บทที่ 115.2 สื่อฮ่องกงเหนือจริงและมหัศจรรย์, ฉันชื่อว่านักร้อง การทดลองร้องเพลง, เหยียนสิงตงของสาวน้อย

มาถึงสถานีโทรทัศน์ จิ่นหลีและเพื่อนๆ รีบไปที่ชั้นสาม ขณะที่เดือนมีนาคมและคนอื่นๆ รีบไปที่ชั้นห้า ทุกคนแยกย้ายกันไป ชั้นสามมีห้องบันทึกเสียงเพียงสองห้อง สถานีโทรทัศน์แทบไม่ได้ใช้เลย ใช้แค่ในกรณีฉุกเฉิน ห้องบันทึกเสียงไม่ได้รับการดูแลอย่างดี ดูเหมือนจะเก่าไปหน่อย แต่ผู้กำกับใหญ่ของฉันชื่อว่านักร้อง ฮงเซียว ผู้วางแผน นักเขียนบทและคนอื่นๆ ก็ได้มาถึงก่อนแล้ว

เมื่อเห็นคนในวงการมากมายอยู่ที่นั่น ซีเมิ่งเจ๋อชัดเจนว่ามีความตื่นเต้นเล็กน้อย “คุณ สวัสดี” เธอพูดประโยคแรกก็สะดุด ทุกคนไม่สามารถกลั้นยิ้มได้ ฮงเซียวพูดขึ้นว่า “คุณไม่ต้องตื่นเต้น เรามาฟังกันเฉยๆ คุณร้องไปเถอะ”

จิ่นหลีคิดว่า มักจะเป็นช่วงนี้ คำพูดของคนใหญ่คนโตต้องฟังในทางตรงกันข้าม ถ้าคุณเชื่อจริงๆ คุณก็แพ้ ซีเมิ่งเจ๋อชัดเจนว่าไม่เชื่อ เธอยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น จิ่นหลีกับฉี กวนหมิงจูเห็นเช่นนี้ จึงเริ่มสนทนากับฮงเซียวและคนใหญ่คนโต ฮงเซียวก็สนใจพวกเธอ ถามว่าพวกเธอทำอะไรกันอยู่ในช่วงนี้

ฮงเซียวพูดกับจิ่นหลีว่า “สามปีก่อนที่วงสาวน้อยสีชมพูจัดคอนเสิร์ต ฉันมีโอกาสไปฟัง การแสดงของพวกคุณมั่นคงมาก ความสามารถในการเต้นก็ยอดเยี่ยม ฉันคิดว่าคุณแสดงออกมาอย่างตั้งใจ หลังจากนั้นเห็นคุณเพราะปัญหาสุขภาพต้องถอยไปข้างหลัง รู้สึกเสียดายมาก ถ้าคุณมีสุขภาพดีขึ้นก็คงดี ตอนนี้เห็นคุณกลับมาทำกิจกรรม สีหน้าก็ดีขึ้น ฉันขออวยพรจากใจให้คุณดีขึ้นเรื่อยๆ”

จิ่นหลียิ้มและพูดว่า “ขอบคุณ จริงๆ ขอบคุณมาก” เธอพูดต่อ “ตอนนี้ฉันสามารถอยู่ได้วันต่อวัน สุขภาพยังมีความแตกต่างจากคนทั่วไป ดังนั้นไม่กล้าร่วมงานมากเกินไป งานที่มีความเข้มข้นสูงก็ไม่มี กลัวว่าจะมีปัญหา ครั้งนี้มาที่มณฑลหูเพื่อเล่น ก็เป็นซีเมิ่งเจ๋อที่บอกว่าจะมาลองร้อง ฉันจึงตามมาดู ขอแค่อย่าไปรบกวนพวกคุณก็พอ”

