บทที่ 180 แปลงร่างเป็นนางเงือกเซไรริน

ใบหน้าของประธานหนานมีการเปลี่ยนแปลง เขามองไปที่สุยหลิงฟาง

แม้ว่าเธอจะบอกว่าเธอนำคนใหม่มาด้วย และกำหนดการค่อนข้างยุ่ง แต่คำพูดนี้กลับไม่เหมือนกับคนที่ยุ่งเลย

ต้องรู้ว่ากลยุทธ์นี้เพิ่งถูกเสนอในที่ประชุมคณะกรรมการเมื่อสองวันก่อน และได้รับการอนุมัติในที่ประชุม บริษัทยังไม่ได้ทำการประชาสัมพันธ์ และก็ไม่เคยบอกข่าวนี้กับจิ่นหลี

สุยหลิงฟางรู้ข่าวนี้มาจากไหนกัน?

ประธานหนานพูดอย่างคลุมเครือว่า "ปลานำโชคขายดีมาก การเปิดตัวซีรีส์อื่นจึงเป็นเรื่องปกติ และรุ่นพิเศษก็ไม่เคยมีการผลิตมาก่อน"

สุยหลิงฟางไม่ถูกหลอกง่ายๆ พูดอย่างมีอารมณ์ขันว่า "แต่รุ่นพิเศษสีรุ้งนั้นเริ่มจากการที่ดาราโพสต์ภาพใช่ไหม"

— เสียงที่มั่นใจ

สุยหลิงฟางกล่าวว่า "โดะมี่ส่งกล่องของขวัญให้จิ่นหลี จิ่นหลีก็ชอบรุ่นพิเศษสีรุ้งเป็นพิเศษ เลือกชุดให้กับสมาชิกสาวๆ ที่ชอบสีชมพูหลายชุด ไม่คิดว่าพวกเธอจะชอบกันมาก จนโพสต์ภาพกันในโซเชียลมีเดีย"

เธอหยุดพูดเพื่อให้ประธานหนานมีเวลาทำความเข้าใจ และพูดต่ออย่างมีระเบียบว่า:

"การโพสต์ภาพนั้น การช่วยเหลือเป็นเรื่องของความรู้สึก ไม่ช่วยก็เป็นเรื่องของหน้าที่ ทุกคนก็โพสต์ด้วยความสุขใจ ไม่คิดว่าจะทำให้รุ่นพิเศษของปลานำโชคได้รับความนิยม

ก่อนหน้านี้ฉันได้ดูที่เสี่ยวฮงชูและบล็อก มีผู้ใช้เน็ตและแฟนๆ หลายคนแสดงความคิดเห็นว่าอยากได้รุ่นพิเศษสีรุ้งของปลานำโชค แม้จะไม่ได้ใช้ แค่ซื้อมาไว้ที่บ้านก็สวยดี

เชื่อว่าโดะมี่จะเปิดตัวรุ่นพิเศษสีรุ้งนั้น แน่นอนว่าต้องมีการพิจารณา รวมถึงการตอบสนองจากภายนอกหลายอย่าง

นอกจากนี้การขายของปลานำโชคก็จริงๆ ดีมาก ดูเหมือนว่ารายได้ได้กลายเป็นสินค้าที่ขายดีที่สุดของโดะมี่ในปีนี้แล้ว?"

ประธานหนานพยักหน้าอย่างละเอียด สุยหลิงฟางพูดมีเหตุผล เขาไม่ปฏิเสธ

ประธานหนานกล่าวว่า "จิ่นหลีกับสาวๆ ที่โพสต์ภาพนั้น โดะมี่จะไม่ลืมแน่นอน เมื่อไม่กี่วันก่อนหัวหน้าฝ่ายขายยังบอกฉันว่าจะเตรียมกล่องของขวัญพิเศษให้พวกเธอคนละกล่อง!"

