บทที่ 145 มาถึงแล้วจริงๆ

"โฮง!"

พร้อมกับเสียงดังสนั่น เสี่ยวชิงร่างมังกรขนาดใหญ่พุ่งชนภูเขาลูกหนึ่งอย่างแรง

ภูเขาที่ถูกชนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ หินแตกกลิ้งลงมาจากยอดเขา

เสี่ยวชิงส่ายหัวมังกรขนาดใหญ่ในหมอกควัน พยายามลุกขึ้นจากกองหินแตก

"โฮ่วอู!"

นางเงยหัวขึ้นสูง ส่งเสียงคำรามโกรธใส่ศัตรูที่อยู่ตรงข้าม

สายตาของเสี่ยวชิงกวาดไปทางฉินเฉียวเฉียวและหลิวเยว่ เห็นว่าพวกนางกำลังต่อสู้อย่างหนักเช่นกัน สถานการณ์ยากลำบาก

เสี่ยวชิงใช้กรงเล็บมังกรกดลงบนพื้น หินขนาดใหญ่แตกเป็นผงใต้กรงเล็บของนางทันที

นางพุ่งขึ้นฟ้าอีกครั้ง ด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยว มุ่งตรงไปยังผู้เดินทางเทียนชง

แสงสีเขียวจุดเล็กๆ รวมตัวกันอย่างรวดเร็วที่ริมฝีปากของนาง

"โฮ่วอู!"

ลมหายใจมังกรสีเขียวพุ่งออกมาอย่างรุนแรง มุ่งตรงไปยังผู้เดินทางเทียนชง

"ทางเล็กๆ"

ผู้เดินทางเทียนชงเพียงแค่ฮึดเบาๆ โบกแขนเสื้ออย่างไม่ใส่ใจ ก็สามารถสลายลมหายใจมังกรได้อย่างง่ายดาย

จากนั้น เขายื่นนิ้วออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ชี้ไปที่ท้องของเสี่ยวชิง

สายฟ้าสว่างจ้าพุ่งออกจากปลายนิ้วอย่างรวดเร็ว

เสี่ยวชิงตอบสนองอย่างรวดเร็ว พยายามหลบหลีก แต่สายฟ้านั้นเร็วเกินไป ยังไงก็ยังเฉียดท้องของนางไป

บริเวณที่สายฟ้าผ่านไป เกล็ดและผิวหนังที่ท้องของเสี่ยวชิงถูกฉีกออกเป็นแผลเลือดไหล

"ไม่ค่อยดี"

เสี่ยวชิงถอยห่างออกไป มองผู้เดินทางเทียนชงอย่างระมัดระวัง ความระแวงเกิดขึ้นในใจ

นางตระหนักว่า นางได้ต่อสู้กับผู้เดินทางเทียนชงมาแล้วอย่างน้อยห้าสิบรอบ

ฝ่ายตรงข้ามเป็นผู้มีพลังระดับเหินสวรรค์ ระดับสูงกว่านางมาก

ถ้าเขาต้องการฆ่านางจริงๆ ไม่ต้องถึงห้าสิบรอบ แค่สิบรอบนางก็ตายแล้ว

แต่เขาไม่รีบฆ่านาง เหมือนกำลังเล่นกับนาง

นอกจากนี้ สายตาของผู้ฝึกตนระดับเหินสวรรค์นี้ มักจะมองไปทางทิศเหนือ

ทิศเหนือ...

ทันใดนั้น ดวงตาของเสี่ยวชิงหดตัวอย่างรวดเร็ว!

"เข้าใจแล้ว! ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงเล่นกับข้าเหมือนแมวเล่นกับหนู ไม่ฆ่าข้าสักที เขากำลังรอ รอพี่สาวของข้ามาถึง!"