อีกคนพูดว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร” วงสาวน้อยสีชมพูแม้จะเพิ่มคำว่า 'อดีต' แต่ในวงการมีสถานะสูงมาก เพราะผลงานที่พวกเธอเคยได้รับ ควรได้รับความเคารพจากคนในวงการ นี่ไม่เกี่ยวกับอายุ ดูที่ความสำเร็จที่ได้รับ ศิลปินหลายคนตลอดชีวิต ไม่สามารถทำได้แม้แต่ครึ่งหนึ่งของความสำเร็จของวงสาวน้อย

ฉี กวนหมิงจูรู้จักกับฮงเซียวดี เธอเคยเข้าร่วมรายการที่ฮงเซียววางแผน ในรายการนั้น เพราะเธอมีความเป็นพุทธ ไม่ชิงดีชิงเด่น ดังนั้นเธอเป็นคนเดียวที่ไม่มีชื่อเสียงเสียหาย แน่นอน หากมีชาวเน็ตอยากจะทำร้ายเธอ ฉี กวนหมิงจูคงจะ—— นอนราบให้ถูกเยาะเย้ย_(:з」∠)_

ในขณะที่จิ่นหลีกับฉี กวนหมิงจูสนทนากับคนอื่น ซีเมิ่งเจ๋อก็กำลังเตรียมตัว เธอต้องเปิดสายเสียงของตัวเองก่อน ร้องไปสักพัก รู้สึกว่ายังมีเสียงที่ตึงอยู่ ซีเมิ่งเจ๋อจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาเช็คข้อความ ดูว่าสามารถบรรเทาอารมณ์ได้ไหม พอดี มีการแจ้งเตือนจากแอปการ์ตูน 'โลกแห่งจินตนาการของอูลูลีเค่อ' 'ความรักลับสุดยอดของคุณหนูตกอับและคุณชายชนชั้นสูง' ตอนที่สองมาแล้ว!

สิ่งที่ซ่อนอยู่ในความลับในที่สุดก็หายไป ความรักระหว่างสาวเศรษฐีและลูกชายดยุกจะมีความก้าวหน้าใหญ่หรือไม่?! ซีเมิ่งเจ๋อกด “X” อีเมลถัดไปก็เด้งขึ้น—— 'พี่สาว ช่วงปิดเทอมคุณจะอยู่ทานข้าวกับฉันได้ไหม?' ความรักที่ทำให้หัวใจเต้นแรง เหมือนดอกไม้ที่สวยงาม เจ้าชายดอกไม้และสาวมหาวิทยาลัยที่เกือบจะลาออก แสดงความรักที่ช่วยเหลือกัน!

ซีเมิ่งเจ๋อรู้สึกว่าน่าสนใจ เธอจึงนึกถึงเหยียนสิงตง เธอจำได้ว่าเขาก็เป็นคนที่ชอบเหมือนกัน แม้ว่าเป็นผู้ชายที่ดูแปลกๆ ที่ดูการ์ตูนสาวน้อย แต่ก็ไม่แน่ว่าเขาอาจจะมีหัวใจแบบสาวน้อยก็ได้? ดังนั้นซีเมิ่งเจ๋อจึงส่งต่ออีเมลนี้ไป

อีกด้าน เหยียนสิงตง พวกเขากำลังทำการแต่งหน้าในเบื้องหลัง ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง ผู้ชายผมมีแค่นี้ ทำทรงไหนก็ใช้เวลาไม่นาน ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดัง “ติ๊งๆ” เพราะมันดังบ่อย เหยียนสิงตงที่กำลังหลับตา ก็ไม่สามารถไม่เปิดดู

ซีเมิ่งเจ๋อ: [แชร์: 'พี่สาว ช่วงปิดเทอมคุณจะอยู่ทานข้าวกับฉันได้ไหม?'] ซีเมิ่งเจ๋อ: [แชร์: 'ความรักต้องห้าม: ห้ามหนีหลังเลิกเรียน!'] ซีเมิ่งเจ๋อ: [แชร์: 'ฉันที่เกิดใหม่เป็นครั้งที่เจ็ด ตัดสินใจเดินออกทางที่ไม่เหมือนเดิม'] ซีเมิ่งเจ๋อ: [แชร์: 'วันนี้ ฉันจะเริ่มเป็นราชินีของประเทศนี้!']