สถานการณ์จริงคือเมื่อไม่กี่วันก่อนเขาก็ยุ่งมาก หัวหน้าฝ่ายขายยุ่งกว่าด้วยซ้ำ วิ่งไปทำธุรกิจทุกวัน ทั้งสองคนแทบจะไม่เจอกัน

แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อประธานหนานที่จะพูดถึงการส่งกล่องของขวัญ

แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมสุยหลิงฟางถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา แต่การขอบคุณในเรื่องนี้ก็ยังต้องทำ กล่องของขวัญก็ไม่เสียเงินมากนัก

สุยหลิงฟางยิ้มและพูดว่า "งั้นฉันขอขอบคุณจิ่นหลีก่อนนะ ยากที่จะเชื่อว่าโดะมี่ยังจำเธอและพี่สาวของเธอได้"

ประธานหนาน "อืม อืม" เสียงหลายครั้ง ขณะเห็นว่าการแต่งหน้าของจิ่นหลีกใกล้เสร็จแล้ว เขากำลังจะออกไป

ทันใดนั้น สุยหลิงฟางก็พูดขึ้นว่า "ประธานหนาน ถ้าโดะมี่มีความตั้งใจขนาดนี้ อยากจะเปิดตัวรุ่นพิเศษสีรุ้งของปลานำโชค

จิ่นหลีก็ต้องไม่เก็บไว้ จะโปรโมตโดะมี่อย่างเต็มที่ คุณคิดว่าเมื่อไหร่จะเซ็นสัญญาเพิ่มเติมกับจิ่นหลีสำหรับการขายรุ่นสีรุ้ง?"

ประธานหนานหยุดชั่วคราว ความคิดหมุนวน เขาเข้าใจความหมายของสุยหลิงฟาง

ไม่แปลกใจเลยที่เธอเดินเข้ามาเล่นการเมืองกับเขา เพราะรออยู่ที่นี่!

...

ตอนกลางวัน สามเดือนวิ่งเสร็จจากการประกาศหนึ่งรายการ รีบขึ้นรถตู้

พวกเขายังต้องไปทำการประกาศของแบรนด์หรู "ฝนหลินหลิง" ในช่วงบ่าย

พูดถึงแบรนด์ [ฝนหลินหลิง] สามเดือนเริ่มทำการประชาสัมพันธ์ก่อนช่วงฤดูร้อน มีดาราชั้นนำหลายคนร่วมแย่งชิง

แต่พวกเขาก็ไม่ได้พยายามเท่ากับสามเดือน

ผ่านการคัดเลือกหลายรอบ สามเดือนกลายเป็นพรีเซนเตอร์ของแบรนด์ [ฝนหลินหลิง] ถือว่าเป็นที่แน่นอน เพียงแต่เทียนติงเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ไม่รู้ว่าแบรนด์จะให้สามเดือนอยู่ในตำแหน่งไหน

พี่กวงเชื่อว่าการประชาสัมพันธ์ในอนาคตจะทำให้ฝนหลินหลิงตัดสินใจว่าจะให้สามเดือนเป็นพรีเซนเตอร์อย่างไร

แบรนด์เพื่อนๆ ที่ไม่เข้ากันและเพื่อนสนิทนั้นแน่นอนว่าจะไม่ให้ ส่วนใหญ่จะเป็นการแย่งชิง—

พรีเซนเตอร์สินค้าชั้นนำ พรีเซนเตอร์ซีรีส์ยอดนิยม พรีเซนเตอร์ภาพลักษณ์ใหม่ สัญญาแบรนด์ในเขตฮัวกั่ว

ถ้าหากมีความทะเยอทะยานมากขึ้น แม้แต่พรีเซนเตอร์ในเขตจีนก็ไม่ใช่ว่าจะไม่สามารถหวังได้

ด้วยชื่อเสียงของสามเดือนในปัจจุบัน สามารถแย่งชิงได้อย่างเต็มที่

ดังนั้นในกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับฝนหลินหลิงในอนาคต พี่กวงจะไปกับสามเดือนทุกครั้ง นั่งอยู่ที่นั่นด้วยตัวเอง

พร้อมกับดูว่าจะสามารถติดต่อกับผู้บริหารของฝนหลินหลิงในสถานที่ได้หรือไม่ เพื่อรับข้อมูลเบื้องต้น

ในรถ พี่กวงแบ่งข้าวกล่องราคา 500 บาทให้สามเดือน เร่งเร้าให้พูดว่า:

"พวกคุณรีบกินกันเถอะ ต้องทำการแต่งหน้าใหม่ กิจกรรมของฝนหลินหลิงไม่สามารถใช้การแต่งหน้าเวทีได้ ต้องเปลี่ยนชุดด้วย รถตอนนี้ไปที่ร้านเพื่อเอาชุดให้พวกคุณ"