เสี่ยวชิงจ้องผู้เดินทางเทียนชงอย่างดุร้าย เข้าใจทันที

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา

นางสงสัยมาตลอดว่าทำไมเจ้าสำนักที่มีความแค้นกับเผ่ามังกรทะเลเหนือถึงได้รับบาดเจ็บหนักในการต่อสู้กับเผ่าปีศาจ

เกรงว่าทั้งหมดนี้เป็นแผนการที่ผู้เดินทางเทียนชงวางไว้เบื้องหลัง

สถานการณ์ทั้งหมดนี้เป็นกับดักที่เขาวางไว้อย่างประณีต

เขารู้ดีว่าเผ่ามังกรมีนิสัยจดจำความแค้น คาดว่านางจะต้องหาทางแก้แค้น

บางทีเขาอาจต้องการใช้มือนาง กำจัดอุปสรรคเหล่านี้ เพื่อให้เขารับมรดกของเจ้าสำนักเหล่านั้นได้อย่างถูกต้อง

ในเมื่อสงครามระหว่างมนุษย์และปีศาจกำลังจะสิ้นสุดลง หลายสำนักมนุษย์ที่โลภมากเริ่มมองหาทรัพยากรของสำนักที่เสื่อมโทรม

นอกจากนี้ ยังมีสิ่งสำคัญอีกอย่างคือ เขากำลังรอพี่สาวมาถึง!

ดินแดนรกร้างตั้งอยู่ทางเหนือสุดของโลกหมื่นกฎ และสำนักภูเขาดำอยู่ใกล้ดินแดนรกร้างมาก

หากนางประสบวิกฤตชีวิต พี่สาวที่มีสายเลือดเดียวกันจะต้องรู้สึกได้

"พี่สาว อย่าตื่นขึ้นมา อย่ามาที่นี่!"

เสี่ยวชิงใจร้อนรน ในใจตะโกน

นางบินขึ้นไปยังท้องฟ้าที่สูงขึ้น ร่างมังกรขนาดใหญ่หมุนวนอย่างรวดเร็วในอากาศ

เสี่ยวชิงกำลังสะสมพลัง รวบรวมท่าที

เมฆหมอกรวมตัวกัน ล้อมรอบตัวนาง พลังวิญญาณมหาศาลปกคลุมทุกเกล็ดมังกร

เงามังกรขนาดใหญ่ที่เปล่งแสงสีเขียวค่อยๆ ปรากฏขึ้น ซ้อนทับกับร่างของเสี่ยวชิง

เงามังกรนี้คือฟ้าดินของเสี่ยวชิง

นางไม่ต้องการต่อสู้กับผู้เดินทางเทียนชงอีกต่อไป

ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร พี่สาวก็ยิ่งมีโอกาสรู้สึกถึงนางมากขึ้น

ถ้าเช่นนั้น ก็ทุ่มเททุกอย่าง สู้จนตาย!

แม้ว่าเสี่ยวชิงจะรู้ดีว่าไม่มีทางชนะ ก็ต้องการฉีกเนื้อจากเขา

"โฮ่วอู!"

เสี่ยวชิงควบคุมฟ้าดินขนาดใหญ่ พุ่งลงไปยังผู้เดินทางเทียนชงด้วยความเด็ดเดี่ยว

"ฮึ พวกเผ่ามังกรของพวกเจ้า แต่ละคนมีเลือดแห่งความเด็ดเดี่ยว"

ผู้เดินทางเทียนชงฮึดเบาๆ พลังมหาศาลระเบิดออกมา ฟ้าดินขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นทันที

ฟ้าดินของผู้เดินทางเทียนชงกำหมัดใหญ่ พลังลึกลับหมุนเวียนรอบตัว

ฟ้าดินขนาดใหญ่ตามใจผู้เดินทางเทียนชง ส่งหมัดออกไปอย่างรุนแรง!

"โฮง!"

ในเสียงดังสนั่น ฟ้าดินของเสี่ยวชิงและหมัดใหญ่ของฟ้าดินผู้เดินทางเทียนชงปะทะกันอย่างรุนแรง

พายุพลังวิญญาณที่น่ากลัวพัดกระจายออกไปเหมือนสึนามิ ทำให้ผู้ฝึกตนมนุษย์และนักรบปีศาจที่ต่อสู้อยู่รอบๆ ถูกพัดปลิวออกไป

ในป่าด้านล่าง ต้นไม้จำนวนมากถูกลมแรงหักครึ่ง

"พี่เสี่ยวชิง!"

หลิวเยว่เห็นเสี่ยวชิงถูกพัดปลิวออกไป ตะโกนด้วยความกังวล แต่ไม่สามารถช่วยได้

"ตง!"