เหยียนสิงตงรู้สึกตาเหลือก ไม่เปิดดูต่อ พอดูแต่โทรศัพท์ของตนเอง ยังคงสั่นไม่หยุด 'ติ๊งๆ' ดังไม่หยุด เฉินหลินถามอย่างอยากรู้: 'ใครส่งข้อความให้คุณ มีเรื่องสำคัญอะไรไหม?' เหยียนสิงตงเงียบ พูดว่า “แค่การจัดการงานเท่านั้น” เขาปรับระดับเสียงโทรศัพท์ ผ่านไปนาน โทรศัพท์ก็ไม่สั่นอีก

เหยียนสิงตงถอนหายใจ แล้วรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา เขาเตรียมใจ ทันทีเปิดหน้าต่างแชท เลื่อนลงไปที่ข้อความสุดท้าย ซีเมิ่งเจ๋อ: [อ่า ตอนนี้ขอแชร์เท่านี้ก่อน คุณอ่านเสร็จฉันจะแชร์เพิ่มนะ ช่วงนี้ฉันว่างดูบ่อยๆ ก็เพราะฉันขึ้นเวทีแล้วตื่นเต้น]

เหยียนสิงตงหยุดชะงัก ส่งข้อความถาม: [ยังตื่นเต้นอยู่ไหม？] ซีเมิ่งเจ๋อรีบตอบ: [แน่นอน ไม่งั้นฉันจะมาไล่ดูพวกนี้ทำไม ก็เพื่อลดความเครียด]

เหยียนสิงตงตั้งใจจะพูดถึงความเข้าใจผิดนี้ เขาไม่เข้าใจเรื่องนี้ เขาจริงๆ ไม่เข้าใจ! แต่เห็นซีเมิ่งเจ๋อพูดเช่นนี้ เขาลังเล ไม่ได้ชี้แจงอะไร เหยียนสิงตง: [สู้ๆ คุณเป็นนักร้องหญิงที่ฉันเคยฟังมาทั้งหมด ร้องสดดีที่สุด!] ซีเมิ่งเจ๋อ: [คุณคงไม่เคยฟังนักร้องหญิงสักเท่าไหร่ใช่ไหม →_→]

เหยียนสิงตง: [ขำขำ.jpg] ซีเมิ่งเจ๋อ: [โอเค เลิกคุยแล้ว ฉันจะเริ่มร้องแล้ว!]

ในห้องบันทึกเสียง ซีเมิ่งเจ๋อรู้สึกว่าจิตใจผ่อนคลายมากขึ้น เดินเข้าไป ครั้งนี้ที่เธอร้อง ยังคงเป็นเพลงของคนที่รัก เมื่อได้เลือกแล้ว ก็ต้องทำตามที่เลือก! เพราะต้องมาลองร้อง เธอกลัวอับอาย จึงฝึกเพลงนั้นอย่างหนัก การแสดงในครั้งนี้ เธอแสดงออกได้อย่างคล่องขึ้นมาก

จิ่นหลีกับฉี กวนหมิงจูไม่ได้ฟังมากนัก เพียงสังเกตปฏิกิริยาของฮงเซียว ดูเหมือนสีหน้าโอเค ในขณะที่จิ่นหลีกับพวกเธอฟังเพลง เฉินซีเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ได้ทำการตอบโต้บางอย่าง สุยหลิงฟางไม่สามารถยืนยันได้ การโจมตีข่าวฉาวในช่วงเช้า ต้องมาจากหลี่เซียนฟาง แต่การแย่งชิงตำแหน่งตัวแทนในช่วงนี้รุนแรงขึ้น ผู้สมัครแต่ละคนต่างก็มีวิธีการแปลกใหม่ ในบล็อกสามโพสต์มีสองโพสต์กล่าวถึงฟางเฟย รวมถึงหลี่เซียนฟางด้วย