พี่กวงแน่นอนว่าจะไม่ขับรถด้วยตัวเอง

สามเดือนมีคนขับรถอยู่แล้ว เขาแค่พูดคำเดียวก็พอ

เฉินหลินรู้สึกหิว หลังจากแสดงสองรอบที่มีความเข้มข้นสูงในตอนเช้า พลังงานเริ่มหมดไป เปิดกล่องข้าวรีบกินไปหลายคำ

รู้สึกถึงความรู้สึก "อิ่มจนท้องขยาย" เขาจึงกินได้ไม่รีบร้อน

เฉินหลินดื่มชาสักสองสามคำ จึงมีเวลาถามว่า "ชุดฮั่นฟูที่เราชอบ ฝนหลินหลิงตัดสินใจจะให้ยืมเราไหม?"

พี่กวงหัวเราะว่า "ด้วยลิ้นของฉันที่ไม่เลว ฉันก็ยืมมาได้แล้ว!

ฉันพูดโน้มน้าวผู้รับผิดชอบของฝนหลินหลิง บอกพวกเขาว่าถ้าจ้างดาราชั้นนำคนเดียวก็ต้องจ่ายในราคาที่ใกล้เคียงกัน แต่ถ้าจ้างพวกคุณ ก็เหมือนซื้อหนึ่งแถมสาม คุ้มมาก!

ผู้รับผิดชอบถูกฉันทำให้มีความสุข จึงตัดสินใจยืมชุดที่มีราคาแพงให้พวกคุณ

วันนี้เครื่องบินพิเศษเพิ่งส่งชุดที่มีราคาแพงสี่ชุดมาที่ร้านใหญ่ที่สุดในมอว์ดู ได้ยินว่ามีคนมาดูแลรักษาชุดด้วย"

พี่กวงคิดถึงเรื่องนี้ จึงเตือนซ้ำ "พวกคุณใส่ชุดที่มีราคาแพงไปเข้าร่วมกิจกรรม ต้องระวังการเคลื่อนไหวหน่อยนะ ไม่ให้มีคราบสกปรกติดชุด บอกว่าจะต้องชดใช้"

ชุดที่มีราคาแพงขายข้างนอกก็หลายแสน ถ้าไม่ระวังทำให้สกปรก ก็ต้องชดใช้หลายหมื่น

แม้สามเดือนจะไม่ขาดเงิน แต่ก็ไม่สามารถรับมือกับการใช้จ่ายแบบนี้ได้

บางคนอาจจะคิดว่าดาราก็มีเงินมากมายแล้ว เมื่อเข้าร่วมกิจกรรมสำคัญ ก็ซื้อชุดไปเข้าร่วม ไม่ใช่ว่าหลายแสนก็ไม่สามารถซื้อได้

หลักการคือหลักการนี้

แต่ถ้ามีโอกาสได้ของฟรี ใครจะอยากใช้เงิน?

ในยุคนี้ ไม่ต้องพูดถึงดาราเลย แค่พูดถึงอินฟลูเอนเซอร์เล็กๆ ถ้ามีแฟนคลับที่ซื่อสัตย์พันคน ก็สามารถมีชีวิตที่ดีได้ สบายใจเรื่องการเงินไม่ใช่ปัญหา

สำหรับดาราชั้นนำ การเข้าร่วมกิจกรรมในชุดหรูหรานั้นไม่ต้องจ่ายเงิน ยังได้เงินกลับมา ทุกไตรมาสยังมีแบรนด์หรูมาส่งสินค้าใหม่ให้พวกเขา

คนธรรมดาจัดงานแต่งงานหนึ่งงาน ใช้เงินหลายแสนหรือหลายล้านก็จริงๆ ใช้ไปแล้ว

ดาราจัดงานแต่งงานหนึ่งงาน โอ้โห ทั้งหมดเป็นการสนับสนุนจากแบรนด์หรู ไม่ต้องใช้เงินยังได้เงินกลับมา

ในโลกที่มีชื่อเสียง คนธรรมดาจริงๆ ไม่สามารถจินตนาการได้ ทุกคนเหมือนจะต้องแย่งกันให้ของขวัญคุณ

แน่นอนว่าทุกอย่างนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับนักเขียนออนไลน์ที่ล้มเหลว

เก้อเฉิงกินข้าวกล่องเสร็จ เห็นว่ายังมีเวลา ก็ไม่ไปหาพี่กวงคนเดียว ถามตรงๆ ว่า "พี่กวง บริษัทจะลองลงทุนใน 'การลอบสังหาร' ไหม?"

