธอเปลี่ยนเป็นสีเขียวอย่างรวดเร็ว

ดวงตาเหล่านี้ดูเหมือนจะทำให้เธอมองเห็นอนาคต และการแสดงออกที่ไม่น่าเชื่อก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเล็กๆ ที่บอบบางของเธอ

--------------------------------------

ผิดพลาดยังไงคอมเม้นท์ให้หน่อยน๊าาาาาา

(ติดตามและคุยกับผู้เขียน ได้ที่เพจ FB : EASY Translator )