ดังนั้นสุยหลิงฟางคิดว่า จิ่นหลีก็ถึงเวลาที่จะต้องตอบสนองบ้างแล้ว แผนนี้เธอกับจิ่นหลีได้พูดคุยกันในที่ประชุมก่อนหน้านี้ จิ่นหลีเห็นด้วยที่จะทำเช่นนี้ แต่เธอคิดว่าตอนนั้นยังไม่ใช่เวลาเผยแพร่ ดังนั้นจึงอยู่เฉยๆ ตอนนี้ ถึงเวลาแล้ว สุยหลิงฟางควบคุมบัญชีของจิ่นหลี โพสต์บล็อกหนึ่งโพสต์

จิ่นหลี: [ของขวัญที่คาดไม่ถึง~ได้รับภาพร่างชุดเดรสที่ฟางเฟยส่งมา ให้ตายเถอะ สวยจริงๆ แต่ด้วยหลักการรักษาความลับ ฉันไม่สามารถให้พวกคุณดูได้] ในเดือนกันยายน ทุกคนมาดูฉันใส่กระโปรงตัวนั้น มันชื่อว่า 'ไฟ'

บล็อกนี้ที่โพสต์ออกไป ไม่ได้ระเบิด มีเพียงแฟนๆ ตอบสนองอย่างกระตือรือร้น [จะใส่ชุดกี่เพ้าของฟางเฟยไปเดินแบบเหรอ?] [ที่รักเก่งมาก!] [รู้สึกว่าภาพลักษณ์ของไอดอลหลีกับฟางเฟยเข้ากันดี ถ้าสามารถเป็นตัวแทนของฟางเฟยได้ก็คงดี!]

ในขณะเดียวกัน จงเหวินไถผู้กำกับที่นี่ ก็ถูกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องติดต่อมอบหมายงานหนึ่ง เขากำลังศึกษาเรื่องบท จู่ๆ ก็มีโทรศัพท์เข้ามา เขาออกไปรับสาย ผ่านไปนาน จงเหวินไถจึงกลับมาที่สำนักงาน

ภรรยาของเขาถามอย่างอยากรู้ “เกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึงดูเครียดขนาดนี้？” จงเหวินไถส่ายหัว “รู้สึกเหมือนถูกมอบหมายให้ทำเรื่องที่ยุ่งยาก” ภรรยาพูดว่า “ก็เลื่อนออกไปสิ”

จงเหวินไถคิดสักครู่ ก็ส่ายหัว “ไม่ถึงขนาดนั้น แค่การจัดการ เป็นปัญหา” เขาถอนหายใจ ผู้บังคับบัญชาบอกกับเขาว่าเมื่อเร็วๆ นี้มีคนดังหลายคนหันมาให้ความสำคัญกับงานสาธารณประโยชน์และการกุศล นี่เป็นปรากฏการณ์ที่ดี ดังนั้นหวังว่าเขาจะสามารถถ่ายทำหนังสั้นประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับสาธารณประโยชน์ได้ไม่กี่ชิ้นในเร็วๆ นี้

การถ่ายทำ เขาคุ้นเคย! แม้แต่บท เขาก็สามารถแต่งเองได้ แต่การเชิญนักแสดง เป็นปัญหา จงเหวินไถโพสต์ลงมุมเพื่อน ให้บริษัทบันเทิงส่งรายชื่อคนดังที่ต้องการร่วมแสดงให้เขา บริษัทเล็กๆ สามารถส่งนักแสดงได้เพียงคนเดียว บริษัทใหญ่สามารถส่งได้ 2-4 คน เมื่อโพสต์มุมนั้นออกไป โทรศัพท์ของเขาก็เริ่มสั่น