พี่กวงตกใจ "ลงทุนใน 'การลอบสังหาร' ... เดี๋ยวก่อน รายการนี้ไม่ผ่านการตรวจสอบเหรอ?"

"มันไม่ผ่านการตรวจสอบ แต่ฉันให้ผู้กำกับเปลี่ยนเป็นบทภาพยนตร์ ทำในช่องทางภาพยนตร์ออนไลน์ แบ่งเป็นสองส่วน ฉันเป็นนักแสดงนำและมีส่วนร่วมในการลงทุน"

เก้อเฉิงคิดสักครู่แล้วพูดต่อ "ฉันให้จิ่นหลีดูแล้ว จิ่นหลีก็สนใจมาก เธอบอกว่าอยากลงทุนด้วย ฉันคิดว่าทำในช่องทางภาพยนตร์ออนไลน์ก็น่าจะมีโอกาส"

โรอี้พูดแทรก "ถ้าเป็นละครที่จิ่นหลีชอบ ฉันก็อยากลงทุนด้วย!"

เฉินหลินเลียนแบบพูดว่า "ฉันก็อยากลงทุนด้วย!"

เหยียนสิงตงกำลังจะพูด แต่ถูกพี่กวงขัดจังหวะทันที

"เดี๋ยวก่อน พวกคุณกำลังยุ่งอะไรอยู่ ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย พวกคุณก็รีบร้อนอยากลงทุนกันแล้ว แบบนี้จะมีงบประมาณให้บริษัทได้ไหม?"

เก้อเฉิงสีหน้าขยับ "พี่กวง หมายความว่า เทียนติงเอนเตอร์เทนเมนต์ตกลงจะลงทุนแล้วใช่ไหม?"

พี่กวงส่ายหัว "ไม่ แค่ฉันมีแนวโน้มที่จะลงทุน จะพูดโน้มน้าวผู้บริหารระดับสูงของบริษัทให้ลงทุน แต่สุดท้ายจะสำเร็จหรือไม่ ยังไม่แน่ใจ และอัตราส่วนการลงทุน บริษัทคงไม่ยอมลดลง พวกเขาต้องการถือหุ้นใหญ่"

เก้อเฉิงพูดอย่างสนใจ "ฉันไม่รังเกียจที่จะให้ส่วนแบ่งบางส่วน แต่คงไม่สามารถให้ราคาที่ฉันต้องการได้"

พี่กวงเดิมทีในใจยังรู้สึกกังวล ถ้ารู้แต่แรกก็ไม่ให้เก้อเฉิงดูบท 'การลอบสังหาร' เลย ดูเหมือนเขาจะหลงใหลมาก แม้ละครจะไม่สามารถทำได้ แต่ก็ต้องพาผู้กำกับไปทำภาพยนตร์

ปวดหัวจริงๆ!

แต่ตอนนี้ เขากลับรู้สึกสนใจ "คุณตั้งใจจะลงทุนเท่าไหร่?"

เก้อเฉิงพูดอย่างเรียบเฉย "ห้าสิบล้าน"

พี่กวงสูดหายใจเข้าลึก

เขาไม่รู้สถานการณ์การเงินของเก้อเฉิง แต่ตามค่าธรรมเนียมที่บริษัทจ่ายให้สามเดือนในปีนี้...

นี่ไม่ใช่ว่าจะต้องใช้เงินเก็บทั้งหมดหรือ?

-

สำนักงานใหญ่ของโดะมี่เครื่องสำอาง ชั้นสาม ห้องถ่ายทำ

จิ่นหลีใส่ชุดหางปลา หายใจเข้าลึกแล้วกระโดดลงไปในสระแก้วที่สร้างขึ้นชั่วคราว ว่ายน้ำอย่างคล่องแคล่วในน้ำหมุนไปหลายรอบ

เธอเปิดตาในน้ำ ไม่รู้สึกถึงความไม่สบายใดๆ อาจจะเป็นเพราะร่างกายนี้ค่อนข้างชอบน้ำ

จิ่นหลีวางมือบนกระจก เอียงหัวไปทางคนข้างนอก ยิ้มเล็กน้อย ทำท่าจูบ ส่งฟองอากาศเล็กๆ ออกมา