ฟ้าดินของเสี่ยวชิงสลาย ร่างมังกรตกลงสู่พื้นอย่างหนัก ทำให้เกิดฝุ่นควัน

นางรู้ว่านางแพ้แล้ว

ขณะที่เสี่ยวชิงกัดฟันแน่น กำลังจะสลายตัวเองเพื่อจบชีวิต

ตาข่ายขนาดใหญ่ที่เปล่งแสงสัญลักษณ์ตกลงมาจากฟ้า ครอบคลุมนางทันที!

เสี่ยวชิงถูกอาวุธวิเศษนี้ขังไว้ ขยับไม่ได้ พลังวิญญาณในร่างกายก็เหมือนถูกแช่แข็งไม่สามารถไหลเวียนได้

ขณะนี้ แม้แต่การฆ่าตัวตายก็กลายเป็นความหวังที่ยากจะทำได้

ฟ้าดินของผู้เดินทางเทียนชงก้าวเข้ามาอย่างหนัก เงาขนาดใหญ่ครอบคลุมเสี่ยวชิง

เขาหมุนดาบยาวขนาดใหญ่ในมือ ปลายดาบเย็นชี้ตรงไปที่หัวมังกรของเสี่ยวชิง

"ดูเหมือนว่า เจ้าก็เดาได้ว่าข้ากำลังรอพี่สาวของเจ้า"

ผู้เดินทางเทียนชงมองเสี่ยวชิงที่ดิ้นรนในตาข่าย เสียงเย็นชาจนกระดูก

"คิดจะฆ่าตัวตาย? เพื่อให้พี่สาวของเจ้าไม่สามารถรู้สึกถึงเจ้า? ฮึ งูบินตัวเล็กๆ ในสายตาข้า เจ้าไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจชีวิตและความตายของตัวเอง"

เขาถือดาบใหญ่ ปลายดาบค่อยๆ ใกล้เข้ามาที่หัวมังกรของเสี่ยวชิง

เขาต้องการถ่วงเวลาให้เงามืดของความตายกลืนกินเสี่ยวชิง บังคับให้พี่สาวของนางปรากฏตัว

"สัตว์ชั่วช้า! มนุษย์สกปรก เจ้ากล้าก็ฆ่าข้าเดี๋ยวนี้!" เสี่ยวชิงคำราม เสียงมังกรเต็มไปด้วยความโกรธ

ขณะที่ปลายดาบเย็นสัมผัสเกล็ดหัวมังกรของเสี่ยวชิง แม้กระทั่งแทงทะลุผิวหนัง เลือดไหลออกมา

บนท้องฟ้าทางเหนือที่ห่างไกล พลังมังกรที่เต็มไปด้วยความโกรธพุ่งเข้ามาอย่างคลื่นยักษ์ ครอบคลุมสำนักภูเขาดำทั้งหมด!

ผู้ฝึกตนที่มีระดับต่ำ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือปีศาจ ต่างก็หวาดกลัว ขาสั่น

ความกลัวที่มาจากสายเลือด ทำให้พวกเขาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ อยากจะคุกเข่าลง

"โฮ่วอู!"

เสียงมังกรที่เหมือนจะฉีกฟ้าและดินดังขึ้น

จากนั้น เงามังกรสีขาวขนาดใหญ่ที่ปกคลุมฟ้าเหมือนทางช้างเผือกที่ตกลงมาจากฟ้า พุ่งเข้ามาด้วยพลังทำลายล้าง ทำลายกรงที่ครอบคลุมสำนักภูเขาดำ มุ่งตรงไปยังยอดเขา

"มาถึงแล้วจริงๆ"

มุมปากของผู้เดินทางเทียนชงยิ้มเย็น

ฟ้าดินของเขายกดาบใหญ่ที่เหมือนภูเขาขึ้น สะสมพลังที่สามารถเปิดฟ้าและดิน ฟันลงไปอย่างรุนแรงในทิศทางที่เงามังกรสีขาวมาถึง!

"โฮง!"

กรงเล็บใหญ่ของมังกรสีขาวปะทะกับดาบใหญ่

ยอดเขาของสำนักภูเขาดำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นดินเหมือนเปลือกไข่ที่เปราะบางยุบลงไปทันที ลึกถึงสามจั้ง

(จบตอน)