ภรรยาของเขาพูดว่า “คุณไปแก้ไขบทต่อเถอะ ฉันจะช่วยคุณคัดกรองเบื้องต้น”

กลับมาที่ห้องบันทึกเสียงของสถานีโทรทัศน์มณฑลหู ซีเมิ่งเจ๋อได้ร้องเพลงของคนที่รักเสร็จแล้ว ยังร้องต่ออีกสามครั้ง เดิมทีฮงเซียวตั้งใจให้เธอร้องสามเพลงต่างกัน แต่ไม่คาดคิดว่า ซีเมิ่งเจ๋อจะเลือกร้องเพลงเดียวกันสามครั้ง แม้ว่าจะเป็นเพียงเพลงเดียว แต่จากนี้พวกเขาก็ได้เข้าใจถึงความสามารถของซีเมิ่งเจ๋อ ตราบใดที่มีฝีมือ ไม่ว่าจะเป็นหนึ่งเพลงหรือสามเพลง ใส่ใจสักหน่อยก็ทำให้ดีได้ แต่ถ้านักร้องไม่มีฝีมือ หากฝึกเพียงเพลงเดียวแล้วยังกล้าขึ้นเวที ก็เป็นการเอาตัวเองไปอับอาย

ฮงเซียวฟังจบ ไม่ได้ให้ความคิดเห็น กลับถามซีเมิ่งเจ๋อเกี่ยวกับตารางงาน ซีเมิ่งเจ๋อถามอย่างอยากรู้ “ผู้กำกับ ฉันชื่อว่านักร้องจะเริ่มถ่ายเมื่อไหร่โดยประมาณ?” ฮงเซียวพูดว่า “ตอนนี้เป็นเดือนมิถุนายน ผมคาดว่าเดือนกรกฎาคมก็น่าจะเริ่มถ่ายได้ พอดีกับช่วงฤดูร้อน”

ซีเมิ่งเจ๋อพูดอย่างไม่แน่ใจ “ฉันน่าจะมีเวลา ต้องประสานกับผู้จัดการสักหน่อย” ฮงเซียวยิ้มออกมา เขากังวลว่า ซีเมิ่งเจ๋อจะพูดว่า “ขอโทษ ฉันไม่มีเวลา” เขาไม่อยากพลาดโอกาสที่มีศิลปินที่มีความสามารถ

หลังจากพูดคุยกับฮงเซียว ซีเมิ่งเจ๋อและคนอื่นๆ ก็ออกไป แต่พวกเธอไม่ได้ออกจากสถานีโทรทัศน์ กลับไปที่ชั้นห้า พวกเธอได้ตกลงกันว่าจะรอให้เดือนมีนาคมบันทึกเสร็จ แล้วไปเดินเที่ยวถนนอาหารด้วยกัน จิ่นหลีกับฉี กวนหมิงจูตอนนี้ไปเดินเล่นก็ได้ แต่ซีเมิ่งเจ๋อไม่สามารถ เธอคิดถึงการเบิกจ่ายที่ชีวิตชิลสโลว์ไลฟ์ให้!

พอดี ได้ยินว่าชั้นห้าเป็นสถานที่ถ่ายทำเกมสคริปต์ พวกเธอไม่เคยเล่นเกมสคริปต์ ดูกันว่าจะมีโอกาสเล่นไหม ชั้นห้ามีสถานที่ถ่ายทำเกมสคริปต์หลายแห่ง เมื่อพนักงานเห็นพวกเธอ ก็ยิ้มแย้มเข้ามาต้อนรับ วงสาวน้อยสีชมพู ใครไม่รู้จักบ้าง? ใครก็ตามที่เคยเป็นสาวน้อยที่ติดตามดาราเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ต่างก็เคยติดตามดาราที่โดดเด่นเหล่านี้