เธอหันหลังกลับ ว่ายไปที่อื่น น้ำเหมือนเป็นสนามของเธอ ร่างกายของเธอหมุนได้อย่างคล่องแคล่ว ขึ้นลงอย่างรวดเร็ว

เส้นผมสีดำหนาแน่นเหมือนสาหร่ายกระจายไปในน้ำ จิ่นหลีหันกลับมามองเป็นครั้งคราว ใบหน้าขาวนวลถูกปกคลุมด้วยสีดำที่ลอยอยู่ น้ำใสๆ สะท้อนผิวที่ถูกปกคลุมอย่างลึกลับ

เหมือนนางเงือกเซไรรินกำลังยิ้มให้กับคน

สุยหลิงฟางหายใจเบาๆ โดยไม่รู้ตัว จ้องไปที่จิ่นหลีในกล้อง ไม่คิดว่าการแต่งตัวแบบนี้ของเธอจะ... น่าหลงใหลขนาดนี้!

จิ่นหลีลอยขึ้นจากน้ำ ปิดตา ปรับความรู้สึกไม่สบายจากน้ำสู่อากาศ

สุยหลิงฟางกลับมาสู่สติ รีบเดินไป

"เธอไม่เป็นไรนะ รู้สึกไม่สบายที่ไหนไหม ต้องการให้เรียกหมอมาดูไหม?"

จิ่นหลีส่ายหัว "ไม่เป็นไร แค่รู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย"

เธอเปิดตาอีกครั้ง รู้สึกว่าสบายขึ้นมากแล้ว

"ต้องถ่ายซ้ำอีกไหม?" จิ่นหลีถาม

สุยหลิงฟางมองไปที่ผู้กำกับ "ดูเหมือนจะพอใจมาก คงไม่ต้อง"

"ไม่เป็นไร ร่างกายของฉันไม่เป็นไร พี่ฟางไม่ต้องกังวล"

จิ่นหลีขัดจังหวะเธอ ยิ้มอย่างมีความสุข "และฉันก็ชอบถ่ายทำธีมนี้มาก"

ฉากนางเงือกใช้เทคนิคพิเศษเป็นหลัก ด้านหลังยังมีหลายฉากที่ค้นหาสมบัติบนบก แต่พื้นหลังส่วนใหญ่ก็เป็นการจัดการด้วยเทคนิคพิเศษ

ถึงตอนกลางคืน เธอต้องเปลี่ยนสถานที่ไปถ่ายทำจริง ต้องเปลี่ยนมากกว่าสามครั้ง

เวลาที่ใช้ในการถ่ายทำจริงนั้นไม่มากนัก แต่การจัดการการเปลี่ยนสถานที่ การจัดการบุคลากร ฯลฯ ใช้เวลามาก

จิ่นหลีคิดว่า การถ่ายทำครั้งนี้เธอรู้สึกสบายมาก มีความรู้สึกว่าทำได้อย่างคล่องแคล่ว อาจจะเป็นเพราะในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาเธอเผชิญหน้ากับกล้องมาก

หรืออาจจะในช่วงบ่าย เธอสามารถพาห้า-สามมาที่นี่ได้ เตรียมพร้อมฝึกซ้อมรอเวลาได้จริงๆ

หลังจากถ่ายทำฉากนี้เสร็จ จิ่นหลีได้พักหนึ่งชั่วโมง พอดีกับเวลาทานข้าวกลางวัน

สุยหลิงฟางรีบเปิดห้องสามห้องใกล้ๆ ดูที่กงเจียเจียและเหออี้เสวียน รู้ว่าทั้งคู่ไม่มีปัญหาใหญ่ หลังจากนั้นก็แอบไปหาจิ่นหลี

จิ่นหลีกินข้าวเสร็จแล้ว ผมถูกผู้ช่วยเป่าจนแห้ง ตั้งใจมองที่ห้า-สามในมือ พลิกปากกาบ่อยๆ

มองแวบแรก ถ้าไม่ใช่ชุดที่ไม่ถูกต้อง ก็เหมือนนักเรียนที่ขยันเรียน

สุยหลิงฟางพูดอย่างรวดเร็ว "ถ้าประธานหนานติดต่อเธอในภายหลัง เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องปลานำโชค อย่าเพิ่งตอบตกลง"

จิ่นหลีมีสีหน้าเคลื่อนไหว มองไปที่เธอ

"ปลานำโชคมีปัญหาอะไรเหรอ ไม่ใช่ว่าขายดีมากเหรอ?"