พนักงานยิ้มและพูดว่า “เดือนมีนาคมบอกฉันว่า หลังจากที่คุณซีเมิ่งเจ๋อทดลองร้องเสร็จ พวกคุณจะขึ้นมาที่นี่ หลายอาจารย์จะมาที่นี่ เออ เฉินหลินครูบอกฉันเป็นพิเศษว่าพวกคุณยังไม่เคยเล่นเกมสคริปต์ อยากลองไหม ชั้นนี้มีสถานที่เกมสคริปต์ยอดนิยมห้าจุด”

จิ่นหลีและคนอื่นๆ มองหน้ากัน ฉี กวนหมิงจูพูดว่า “อย่ามองฉัน ฉันเคยเล่น แต่ไม่มาก” ซีเมิ่งเจ๋อลังเล “จิ่นหลี คุณไม่ใช่คนที่เห็นเลือดแล้วจะเป็นลมเหรอ จะเล่นได้ไหม?”

พนักงานรีบพูดว่า “ที่นี่เรามีธีมที่ไม่เลือดเย็น” จิ่นหลีถามอย่างอยากรู้ “ธีมอะไร?” พนักงานตอบ “ธีมโบราณเกี่ยวกับการสืบสวน มีการหยิบใช้ศาสตร์โบราณบางอย่าง พวกคุณสูงสุดก็จะเห็นซอมบี้ แต่ซอมบี้ไม่มีเลือด ไม่ต้องห่วง!”

จิ่นหลีพูดอย่างเด็ดขาด “งั้นก็เอานี่แหละ!” พวกเธอสามคนพอเข้าไปในสถานที่ เห็นแค่ประตูไม้แคบๆ หนึ่งบาน แล้วมีโต๊ะวางโทรศัพท์อยู่ข้างหน้า เมื่อสามคนเข้าใกล้ โทรศัพท์ก็จู่ๆ ดัง 'ติ๊งๆ'

“ว้าว” จิ่นหลีกับซีเมิ่งเจ๋อออกเสียงอย่างไม่เคยเห็น มันตรงตามจังหวะไหม? ฉี กวนหมิงจูกำลังจะรับสาย จู่ๆ เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดจากห้องข้างๆ ดังขึ้น “อ๊าาา——”

ฉี กวนหมิงจู: …… เธอจู่ๆ ก็รู้สึกกังวลเกี่ยวกับการเดินทางในเกมสคริปต์ที่กำลังจะมาถึง เมื่อรับโทรศัพท์ ได้ยินเสียงที่ตื่นตระหนก 'เกิดเรื่องแล้ว สุสานโบราณที่เราขุดเกิดเหตุ ข้างในมีสิ่งบางอย่างหลุดออกมา ต้องทำการผนึก ไม่เช่นนั้นทั้งโลกจะต้องพบกับปีศาจที่ลงมาจุติ!'

เสียงนี้ถูกส่งผ่านลำโพง สามคน: …… ดังนั้นการรับโทรศัพท์มีประโยชน์อะไร เพียงเพื่อความรู้สึกพิธีกรรมเล็กน้อย? ที่เดือนมีนาคม พวกเขาไม่รู้ว่าจิ่นหลีและคนอื่นๆ ขึ้นมาแล้ว ยังคงอยู่ในระหว่างการบันทึก

มีดาราหญิงหลายคนที่บันทึกด้วยกัน ทั้งหมดเป็นนักแสดงหญิงที่กำลังโด่งดังในวงการ แต่ในขณะนี้ ทุกคนต่างก็หลีกเลี่ยงเฉินหลินอย่างไม่พอใจ พวกเธอคิดว่า เดินไปกับเฉินหลิน ยังไม่ทันเนื้อเรื่องเกมสคริปต์ทำให้ตกใจ กลับถูกเสียงกรีดร้องของเฉินหลินตกใจจนแทบเป็นลม สุดท้าย ก็เป็นกู้เฉิงที่ช่วยเฉินหลิน แล้วร่วมทีมกับเขา

(จบตอน)