สุยหลิงฟางหัวเราะเยาะ "ขายดีมาก ดังนั้นจึงทำให้คนมีความคิดไม่ดี อยากจะหลีกเลี่ยงเราเพื่อเปิดตัวรุ่นพิเศษสีรุ้งอีก ซึ่งก็คือกล่องของขวัญที่เธอให้กับชิงเหลียน

ก่อนหน้านี้โดะมี่ไม่ได้คิดที่จะผลิตรุ่นพิเศษจำนวนมาก แต่เห็นว่าทุกคนโพสต์ภาพกัน แฟนๆ เรียกร้องสูง จึงคิดจะผลิตออกมา

ฉันตรวจสอบสัญญาแล้ว ตอนแรกแค่ระบุว่าเธอออกแบบปลานำโชค ซึ่งการขายของชิ้นนี้ เธอก็สามารถเข้าร่วมแบ่งปันรายได้

ตอนนี้โดะมี่ต้องการเปิดตัวรุ่นพิเศษ ต้องการเพิ่มรูปแบบของปลานำโชคอีกหลายแบบ เพื่อหลีกเลี่ยงซีรีส์ปลานำโชคของเธอ หรือขายรวมกัน ก็ไม่ต้องแบ่งรายได้ให้เธอ"

สุยหลิงฟางพูดไปเรื่อยๆ กลับยิ้มออกมา แต่รอยยิ้มของเธอกลับเย็นชา

"ในโลกนี้ไม่มีเรื่องดีๆ แบบนี้!

พูดตามตรงคือเช้านี้เอนเตอร์เทนเมนต์เช้าเล็กน้อย สัญญาหลายฉบับไม่รู้จะทำอย่างไร คิดว่าเจ้านายส่งคนมาช่วย ก็จะชนะได้ แต่ไม่คิดว่ามีจุดระเบิดมากมาย"

จิ่นหลีเข้าใจแล้ว ว่าถ้าเกี่ยวกับสงครามการค้า นั่นก็เป็นจุดบอดทางความรู้ของเธอ

เธอเพิ่งคิดจะปลอบใจพี่ฟาง แต่จู่ๆ ก็มีความคิดดีๆ เกิดขึ้น สังเกตที่กลางหน้าผากของพี่ฟาง ยังมีสีชมพูอยู่

ผ่านมานานขนาดนี้ ทำไมไม่มีความก้าวหน้าอะไรเลย?

จิ่นหลีมีแววตาเปล่งประกาย พูดว่า "ครั้งหน้าถ้าจะเซ็นสัญญาสำคัญ คุณสามารถพูดคุยกับพี่กวงได้ หรือพูดคุยกับโจวต๋า สองคนดีกว่าคิดคนเดียว"

สุยหลิงฟางคิดอยู่ "โจวต๋าก็ไม่ต้อง เขาเป็นผู้จัดการที่มีความสามารถไม่เท่าฉัน แต่จางกวง... เขาชอบช่วยเหลือ คงได้"

จิ่นหลีจริงๆ อยากถามคำถามหนึ่ง

คุณไม่อยากสำรวจเหตุผลที่แท้จริงของการช่วยเหลือของเขาหรือ?

เธอมองสุยหลิงฟางอย่างมีความหมาย แล้วหันไปซ่อนสีหน้าที่อยากรู้

ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

ขอแสดงความยินดีฟานเจิ้นตงที่คว้าแชมป์ชายเดี่ยวปิงปอง สร้างความสำเร็จซูเปอร์ฟูลแกรนด์! นักกีฬาแห่งชาติคว้าแชมป์ชายเดี่ยวโอลิมปิกห้าสมัยติดต่อกัน! ขอแสดงความยินดีหลิวหยางที่คว้าแชมป์ในรอบชิงชนะเลิศห่วงยางชาย ทีมยิมนาสติกคว้าเหรียญทองแรกในโอลิมปิกครั้งนี้! โจวจิ้งหยวนได้รับเหรียญเงิน ทั้งทองและเงินเป็นของเรา!

อ้า อ้า อ้า พลัง!!!

(จบตอน)